Feitir vs. reykingamenn
Edda kom hérna heim um daginn og hafði verið að horfa á heimildamyndina um McDonald's gaurinn og var að segja mér frá snilldarlegri athugasemd aðalsöguhetjunnar í þeirri mynd. Við hikum ekki við að biðja fólk að drulla sér með sígarettuna sína. Við gerum vinum og ættingjum lífið leitt um leið og það kveikir sér í rettu. En hvað með hina sem geta varla gengið sökum fitu. Þeir byrja að troða í sig í fermingarveislunum og það eina sem fólk gerir er að snúa sér undan og hugsa: "Greyið". Af hverju er svona auðvelt að ráðast á reykingamenn en erfitt að segja fitubollunum til syndanna. Mér finnst þetta góð pæling.

Andríki
Þeir sögðu í grófum dráttum það sem ég var búinn að skrifa en hætti við að birta. En eins og ég sagði hér í gær þá fannst mér, í þessu tilfelli, tilgangurinn helga meðalið. Það verður líka að taka það fram að stór hluti þeirra kvenna sem arkaði niður Skólavörðustíginn á mánudag fær nákvæmlega sömu laun og karlmenn í sömu stöðu. Kennarar, leikskólakennarar, hjúkrunarfræðingar, læknar og svo mætti lengi telja. Launahækkanir ráðast í þessum störfum af námi, starfsaldri, lífaldri sums staðar og fleiri sambærilegum hlutum. Þetta er greypt í kjarasamninga og lítið sem ekkert svigrúm til að mismuna fólki á grundvelli kyns eða nokkurs annars sem yfirmenn kynnu að hafa áhuga á að gera.
En böggull fylgir skammrifi því það er heldur ekki hægt að verðlauna fólk fyrir framúrskarandi árangur í vinnu. Það er bara ekki í boði. Þó ég væri afburða starfskraftur sem sýndi meiri afköst, meiri hæfileika, meiri metnað, betri mætingu og væri bara á allan hátt betri en starfsbróðir/-systir minn/mín þá hefði yfirmaður okkar ekki nokkurn möguleika á að verðlauna mig sérstaklega, launalega séð. Ég er ekki viss um að það sé endilega gott heldur, ekki einu sinni fyrir stelpurnar sem oft á tíðum eru framúrskarandi læknar.

Sælinú!
Ég var í gær búinn að skrifa langan pistil um kosti og galla þessa kvennafrídags en þó aðallega gallana. Ég ákvað af virðingu við móður mína og verðandi eiginkonu að endurskoða pistilinn áður en ég birti hann og í kjölfarið hætti ég við að birta hann. Stundum er það þannig að tilgangurinn helgar meðalið og ég held að konur hafi rétt sloppið fyrir horn í þetta skiptið.

Boltinn
Mínir menn eru ekki alveg að standa sig þessa daganna. Tvö jafntefli í röð á heimavelli eru ekki ávísun á meistaratitla þegar vorar. Annars er ég ánægður með ýmislegt í leik minna manna en mér finnst eins og það vanti breidd og kannski svolítið hungur í liðið. Þeir leika eitthvað svo áhugalausan fótbolta þessa dagana.

Olnbogaskot
Talandi um fótbolta þá er ég duglegur að mæta á æfingar. Í gær var ég á einni slíkri og var ekki ánægður á eftir. Þannig er það að einn félagi minn fór í sama skallaboltann og ég nema hvað honum hefur verið kennt að baða olnbogunum út í loftið af einhverjum miður gáfuðum knattspyrnuþjálfara í yngri flokkum. Hann hitti mig svona hressilega í augað að ég fékk risastórt glóðarauga hægra megin og sé illa út úr auganu í dag sökum bólgu. Ég hef ákveðna skoðun á því þegar mann verja sig svona með olnbogunum. Mér finnst að það eigi að banna það, hengja alla þá þjálfara sem kenna mönnum þetta og gefa mönnum beint rautt fyrir í leikjum ef olnbogar þeirra hitta höfuð andstæðingana. Þá finnst mér einu gilda hvort menn gefa olnbogaskotið viljandi eða óviljandi (eins og var raunin í gær því hann vissi ekki af mér). Það er alveg á hreinu að menn setja olnbogana á undan sér í ákveðnum tilgangi og með vilja og þó þeir ætli sér kannski ekki endilega að hitta mótherjana með þeim þá er það óneitanlega alltaf hættan að það gerist. Þú þarft að vera alvarlega greindarskertur eða þá heilaþveginn til að stökkva með olnbogana í höfuðhæð á móti öðrum manni því þetta getur verið lífshættulegt eins og dæmin sanna.
Menn afsaka sig yfirleitt með einhverjum fáránlegum afsökunum eins og "það gera þetta allir" eða "þú stökkst bara á olnbogann á mér" en báðar eru slakar. Þetta er svona eins og að keyra á 100 km hraða í íbúðargötu og segja svo bara að barnið hafi hlaupið á bílinn þegar þú ert búinn að keyra yfir það. Menn taka áhættu og verða að taka afleiðingunum af því.
Hitt er svo annað mál að þessi félagi minn er langt frá því að vera einhver heiladauður hálfviti. Þetta er virkilega viðkunnalegur og klár náungi sem er aldrei annað en ljúfmennið uppmálað utanvallar. Þetta er bara týpískt dæmi um þann heilaþvott sem ungir fótboltamenn mega þola af forheimskum fótboltaþjálfurum alls staðar í heiminum. Strákum og stelpum er kennt að þetta sé eina leiðin til að fara upp í skallabolta. Staðreyndin er reyndar sú að það er ekkert mál að fara upp í og jafnvel vinna skallabolta án hjálpar olnboganna. Ég fer aldrei með þá á undan og hef örugglega unnið hlutfallslega mjög marga miðað við hæð og fyrri störf. Þetta er miklu meira spurning um stökkkraft og tímasetningar en einhverja helvítis olnbogavörn.

Hamingjuóskir
Haffi og Hrefna voru að trúlofa sig á dögunum. Ljós-Gíslinn óskar þeim innilega til hamingju með áfangann og vonar að lífið brosi við þeim hér eftir sem hingað til.

Erfið helgi!
Ég hef ekki verið sérlega duglegur að blogga um helgina enda aðallega unnið og sofið. Reyni að bæta úr bloggleysinu í vikunni.

Salka Valka
Fór í gær með Eddu, Möggu Pálu og tengdamömmu á Sölku Völku í Borgarleikhúsið. Þetta var bara nokkuð skemmtilegt. Almennt fannst mér uppsetningin skemmtileg, sviðið opið og lýsingin hjálpaði mikið til við að marka skil í tíma. Mér finnst hins vegar hljómburðurinn ótrúlega slakur og maður sá að gestir áttu oft í vandræðum með að greina orðaskil, sérstaklega þegar margir voru að tala.
Hvað leikarana varðar þá voru nokkrir sem voru góðir. Ilmur átti frábæra frammistöðu sem Salka og er svo sannarlega að stimpla sig inn sem ein mest spennandi leikkonan hérlendis að mínu mati. Sveinn Geirsson var góður sem Arnaldur og Halldóra Geirharðsdóttir var ágæt sem móðir Sölku en mér fannst Ellert A. Ingimundarson eiginlega bestur en hann lék Steinþór. Laddi fór einnig á kostum í nokkrum hlutverkum og var sérlega góður sem Jóakim, einn af kærustum móður Sölku.
Annars mæli ég eindregið með því að þið skellið ykkur að sjá stykkið, það er klárlega þess virði.

Boltinn
Mínir menn hér heima búnir að ráða Magnús Gylfason sem þjálfara. Ég veit ekki hvort ég er sáttur við það en maður verður víst að sætta sig við hann næstu 2 árin miðað við fréttirnar því samningurinn er óuppsegjanlegur af beggja hálfu í þessi tvö ár. Hann er hins vegar harður á því að Viktor Bjarki og Grétar Sigfinnur komi heim eftir að hafa verið í láni hjá Fylki og Val svo það er í það minnsta jákvætt. Sjáum til hvað hann gerir karlinn.

Kranabyltan
Ég er þessa vikuna á Gjörgæslunni og kranabyltan fræga blasir við okkur ofan af 6. hæð. Það var nú enginn smáhvellur þegar hann hlunkaðist niður og maður hélt bara að eitthvað hefði hrunið í gólfið uppi á deild í fyrstu. En það voru einhverjir þarna sem höfðu séð það sem gerðist svo maður var fljótur að átta sig. Í dag eru þeir búnir að vera að rembast eitthvað við að lyfta krananum og þegar ég fór heim voru þeir að búa sig undir að rétta kranabílinn við. Fyrr í dag færðu þeir kranaarminn, sem verið var að lyfta þegar slysið varð, í burtu í nokkrum pörtum og virtist það ganga vel. Líklega verður allt búið í fyrramálið þegar ég kem í vinnuna.

Sheringham er snillingur
Sá þessa frábæru frétt á www.tribalfootball.com. Hann kann sko að koma fyrir sig orði þó hann sé orðinn gamall og hrumur.

Andríki
Góð grein á Andríki í dag um ökuleyfi atvinnubílstjóra. Kíkið þangað.

Boltinn
Mínir menn fóru illa að ráði sínu í kvöld og náðu aðeins markalausu jafntefli gegn Lille á heimavelli í meistaradeildinni. Auk þess meiddist Giggs og Scholes fékk rautt þannig að hópurinn er aldeilis tekinn að þynnast. Vonandi geta ungu strákarnir staðið undir væntingum og hjálpað liðinu í gegnum öll þessi meiðsli á næstu vikum. Annars hef ég fremur litlar áhyggjur af þessu. Ég held að við munum taka Lille í Frakklandi og klára þennan riðil með stæl. Sjáum hvað setur.
Meiri áhyggjur hef ég hins vegar af mínum mönnum hér heima því Víkingar hafa enn ekki ráðið til sín þjálfara fyrir næsta sumar sem er sérlega slæmt þegar maður hugsar til þess að félagaskiptaglugginn hefur þegar opnað. Vonandi fer stjórnin að klára þetta sem fyrst og ég vona persónulega að Þorvaldur Örlygsson taki þetta að sér.

Heilsuátakið mikla
Þetta gengur enn sem komið er hörkuvel. Ég er þegar farinn að grennast og hlaupaformið kemur rólega. Ég er líka farinn að þyngja í lyftingunum og mestu harðsperrurnar farnar úr magavöðvunum. Ég hef haldið dampi sl. daga og er búinn að fara á hverjum degi sl. 8 daga í Laugar auk þess sem ég hef spilað fótbolta 3 af þessum dögum líka. Það magnaðasta er þó það að ég ekkert farinn að láta mér leiðast þetta. Læt ykkur vita hvernig gengur.

Settið að skipta um postulín
Kamarinn hjá settinu er fokheldur þessa dagana. Þau rifu bókstaflega allt út og ætla að skipta um heila klabbið. Pabbi er búinn að vera með sveittan skallann sl. daga við að rífa út og svo kom píparinn og lagði í þetta í gær. Svo kom flísalagningamaðurinn í dag og allt er komið á fulla ferð við að múra og pússa og ég veit ekki hvað og hvað. Páfinn hefur boðað vígsluathöfn með aðstoð Ljós-Gíslans að viku liðinni. Ef kostnaðar- og framkvæmdaáætlanir standast verður jafnvel boðið upp á þriggja skáka einvígi.

Fiskur er hollur og góður
Á þessu staglaðist mamma alla mína æsku. Ég mótmælti því svo sem ekki að hann væri hollur enda hafði ég ekki mikið vit á því. En góður var hann sko ekki. Ég fussaði og sveiaði í hvert skipti sem fiskur var á boðstólnum. Mamma þreyttist hins vegar aldrei á því að hafa fisk svo ég fékk hann a.m.k. einu sinni í viku allan minn uppvöxt. Smátt og smátt lærði ég að meta fiskinn að verðleikum og eftir að ég flutti að heiman hef ég saknað þess sífellt meira að fá ekki fisk reglulega. Nú er svo komið að ég elska humar og skötusel og mér finnst steiktur fiskur ennþá alveg rosalega góður með soðnum kartöflum og kokkteilsósu. Ég er farinn að panta mér fisk á veitingastöðum en slíkt hefði ég talið ávísun á geðveiki fyrir nokkrum árum.
Nú síðustu dagana hef ég verið að velta fyrir mér framtíð Reykjavíkur og hvernig væri hægt að tryggja framtíð hennar. Þá mundi ég eftir orðum mömmu gömlu og komst að þeirri niðurstöðu að Reykjavík þyrfti bæði hollan og góðan fisk!!!! Og viti menn! Jú!! Gísli Marteinn er fiskur. Þess vegna held ég að hann sé framtíðarkostur Reykvíkinga.
En að öllu rugli slepptu hef ég ákveðið að styðja hann í prófkjörinu. Það þarf einfaldlega unga og ferska vinda inn í pólítíkina. Gísli er eini raunhæfi kosturinn eins og er. Áfram nafni.

Vinnan
Ég er farinn að finna mig vel í vinnunni finnst mér. Ég hlakka til að fara í vinnuna á morgnana og mér finnst gaman á vöktunum. Kannski er ég bara búinn að finna mína hillu eða kannski fæ ég leið á þessu eftir nokkra mánuði. Alla vega er ég alsæll núna og vona að svo verði áfram.

Afmælisbörn
Í gær áttu afmæli tveir snillingar. Sigrún mágkona mín, eiginkona Jóns Braga bróður, varð 25 í 13da skipti og Sveinn Fannar Sveinsson bróðursonur Eddu varð 7 ára. Til hamingju með daginn bæði.

Nýjir tenglar
Var að bæta við skemmtilegum tenglum. Annars vegar er heimasíðan hans Magga sem er kærasti Möggu systur hennar Eddu. Helvíti gott blogg og skemmtileg síða. Hinn linkurinn er neðar í fótbolta og fréttalinkunum og tengill í mjög skemmtilegan tippleik sem þessi sami Maggi stendur fyrir á netinu. Nú er að byrja nýtt tímabil á morgunn eða hinn held ég svo það er um að gera að skrá sig. Látið mig endilega vita ef ykkur finnst ég eiga að linka á ykkur með því að skrifa komment við þessa færslu.

