Sindri
Við Edda fórum í dag að líta á "son" hennar, hann Sindra. Hann er nú á beit á Hólmahjáleigu í Landeyjum. Það var gaman. Við komum þarna í ljósaskiptunum um hálffimmleytið og röltum einhverja 2 km til að heilsa upp á hann. Hann er nú óttalegur kjáni ennþá og ekki farinn að treysta manninum fullkomlega þannig að við náðum honum ekki nema á mynd. Ég komst reyndar mjög nálægt honum en þegar ég tók mynd af honum close-up leist honum ekkert á blikuna og lét sig hverfa. Við náðum samt af honum einum 10 myndum sem kannski verða látnar ganga á netinu ef menn hafa áhuga.
Á leiðinni austur keyrði fram úr okkur mikill töffari á fallegum upphækkuðum og -gerðum Ford Econoline sem var búinn öllum flottustu græjunum. Í afturrúðinni var þessi áletrun: Sá sem á mest af dóti þegar hann deyr, vinnur! Ég hló svo mikið að það munaði engu að Lancerinn hans pabba fengi að kynnast því hve kalt vatnið er í rangæskum skurðum. Sem betur fer náði ég stjórn á karinu og elti Econolininn.
Annað fallegt sem gerðist í ferðinn var að sjá Vestmannaeyjar svona nálægt á meðan sólin settist við hafröndina og lýsti upp suðvesturhiminninn. Vestmannaeyjabær var fjarskafallegur þar sem hann sást yfir landeyðið vestan við Heimaklett. Tignarleg sjón og sannarlega falleg. Sumir hlutir eru bara fjarskafallegir, þ.e. fallegir úr fjarska.

Boltinn
Mínir menn skiluðu sínu í dag með sigri á Blackburn. Ég er ánægður með að Rúðan skuli loksins hafa skorað í deildinni, að Kleberson skuli vera kominn í gang og að Fortune skuli vera að brillera enda lagði hann upp bæði mörkin í dag. Fallegur maður. Poolararnir halda áfram að valda vonbrigðum en helv. Nallarnir virðast ekki ætla að stíga feilspor fyrr en í vor. Ætli Chelsky vinni þetta ekki? Hvað haldið þið?

Mystic River...
...ku vera á í Massachusetts en mynd með þessu nafni var sýnd kl. 22 í Sambíóunum Álfabakka í kvöld. Svo heppilega vildi til að ég var í salnum og sá þessa snilld. Þetta er ein besta löggumynd sem ég hef séð lengi með skemmtilegu handriti, fallegri myndatöku og umfram allt stórgóðum leik þriggja frábærra leikara. Myndin fjallar lauslega um nokkra daga í lífi þriggja æskuvina frá Boston. Þeir eru leiknir frábærlega af Kevin Bacon, Sean Penn og Tim Robbins. Þeir tveir síðarnefndu hafa sjaldan eða aldrei verið betri og eiga báðir vísa Óskarstilnefningu. Bacon var ágætur sem og Fishburne, Laura Linney og Marcia Gay Harden. Frábær mynd sem fær fimm skeytabolta auk þess sjötta fyrir stórbrotinn leik þeirra Penns og Robbins. Mæli sterklega með þessari mynd fyrir alla, sérstaklega þó aðdáendur Clints Eastwood sem hefur aftur tekist að búa til mynd þar sem maður hefur samúð með krimmanum án þess þó að vera ósáttur þegar hann fær makleg málagjöld. Þetta er mjó lína sem oft reynist erfitt að feta.

Góðar stundir!!

