Híhí!
Mikið rosalega var gaman að horfa á Rassenal tapa fyrir mínum mönnum í MUFC á sunnudaginn. Ég var reyndar á vaktinni en það var svo rólegt að ég sá stóran hluta af seinni hálfleik og kafla úr þeim fyrri. Ég get vel skilið að Arsenal menn séu svekktir yfir leiknum, dómarnir voru verulega vafasamir og hallaði oft á greyin úr Arsenal. Ekki hefði verið hægt að kvarta þó Rio hefði fengið rautt í fyrri hálfleik og í ljósi þess að Henry gat ekki rassgat í vörslu hans hefði það getað breytt ýmsu. Það verður hins vegar að segja að það hefði verið nokkuð harður dómur þar sem Ljungberg var ekkert með boltann, hann náði að pota honum fram hjá Rio en missti hann allt of langt frá sér þannig að raunverulega var ekki verið að ræna hann neinu færi. Ég held meira að segja að Carroll hafi haldið á boltanum þegar Ljungberg féll til jarðar en hvað um það. Ég hefði verið fúll ef þetta hefðu verið Ronaldo og Campbell hinum megin á vellinum.
Svo var brotið hjá Ruud sem var náttúrlega ljótt en það er lítið hægt að segja við því ef dómarinn sér ekki svona. Línuvörðurinn stóð þarna yfir þessu og sá ekki ástæðu til að veifa og það má heldur ekki gleyma því að Cole fór með báða fætur í þessa tæklingu svo hann er ekkert saklaus heldur. Ruud fær sennilega bann og á það skilið.
Síðan er vælið í Rassenalmönnum þar sem eru náttúrlega linustu leikmenn deildarinnar. Pires og Ljungberg fara varla inn í vítateig andstæðinganna án þess að láta sig detta og Henry reynir í hverjum einasta leik að fiska víta með því að kasta sér. Reyndi það meira að segja einu sinni á sunnudaginn. Þetta er bara það sem góðir framherjar gera, fiska víti ef varnarmenn gera þau mistök að dangla til þeirra fæti. Hins vegar var United hins vegar rænt víti stuttu seinna þegar Cole straujaði Ronaldo. Ekki heyrði maður Wenger kvarta undan lélegri dómgæslu þá. Svo lýsir það náttúrlega þessum villimönnum í Arsenal hvernig þeir létu inni á göngunum eftir leikinn. Þar fór víst englabarnið Henry fremstur í flokki þeirra sem skvettu súpu á Ferguson eftir leikinn. Mjög vönduð framkoma. Þeir sanna þarna enn og aftur hversu miklir hálfvitar þeir eru.

Jæja!
Nú er komið hátt á þriðja mánuð síðan ég skrifaði nokkuð hér. Tvennt ræður: annríki og leti. Margt hefur á daga mína drifið og ætla ég að reifa það í stuttu máli.

Hestaferð nr. 2
Helgina eftir verslunarmannahelgi fórum við Edda ásamt mömmu og pabba, Ingólfi, Áslaugu, Emil og Berglindi í stutta helgarferð á hestum. Það var bara tær snilld og mér skilst að liðinu hafi líkað verr. Þannig grynnkaði aðeins á öllum þeim aragrúa fólks sem ég hef lofað að bjóða á hestbak.

Vinnan og boltinn
Í haust hef ég síðan unnið eins og skeppna en á milli spilað bolta með knattspyrnufélaginu Dufþaki sem leikur listir sínar í utandeildinni. Eftir afspyrnuslaka byrjun og tap í fyrstu þremur leikjunum náðum við okkur á strik og töpuðum ekki í næstu sjö leikjum. Töpuðum reyndar síðasta leiknum og enduðum í fimmta sæti af tólf í riðlinum og vorum því töluvert langt frá falli. Annars spilaði ég út úr stöðu í allt sumar vegna offramboðs á framherjum og skorti á kantmönnum. Lék því á hægri kanti og fannst mér takast ágætlega upp á köflum. Auðvitað jafnast það ekkert á við að vera frammi en maður tekur bara það sem bíðst. Annars fékk ég að spreyta mig frammi í ca. 10 mínútur í næstsíðasta leiknum og setti þá 2 mörk (mín einu í sumar). Það var reyndar svolítið viðburðaríkur leikur því eftir að hafa spilað stóran hluta leiksins á kantinum var ég færður niður í hægri bakvörð vegna þess að bakvörðurinn var þreyttur. Á fimm mínútum tókst mér að fá dæmt á mig víti, fá gult spjald, brjóta aftur gróflega af mér og sleppa með tiltal. Þjálfarinn ákvað þá að ekki gengi að ég yrði rekinn út af og setti mig fram og það tók mig ekki nema rúma mínútu að setja mark sem Eiki Gests átti reyndar algerlega. Mínútu seinna hirti ég síðan boltann af kærulausum aftasta varnarmanni andstæðinganna og skoraði aftur.

Þetta var eitt skemmtilegasta sumarið í boltanum hingað til, frábærir strákar og liðið náði vel saman þegar leið á sumarið þannig að maður getur ekki annað en hlakkað til næsta sumars.

Brúðkaup í Þýskalandi
Um síðustu mánaðarmót skruppum við Edda síðan til Frankfurt am Main og vorum viðstödd brúðkauð frænku hennar Eddu (þær eru systrabörn). Það var þrumustuð, fimmtán rétta hlaðborð og dansað fram á rauða nótt. Þar fékk ég líka að setjast inn í 22m króna Mercedes-Benz sem var ekki leiðinlegt. Allt í vandaðri belju og tvö sjónvörp. Brilliant bíll en ég mundi ekki tíma að taka hann úr skúrnum ef ég ætti hann.

Læt þetta duga í bili, veit þið bíðið eftir einhverju krassandi en ég er ekki nógu reiður til að hella mér yfir pólítíska fæðingarhálfvita. Læt það bíða betri tíma.