Boltinn
Mínir menn kláruðu þetta í gær. Gott að sjá Rossi koma inn og standa sig. Ég held þessi strákur verði nýjasta stjarnan til að koma upp úr unglingastarfinu og slá í gegn með aðalliðinu. Sá mörk úr æfingaleik gegn Peterborough í sumar. Þar átti þessi leikur frábæra takta, skoraði glæsilegt mark og lagði upp annað fyrir Ruud eftir glæsilegan einleik. Það er líka ánægjulegt að einhver annar en Ruud og Rooney skori mörk í deildinni. United hefur skorað 13 mörk í deildinnil, Ruud hefur skorað 8, Rooney 4 og Rossi 1. Vonandi fer þetta að detta inn hjá öðrum, Giggs og Scholes eru nú vanir að skora sitthvor 5-10 og fleiri leikmenn skora alltaf eitt eða tvö.
Þegar ég skrifaði hérna síðast var hálfleikur í leikjum gærdagsins og Chelsea var undir en Arsenal að gera jafntefli. Chelseamenn lifnuðu við í seinni hálfleik eftir að Eiður kom inn á en Arsenal tapaði og hefur því aðeins náð 1 stigi af 12 mögulegum á útivelli í vetur. Einhvern veginn á ég miklu auðveldara með að sætta mig við velgengni Chelsea en Arsenal. Kannski er það vegna Eiðs eða þá vegna þess að tengdafjölskyldan eins og hún leggur sig heldur með Arsenal sem og pabbi og Halldór bróðir hans. Þessir Arsenalaðdáendur eru svo hrikalega montnir þegar vel gengur, næstum jafnslæmir og KR-ingar.
En mínir menn eru að standa sig sæmilega í keppninni um annað sætið á Englandi og fara í það minnsta betur af stað en Arsenal sem líklega verða þeirra stærsti keppinautur. Kannski hefur brotthvarf Vieira dregið úr þeim vígtennurnar svo þeir verða slakir í vetur. Vona það. Síðan er líka gaman að sjá hvað Liverpool hefur farið illa af stað. Skora lítið og gera mörg jafntefli. Tóku reyndar stig af mínum mönnum á Anfield en við tökum þá í bakaríið á heimavelli eftir áramótin.

Aðsóknin að glæðast
Gamlir aðdáendur eru greinilega farnir að uppgötva endurholdgun Ljós-Gíslans því teljarinn telur 10-15 manns á dag og það fer vaxandi. Látið endilega álit ykkar í ljós á kommentakerfinu. Það er gaman að heyra hvað ykkur finnst.

Kraftlaus Orkuveita
Ég átti svolítið bágt með mig í morgunn niðri í Laugum. Þannig er því háttað að Orkuveita Reykjavíkur hefur gefið einhvern drykkjarbrunn þarna í lyftingasalinn sem er svo sem góðra gjalda vert. Hann er hins vegar svo máttlaus að bunan drífur varla upp úr rörinu. Endurspeglar algerlega máttleysið í stjórnun Orkuveitunnar enda eru Framsóknarmenn þar við stjórnvölinn. Hafið þið einhvern tíma spáð í hvað nafnið á Framsóknarflokknum er skelfilega mikið rangnefni. Sennilega mesti afturhaldsflokkurinn hér sl. 100 ár.

Heilsuátak
Ég er byrjaður í heljarinnar heilsuátaki. Það var eiginlega þrennt sem rak mig af stað. Í fyrsta lagi er ég alls ekki í nógu góðu formi, í öðru lagi hefur Edda verið ófeimin við að benda mér á björgunarhringinn minn og í þriðja lagi hefur öxlin verið í hraðri afturför sl. vikur og það varð að lokum til þess að ég dreif mig í Laugar. Keypti mér hálfs árs kort á þriðjudag og er búinn að fara á hverjum degi síðan. Stefnan er að lyfta mánudaga, miðvikudaga og föstudaga með Sverri og Kobba félögum mínum. Síðan ætla ég helst að fara tvo til þrjá aðra daga vikunnar að hlaupa til að þjálfa þolið og brenna fitu. Síðan er ég í fótbolta þrisvar í viku svo að meðaltali ætti ég að fara 7-8x í viku í einhverja hreyfingu þannig að ég ætti að vera snöggur að koma mér í form. Ég leyfi ykkur að fylgjast með hvernig gengur.

Boltinn
Mínir menn voru rétt í þessu að skora fyrsta mark leiksins gegn Sunderland og mér er nokkuð sama þó það verði það síðasta einnig. Væri fínt að ná 3 stigum á útivelli í dag. Það var hinn frábæri Wayne Rooney sem sett'ann. Hann er allur að koma til og hefur staðið sig vel í haust þrátt fyrir að vera á köflum helst til óstýrilátur.
Síðan er Chelsea undir í hálfleik gegn Bolton og Arsenal að gera jafntefli við West Brom á útivelli. Það væri ekki leiðinlegt ef það yrðu lyktir þeirra leikja. Sjáum hvað setur.

Góð heimsókn
Mér finnst rosalega gaman að heimsækja fólk en jafnvel enn meira gaman að fá vini í heimsókn til mín. Í gærkvöldi litu góðir vinir við og það var meiriháttar notaleg kvöldstund, sátum og spjölluðum langt fram yfir miðnætti. Í kvöld ætlum við skötuhjúin síðan að grilla humar á teini og kíkja svo aðeins til vina okkar í netta konnastemmingu og rólegheit. Ég hlakka heilmikið til.

Landsfundurinn
Hef því miður ekki haft almennileg tök á því að fylgjast með gangi mála þar en sá inntakið í ræðu Davíðs og fannst hann skemmtilega herskár að skilnaði. Það er greinilega heilmikil orka eftir í kallinum og ég er að mörgu leyti sammála því sem hann sagði þótt hann hafi á köflum verið fullherskár í tali. Fyrir utan þetta hef ég því miður lítið fylgst með og ætla því ekkert að vera að gaspra hér út í loftið.

Ógeðslegt mál
Ég fékk nú bara gæsahúð þegar ég las tímarit Morgunblaðsins um helgina. Greinin um systurnar fimm sem voru misnotaðar á hinn hroðalegasta hátt sem maður getur hugsað sér. Það gerist ekki mikið ógeðslegra en að selja aðgang að kynlífi með börnunum sínum. Það sem mér finnst standa upp úr er hins vegar það hve ótrúlega margt getur farið úrskeiðis í svona málum. Það er ljóst að yfirvöld hafa á öllum stigum misstigið sig á einn eða annan hátt í þessu máli og grátlegast er að lesa dóm Hæstaréttar frá 1978 þar sem maðurinn er sýknaður þrátt fyrir mjög knýjandi gögn um hið gagnstæða og framburð félaga hans í brotinu.

Það hefur hins vegar komið mér á óvart hvað sumir sem ábyrgir voru fyrir velferð barna í Hafnarfirði á þessum tíma, eru óhræddir við að axla sína ábyrgð og viðurkenna mistök. Ég held hins vegar miðað við umfjöllunina að það sé ljóst að árangur í svona málum næst aldrei nema með samstarfi við fórnarlömb hins kærða og þá er auðvitað grundvallaratriði að meint fórnarlömb séu óhrædd að tala sínu máli. Ekki er líklegt að það takist nema löggæsluaðilar fái rýmri heimildir til að halda meintum gerendum frá hugsanlegum fórnarlömbum. Það er náttúrlega ekki vænlegt til árangurs í máli sem tekur kannski vikur eða mánuði að rannsaka að þolendur og gerendur búi í sama húsi. Ég held að þetta sé eitt af grundvallarmistökunum varðandi þetta mál. Það verður að aðskilja fórnarlömb og meinta gerendur á meðan á rannsókn málsins stendur, í þessu tilfelli, fjarlægja börnin af heimilinu.

Ég verð nú samt að segja að mér finnst varhugavert að skella allri skuldinni á yfirvöld í þessu máli. Mér finnst t.d. að eldri systurnar verði að axla þá ábyrgð að hafa ekki kært föðurinn eftir að þær yfirgáfu heimilið og komið þannig í veg fyrir að yngri systurnar hlytu sömu örlög. Móðirin sem verður vitni að þessu öllu saman ber auðvitað líka ákveðna ábyrgð þó hún sé raunverulega fórnarlamb líka. Það stendur í lögum að þeim, sem grunar að börn séu beitt ofbeldi eða óhóflegu valdi, beri að tilkynna slíkt til barnaverndaryfirvalda. Gerðu þær það? Ég veit það ekki?

Svo eru alltaf þeir sem skýla sér á bakvið þá afsökun að það hafi verið búið að tilkynna þetta þegar þeir fréttu af þessu en svo hefði bara ekkert gerst. Það er léleg afsökun. Hverjum borgara ber að tilkynna hvert það tilfelli vanrækslu eða ofbeldis gegn barni sem hann verður vitni að. Það er jafnvel nóg að um grun sé að ræða. Skv. barnaverndarlögum ber okkur skylda til að tilkynna slíkt. Það er ljóst að margir hafi brugðist þessari skyldu sinni í þessu máli; móðir stúlknanna, eldri systurnar, nágrannar, lögregla, kennarar, skólahjúkrunarfræðingar, vinir, fjölskyldur foreldranna og fleiri. Síðan hafa yfirvöld auðvitað brugðist í þau skipti sem þetta var tilkynnt.

En þegar öllu er á botninn hvolft er þetta eitt ógeðslegasta mál sem komið hefur upp á yfirborðið hér svo ég muni og í sjálfselsku sinni óskar maður þess næstum að hafa ekki lesið greinina til enda. En það mikilvæga við þetta skref þeirra systra er að umræðan fer í gang og vonandi sjáum við fleiri tilkynningar um meint ofbeldi gegn börnum í framtíðinni. Öðruvísi náum við ekki árangri. Það er ekki nóg að standa á Austurvelli með skrýtna húfu og mótmælaspjald og heimta harðari refsingar og minni sönnunarbyrði en líta svo undan þegar nágranninn tuskar barnið sitt til út í búð. Þið getið rétt ímyndað ykkur hvað gerist í laumi hjá fólki sem lemur börnin sín á almannafæri. Árangurinn næst ef allir leggjast á eitt um að vera ábyrgir og tilkynna í hvert skipti sem þeir sjá börn beitt ofbeldi.

Nokkrar góðar ræmur!!
Ég er búinn að vera duglegur að glápa á skjáinn um helgina. Eins og sjá má í fyrri færslu var föstudaguskvöldið lagt undir spil en á laugardaginn tókum við skötuhjúin því rólega og horfðum (lesist: ég horfði á meðan Edda svaf) á tvær misgóðar myndir á RÚV. Fyrst horfði ég á The Human Stain með Anthony Hopkins, Nicole Kidman, Gary Sinise, Ed Harris og fleirum. Sá þessa mynd aldrei í bíó eins og ég ætlaði mér og var sannast sagna búinn að steingleyma henni en stundum borgar sig að horfa á RÚV. Í stuttu máli fannst mér hún hreint afbragð. Frábær leikur í mynd sem tekur á mikilvægum málefnum dagsins í dag og raunar sl. 50 ára. Hopkins fer á kostum og hin eru mjög góð líka. Mæli með henni. Á eftir henni kom svo ótrúlega skelfileg mynd með Seann William Scott sem heitir Stark Raving Mad. Þvílík endaleysa en það má þó segja að plottið var ágætt. Mér hefur alltaf þótt He Said/She Said formið vont en það er þegar persónur í myndinni tala við myndavélina og þar með áhorfandann á meðan bakrunnurinn stendur kyrr. Afspyrnu slök leið til að koma söguþræðinum og boðskapnum á framfæri. Lou Diamond Phillips lék líka í henni en það er nánast ávísun á slaka mynd. Ég hef nú svarið þess dýran eið að sjá aldrei mynd þar sem hann leikur stórt hlutverk aftur.
Á sunnudagskvöldið fór ég síðan á ræmuleigu og tók tvær ágætar myndir. Fyrst sá ég Beyond the Sea með Kevin Spacey og fleirum en hún fjallar um ævi dægurlagasöngvarans og frekjudallsins Bobby Darin. Spacey fer á kostum í hlutverki þessa snillings sem gat sungið eins og engill þrátt fyrir alvarlegan hjartasjúkdóm. Mæli með henni fyrir aðdáendur góðrar tónlistar, sérstaklega ef þið hafið gaman af djasstónlist. Hin myndin er Something's Gotta Give með Jack Nicholson og Diane Keaton ásamt fleirum. Þetta er ágætis feelgood mynd sem þau tvö halda uppi með hreint ágætum leik. Ekki kannski beinlínis snilldarverk en alveg þess virði að taka sem gamla ef ekkert kemur upp í hugann.

Boltinn
Unglingalandsliðið tók Svía í kennslustund áðan en ég efast um að það sé fyrirboði um gott gengi aðallandsliðsins gegn frændum okkar á morgunn. Ég er svolítið hræddur um að þeir verði gernaðir en maður veit auðvitað aldrei. Það verður gaman að sjá hvernig vængbrotið lið okkar stendur sig en ég hef trú á að þeir muni tapa stórt. Mín spá er 5-1 fyrir Svía. Sjáum til.

Prófkjörið
Nú er framboðsfrestur útrunninn fyrir prófkjör Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík og ég var svolítið hissa að sjá ekki fleiri frambærilega frambjóðendur í þessum slag. Það verður nú frekar auðvelt að raða á þennan lista held ég en við skulum sjá til hvernig menn standa sig áður en ég legg seðilinn í kassann. Kannski eiga einhverjir lítt þekktir sterka innkomu í umræðuna.

Sameiningarfloppið
Ég verð að taka undir með þeim sem gagnrýna þetta sameiningarrugl allt saman. Það sér auðvitað hver maður í hendi sér að það getur skilað meiriháttar hagræðingu fyrir sveitarfélög að sameinast í stærri einingar en sú hagræðing er löngu horfin út í veður og vind með endalausri fjársóun Félagsmálaráðuneytisins við að halda síendurteknar kosningar í hreppum sem margoft hafa sýnt nær einróma andstöðu gegn sameiningu. Mér finnst mál að linni og fólk fái að hafa sjálft að því frumkvæði að sameinast. Það er kannski rétt að hafa sið Englendinga og setja lög sem skikka íbúa hreppa sem ekki vilja sameinast til að gifta börn sín börnum úr öðrum nálægum hreppum sem hafa neitað að sameinast og búa svo í þeim þriðja. Eftir u.þ.b. 80 ár verða þá allir meira og minna ættaðir frá öllum þessum hreppum og geta þá kannski sætt sig við sameiningu. Svo væri hægt að veita t.d. bæjarstjóranum á Akureyri "prima nocte" í öllum litlu hreppunum. Það mundi kannski verða til þess að menn mundu sameinast um það á Eyjafjarðarsvæðinu að koma honum frá völdum og þá er samvinnan komin í gang og hægt að notfæra sér meðbyrinn til að sameina allt heila klabbið. Hvað segið þið um þetta?