Skólinn...
...er upp og ofan þessa dagana. Fyrstu tvær vikurnar á kúrsus voru vægast sagt slakar og ef ekki hefði verið fyrir frábæra deildarlækna hefði hann verið algerlega misheppnaður. Á ég þá sérstaklega við Fjalar, Torfa og Steinar sem voru brilliant. Að öðru leyti náðu vikurnar tvær á almennu skurðdeildinni aldrei almennilegu flugi. Síðustu tvær vikur hef ég síðan verið á bæklunarskurðdeildinni í Fossvogi og það er bara snilld. Ég er aftur orðinn opinn fyrir þessari grein læknisfræðinnar sem löngum hefur verið sú eina innan skurðsviðsins sem ég hef haft raunverulegan áhuga á. Klínikurnar og kennslan eru brilliant. Sérfræðingarnir næstum allir áhugasamir um kennslu og eru duglegir að taka okkur með í aðgerðir þar sem þeir ætlast síðan til að maður láti ljós sitt skína en nota mann ekki bara fyrir skurðhakastatíf eins og margir aðrir. Deildarlæknarnir eru fáir en allir mjög fínir. Það sem gerir lífið á bæklunardeildinni svo snilldarlegt er það að maður þarf aldrei að koma inn á legudeildina. Nú er ég ekki að segja að vera á legudeildum sé ómerkileg. Hún er að sjálfsögðu mjög mikilvægur hluti af læknisfræðinni. Málið er bara það að maður er á skurðkúrsus og þá lærir maður mest á því að skoða veika sjúklinga fyrir aðgerð og sjá síðan aðgerðina sem læknar hann. Það hjálpar manni rosalega lítið í prófi í þessu að hlusta á flettifundi og umræður á stofugangi allan daginn. Halldór Jónsson jr. sem er yfirlæknir á bæklun virðist vera eini skurðlæknirinn sem áttar sig á þessu og lætur okkur því ekki koma inn á deild nema einn dag en það er einmitt á morgun. Þá er síðasti dagurinn okkar á bæklun og þá eigum við að kynna fyrir honum tilfelli sem við höfum komið nálægt. Hann mun síðan segja okkur frá því tilfelli, mögulegum meðferðum og vonandi grilla okkur aðeins á meðan.

Niðurstaða: Bæklunarskurðlækningar eru komnar á listann minn sem eins og er samanstendur af
Barnalæknisfræði
Bæklunarlæknisfræði
Svæfingalæknisfræði
Lyflæknisfræði (lungu, hjarta, nýru, smit eða innkirtlar sem undirgrein)

Ég er því ekki kominn með mjög stuttan lista en þetta styttist fljótt þegar maður fær að prófa þetta allt saman.

Íslandi allt
C-liðið okkar stóð sig sæmilega í gær þegar það gerði markalaust jafntefli við Mexíkó í San Francisco. Ég vona svo sannarlega að Viðar, sem kvartar óendanlega undan boltaleysi í Amríkunni hafi drifið sig á völlinn því annars eru boltaleysiskvartanir hans hjóm eitt í mínum eyrum. Það er ekki nóg að væla bara, maður þarf að nota vasaklútinn þegar manni er réttur hann. Annars hef ég ekki mikla trú á því að hann hafi drifið sig - líklega hefur hann verið of upptekinn af því að hlusta á eina af sjö útgáfum sínum af klósettrími Rachmaninovs eða eitthvað slíkt. Mikið held ég að sé erfitt að vera svona upptekinn af gamalli tónlist, gamalli sögu, gömlum tungumálum, gömlu fólki. Viðar hverfur líklega í ryk fyrir þrítugt en við hin sem munum eftir að þurrka af, megum ekki gleyma honum. Undir ryklaginu er lítill og hnípinn drengur sem fílar bragðarefi með rykbragði, bland í poka frá því 1750 og myglaða mexíkanska upprúllaða flatköku. Munum Viðar, hann man okkur - eins og allt annað sem hann kemur nálægt.

