28. nóv. 2007

Femínismi - hversu langt eigum við að ganga!

Ég hef lengi álitið mig mikinn jafnréttissinna. Mér finnst að konur eigi að fá jafnhá laun fyrir sambærileg störf og karlar. Mér finnst að samkynhneigðir eigi að fá að gifta sig og hljóta við það fullan rétt hjóna þó mér finnist vafasamt að skikka trúfélag eins og þjóðkirkjuna til að gefa þá saman með lögum. En það er nú bara angi af staðfastri trú minni á aðskilnað ríkis og kirkju. Mér finnst líka að samkynhneigðir og einhleypir eigi að fá að ættleiða standist þeir þær kröfur sem gerðar eru til slíkra foreldra að öðru leyti. Það er hins vegar öll firringin við réttindabaráttuna sem ég get ekki sætt mig við. Jafnréttisbaráttan er komin í hring. Í mörg ár hefur starfsheitum kvennastétta verið breytt vegna vaxandi menntunarkrafna og/eða þeirrar skoðunar að nöfnin hafi verið stéttunum fjötur um fót. Nýleg dæmi eru:

Fóstra varð leikskólakennari sem mér finnst skelfileg breyting. Fóstra er fallegt orð og felur í sér falleg skilaboð. Þau fóstra börnin yfir daginn. Nær hefði verið að nota orðið fóstri yfir karlana eða bara sætta sig við það einu sinni að karlar noti kvenkyns starfsheiti.
Hjúkrunarkona varð hjúkrunarfræðingur sem er góð breyting að mínu mati. Hjúkka lifir enn góðu lífi og þeir fáu en frábæru hjúkrunarmenntuðu strákar sem ég hef notið þess heiðurs að starfa við hliðina á hafa ekki nokkra komplexa gagnvart því - a.m.k. hef ég þá ekki orðið var við þá.
Skúringakona varð ræstitæknir. Hvort tveggja eru vond orð en mér dettur ekkert skárra í hug. Af þessari breytingu hlaust hins vegar sú breyting að allar faglærðar stéttir spítalans sem áður enduðu á tæknir urðu að breyta nafni sínu enda þótti einhverra hluta vegna ekki við hæfi að faglærðar stéttir bæru sömu endingu og störf sem krefjast lítillar eða engrar menntunar. Af þessu hlutust neðangreindar breytingar.
Röntgentæknir varð geislafræðingur. Ekki kynbreyting hér en ég er þeirrar skoðunar að breytingin hafi verið til hins betra.
Meinatæknir varð lífeindafræðingur. Þarna er ég líka þeirrar skoðunar að vel hafi tekist upp einfaldlega vegna þess að nýja nafnið er meira lýsandi en það gamla.

Ég get alveg fellt mig við breytingar á starfsheitum ef þær eru til bóta fyrir fagið eða skipta höfuðmáli. Nú hafa verið miklar umræður í þjóðfélaginu um starfsheitið ráðherra. Nú gætu verið margar ástæður til breyta svo augljóslega karllægu starfsheiti en engin þeirra er augljóslega fyrir hendi.
LAUN: Nú held ég að laun ráðherra séu bundin í lög og hafi ekkert með kynferði hans að gera. Konur fá sömu laun og karlar sem ráðherrar þannig að sú ástæða fellur um sjálfa sig.
STARFSMÖGULEIKAR: Eru þeir sömu. Konur hafa sama rétt til að bjóða sig fram til Alþingis og sama rétt á ráðherrastörfum. Það er svo hlutverk okkar kjósenda að sjá til þess að konurnar komist til áhrifa. Það gerist ekkert frekar ef starfsheitinu er breytt. Nú er talað um alþingismenn og -konur en það hefur engu breytt. Færri konur en karlar setjast á Alþingi einfaldlega vegna þess að þeim vegnar verr í prófkjörum af einhverjum ástæðum.
VIRÐING: Virðing mín fyrir fólki byggist hvorki á starfsheiti þeirra né stöðu. Hana þarf að vinna sér inn á annan hátt. Hefur einhver heyrt af því að konur í ráðherrastól hafi orðið fyrir aðkasti vegna karlkyns starfsheitis.

Mér finnst að það verði að vera knýjandi ástæður fyrir því að breyta svona mikilvægum og rótgrónum embættisheitum. Ég fæ ekki séð augljósa ástæðu til að breyta ráðherra í eitthvað annað enda sést það á viðbrögðum þingmanna við tillögum Steinunnar Valdís. Þau eru svona Ææææi, greyið!!-viðbrögð. Femínistarnir eru búnir að láta SV spila sig út í horn.