Súsanna segir loks eitthvað af viti
Mæli með að þið lesið bakþanka Súsönnu Svavarsdóttur á baksíðu Fréttablaðsins í gær. Ég held þetta sé í fyrsta sinn sem ég er sammála henni. Ég er nú samt þeirrar skoðunar ólíkt mörgum að óbreyttir lögreglumenn eigi ekki að vera sýnilega vopnaðir skotvopnum enn sem komið er. Mér segir svo hugur að ástæðan fyrir hægri skotvopnaþróun hins almenna krimma hér á landi sé einmitt sú að lögreglan er lítt vopnuð. Sennilega á þetta eftir að breytast næstu árin en ég held að lögreglan ætti að fara hægt í sakirnar með að bera skotvopn dags daglega. Þessi íhaldsemi byggist þó algerlega á því að lögreglan búi yfir sterkri, vel vopnaðri sérsveit sem er ávallt í viðbragðsstöðu ef einhver klikkhaus ákveður að ógna lögreglumönnum eða samborgurum sínum með hættulegum vopnum. Því held ég að auknar fjárveitingar til sérsveitarinnar séu hið besta mál.

Pólland-Ísland
Ég er ánægður með hvað Íslendingar stóðu uppi í hárinu á Pólverjum þrátt fyrir að þeir hafi tapað að lokum. Það er gott að vita til þess að menn hafi kjark til að sækja á útivelli gegn sterkari andstæðingum. Menn ná aldrei framúrskarandi árangri nema þeir standi frammi fyrir erfiðum verkefnum af reisn, leggi sig alla fram og reyni að sigrast á líkunum. Þannig getur maður alltaf sagt að maður hafi gert sitt besta og aðeins betur en það ef það er það sem þarf. (skelfilegur texti handboltalandsliðsins fyrir B-keppnina forðum daga). Ég er líka ánægður með hvað þessir ungu strákar eru að koma sterkir upp. Kári Árnason og Hannes Sigurðsson ásamt Gunnari Heiðari Þorvaldssyni eru líklega efnilegustu landsliðsmennirnir okkar. Kannski er vonin um sæti á HM í nánustu framtíð ekki svo fjarlæg þegar við eigum svo marga efnilega stráka. Verst er þó hve margir þeirra eru að upplagi sóknarmenn. Við eigum núna a.m.k. fjóra mjög frambærilega framherja (Eið, Heiðar, Gunnar og Hannes) auk þess sem nokkrir ungir og upprennandi hafa samið við stór lið í Evrópu sl. misseri. Við eigum líka nokkra sæmilega miðjumenn og síðan eru auðvitað ágætis varnarmenn og frábær markvörður. Þetta er bara að verða nokkuð frambærilegt. Kannski maður fari að splæsa sér í íslenska landsliðsbúninginn.
Áfram Ísland

Víkingur í djúpum
Það er ekki gaman að vera Víkingsaðdáandi þessa dagana. Þjálfaramál meistaraflokks karla í upplausn eftir að Siggi Jóns sagði upp og menn eru greinilega alvarlega að spá í Loga Ólafsson eða Magnús Gylfason. Mér finnst nú frekar skrýtið að menn ætli að ráða tvo menn sem hefur mistekist svo rosalega sl. mánuði. Magnús stóð sig reyndar vel með Eyjamenn í fyrra og Logi færði Víkingum þeirra eina Íslandsmeistaratitil í fótbolta hingað til en báðir eru þeir á niðurleið. Ég vil helst sjá Eyjólf Sverrisson eða Þorvald Örlygsson í þessu. Svo væri líka gaman að reyna við Heimi Guðjónsson en hann er reyndar nýbúinn að skrifa undir samning við FH um að gerast aðstoðarþjálfari meistaraflokks ef ég man rétt. Sjáum hvað setur.
Síðan er hálft 2. flokksliðið komið í bann. Þar af einn í næstum 9 mánuði eftir að þeir veittust að dómara eftir að síðasta leik tímabilsins lauk. 6 leikmenn fengu rautt spjald eftir að venjulegum leiktíma lauk og 1 í leiknum. Sá áttundi var síðan kominn með 6 gul á tímabilinu og fær eins leiks bann vegna þess. Skammarlegt að menn láti dómara, þó þeir séu lélegir, fara svona hrikalega í sig. Skilst reyndar á þeim sem sáu leikinn að hann hafi verið skelfilegur en það afsakar ekki að hann sé sleginn eftir leik. Vonandi læra þessir strákar að hafa stjórn á sér í framtíðinni svo þeir geti hjálpað mínum mönnum að halda sæti sínu í úrvalsdeildinni að ári. Þar eigum við heima.

Heiðar og Þorgeir eiga greinilega góðar konur
Garðabæjargengið spilaði í gær Axis&Allies og stýrði Gunni og Hjölli öxulveldunum en ég, Heiðar og Þorgeir stýrðum "allies". Tvísýnt spil lengi vel en úrslitin réðust sennilega í fyrstu umferðunum þegar Þorgeir (USA) og Heiðar (UK) áttu við fáránlega fötlun á teningunum að etja. Þeir misstu nær allan flotann sinn í tveimur fyrstu umferðunum án þess að gera öxulveldunum teljandi skráveifu og það þýddi að ég stóð einn með Rússana í stríði við Japan og Þýskaland á meginlandinu. Uppbyggingin var síðan erfið og kom of seint og Hjölli náði af mér Moskvu í fimmtu umferð og þar með var spilið búið þrátt fyrir að París væri fallin í okkar hendur aftur. Þjóðverjar voru einfaldlega allt of sterkir til þess að eitthvað vit væri í að halda áfram. Gunni stýrði líka Japan af miklu öryggi og ég held að það hafi verið viturlegt af honum að rjúfa friðhelgi Rússlands eins snemma og hann gerði. Rússar hafa einfaldlega ekki bolmagn í að berjast á tveimur vígstöðvum í jafnvíðáttumiklu landi og þeir ráða yfir. Til þess eru fjárráðin of lítil. Ég komst reyndar í 40 framleiðslustig þegar best lét enda einbeittu Þjóðverjar sér að flotaorrustum á Atlantshafi fremur en á austurvígstöðvunum en þegar hann fékk frið á höfunum var hann einfaldlega of sterkur fyrir mig.
Frábært spil og niðurstaðan sú í ljósi fáránlegra óheppni Þorgeirs og Heiðars með teningana að þeir hljóti að eiga góðar konur.

Kommentakerfi
Búinn að setja upp kommentakerfi. Þá geta menn sagt skoðanir sínar á bullinu í mér.

Erfitt að vera sinn eiginn bensíntittur!
Mér hefur lengi fundist fyndið hvernig verslun með bensín fer fram. Liðið kemur á bensínstöðina og lætur bensíntittina vita að þeir vilji fá bensín fyrir 1500 kall t.d. Síðan dælir bensíntitturinn samviskusamlega og stoppar af fádæma öryggi í nákvæmlega 1500 kalli með sjö aukastöfum. Síðan andar hann léttar, strýkur stresssvitann af enninnu og setur dæluna aftur í slíðrið. Viðskiptavinurinn arkar inn og borgar - með korti. Eins og það skipti einhverju máli hvort það er 1498 eða 1503 kr sem færist á reikninginn.
Starf bensíntittana og okkar hinna sem dælum sjálf hefur hins vegar orðið að martröð eftir að bensínverð rauk upp úr öllu valdi. Maður rembist við að hitta á 1500 kallinn og þegar maður er kominn í 1493 reynir maður af veikum mætti að hitta í 1500 kallinn en allt kemur fyrir ekki. Ég held takanum inni í hálfa nanósekúndu og viti menn, reikningurinn stendur í 1607 krónum. Það er kraftur í Orkudælunum. Ég skelli dælunni í slíðrið, loka bensíntanknum og reyni af fremsta megni að halda haus. Sest svo inn í bílinn minn með svörtu rúðunum og þá opnast flóðgáttir tárabylgjunnar. Ég er misheppnaður bensíntittur!!!

Skrýtnar greinar
Ég hef gaman af að lesa greinar á pólítískum vefritum og oft á tíðum eru þær snilldarlegar. T.d. er www.andriki.is ein af mínum uppáhaldssíðum og þeir menn sem þar skrifa greinilega miklir spekúlantar. Ég get hins vegar ekki varist brosi þegar meðlimir fylkingar ungra sjálfstæðismanna birtir svona pistil á sinni vefsíðu. Hvað er málið? Mér finnst reyndar oft erfitt að átta mig á hvernig pistlarnir á Deiglunni tengjast pólítík. Þeir eru oft hnittnir og skemmtilegir aflestrar en oftar en ekki hafa þeir ekkert með pólítík að gera. Það er svolítið erfitt að taka svona félagsskap alvarlega.

Prison Break
Svili minn (kærasti mágkonunnar) er mikill áhugamaður um sjónvarp. Hann stundar það að nálgast sjónvarpsþætti sem ekki hafa verið teknir til sýninga hér og athuga hvort eitthvað sé varið í þá. Nú síðast uppgötvaði hann þessa þætti sem hafa nýlega verið teknir til sýninga í USA. Ég er búinn að sjá fyrstu 4 þættina og er orðinn hooked. Fjalla um bræður sem eru að skipuleggja flótta úr fangelsi. Sá yngri rændi banka til að láta dæma sig til betrunarvistar í sama fangelsi og bróðir hans bíður dauðadóms. Þetta gerði hann til að skipuleggja flótta í þeirri trú að stóri bróðir sé saklaus. Mikið plott og mikil spenna. Mæli með þeim.

Skítalaun
Sparnaður er skrýtinn. Laun hjá ófaglærðu starfsfólki í umönnunar- og uppeldisstörfum eru alveg skelfileg. Hátt hefur farið í fjölmiðlum hversu skelfileg laun ófaglært starfsfólk leikskóla hefur en ég hef jafnvel enn meiri áhyggjur af slíku starfsfólki á elli- og hjúkrunarheimilum. Eða ætti ég kannski að segja skorti á því starfsfólki. Nú er svo komið, segja mér fróðari menn, að tugir plássa á elliheimilum standi auð einfaldlega vegna þess að það er ekki til starfsfólk til að sinna því fólki sem annars gæti nýtt sér plássin. Í staðinn liggja sjúklingarnir sem gætu notið góðs af þessum tiltölulega ódýru plássum í rándýrum rúmum Háskólaspítalans og hreinlega drekka í sig framlög ríkisins til LSH. Það er nú einu sinni þannig að til að hægt sé að reka spítalann almennilega er algert grundvallaratriði að hægt sé að útskrifa þá sem leggjast inn. Auðvitað keppast læknar, hjúkrunarfólk og aðrir starfsmenn við að skila fólki aftur á sinn stað en það er nú einu sinni þannig að stundum er fólk einfaldlega ekki lengur í stakk búið fyrir fyrri vistarverur og þarf meiri þjónustu. Vegna skorts á henni liggur það hins vegar löngu tilbúið að útskrifast svo vikum skiptir á spítalanum. Dominoeffektin sér síðan til þess að ekki er hægt að kalla fólk inn til rannsókna og meðferðar á hættulegum eða hvimleiðum kvillum og það kemur fyrir að fólk deyr á biðlistum eftir inngripum sem hugsanlega gætu bjargað lífi þeirra um stund og veitt þeim dýrmætan tíma með ættingjum. Þessu hafa stjórnmálamenn gefið allt of lítinn gaum og það er nánast grátlegt hvað bæði stjórnarliðar og stjórnarandstaða hafa lítinn áhuga á heilbrigðismálum. Þessu þarf að breyta.
Það versta er þó að góðir menn innan spítalans hafa reynt að taka á þessum málum með því að setja kraft í það að eyða biðlistum og oftar en ekki hefur komið á daginn að stórfé sparast því þótt það kosti peninga að framkvæma inngripin eru áföllin sem sjúklingarnir geta orðið fyrir á meðan þeir bíða miklu kostnaðarsamari. Þessir hugsjónamenn eru síðan verðlaunaðir með því að yfirstjórn spítalans hirðir af þeim peningana sem þeir spara við næstu kostnaðaráætlun í stað þess að veita þeim í uppbyggingu þjónustunnar. Grátleg skammsýni. Stundum kostar peninga að spara svolítið.

Stuttbuxnadrengir
Það er voðalegt að fylgjast með hnignun ungliðahreyfingar sjálfstæðismanna. Maður heyrir varla bofs í þessum greyjum sem stýra þessu annað en eitthvað gelt um kosningasvindl og atkvæðasmölun. Svo virðist sem málefni skipti orðið engu í þessu og það sé bara nóg að vera svolítið "krútt", helst hafa ættarnafn, verður að hafa verið í versló og helst þar annað hvort formaður NFVÍ eða í ræðuliðinu. Svo er líka gott ef þér finnst gaman að gefa táningsstúlkum á lóðaríi nokkrar pitsusneiðar og kannski svolítinn bjór. Ég hef nú reynt að fylgjast með áherslum þeirra aumu manna sem hafa verið að belgja sig þarna og ég get ekki séð að það sé nein framúrskarandi hugmyndavinna eða nýstárlegar hugmyndir. Helst hefur þeim þótt við hæfi að gefa einhverjum kommum í útvarpshúsinu spil og kannski kerti í náttmyrkri hálfdauðs "menningarsjónvarps". Það er kannski þess vegna sem ekkert gerist þarnar við Efstaleiti, það eru örugglega allir að spila spilin sem Heimdellingar hafa gefið þeim.

Verst finnst mér þó þegar þeir sem bylja hæst í ungliðahreyfingunni ná kjöri á Alþingi. Þá þurfa þeir að fara í síðbuxur eins og ædolin þeirra og þá virðist sem allur vindur sé úr þeim. Það er eins og uppspretta hávaðans sé í kálfunum og gjafmildi hennar virðist í réttu hlutfalli við það magn lofts sem leikur um kálfana þeirra. Svo þegar síðbuxurnar hindra næðingin þá er bara allur vindur úr þeim og eru bara sáttir við að vera komnir á þing. Maður heyrir helst í þessum drengjum þegar Séð og Heyrt (en þó mestmegnis logið) slær upp fréttum að næturgamni þeirra með ólögráða unglingum eða einhverju þaðan af verra.