Jæja börnin góð
Ég lá heima í veikindum í dag. Haustið er búið að vera það skrýtnasta í mörg herrans ár. Venjulega er ég ekki veikur nema 1-2 daga á ári en á síðustu 8 vikum hef ég þrisvar verið veikur. Kannski maður drífi sig til læknis fljótlega. :)

Boltinn
Rúðan stóð sig vel í kvöld og henti Skotum út úr keppninni sem þeir áttu ekki heima í. Ruud setti þrjú í leiknum og átti víst stórleik. Svekkjandi að Wales skyldi detta út en ég var ánægður með að Króatar skyldu komast. Svekkjandi að Tyrkir skyldu detta út því þeir eru með svo skemmtilega geðveikt lið.

Annað var það ekki í bili - bið ykkur vel að lifa eða lel að vifa - allt eftir smekk.

Á frelsinu má lesa þessa grein
Þar fjallar María Margrét Jóhannsdóttir um heilagan rétt kvenna til að gangast undir fóstureyðingu og telur að konur eigi að hafa algert og heilagt sjálfdæmi í eigin málum. Það er augljóst að Maríu finnst hún eiga rétt á ýmsum fríðindum og kannski krefst hún þess næst að allar konur eigi rétt á nefaðgerð eða fitusogi án þess að nokkur maður fái að gera athugasemdir við það. Síðan á auðvitað að borga allan brúsann úr ríkissjóði í nafni jafnréttis - ég meina strákarnir sem brjóta á sér nefið í slagsmálum fá viðgerð á kostnað ríkisins og offitusjúklingar fá megrandi aðgerðir á kostnað skattborgaranna.
Það sem Maríu í fávísi sinni yfirsést er að lækni er fullkomlega heimilt að neita að framkvæma aðgerð ef hann telur hagsmunum sjúklinga sinna ekki borgið með þeirri aðgerð sem þeir fara fram á að sé gerð. Þá fyrst mundi Landspítalinn okkar fara fram úr fjárlögum ef við mættum bara sjálf ákveða hvaða aðgerðir eða læknisþjónustu okkur hlotnaðist.
Nú gætu margir millilínulesarar ályktað að ég sé á móti fóstureyðingum en því fer fjarri. Ég er mjög fylgjandi því að fóstureyðingar séu leyfðar en þær verða að sjálfsögðu að lúta ákveðnum lögum og reglugerðum. Hagsmunum konunnar og fósturvísins verður að þjóna og því miður eru konur sem ekki eru sérstaklega menntaðar í heilbrigðisgreinum ekki alltaf hæfar til að meta heilsufarslegt ágæti fóstureyðingar þó ég efist ekki um fullyrðingu Maríu súperkonu að konur séu fullfærar um að meta félagslegar aðstæður sínar sjálfar. Þessa heilsufarslegu hagsmuni verður heilbrigðisstarfsfólk að meta fyrir hönd konunnar og að sjálfsögðu er það gert á sem hlutlausastan máta. Raunar held ég að fóstureyðingu, innan þess tímaramma sem þær eru siðfræðilega, lagalega og læknisfræðilega mögulegar, hafi ekki verið synjað sl. 10-15 ár þannig að í raun hefur María ekki yfir neinu að kvarta.
Ég er nú raunar þeirrar skoðunnar að það sé nóg að kona vilji ekki eignast barnið til að fóstrinu sé eytt, að því gefnu að það sé gert innan þess tímaramma sem lögin setja okkur. Ég meina: Viljum við í alvöru gera mæður úr konum sem ekki hafa áhuga á því hlutverki.
María gleymir því líka sem er svo sorglega augljóst að um leið og eitthvað fer úrskeiðis er lækninum kennt um. María segir að "nauðsynlegur hluti þess að vera einstaklingur með ákveðnar þarfir og réttindi er að hafa vald yfir eigin líkama". Það er alveg rétt en í þeim rétti felst ekki réttur til að neyða lækna til að framkvæma aðgerðir á þessum sama líkama. Rétturinn á aðeins við um þann rétt okkar að neita læknisaðstoð en ekki réttinn til að krefjast hennar gegn ráðleggingum læknisins. Ákvörðun um inngrip verður alltaf að byggjast á sannfæringu læknisins að það geri sjúklingnum meira gagn en skaða auk samþykkis sjúklingsins eða nánasta aðstandanda fyrir framkvæmd inngripsins.