Er ekki kominn tími á að fá ferska vinda inn í pólítíkina, fá einhverja menn sem eru ekki myglaðir af langri fundarsetu hjá ungliðahreyfingunni þar sem frjóustu hugmyndirnar eru: "Kaupum útvegsspilið handa einhverjum sem er ekki kúl" eða "Pöntum pizzu". Er ekki kominn tími á að einhver af þessum mönnum standi við stóru orðin og geri eitthvað af viti. Hvurslags eiginlega dauðyflisflokkur er það þegar ekki nokkrum manni dettur í hug að bjóða sig fram til formanns nema krónprinsinum. Enginn virðist heldur þora í Þorgerði nema Kristján Júlíusson sem ég held að eigi ekki minnsta sjens í hana. Ég er ekki að segja að ég sé eitthvað mótfallinn þeim Þorgerði og Geir sem slíkum. Ég er bara mótfallinn rússneskum kosningum og mér finnst tímabært að einhver hræri svolítið upp í þessum flokki. Vatnið hefur staðið of lengi kyrrt og er orðið úldið. Nú er kominn tímí að einhver setji árarnar útbyrðis, gári vatnið aðeins, vaggi bátnum og komi svolítilli hreyfingu á málefnaumræðuna innan flokksins sem og út á við.

Ég hef orðið trú á að Gísli Marteinn geti gert góða hluti í borginni ef einhverjum tekst að koma svolítilli grimmd í hann. Ég mundi persónulega vilja sjá hann láta eins og hann gerir stundum í leikjum með Rögnunni. Verður alveg dýrvitlaus og berst eins og ljón, ýtir aðeins frá sér og lætur menn heyra það. Hvurslags eiginlega kosningabarátta er það þegar frambjóðendurnir keppast við að hlaða lofi á hvorn annan. Það er eins og þeir séu að reyna að fá kjósendur til að kjósa frekar mótframbjóðandann. Ég held reyndar að ég muni halda með Gísla Marteini. Ekki endilega vegna þess að hann sé einhver Messías heldur vegna þess að Vilhjálmur er orðinn of samdauna batteríinu öllu saman. Það þarf ungan mann sem er tilbúinn að gára vatnið aðeins. Hann þarf að vera skemmtilegur og með pólítíska sem og persónulega útgeislun. Hann þarf líka að vera svolítið grimmmur en þó rökfastur. Kurteis en þó harður í horn að taka. Gísli hefur flesta þessa kosti en eins og ég sagði áður þá finnst mér hann of linur. Ég vil sjá hann gagnrýna menn, ekki bara láta eins og allt sé í gúddí fíling í borgarstjórnarflokki sjálfstæðisflokksins. Það á ekkert allt að vera í gúddí fíling eftir svo langa fjarveru úr bílstjórasætinu.

Jæja!
Ég hef tekið þá afdrifaríku ákvörðun að þið hinir vitleysingarnir (þið eruð hér er það ekki?) getið ekki lifað án þess að vita af skoðunum mínum á mönnum og málefnum. Undanfarnar vikur hafa líka verið svo lygilegar í þjóðmálaumræðunni að það nær ekki nokkurri átt og þið hafið auðvitað velt upp þeirri augljósu spurningu hvað Ljós-Gíslanum finnst um málið.

Baugsmálið
Ég veit ekki hvar ég á eiginlega að byrja. Ég veit ekki einu sinni hvort ég á að byrja en almannaheill er í húfi svo það er kannski eins gott að láta flakka.
1.
Hvers vegna láta Baugsmenn svona ófriðlega í fjölmiðlum þrátt fyrir að vera vissir um eigið sakleysi. Gæti verið að þeir telji sig þurfa að þyrla ryki í augu almennings til að koma í veg fyrir að hann kynni sér almennilega einstaka þætti málsins og kæmist þannig að þeirri augljósu niðurstöðu að þeir séu í raun og veru ótýndir glæpamenn. Ég er sannfærður að Landsímadrengurinn mun verða þjófnaðarlegur smárindill við hliðina á þessum lortum.
2.
Hvaða heilvita maður sendir Jónínu Ben. viðkvæman tölvupóst. Ég mundi ekki einu sinni þora að senda henni fingurkoss af ótta við að Edda mundi lesa um það í Séð og Heyrt (en mestmegnis logið). Það er miklu betra að segja henni það bara augliti til auglitis því þá getur maður verið viss um að hún verður búin að gleyma því þegar rennur af henni (ef það gerist þá einhvern tíma).
3.
Þeir sem ríða brim alnetsins á hina merku síðu www.andriki.is hafa vafalaust lesið nýlega úttekt þeirra á því "andrúmslofti" sem vinstri menn telja að kærur J.G. Söllenberger (héðan í frá kallaður Sölli) hafi sprottið fram í. Í ljós kemur að hæst gullu gagnrýnisraddir á Baug í þeim stallsystkinum Ingibjörgu Sólbrúnu og Össuri Skarp á Alþingi um þær mundir sem kærurnar komu fram. Nú spyr ég mig: Væri ekki nær að gagnrýna þau fyrir að hvetja Sölla ekki til að kæra fremur en að gagnrýna Moggann fyrir aðstoð sýna við að koma kærunum á framfæri. Ekki það að ég vilji verja Styrmi greyið sem ég held að ætti að sjá sóma sinn í að víkja úr ritstjórn Moggans. Ef ekki fyrir afskipti sín af málinu í fæðingu þá fyrir fáránleg greinaskrif sín á undanförnum dögum. Maðurinn hefur misst allan trúverðugleika sem hlutlaus ritstjóri og á meðan hann situr í ritsjórn er ekki hægt að líta á Mbl. sem annað en opinbert málgagn uppkominna stuttbuxnadrengja.

Davíð laxtur
Mestu stórtíðindin hljóta nú samt að vera yfirvofandi brotthvarf Dabba kóngs úr brúnni hjá Sjálfstæðisflokknum. Það er náttúrlega sjónarsviptir af þeim gamla en persónulega fannst mér kominn tími á þetta. Hann er einkabarn sinnar eigin byltingar og hún hefur eins og byltinga er von og vísa gert heiðarlega tilraun til að leggja sér Dabba til munns. Hann var reyndar eitthvað tormeltur og hefur tekist að rymja nokkra smellna one-linera úr koki hinnar digru einkavæðingarbyltingar en nú er komið að því að honum verði kyngt niður í maga hins pólítíska gímalds og setjist að í Virkinu við Akraborgarbryggju. Einhverjum búkhljóðum held ég að við megum búast við og ekki kæmi mér á óvart þó byltingin fengi alvarlegar meltingartruflanir eftir brotthvarf svo mikils leiðtoga.

Ég vil persónulega þakka Davíð fyrir að hrinda í framkvæmd mörgum af þeim þjóðþrifamálum sem mörg okkar, er teljumst hægra megin á hrygg pólítíkurinnar, dreymdi um fyrir nokkrum árum en á einu sviði mér hugleiknu hefur honum ekki tekist að hrinda af stað bráðnauðsynlegri einkavæðingarbylgju og það er í heilbrigðisgeiranum. Kannski tekst Geiranum betur upp í þeim efnum. Davíð hefur samt staðið sig vel og ég held að hann eigi líka eftir að standa sig vel í Seðlabankanum. Ég meina Steingrímur Hermannsson kláraði þetta for kræing ád lád!!!! Ég var reyndar alveg steinhissa að Guttormur Húsdýragarðsnaut skildi ekki erfa stöðuna hans en hann var víst full svona þver skilst mér á kunnugum.

Ég geri ráð fyrir því að Davíð muni einbeita sér að því að veiða lax á kostnað okkar skattborgarana undir því yfirskini að það sé mikilvægt fyrir gengisþróun og vaxtastýringu. Verði honum að góðu. Vona að hann veiði vel.

Tökum nú upp léttara hjal!!
Boltinn hefur alltaf verið snar þáttur í skrifum mínum hér og mun það ekki breytast. Ég er hundóánægður með mína menn þessa dagana en það voru klár batamerki á leik liðsins um helgina. Rúðan er líka komin í gang og finngálknið unga Wayne Rooney er líka að standa sig. Park er líka farinn að finna sig eins og ég bjóst reyndar við og það var meiriháttar að sjá hvað hann var ógnandi um helgina. Áfram MUFC.!!!

Drykkja, matur, hestar og bíó
Helgin var góð. Á föstudag átti ég góða stund í Hólmgarðinum með gömlum félögum úr menntó. Serbinn, Króatinn og Kobbi fruma kíktu við og nokkrum bjórum var rennt niður. Notaleg kvöldstund og ég fór lúinn að sofa.
Á laugardag fórum við Edda í bæinn eftir að hafa sofið út. Um kvöldið fór ég svo með Eddu á Hótel Óðinsvé. Við fengum ljúffenga máltíð sem markaði tímamót. Við vorum bæði í fyrsta skipti á ævinni að panta okkur sjávarfang á veitingastað sem bíður upp á annað. Ég fékk mér dýrindis skötusel með humarhala og einhverju hrísgrjónadrasli. Mjög gott. Edda fékk sér pönnusteikta lúðu sem var ágæt en ekki eins góð og hjá mömmu. Í það heila notaleg kvöldstund sem endaði hjá Svenna mág og Kötu svil í nettu spjalli.
Á sunnudaginn var svo hestaleiðangur. Þurfti að sækja hest í aðgerð fyrir Nonna bróður og fara svo með Sindra hennar Eddu og annan hest frá pabba í tamningu. Okkur feðgunum varð ekki skotaskuld úr þessu og ég var kominn heim nógu tímanlega til að sjá GOAL! í bíó kl. 20 í Kringlubíó. Ágætis fílgúd mynd en ég held að Óskar frændi muni ekki slefa yfir þessari. Góð mynd fyrir fótboltaáhugamenn.

Læt þetta duga í bili, nógu er kombakkið orðið kröftugt. Reyni að vera duglegri næstu daga og vikur og mánuði og ár.

Shitturinn titturinn!
Hef ekki bloggað í 7 mánuði eða meira. Spurning hvort maður hættir þessu bara eða reynir aftur. A.m.k. finnst mér ástæða til að minnast á uppgötvun Fréttablaðsins í dag á því að Elísabet Englandsdrottning heitir ekkert Elísabet lengur heldur mun hún hlýða nafninu Margrét um þessar mundir. Þvílíkt sorp.

Kerry tapaði
Nú er ljóst að við verðum í slagtogi við einn nafntogaðasta stríðsherra samtímans næstu fjögur árin. Til hamingju með það Íslendingar. Mér finnst samt tvennt alveg hræðilega sorglegt í umræðunni hér heima. Í fyrsta lagi er það hin ótrúlega afneitun sjálfstæðis- og framsóknarmanna, jafnt ungra sem aldraðra, í sambandi við Bush. Maður heyrir þetta fólk reyna af veikum reyna að sannfæra okkur hin um að Bush sé bara nokkuð vænn drengur með eðlilegt gildismat á mannlegri tilveru. Þeir styðja hraustlega við bakið á manni sem er á móti réttindabaráttu samkynhneigðra, vill banna fóstureyðingar og er tilbúinn að rústa alþjóðlegu viðskiptaumhverfi til þess eins að vinna eitt fylki í kosningunum (setti innflutningstolla á stál til að ná hylli kjósenda í Pennsylvaniu - það mistókst). Bush er og verður alvarlega veruleikafirrtur leiðtogi sem mun seint fallast á þau sjónarmið sem ráða ríkjum á vesturlöndum í sambandi við almenn mannréttindi.
Á hinn bóginn eru allir gömlu kommarnir í Samfylkingunni og Vinstri grænum að vegsama hinn drepleiðinlega og óspennandi John Kerry sem er nú lítið skárri kostur. Maðurinn stendur svo langt hægra megin við hægrimenn á Íslandi að þeir sjá ekki einu sinni línuna sem skilur þá að. Eða eins og Jói í vinum sagði: Línan er þeim punktur. Ekki get ég séð að það skipti meginmáli hvor þessara bjálfa stjórni herveldinu útbólgna USA. Eini kosturinn við að fá Kerry í stólinn hefði verið að hægja á yfirgangi hinna valdgráðugu í vestri.
Ég veit samt ekki hverju menn búast við af þjóðfélagi sem byggt er á veikum grunni ofbeldis og úrkynjunar og haldið gangandi á hverri stórstyrjöldinni á fætur annarri, ef ekki utan landsteinanna þá með drápum á hvorum öðrum.
Ég tek hins vegar fram að ég er sammála kettinum þegar hann segir að Bandaríkin eru margbreytileg og hvert fylki er raunar eins og ríki í sjálfu sér. Raunverulega eru þau ríkjabandalag og munur milli ríkja er gífurlegur.

Híhí!
Mikið rosalega var gaman að horfa á Rassenal tapa fyrir mínum mönnum í MUFC á sunnudaginn. Ég var reyndar á vaktinni en það var svo rólegt að ég sá stóran hluta af seinni hálfleik og kafla úr þeim fyrri. Ég get vel skilið að Arsenal menn séu svekktir yfir leiknum, dómarnir voru verulega vafasamir og hallaði oft á greyin úr Arsenal. Ekki hefði verið hægt að kvarta þó Rio hefði fengið rautt í fyrri hálfleik og í ljósi þess að Henry gat ekki rassgat í vörslu hans hefði það getað breytt ýmsu. Það verður hins vegar að segja að það hefði verið nokkuð harður dómur þar sem Ljungberg var ekkert með boltann, hann náði að pota honum fram hjá Rio en missti hann allt of langt frá sér þannig að raunverulega var ekki verið að ræna hann neinu færi. Ég held meira að segja að Carroll hafi haldið á boltanum þegar Ljungberg féll til jarðar en hvað um það. Ég hefði verið fúll ef þetta hefðu verið Ronaldo og Campbell hinum megin á vellinum.
Svo var brotið hjá Ruud sem var náttúrlega ljótt en það er lítið hægt að segja við því ef dómarinn sér ekki svona. Línuvörðurinn stóð þarna yfir þessu og sá ekki ástæðu til að veifa og það má heldur ekki gleyma því að Cole fór með báða fætur í þessa tæklingu svo hann er ekkert saklaus heldur. Ruud fær sennilega bann og á það skilið.
Síðan er vælið í Rassenalmönnum þar sem eru náttúrlega linustu leikmenn deildarinnar. Pires og Ljungberg fara varla inn í vítateig andstæðinganna án þess að láta sig detta og Henry reynir í hverjum einasta leik að fiska víta með því að kasta sér. Reyndi það meira að segja einu sinni á sunnudaginn. Þetta er bara það sem góðir framherjar gera, fiska víti ef varnarmenn gera þau mistök að dangla til þeirra fæti. Hins vegar var United hins vegar rænt víti stuttu seinna þegar Cole straujaði Ronaldo. Ekki heyrði maður Wenger kvarta undan lélegri dómgæslu þá. Svo lýsir það náttúrlega þessum villimönnum í Arsenal hvernig þeir létu inni á göngunum eftir leikinn. Þar fór víst englabarnið Henry fremstur í flokki þeirra sem skvettu súpu á Ferguson eftir leikinn. Mjög vönduð framkoma. Þeir sanna þarna enn og aftur hversu miklir hálfvitar þeir eru.

Jæja!
Nú er komið hátt á þriðja mánuð síðan ég skrifaði nokkuð hér. Tvennt ræður: annríki og leti. Margt hefur á daga mína drifið og ætla ég að reifa það í stuttu máli.

Hestaferð nr. 2
Helgina eftir verslunarmannahelgi fórum við Edda ásamt mömmu og pabba, Ingólfi, Áslaugu, Emil og Berglindi í stutta helgarferð á hestum. Það var bara tær snilld og mér skilst að liðinu hafi líkað verr. Þannig grynnkaði aðeins á öllum þeim aragrúa fólks sem ég hef lofað að bjóða á hestbak.

Vinnan og boltinn
Í haust hef ég síðan unnið eins og skeppna en á milli spilað bolta með knattspyrnufélaginu Dufþaki sem leikur listir sínar í utandeildinni. Eftir afspyrnuslaka byrjun og tap í fyrstu þremur leikjunum náðum við okkur á strik og töpuðum ekki í næstu sjö leikjum. Töpuðum reyndar síðasta leiknum og enduðum í fimmta sæti af tólf í riðlinum og vorum því töluvert langt frá falli. Annars spilaði ég út úr stöðu í allt sumar vegna offramboðs á framherjum og skorti á kantmönnum. Lék því á hægri kanti og fannst mér takast ágætlega upp á köflum. Auðvitað jafnast það ekkert á við að vera frammi en maður tekur bara það sem bíðst. Annars fékk ég að spreyta mig frammi í ca. 10 mínútur í næstsíðasta leiknum og setti þá 2 mörk (mín einu í sumar). Það var reyndar svolítið viðburðaríkur leikur því eftir að hafa spilað stóran hluta leiksins á kantinum var ég færður niður í hægri bakvörð vegna þess að bakvörðurinn var þreyttur. Á fimm mínútum tókst mér að fá dæmt á mig víti, fá gult spjald, brjóta aftur gróflega af mér og sleppa með tiltal. Þjálfarinn ákvað þá að ekki gengi að ég yrði rekinn út af og setti mig fram og það tók mig ekki nema rúma mínútu að setja mark sem Eiki Gests átti reyndar algerlega. Mínútu seinna hirti ég síðan boltann af kærulausum aftasta varnarmanni andstæðinganna og skoraði aftur.

Þetta var eitt skemmtilegasta sumarið í boltanum hingað til, frábærir strákar og liðið náði vel saman þegar leið á sumarið þannig að maður getur ekki annað en hlakkað til næsta sumars.

Brúðkaup í Þýskalandi
Um síðustu mánaðarmót skruppum við Edda síðan til Frankfurt am Main og vorum viðstödd brúðkauð frænku hennar Eddu (þær eru systrabörn). Það var þrumustuð, fimmtán rétta hlaðborð og dansað fram á rauða nótt. Þar fékk ég líka að setjast inn í 22m króna Mercedes-Benz sem var ekki leiðinlegt. Allt í vandaðri belju og tvö sjónvörp. Brilliant bíll en ég mundi ekki tíma að taka hann úr skúrnum ef ég ætti hann.

Læt þetta duga í bili, veit þið bíðið eftir einhverju krassandi en ég er ekki nógu reiður til að hella mér yfir pólítíska fæðingarhálfvita. Læt það bíða betri tíma.

Til hamingju Gunni og Baddý!
Vona að ég skemmi ekki mikið fyrir Gunnari þegar ég óska honum innilega til hamingju með trúlofunina. Þannig var mál með vexti að Gunni og Baddý voru á leið í sumarbústað á Þingvöllum. Eitthvað þreyttist gamli maðurinn við að bera gífurlegan farangur kærustunnar í bústaðinn og þegar hann kom í dyrnar var hann svo aðframkominn að þreytu að hann hnaut um þröskuldinn.
Baddý misskildi eitthvað skriðtækni Gunnars við farangursburðinn og hrópaði upp yfir sig játandi hvaðeina. Gunni greyið gat þarna á gólfinu enga björg sér veitt enda mállaus af mæði. Baddý tók hann því á axlirnar, bar út í bíl með einhverju löggutrixi, brunaði í bæinn og handjárnaði hann áður en honum rann mæðin.
Að öllu gríni slepptu þá skilst mér að Gunni hafi kokkað bónorðið upp við rómantískar aðstæður við Þingvallavatn. Til hamingju með trúlofunina og ekki síður útskriftina úr flugumferðarstjóranáminu.

Ferðasagan
Síðasta færsla var víst ferðasaga líka en það er svona hjá uppteknum mönnum.
Ég kom sem sé til Reykjavíkur í dag eftir stórkostlega hestaferð inn á hálendið. Ferðin hófst laugardaginn 10. júlí að Minna-Núpi í Gnúpverjahreppi. Ferðamenn voru alls þrjátíu og einum betur en aðeins eina kvöldstund voru allir viðstaddir ferðina. Hestarnir voru 65.
 
Dagur 1
Ég var ekki með þennan dag þar sem ég var boðin í brúðkaup góðvina okkar Sverris og Helgu. Þessa dagleið hef ég reyndar riðið mjög oft og því missti ég svo sem ekki af neinu.
 
Dagur 2
Morguninn eftir vaknaði ég snemma og keyrði austur fyrir fjall, nánar tiltekið í gangnamannakofan Hólaskóg sem liggur litlu sunnan við Sultartangalón á Gnúpverjaafrétti. Þaðan var lagt af stað um hádegi og stóð raunar aðeins á mér þegar ég mætti. Þennan dag var riðin stutt en þó svolítið erfið dagleið inn með Sultartangalóni og síðan Þjórsá inn í Gljúfurleit en þar er næsti gangnamannakofi á afrétti Gnúpverja. Þennan dag klárar maður mestan hluta hækkunarinnar á afréttinum og því er dagleiðin hestunum svolítið erfið þó ekki sé um marga kílómetra að ræða. Þarna var slegið upp mikilli veislu, grillað, drukkið og sungið. Einnig var kvaddur Ari Jóhannesson læknir, Jóhanna kona hans og synir þeirra tveir sem höfðu verið með okkur fram til þessa.
 
Dagur 3
Þriðja daginn var síðan riðin skemmtileg leið inn með Þjórsá og fram hjá mörgum af fallegustu fossum henanr, þ.m.t. Gljúfurleitarfossi og Dynki. Dynkur finnst mér vera einn fallegasti foss landsins og ekki skemmir að sjá hann í glaðasólskini á hestbaki. Annars var þessi áfangi hundleiðinlegur að því leyti að göturnar með ánni eru ansi þröngar og óskemmtilegar, mikið um gilskorninga og læki sem ekki eru auðveldir yfirferðar fyrir óvant hestafólk. Það var ekki af skornum skammti í þessari ferð. Eftir þessar ?tuðrur?, eins og pabbi kýs að kalla reiðvegi sem eru óskemmtilegir yfirferðar, tók við skemmtilegur áfangi frá Dalsá inn að kofanum í Bjarnalækjarbotnum sem var næsti áfangastaður okkar. Þar stendur sígíldur kamarlaga gangnamannakofi á skemmtilegum stað og rétt við kofann sprettur lækurinn út undan hlíðinni.
 
Þetta kvöld tóku örlögin svolítið í taumana því okkur bræðrunum fannst helst til þröngt við matborðið í kofanum og afréðum því að snæða ljúffengt gúllasið hennar mömmu úti við. Mágkonu minni leist ekkert á þetta fyrirkomulag og bað okkur að setjast með sér inn. Þrjóskir eins og við erum sátum við hins vegar sem fastast og fór vel um okkur. Þegar við erum að ljúka við matinn sjáum við út undan okkur að hrossin voru farin að renna út úr gerðinu og náðum að hlaupa til þannig að aðeins sluppu um 20 hross en hin hefðu fylgt í humátt á eftir ef við hefðum ekki komist á milli. Fyrir óvana skal það tekið fram að það er háttur hrossa að leita til byggða ef þau sleppa svona á afréttum og held ég að ferð okkar hefði endað öðruvísi ef allt stóðið hefði hlaupið fram að afréttargirðingu, sléttar tvær dagleiðir. En hrossin sem sluppu út voru ekki á því að skilja við stóðið og því náðist að slá hring utan um þau og koma þeim aftur inn í girðinguna sem reyndar var hrunin á um 5-6 metra kafla. Kvöldið fór því í að girða utan um hrossin innan girðingarinnar til að þau slyppu ekki aftur.
 
Dagur 4
Sváfum fram eftir en þegar fyrstu menn komu á fætur uppgötvaðist að hrossin höfðu sloppið út úr rafmagninu en sem betur fer inn í skárri hlutann af gömlu girðingunni og voru því enn til staðar.
Dagleiðin lá áfram inn með Þjórsá um svokallað Eyvafen og meðfram Norðlingaöldu en þetta svæði er einmitt það sem mestur styr hefur staðið um vegna Norðlingaölduveitu svokallaðrar. Verð ég nú að segja, eftir að hafa farið þarna um, að svæðið er til fárra hluta nytsamlegt annars en að verða botninn í fallegu uppistöðulóni. Ekki gat ég séð allar þær gæsir sem 101-náttúruverndarsinnarnir telja að verði kaffærðar við lónið slæma. Hins vegar var töluvert um þær innar í hinum raunverulegu Þjórsárverum á þeim svæðum sem ekki fara í kaf skv. þeim kortum sem við höfðum og sýna lón með yfirborð í 575 m.y.s.
 
Þennan dag komst ég norðar á afrétt Gnúpverja en ég hafði komið áður. Innst hafði ég komið er ég fór á fjallið árið 2000 þegar ég var á öðru ári í læknadeild en þá fór ég inn að Dalsá.
 
Náttstað var náð í Tjarnaverskofunum sem standa syðst í Tjarnarveri örfáum tugum metra frá ánni. Kofarnir í Tjarnarveri er ekki hinir notalegastu sem ég hef sofið í og höfðu margir ekki brjóst í sér til að sofa í þeim og tjölduðu en aðrir drukku í sig kjark með koníaki eða þeim mun ljúfari veigum. Ekki skemmdi heldur að í matinn var ljúffengt holugrillað lambalæri með öllu tilheyrandi enda nauðsynlegt að fólk fengi vel að borða fyrir erfiðustu dagleiðina. Auk þess er fjallasýnin ein sú fegursta sem ég hef augum litið með Vatnajökul og Hágöngurnar í austri. Arnarfell, Hjartafell og Hofsjökul í norðri og svo mátti sjá toppinn á Kerlingarfjöllum í vestri.
 
Dagur 5
Nú var ferðinni heitið á aðaláfangastaðinn, að Arnarfelli hinu mikla sem stendur við suðausturhluta Hofsjökuls, sunnan við Þjórsárjökul. Ferðin lá yfir stærstu kvíslar Þjórsár vestan megin, fyrst Blautukvísl þar sem við lentum í töluverðum sandbleytum, síðan Miklukvísl en handan hennar var síðan riðið yfir Illaver sem varla er fært nema fuglinum fljúgandi.
Pabbi sýndi okkur hvers vegna hann hafði viðurnefnið Drullu-Drési í gömlu hestagrúppunni og Guðmundur Björnsson hefur greinilega fengið í arf fenjaleitarhæfileika föður síns sem oft var uppnefndur Fenja-Björn. Þarna er eins og áður segir mjög illfært ríðandi mönnum enda fór það svo að oft þurftum við að ganga yfir verstu ófærurnar og teyma hestana til að létta þeim yfirferðina. Eftir förina yfir Illaver voru síðan riðnir svokallaðir Arnarfellsmúlar og þegar þeir voru að baki blöstu við miklir sandar og handan þeirra áfangastaðurinn, grænar hlíðar Arnarfells hins mikla og eini farartálminn Arnarfellskvíslin.
Við stoppuðum dágóða stund þarna innfrá en þar sem við höfðum farið seint af stað var klukkan farinn að ganga átta um kvöldið þegar við lögðum af stað innan að. Þá var valin önnur leið. Við fórum reyndar fram úr um Arnarfellsmúlana en þegar við komum að Múlakvíslunum og Illaveri fórum við norðan við verið og yfir í Nauthaga sem sagan segir að strokunaut hafi fundist í fyrir einum þremur eða fjórum öldum. Þar er rennisléttur flekkur með kafgrasi sem tún væri og þar var áð vel og lengi. Því næst var Miklakvísl riðin og svo lá leiðin um gamlan slóða meðfram Nautöldu og norðan og svo vestan og sunnan við verin niður í Tjarnarver aftur þar sem við vorum lent um eittleytið eftir miðnætti.
Þá beið okkar dýrindishangikjöt með jafningi, kartöflum og ORA grænum baunum. Frábær dagur að baki og við fórum örþreytt og ánægð í pokann en létum hrörlegt ásigkomulag kofana okkur í léttara rúmi liggja en fyrra kvöldið.
 