Það sem er gaman að gera í Garðabæ!
Hjálmar Hjálmarsson, snillingur, ekkifréttamaður og grínari fór á kostum í Djúpu Lauginni á föstudaginn þegar hann tróð upp sem uppistandari. Standið náði þó hámarki þegar Hjálmar söng frumsaminn texta sinn um hvað er skemmtilegt að gera í Garðabæ. Hann hóf forspilið, gerði sig nokkrum sinnum líklegan til að byrja á undurfögrum söng með fallegum texta og hrífandi hrynjandi en þegar allt kom til alls virtist honum ekki hugkvæmast neitt og hætti því við að syngja. Það er nefnilega ekki hægt að gera neitt skemmtilegt í Garðabæ, a.m.k. opinberlega. Hins vegar býr þar reiðinnar býsn af skemmtilegu fólki sem gaman er að heimsækja en maður býður nú sjálfum sér ekki í heimsókn hjá bláókunnugu fólki.

IDOL...
...er að gera alla vitlausa hérna heima. Síðastliðið föstudagskvöld sló þó öll met þegar hartnær hundrað þúsund atkvæði voru greidd í Idolinu. Ég vissi ekki að það væri til svona mikið af unglingum á Íslandi. Annars er þetta það skásta í íslenskri afþreyingardagskrárgerð sem býðst. Silfrið hefur ekki náð sama flugi á Stöð 2 og það gerði á Skjá 1 áður og því nenni ég varla orðið að horfa á það. Ég er reyndar afspyrnuslakur í að horfa á sjónvarp síðan ég var í klásus. Áður gat ég horft á hvað sem er en nú læt ég ekki bjóða mér það, þ.e. hvað sem er. Ég horfi helst á boltann og stundum á fréttir en annars finnst mér orðið meira gaman að lesa bara. Lesa blöðin, lesa fyrir skólann, lesa fyrir mig, lesa fyrir Eddu - bara lesa. Það er gaman og uppbyggilegt.

The Hours...
...er góð kvikmynd enda hlaðin frábærum leikurum. Nicole Kidman fer á kostum í hlutverki geðsjúklingsins Virginiu Wolf, auk þess sem Meryl Streep, Julianne Moore, Ed Harris, Jeff Daniels og fleiri troða upp. Myndin er rosalega þung og ekki fyrir andlega óstabíla að horfa á. En hún er frábærlega leikin, sagan er skemmtileg og leikurinn framúrskarandi þannig að myndin fær sjö rúllubolta í markið. Ekki vegna þess að hún er eitthvað slök heldur af því að hún er ekkert meira spennandi en rúllubolti því markið er gott engu að síður - það þarf ekki alltaf að vera fast.

Boltinn
Englendingar voru í þann mund að skíta á sig á Old Trafford þar sem þeir töpuðu fyrir skemmtilegu liði Dana 2:3. Danir áttu fullkomlega skilið að vinna að mínu mati. Þegar sigurmarkið loksins kom voru þeir búnir að sækja linnulaust seinnihluta seinni hálfleiks og markið lá í loftinu. Sanngjarn sigur Dana var niðurstaðan og það eina jákvæða sem kom út úr þessum leik var frábær frammistaða unglinganna Glens Johnson, Joe Cole og Wayne Rooney og virðist framtíðin björt hjá enska landsliðinu.

Stefan Kretschmar...
...var á Pravda í gær ásamt Fúsa og nokkrum leikmönnum Magdeburgar. Ég ræddi stuttlega við hann og tjáði honum að ég treysti á að þeir flengdu Haukana því þeir væru svo djöfulli leiðinlegir. Hann var alveg til í það og skálaði meira að segja við mig upp á það. Viðkunnalegur náungi þrátt fyrir exotískt útlitið. Áfram Magdeburg.
Spáiði í það að hata Hauka nógu mikið til að halda frekar með einhverjum Þjóðverjum. Hættulegt.