Dagur 6
Menn komust seint og illa á fætur enda þreyttir eftir daginn. Hestunum þurfti líka að hlífa eftir erfiða dagleið daginn áður og því var afráðið að sem flestir hvíldu fyrsta áfangann þennan dag. Ég stýrði því bílnum fyrst um sinn og keyrði inn í Setur sem er glæsilegur skáli Ferðaklúbbs 4x4 við suðaustanverðan Hofsjökul. Þar sáum við vatnssalerni í fyrsta skipti í nokkra daga. Stoppuðum þar svolítinn tíma, leyfðum hestunum að hreinsa sinuna úr blettunum þarna í kring og snæddum nesti. Síðan var riðið áfram norður fyrir Kerlingarfjöll í frábæru veðri. Síðan var stefnan tekin suður með þeim vestanverðum og riðið í Ásgarð þar sem miðstöð skíðaskólans var á árum áður. Þar komumst við í sturtu og heitan pott, fengum ljúffengan grillaðan kjúkling og sváfum í frábærum skálum með alvöru rúmum.
 
Þarna komu aftur til fararinnar Ari Jóhannesson og fjölskylda auk þess sem Edda Guðrún bættist loks í hópinn. Einnig kvaddi okkur Evelyn frænka mín frá Bandaríkjunum sem hafði riðið með okkur frá upphafi og notið fararinnar til fulls. Þarna var líklega notalegasti náttstaðurinn okkar í ferðinni og því vorum við ekki að flýta okkur af stað auk þess sem dagleiðin á sjöunda degi var ekki löng.
 
Dagur 7
Lagt var upp eftir hádegi og riðið áfram í suður og síðan suðvestur frá Kerlingarfjöllum fram Hrunamannaafrétt meðfram bílbrautinni. Síðan skildum við við bílana og ríðum meðfram Grjótá fram afréttinn með Bláfell í vestri sem Hvítá skildi frá okkur. Komum um kvöldmatarleytið í snyrtilegan kofa Hrunamanna að Svínárnesi eftir skemmtilega leið um frábærar hestagötur. Þar var slegið upp veislu, mikið sungið og trallað og menn skemmtu sér hið besta.
 
Dagur 8
Þennan dag var langstysta dagleiðin riðin, aðeins tæpir tuttugu kílómetrar og fátt markvert gerðist. Komum í náttstað í Helgaskála sem er ágætur skáli framarlega á Hrunamannaafrétti. Hérna var aftur slegið upp veislu enda síðasta kvöld ferðarinnar og eins gott að enda þetta með stæl. Grillað var holulæri a la Jens Kjartansson sem var gríðarlega ljúffengt. Menn fóru þreyttir í pokana þegar nóttin var langt á veg komin eftir mikinn söng og frábæran ferðasögulestur Ara Jóhannessonar.
 
Dagur 9
Þetta var einn fallegasti dagur ferðarinnar. Sólin skein og golan blés að sunnan beint í andlitið á okkur. Flestir riðu á stuttermabolum en mestu kuldaskræfurnar létu sér nægja flíspeysur. Ferðinni var heitið meðfram gljúfrum Stóru-Laxár sem skilur að Gnúpverja- og Hrunamannahrepp.
 
Maður á bágt með að trúa því að þessi vatnslitla og greiðfæra á hafi grafið svo hrikaleg og stórfengleg gljúfur með grasi vöxnum sillum og árbökkum. Stór hluti leiðarinnar er því sem næst á gljúfurbarminum og klettamyndirnar kitla ímyndunaraflið svo í björtu að ég er ekki viss um að hollt sé að ferðast þar í rökkri. Þarna riðum við einmitt fram hjá þeim stað sem mamma brotnaði svo illa fyrir einum þremur árum en sem betur fer tókst engum að slasa sig þar núna. Við riðum ána síðan framan við Hrunakrók og svo var riðið fram Laxárdalshagana og fram í hrepp. Ferðinni lauk síðan á sama stað og hún hófst, að Minna-Núpi í Gnúpverjahreppi, tíu mínútum á eftir áætlun, klukkan tíu mínútur gengin í tíu sunnudagskvöldið 18. júlí.
 
Lokið var níu daga hálfgerðri pílagrímsför minni inn að Arnarfelli hinu mikla. Ég hafði sem strákur í sveit í Steinsholti heyrt um þetta fell en hef aldrei fyrr komið þangað sjálfur. Um þennan stað tala hagvanir fjallmenn Gnúpverja um með glampa í augunum og nú loks skil ég hvað þeir meina.
Við lok ferðar höfðu ferðalangar aðeins eina spurningu fyrir föður minn fararstjórann: "Hvenær getum við farið aftur?".

Ferðasagan
Jæja loksins gef ég mér tíma til að setjast niður og skrifa þessa blessuðu ferðasögu.
Ferðin hófst með flugi til Minneapolis og þangað komum við að kvöldi föstudagsins 28. maí. Fórum út að borða á írskan pub sem var ágætur. Svo bara beinustu leið í bælið.

Síðan eyddum við næstu fjórum dögum að mestu í að versla enda er svo sem ekki mikið merkilegt að sjá í Minneapolis. Laugardeginum og mánudeginum var að mestu eytt í Mall of America og sunnudeginum og þriðjudeginum í miðbænum. Borðuðum á Hard Rock og svona en annars leiddist okkur eiginlega bara þarna. Kannski hálft í hvoru vegna þess hvað við hlökkuðum mikið til að hitta liðið.

Á þriðjudagseftirmiðdag, 1. júní, skutlaði Óttar bróðir tengdaforeldrum sínum síðan til Minneapolis og sótti okkur í leiðinni. Við vorum síðan komin til Iowa um miðnætti. Í Iowa var tímanum eytt í rólegheitum. Fyrsta daginn fórum við reyndar í Tívolí þar sem Edda og Björk mágkona véluðu mig til að fara í einhverja svona geimskotssúlu sem skýtur manni einhverja 50 metra upp í loftið á 200 km hraða. Það var ógeð og sór ég þess dýran eið að fara aldrei í slíka manndrápsmaskínu framar. Fannar frændi sem er að verða 5 ára í september fór í alla rússíbanana nema einn (var ekki nógu stór í hann) og stóð sig með þvílíkum ágætum.

Næstu dagar fóru síðan í rólegheit. Fórum á ströndina sem er við manngert vatn sem kallast Lake McBride. Versluðum líka svolítið í Mallinu sem var í göngufæri við húsið hans Óttars bróður. Fórum líka og skoðuðum miðbæ Iowa borgar sem er miklu fallegri en Minneapolis að mínu mati. Mikið af fallegum byggingum og snyrtilegur miðbær.

Þannig leið tíminn að mestu, sváfum fram eftir, svo var skriðið út á blett að sóla sig aðeins. Sunnudaginn 13. júní fórum við síðan í dagsferð til Chicago sem er ein skemmtilegasta borg sem ég hef heimsótt og væri ég alveg til í að koma þangað aftur og stoppa lengur. Í Chicago skoðuðum við ýmislegt t.d. fórum við upp í Hancock turninn sem er næsthæsta bygging borgarinnar og af efstu hæðinni sér maður víða. Það kom mér reyndar á óvart að sjá ekki yfir Lake Michigan en maður sér yfir alla borgina m.a. leikvang Chicago Bulls og spítalan þar sem E.R. þættirnir eiga að gerast. Eftir að við komum úr turninum fórum við síðan á Navy Pier sem er bryggja sem skagar ca. 1 km út í Lake Michigan og þar eru veitingastaðir, tívolí, minjagripaverslanir og fleira. Um kvöldið borðuðum við síðan á ítölskum veitingastað þar sem við fengum bestu pizzu sem ég hef nokkurn tíma smakkað. Síðan keyrði ég til Iowa þar sem Óttar þurfti að leggja sig - var að fara í vinnuna um morguninn.

Við Íslendingar mættum taka okkur Bandaríkjamenn til fyrirmyndar með margt, t.d. hvernig á að merkja vegi. Það er ótrúlega auðvelt að keyra þarna því það eru allir afleggjarar merktir svo vel.

Síðustu dagarnir fóru síðan í að redda ýmsu sem þurfti að versla áður en heim kæmi enda var mikið verslað.

Við versluðum t.d. íþróttaföt fyrir hátt í 30.000 þúsund sem líklega hefðu kostað um 100.000 kall hérna heima. Síðan keyptum við heilmikið í búið. Slatta af gallabuxum, ég keypti mér línuskauta, kúrekahatt, hlíf á grillið, fullt af diskum og leikjum. Utanáliggjandi harðan disk, netmyndavél. Edda keypti sér leðurjakka og lófatölvu handa mér í útskriftargjöf. Ofan á þetta bættust síðan tvö tjöld, annað útskriftargjöf til mín frá bræðrum mínum og hitt fermingargjöf fyrir bróðurson minn frá mér og Óttari.

Allt þetta var hátt á annað hundrað kíló enda fór svo að við urðum fyrsta fólkið í sögunni til að borga yfirvigt í Ameríkuflugi. Komum heim að morgni 17. júní eftir frábæra ferð þar sem maður áttaði sig á að það er kannski eins slæmt og maður hefur haldið að fara til Ameríku í sérnám. Meira að segja Edda snerist í afstöðu sinni til þess að búa þarna þannig að ég get haldið þeim möguleika opnum að mennta mig frekar þarna úti. Hún fann sér meira að segja frábæran skóla sem sérhæfir sig í talmeinafræði en hún hefur verið að velta fyrir sér að bæta því við sig þegar við förum út.

Það er hins vegar eitt atriði sem ég get ómögulega sætt mig við í Bandaríkjunum og það er sú árátta þeirra að þynna gosdrykki á veitingahúsum með klórbættu kranavatni þannig að fá sér kók á veitingastað er eins og að fara á botninn í Laugardagslauginni og taka góðan gúlsopa. Ég sagði bara nei takk og stundaði það stíft að fá mér flöskuvatn með mat ? nokkuð sem ég geri sjalda eða aldrei á Íslandi.

Amerikublogg hid fjorda!!
Jaeja! Tha er madur buinn ad setja staerstan hluta ofan i tosku og adeins eftir ad ganga fra lorfunum sem eg stend i. Brottfor verdur i fyrra fallinu a morgunn thvi til stendur ad saekja bilaleigubil til Cedar Rapids og keyra thadan til Minneapolis. Cedar Rapids er um 20 milum (32 km) her fyrir nordan og thadan er 4-5 klst akstur til Minneapolis thangad sem vid viljum vera komin um fimmleytid. Flugvelin fer sidan i loftid um kl. 19.30 ad stadartima (0.30 heima) og lendir um 6.30 ad morgni 17. juni heima.
Miklar paelingar hafa spunnist her uti um agaeti thess ad thrauka fram a kvold thess sautjanda heima an thess ad sofa neitt. Fara sidan snemma i hattinn og treysta a ad vakna snemma a fostudeginum. Flestir herna sem eru vanir thessum timamismun telja ad thad se skynsamlegast og vid aetlum ad reyna thad.

Yfirvofandi utskrift
Nu er ordid ljost ad eg utskrifast thvi mer skilst ad enginn hafi fallid i sidasta profinu svo eg er oruggur. Thordi ekki ad kikja her uti thvi thad bregst sjaldan ad thegar mer finnst mer ganga vel tha fae eg slakari einkunn en eg bjost vid. Vildi ekki skemma friid og athugadi thvi adeins hvort einhver hefdi fallid. Svo var ekki. Eg utskrifast thvi laugardaginn 19. juni.

Afmaelisborn
Mer er fyrirmunad ad muna hvenaer their vinir minir sem eiga afmaeli i juni hafa kosid ad haga manadardegi faedingar sinnar. Tek thvi alla rununa i einu.
Johann Pall atti afmaeli i byrjun juni. Til hamingju!
Heidar og Thorgeir Ragnars eru 12. og 15. juni en man aldrei hvor er hvad. Liklega tho rett svona. Til hamingju drengir.
Adra man eg ekki i svipinn.

Annars er oskop litid ad fretta annad en thad ad vid hofum verslad mikid og solbrunnid toluvert. Nakvaemari skyrslur um slikt verda ad bida betri tima sem og umfjollun min um EM sem eg hef thvi midur ekki sed neitt af.
Godar stundir.

Flyover-country
Jaeja. Erum buinn ad vera hja Ottari brodur i Coralville i Iowa i ruma viku nuna og hofum skemmt okkur vel. Tivoli, strandferd, verslunarferdir, hlaup, tennis og margt fleira. Geislinn hefur skemmt ser konunglega en adeins hefur vantad upp a ad solin syni sig af viti. Brunkan er thvi ekki eins thett og vonast var eftir en hverjum er ekki sama um thad?
Hef thegar verslad mer toluvert, t.d. kurekahatt og lofatolvu. Frekar um thad thegar eg kem heim.

Eitt ad lokum. Ef thid viljid koma til min skilabodum er best ad nota gislibe@hotmail.com thvi eg kemst ekki til ad skoda hinar. Kem svo heim 17. juni.

Heyrumst

Amerikublogg nr. 2
Jaeja nu bidum vid eftir Ottari brodur her a hotelinu. Hann aetlar ad saekja okkur a milli 4 og 5 eftir ad hann hefur "skutlad" tengdamodur sinni og manninum hennar a flugvollinn. Eg set thetta innan gaesalappa thvi thetta er ekki nema 4-5 klst. biltur hja kallinum. Vid aetlum nu ad vera hja Ottari, Bjork, Fannari og Heklu naestu 16 dagana og komum heim ad morgni 17. juni. Nu hefur verid verslad naer stanslaust i 3 daga svo thad er komid ad rolegheitum og afslappelsi en vid forum kannski a lappir um hadegi og skridum ut i solina.
Solina segi eg thratt fyrir ad her hafi rignt naer stanslaust sidan vid komum. Liklega eru Gudirnir ad grata thad ad Minnesota Timberwolves duttu ut ur NBA urslitunum i gaer fyrir L.A. Lakers. Vid reyndum ad fa mida a fimmta leikinn en gekk ekki. Uppselt.
Jaeja eg aetla ad segja thetta gott i bili. Bid ad heilsa a klakann.

Blogg an islenskra stafa!!
Aetla bara ad kasta a ykkur kvedju hedan fra Ameriku. Einu af aukamarkmidum ferdarinnar var nad i gaer thegar eg festi kaup a forlata kurekahatti. Sa var ur ledri, toluvert bardastor og dokkbrunn. Reyndar framleiddur ur astrolsku ledri thannig ad liklega er thetta meira svona Krokodila-Dundee hattur. Vid bidjum sidan ad heilsa hedan fra Ameriku og vonum ad allir hafi thad fint.

Jæja!
Á morgunn fljúgum við skötuhjúin til Ameríku. Fyrirhuguð helgargisting í Minneapolis og síðan kemur Óttar bróðir að sækja okkur á þriðjudaginn. Síðan verðum við 16 daga hjá honum í Iowa. Verður bara gaman.
Ætlum að kaupa okkur fullt af dóti og slatta af drasli.

Boltinn
Mínir menn höfðu það af að klára eina dollu í vetur. Millwall var auðveld bráð fyrir Ronaldo og félaga sem hreinlega yfirspiluðu fyrstu deildarliðið enda ekki við öðru að búast. Ronaldo var alveg hrikalega góður í þessum leik og algjört hneyksli að hann skyldi ekki vera valinn maður leiksins. Kvíði ekki framtíðinni með þennan mann á kantinum eða hreinlega bara í liðinu. Auk þess fannst mér Fletcher vera mjög góður inni á miðjunni og greinilegt að þar fer mikið efni. Frammistaða hans hefði líklega nægt til að verða maður leiksins í flestum öðrum bikarúrslitaleikjum en Ronaldo átti bara stórleik.
Mínir menn í Víkingi hafa hins vegar byrjað heldur illa á Íslandsmótinu og tapað fyrstu tveimur leikjunum. Stefni á að fara á leikinn í kvöld og styðja mína menn í botnbaráttuslag gegn KR. Ætli það komi ekki í hlut þessara liða að berjast gegn falli í sumar ásamt Fram, Grindavík og KA?
Áfram Víkingur

Burtfarartónleikar Valgerðar Jónsdóttur sópransöngkonu frá FÍH
Valgerður þessi vinnur með Eddu á leikskólanum og bauð okkur að koma á burtfarartónleikana sína í kvöld. Við skelltum okkur að sjálfsögðu og vorum ekki svikin af því. Valgerður söng margvísleg lög á öllum mögulegum og ómögulegum tungumálum frá íslensku til hebresku. Þetta gerði hún allt saman listavel en mér fannst túlkun hennar á ljóði Davíðs Stefánssonar ?Haust? við eigið lag standa upp úr. Ekki nóg með að hún hafi sungið það frábærlega heldur var lagið fallegt og greinilegt að þar fer hæfileikamanneskja. Hún söng einnig lagið Elín Helena listavel, sérstaklega þegar hún var klöppuð upp. Þarna er greinilega á ferðinni frábær söngkona, hlakka til að sjá hana syngja meira. Til hamingju Valgerður ef þú skyldir lesa þetta.

Boltinn
Heskey seldur á okurverði til Birmingham, Hitzfeld hættir með Bayern, Smith á leiðinni til MUFC (hvað þá!!!!) og Víkingar drulluðu á sig í fyrstu umferð Íslandsmótsins í knattspyrnu.
Hef fengið loforð frá liðstjóra Víkinga sem er nágranni minn að þeir muni standa sig betur næstkomandi föstudag ? eins gott.

Eurovision
Ekki gott. Mér fannst lagið alls ekki njóta sín en mér fannst lagið sjálft allt í lagi. Textinn var reyndar svolítið þunnur og lagið hálfstolið en það var stolið úr góðu lagi þannig að mér fannst það koma ágætlega út. Greyið Jónsi þurfti að vera í allan tímann og gat ekki heillað dömurnar og herrana með sveittum hlýramassabol. Jónsi lét hafa eftir sér að hann hafi verið svekktari yfir því en genginu í keppninni.

Bræðurnir Þorgeir og Önundur...
...eða Gorgeir og Önugur eins og flestir kalla þá eru næstum jafnslappir og Geislinn í blogginu þessa dagana. Nú hef ég bætt úr mínu bloggfalli. Sjáum hvað þeir gera.

Loksins, loksins!
Kláraði síðasta prófið mitt á miðvikudaginn. Það var unaðsleg tilfinning. Nú þarf ég ekki að taka svona próf í mörg ár. Ljúft.
Útskriftin verður svo þann 19. júní og auðvitað verður tekið á því.
Nenni ekki að skrifa meira í kvöld - er upptekinn við að spila CM.

Næstsíðasta prófið að baki
Jæja! Munnleg medicin búin og niðurstaðan mjög viðunandi þrátt fyrir mikið stress og margar meinlokur. Mér tókst bara engan veginn að koma því frá mér sem ég kann. Auk þess fékk ég verkefni úr einni af tveimur greinum sem mér tókst ekki að rifja upp fyrir prófið. Bömmer. En einkunnin dregur a.m.k. ekki niður meðaleinkunnina mína þannig að ég get ekki verið annað en sáttur. Nú er bara eftir skrifleg lyflæknisfræði og þó það sé erfitt próf að mörgu leyti þá óttast ég ekki að falla í því.
Munnlegu prófin eru meira happadrætti og maður getur fengið verkefni sem maður er á heimavelli í eða verkefni sem maður er slakur í.
Í stóra verkefninu var ég sæmilega vel undirbúinn en lokaðist algerlega í prófinu og gat ekki svarað spurningum sem ég vissi svarið við, tókst bara ekki að fá harða diskinn til að virka. Litla verkefnið var aðeins meira minn tebolli og gekk mér því ágætlega með það en það gildir hins vegar bara 15% og því kannski lítið hægt að toga sig upp á því.
En þetta er a.m.k. búið og gert - einkunnin komin og maður líklega að útskrifast eftir allt saman.

Jafnréttissinnar í hnotskurn
Hafið þið tekið eftir því að konur sem eru framarlega í jafnréttisbaráttunni eru yfirleitt einhverjar konur sem hafa menntað sig í einhverju af hinum svokölluðu "konudjobbum". Þetta eru oft hjúkrunarfræðingar, sálfræðingar eða félagsfræðingar sem eru að berjast fyrir því að fleiri konur fari í svokölluð karlastörf eins og lögfræði, verkfræði, raunvísindi eða stjórnunarstöður. Mín spurning er því þessi. Af hverju lögðu þessar konur ekki sitt að mörkum með því að mennta sig í þessum karladjobbum og jafna þannig kynjamuninn í ákveðnum störfum?
Getur verið að áhugasvið og færni kynjanna liggi í grófum dráttum á mismunandi sviðum og fólk velji sér nám eftir því? Hin raunverulega barátta um jafnrétti kynjanna ætti að felast í því að þær starfsgreinar sem konur velja sér og fela í sér jafnlangt/jafnerfitt nám eða starfsþjálfun hafi sömu laun. Það finnst mér vera raunverulegt jafnrétti - að sá starfsvettvangur sem meirihluti kvenna velur sér sé jafnhátt metinn og starfsvettvangur karlanna. Það er nefnilega þannig að í sumu eru konur sem hópur miklu færari en við karlarnir og öfugt. Er ekki eðlilegra að verðlauna konur fyrir þá hæfileika sem þær búa yfir en að reyna að rækta með þeim hæfileikana til að gegna störfum sem þær kæra sig ekki um?

Pyntingarnar í Írak
Ég hef eins og aðrir fyllst viðbjóði að fylgjast með þeim fréttum sem borist hafa af pyntingum Bandaríkjamanna og Breta í Írak. Slíkt á ekki að viðgangast og þeir sem bera ábyrgð á slíku eiga að svara fyrir gerðir sínar. Jafnt sá sem fyrirskipar slíkt og sá sem framkvæmir.
Það er hins vegar eitt í umræðunni sem truflar mig og það heyrði ég fyrst frá einhverri konu frá Amnesty International á Íslandi. Hún kvartaði undan því að það giltu ekki sömu reglur um þá sem lögreglan í Írak handtekur og þá sem hernámsliðið handtekur. Mér finnst hins vegar ástæðan vera augljós. Lögreglan er að handtaka menn fyrir glæpi sem ekki endilega tengjast hernáminu en hernámsliðið er að handtaka andstæðinga sína í stríðinu. Þeir eru því stríðsfangar og eins og allir vita þarf ekki að nauðsynlega að rétta yfir þeim. Ef ég man rétt er andstæðum fylkingum leyfilegt að hafa stríðsfanga í haldi þar til skrifað hefur verið undir vopnahlé. Annað væri fáránlegt enda mundu fangarnir líklega hlaupa beint aftur til sinna manna og hefja bardaga aftur. Ekki mundi það stytta stríðið.
Ég held því að við verðum að gera skýran greinarmun á því hvort um er að ræða stríðsfanga eða hegningarbrotafanga. Að því sögðu vil ég ítreka að ég er algjörlega mótfallinn öllum pyntingum á stríðsföngum og reyndar bara pyntingum yfir höfuð. Ég legg því til að Mósaík verði tekinn af dagskrá RÚV hið fyrsta áður en ég dey úr leiðindum.

Fyndið
Jæja, ákvað að taka mér smá pásu til að blogga pínu. Renndi yfir skyldubloggin í favorites en þar er meðal annars Haukur Þór Hauksson sem er einn af snillingunum úr Garðabæ og mikill SUSari. Haukur er nú með greindari mönnum en í dag virðist hann vera eitthvað ruglaður í ríminu því hann kemur með eina sósíalískustu færslu sem nokkurn tíma hefur birst á bloggsíðunni hans. Hann stendur í þeirri meiningu að þeir sem ekki taki þátt í pólítík ættu ekki að vera að gaspra eitthvað um það í fjölmiðlum eða bloggum hvað þeim finnst um framferði þeirra sem kosið hafa að taka þátt í slíkri baráttu. Fáránlegt, pólítík snýst einmitt um það að þeir sem taka þátt í henni hagi sér þannig að þeir séu kosnir og hinir sem tapa reyna á einhvern hátt að vekja athygli á sínum málstað, stundum með rökum en alltof oft með skítkasti og látum.

Ég held nú að Haukur hafi ekki lesið færsluna sína yfir áður en hann birti hana. Sennilega hefur hann verið reiður yfir einhverri færslu á einhverri bloggsíðu (kannski minni - hver veit) og gleymt að jafna sig aðeins áður en hann skrifaði. Haukur verður hins vegar að muna að hann hefur valið sér að taka þátt í pólítísku starfi og hefur þar með gengist undir það hlutverk að sæta gagnrýni fyrir hugmyndir sínar og gjörðir í því starfi. Hann getur ekki ætlast til að þeir sem ekki voru kosnir eða jafnvel þeir sem ekki voru í framboði hafi ekki skoðanir á þeim hlutum eða gjörðum sem hann stendur fyrir. Þó maður sé kosinn þýðir það ekki að maður sé yfir alla gagnrýni hafin.

Kannski er ástæðan fyrir því að fólkið sem gagnrýnir og fer í taugarnar á Hauki er ekki í eldlínunni sú að það hefur eitthvað að gera sem því finnst merkilegra. Ef allir stæðu í eldlínunni væri ekki til mikils að kalla það eldlínu. Það hefur því kosið að fela öðrum trúnaðarstörfin og oft á tíðum er það einhver sem því finnst standa fyrir svipaðar skoðanir og það hefur sjálft. Kjósandinn hefur að sjálfsögðu rétt til að gagnrýna opinberlega og/eða óopinberlega gjörðir hins kosna ef því finnst hann hafa brugðist í starfi sínu. Það heitir lýðræði Haukur og við stöndum vörð um það með litlum réttindum sem kallast tjáningarfrelsi og skoðanafrelsi. Ef þér líkar það ekki þá ættir þú kannski ekki að taka þátt í lýðræðislegum kosningum.

Ég get reyndar skilið að SUSarar ruglist aðeins í ríminu því þar hefur lengi tíðkast að hafa aðalfundina á haustin eins og réttirnar í sveitinni. Þá er grunlausum kjósendum (lesist vinum þeirra sem eru í framboði) smalað eins og heimskum rollum í "réttir" (kallað aðalfundir) sem oft eru haldnar í sveitinni. Þar eru rolurnar (ath. ekki rollurnar) dregnar í dilka og sagt hvernig á að haga sér, hvern á að kjósa og hvenær. Síðan eru allir fylltir ærlega kvöldið fyrir kosninguna þannig að þeir séu svo þunnir á kosningadaginn sjálfan að þeir hafi hvorki þrek né vilja til að hlusta á framboðsræður vina sinna og kjósa því bara eins og þeim er sagt. Aðalfundir SUS (og reyndar Heimdallar) eru því alls ekki ósvipaðir réttum, sá vinnur sem er duglegastur að smala rolum í sinn dilk.

Verst er nú samt það að réttir SUSara eru ekki fyrir alla - bara vini þeirra sem þegar eiga rolur í réttinni.

Próf í dag
Var að koma úr vitjun í lyflæknisfræði. Þetta er próf sem felst í því að taka á móti sjúklingi, taka sjúkrasögu, framkvæma líkamsskoðun og koma því síðan frá sér á skýran og skilmerkilegan hátt til prófara og prófdómara sem eru viðstaddir alla seremóníuna. Síðan spyrja þeir mann út úr um mögulegar rannsóknir, niðurstöður þeirra og túlkun. Raunar sérlega skemmtilegt en mjög stressandi - sérstaklega þar sem miklu getur ráðið um úrslit hjá hverjum maður lendir. Í stuttu máli þá gekk mér ekki nógu vel. Stressið gerði mér enn einu sinni óleik en ég fékk þó sæmilega einkunn því ég gat reddað málunum í lokin. Það er alla vega búið og einu prófinu færra að hafa áhyggjur af.

Fjölmiðlafrumvarpið
Nú er ég tiltölulega hægrisinnaður bolti með mikla sannfæringu um ágæti frjálsrar samkeppni og lítilla ríkisafskipta. Það er nú hins vegar stundum svo að ákveðin fyrirtæki ná markaðsráðandi stöðu á litlum markaði og við fáum í praxís einokunarverslun sem er lítið skárra en ríkisrekið kaupfélag. Nú er ég alls ekki að mæla fjölmiðlafrumvarpinu bót því það litla sem ég hef náð að kynna mér það hljómar afskaplega afkáralega í mínum eyrum.

Í fyrsta lagi finnst mér að stjórnvöld eigi að forðast að setja hamlandi reglur á vöxt fyrirtækja sem eiga í beinni samkeppni við ríkisrekin fyrirtæki. Það er einfaldlega misnotkun á valdi af verstu tegund og algerlega óafsakanlegt. Það væri því ráðlegt af stjórnvöldum að skjóta öllum áformum um ný fjölmiðlalög á frest þar til Ríkisútvarpið hefur verið einkavætt.

Í öðru lagi finnst mér undirbúningurinn og vinnubrögðin vera fyrir neðan allar hellur. Svona umdeilt frumvarp þarf að vinna af metnaði og vandvirkni til að koma í veg fyrir bótaskyldu ríkisins ef til lögsóknar einkaaðila kæmi. Það litla sem ég hef séð í þessu máli bendir sterklega til þess að Davíð hafi riðið helst til ógyrtur á vaðið og er farið að sundla ískyggilega. Ekki kæmi það mér á óvart þó hann dytti af baki og blotnaði eilítið áður en öll kurl koma til grafar í þessu máli. Það versta af öllu finnst mér hins vegar að hinur ungu holdgervingar frelsis í þingflokki Sjálfstæðismanna hafa allir gleypt dúsuna sína og steinhalda kjafti af ótta við að styggja drekann í stólnum.

Það er kominn tími til að einhver hugrakkur riddari taki sig til og stjaki aðeins við formanninum, skori hann jafnvel á hólm líkt og Davíð gerði við Þorstein á sínum tíma. Það er þó líklegt að í þeim slag yrði Davíð Golíat en andstæðingurinn Davíð - eins undarlegt og það kann að hljóma. Mér finnst að minnsta kosti að raddir þeirra sjálfstæðismanna sem ekki hafa glatað skynsemi sinni og eru enn gagnrýnir á stjórnarhætti Davíðs megi vera háværari og jafnvel svolítið fleiri.

Glöggir lesendur...
...munu taka eftir því að ég hef uppfært hlekkjalistann hér til hliðar. Einhverjir hafa misst hlekkina sína en þrír nýjir hafa bæst í hópinn.
Arnór Hauksson sem er gamall félagi úr MR og skrifar stundum skemmtilega hluti, sérstaklega er gaman að umfjöllun hans um NBA og útivist.
Tómas Hafliðason er annar gamall félagi og höfum við oft rætt kröftuglega um áherslur í hægristefnunni. Skemmst er að minnast eins skemmtilegasta símtals sem ég hef fengið en það var þegar Tommi hringdi til að ræða við mig skrif mín um kosningu til stjórnar Heimdallar sl. haust. Úr því varð heljarinnar rimma en einhvern veginn tekst okkur Tomma alltaf að skilja í góðu. Leiðinlegt hvað við höfum lítið samband en ég bæti það upp með því að kíkja reglulega á síðuna hans - nú getið þið það líka.
Stefán Pálsson er gamall jaxl sem ég kynntist þegar ég var liðsstjóri spurningaliðsins í MR en hann var þá einn þjálfaranna. Stefán er drengur góður, skarpgáfaður, flugmælskur og skemmtilegur penni. Það versta við hann er hvað hann er mikill "kommi". Ekki svo að skilja að ég láti komma fara í taugarnar á mér því þvert á móti finnst mér þeir yfirleitt miklu skemmtilegri til pólítískrar umræðu en stuttbuxnadrengirnir í SUS (ekki sárir strákar). Það vill nú reyndar þannig til að margir ágætir kunningjar mínir eru framakólfar í SUS en ég passa mig nú yfirleitt á að tala ekki við þá um pólítík. Þeir eru svo gegnsósa af heilaþvottinum að maður verður bara blautur af því að grauta í hausnum á þeim. Stefán skrifar stundum skemmtilegar færslur og hann er einn af þeim sem ég les staf fyrir staf því gullkornin leynast víða.

Magnús Gísli missti hlekkinn sinn enda hefur hann lýst yfir krónísku bloggfalli.
Gunni Thor er enn á listanum fyrir náð og miskunn Geislans en hlekkurinn hans verður brotinn í næstu hreingerningu ef hann tekur sig ekki taki.

Aðrir eru tiltölulega öruggir með sinn hlekk og geta andað léttar.
Að lokum ákvað ég að hætta með langsóttu viðurnefnin mín og nefna fólk sínum réttu nöfnum/viðurnefnum til að auðvelda lesendum mínum frekari útreiðar á brimi netsins. Nú eru hlekkirnir líka í stafrófsröð.

Eiríkur Gestsson...
...er jafngamall mér (í heilum árum talið) fjóra daga á ári. Í dag (2. maí) stakk hann mig aftur af og er orðinn 27. Til hamingju með það gamli. Þú varst heppinn að það var bolti í millitíðinni svo þú gast látið ljós þitt skína. Næsta laugardag verður gamlinginn aftur farinn að segja til sín og ég salta þig eins og venjulega.

Boltinn
Helginn var meira en lítið tíðindasöm í boltanum. Mínir menn misstu endanlega af öðru sætinu eftir tap gegn Blackburn en baráttan um fjórða sætið er orðinn gífurlega spennandi eftir að Aston Villa vann Tottenham í dag. Liverpool er reyndar í fjórða sætinu eftir ágætan sigur gegn Middlesbrough en Villamenn eru bara einu stigi á eftir þeim og Newcastle sem á leik til góða er síðan tveimur stigum á eftir Villa.
Á botninum skýrðust líka málin en nú getur aðeins kraftaverk bjargað Leeds og Úlfunum frá falli enda þurfa þau að vinna síðustu tvo leikina með miklum mun og Manchester City þyrfi helst að tapa með miklum mun líka. Mjög ólíklegt að þetta gerist þannig að ég held að það sé tiltölulega öruggt að veðja á að Úlfarnir og Leeds falli.

Á öðrum vígstöðvum tókst mínum mönnum í AC Milan að tryggja sér sigurinn í Serie A með sigri á höfuðandstæðingum sínum í Roma. Það var við hæfi að snillingurinn Shevschenko tryggði Mílíngum sigurinn enda aðalsnillingurinn í liðinu. Á Spáni tókst Börsungum (sem eru líka mínir menn) að minnka forystu Real í baráttunni um annað sætið í eitt stig með glæsilegum sigri á grönnunum í Espanyol. Valencia er hins vegar komið með aðra höndina á bikarinn eftir sigur í dag og hafa þeir nú 4 stiga forystu á Real og fimm á Barca þegar þrjár umferðir eru eftir. Þeim nægir einn sigur og eitt jafntefli þar sem þeir eru með miklu betri markatölu en bæði Real og Barca.

Hér heima töpuðu KA-menn fyrir Haukum í handboltanum þannig að maður neyðist víst til að halda með Valsmönnum í úrslitunum. Ég var feginn að ÍR vann ekki Valsmennina því ég hef enga trú á að þeir geti tekið Haukana. Valsmenn verða bara að vinna þetta núna.

Geislinn grætur
Tvennt er það sem grætir Víkinginn unga. Í fyrsta lagi er það ömurlegt gengi minna manna í ensku deildinni en þeir tapa nú hverjum leiknum á fætur öðrum, nú síðast gegn Blackburn á Evil Park. Það er nú ljóst að hið ömurlega þriðja sæti fellur þeim í skaut þetta árið líkt og fyrir tveimur árum þegar aumingjunum í Liverpool tókst að ná öðru sætinu.
Í öðru lagi er það síðan próflesturinn sem nagar í mér Víkingssálina. Ég er kominn með upp í hvirfil af þessum endalausu sjúkdómum og meðferðum þeirra. Er reyndar búinn með skurðlæknisfræðina - gekk ágætlega í munnlega en í skriflega prófinu gekk mér ekki nógu vel. Vonum samt að það hafi sloppið. Nú á ég sem sagt eftir þrjú próf í lyflæknisfræði. Fyrst fer ég í vitjun sem er verklegt próf og verður líklega á þriðjudagsmorgunn (kemur í ljós á mánudaginn). Síðan er munnlegt þann 11. maí og skriflegt þann 12. og svo er ég búinn með læknisfræðina. Eftir það tekur við frí í rúman mánuð, fyrst hálfur mánuður hér heima og svo tæpar þrjár vikur í landi tækifærana þar sem við Edda ætlum að heimsækja Óttar bróður og fjölskylduna hans sem við höfum ekki séð síðan í fyrrasumar. Við hlökkum mikið til og ef fréttir að vestan eru nákvæmar hlakkar þau svo sem ekki minna til.

Fjölmiðlafrumvarpspæling
Ef ríkið vill ekki að fyrirtæki í markaðsráðandi stöðu eigi meirihluta í fjölmiðlafyrirtækjum, verða þeir þá ekki að selja ríkisútvarpið og -sjónvarpið. Ríkið (og/eða sveitarfélög) hefur markaðsráðandi stöðu í heilbrigðisgeiranum, löggæslu og brunavörnum.
Annars fagna ég þeirri hugmynd Davíðs og Dóru að leggja niður afnotagjöld að RÚV með haustinu. Það væri fínt að losna við þá skatt- og sjónpíningu sem Ríkissjónvarpið er.

Geislinn 26 ára!
Rétt er það. Geislinn fyllti tuttugasta og sjötta aldursárið skömmu eftir hádegið í dag 28 apríl. Ekki get ég sagt að afmælisdagurinn hafi verið beinlínis skemmtilegur þar sem Geislinn þurfti í munnlegt próf í skurðlæknisfræði en það gekk vonum framar og Geislinn hélt upp á daginn með langþráðu fríi, fótbolta, safaríkri grillaðri nautasteik með bakaðri kartöflu, fersku salati og bernaisesósu. Þessu var skolað niður með ljúffengu Casillero del Diablo rauðvíni gerðu úr Cabernet Shauvignon þrúgum og einum ísköldum Thule. Í eftirrétt var grillaður banani fylltur með Mars-súkkulaði og ís. Namm! Afmælisgjafir voru að mestu í formi dollara enda stefnir Geislinn á heimsókn til bróður síns til Ameríkunnar eftir mánuð.

American History X
Var síðan að ljúka við að horfa á þá frábæru kvikmynd, American History X sem ég hafði ekki séð í langan tíma. Stórkostleg mynd um þær hvatir sem oft á tíðum liggja að baki fordómum og hatri og þá grundvallarspurningu sem allir verða að spyrja sig um slíkar tilfinningar - líður manni eitthvað betur með slíkt hatur og slíka hleypidóma. Ég held að það sé fátítt að einstaklingar sem láta slíkar hvatir ráða gerðum sínum fyllist hamingju eða gleði. Líf þeirra snýst um að vola yfir því hvað aðrir hafa haft af þeim.

Þann 26. apríl...
...varð aldraður bróðir minn, Jón Bragi, einu árinu ríkari þegar 36. aldursárið kvaddi hann og það 37. heilsaði (fyrir trega þá varð hann 36 ára). Til hamingju með það gamli.

Síðan ég skrifaði hér síðast hafa einnig orðið þau merku tímamót að 2000. gesturinn heimsótti síðuna síðan ég setti teljarann upp fyrir nákvæmlega 12 vikum síðan. Það gerir u.þ.b. 175 manns á viku eða 25 manns á dag. Kannski hefur einhver áhuga á bullinu í mér.

Afmælisbarn dagsins
Gunnar Thoroddsen stórmógúll og ofurbloggari er 26 ára í dag. Til hamingju með daginn gamli.

Þorgeir
Ég hef gefist upp á að koma vitinu fyrir Þorgeir enda hef ég engan tíma fyrir það. Hef þegar eytt of miklum tíma. Hann mun að sjálfsögðu fagna sigri eins og lúserarnir sem öskruðu: "Úrslitamark!!!" rétt áður en þeir minnkuðu muninn í 10-1 í leikfimi í gamla daga. Ég mun kannski gefa mér tíma til að svara honum þann 12. maí en ég efast um að ég nenni því. Til þess er geðheilsan of dýrmæt og hún skánar ekki við að rífast við vegg. Kosturinn við að vera veggur er sá að þér verður ekki hnikað í afstöðu þinni (mjög heppilegt í fari t.d. lögreglumanna á vakt) en ókosturinn er sá að framfarirnar verða engar sem er afskaplega óheppilegt. Flestum lögregluþjónum tekst að leggja veggnum þegar vaktinni lýkur...
...en ekki öllum.

P.S. Já, Þorgeir ég líkti þér við fótboltamann.

Boltinn
Mínir menn réttu úr kútnum í gær og lögðu Charlton sem er gott. Það sem er enn betra er það að Gary Neville skyldi skora aftur. Hann hefur ekki einu sinni skorað með svona stuttu millibili í svefnherberginu áður. Gott hjá þér Gary.

Bullið er ættgengt!
Ætli ég verði ekki að setja þetta á einfaldan hátt fyrir þá bræður til að þeir skilji þetta.
Tilgangur prestsins með predikun sinni var að sögn þeirra bræðra að sýna fólki fram á hversu röng, út frá siðaboðskap biblíunnar, árás Ísraelsmanna á Hamas-leiðtogann var. Ég held að það þurfi ekki prest til að benda fólki á það en við skulum, í þágu rifrildisins, taka þá röksemdafærslu gilda.

Þar sem ég geri ekki ráð fyrir að meginþorri fólks standi nokkurn tíma í þeim sporum að taka ákvörðun um að sprengja einhvern í loft upp geri ég ráð fyrir að prestgarmurinn hafi ætlað að koma þeim skilaboðum til safnaðarins að hann ætti ekki að styðja menn sem taka slíkar ákvarðanir. Hér værum við þá að tala um Ísraelsstjórn.

Þar sem ég geri ekki ráð fyrir að nokkur heilvita maður styðji slíkar aftökur þá hefur presturinn líklega verið að biðla til fólks að styðja ekki menn sem styðja slíkar ákvarðanir. Hér væri það þá Bush Bandaríkjaforseti.

Fæst okkar eigum sennilega eftir að hitta Bush til að heita honum stuðningi okkar við stjórnarákvarðanir hans og því mætti ætla að presturinn hafi verið að gagnrýna þá sem styðja Bush, t.d. íslensku ríkisstjórnina. Boðskapurinn hefur því líklega verið sá hjá prestinum að hvetja fólk til að gera hið eina kristilega í stöðunni að hans mati og það er að styðja ekki ríkisstjórnina heldur andstæðinga hennar. Það má því auðveldlega álykta að presturinn hafi verið að beita stöðu sinni til að hvetja söfnuð sinn til að styðja frekar stjórnarandstöðuna heldur en stjórnina.

Presturinn gerir hins vegar sömu mistök og Þorgeir í röksemdafærslu sinni. Það er ekki jafnaðarmerki á milli þess að styðja við bakið á Bush í Írak og styðja allar ákvarðanir hans. Pílan gengur í aðra áttína ekki hina. Þó Dabbi styðji Bush sem styður Sharon sem styður á hnapp til að sprengja einhvern annan morðingja í loft upp er ekki hægt að ætla Dabba greyinu að styðja á hnappinn væri hann í sömu aðstöðu og Sharon.