Stendur Heiðar sig ekki?
Fríða kvartar undan því opinberlega á bloggsíðu þeirra hjúa að Heiðar hafi ekki gert neitt ljótt við sig. Mér finnst nú að Heiðar ætti að einbeita sér meira að því að skoða runna en garðyrkjustörfum úr því að laxkona hans sér sig knúna til að tjá sig um slíkt opinberlega - en það er bara mín skoðun.
Annars er ágætt að frétta af mér. Brjálað að gera í skólanum en nú er ég á Fossvogsspítala við bæklunarlækningar sem eru að koma verulega sterkar inn um þessar mundir.

Afmælisbörn
Mamma og pabbi áttu 39 ára brúðkaupsafmæli í gær. Til hamingju með það. Sigurður Loftsson sumarfóstri minn til margra ára varð fertugur sama dag og Emil krúttíbolla sem er bekkjarbróðir minn og sálufélagi varð 27 ára. Til hamingju með daginn öllsömul.

Afmælisbarnið
Edda mín er aldarfjórðungsgömul í dag og hefur þegar haldið tvisvar upp á það. Á föstudaginn var hér hjörð af píum á trúnófylleríi og flúði ég til Tóta Trölla...barns í felur. Við drápum slatta af vondum köllum í tölvuleikjum, drukkum bjór og náðum svo í konurnar okkar í bæinn svo þær færu sér ekki að voða. Það kvöld heppnaðist vel.
Í kvöld var síðan komið að fjölskyldum okkar og var foreldrum, ömmum og öfum og systkinum búsettum á Íslandi boðið í Hólmgarðinn til að éta kökur og gefa gjafir. Hún fékk margar fallegar gjafir. Byrjum á uppáhaldsgjöfinni minni en það var veturgamla gæðingsefnið Sindri sem ég gaf henni. Síðan fylltu foreldrar mínir og bræður inn i myndina með reiðbuxum og hjálmi. Foreldrar hennar gáfu henni síðan flísbuxur og námskeið að eigin vali. Magga systir gaf henni vettlinga og veski. Amma og afi gáfu henni tertugræjur, amma hennar og afi gáfu henni glerlistaverk, Svenni bróðir hennar og co. gáfu henni ilmkerti og jólaskraut. Síðan fékk hún að ýmislegt annað frá mörgum vinum og vandamönnum.
Til hamingju með afmælið ástin mín.

Önnur afmælisbörn...
...eru Valdi tengdó sem varð enn eldri í gær, Örvar KJ sem ásamt Sverri Jeremy og Geir Beam hélt upp á afmælið sitt á þeim fágaða stað Café Amsterdam og síðast en ekki síst varð Gylfi Sigríðarson snillingur varð fjórtán á föstudaginn. Til hamingju allir, til hamingju!

Boltinn...
...rúllaði um helgina. Mínir menn héldu áfram að gera Dudek greyið að fífli því annað árið í röð var ósigur Liverpool að miklu leyti honum að kenna. En sigur er sigur og þrjú stig voru sanngjörn að mínu mati. Poolarar voru svekktir yfir því að fá ekki víti í seinni hálfleik og get ég vel skilið þá. Snertingin var þó alls ekki mikil og Pongolle lét sig náttúrlega detta um leið og hann fann snertinguna í staðinn fyrir að klára bara færið eins og sönnum karlmanni sæmir. Soccernet hélt því fram að þetta hefði ekki verið víti en aðrir netmiðlar sem ég hef lesið töldu að um víti hefði verið að ræða. En það eru ekki alltaf jólin þegar maður heldur með Liverpool.
Annars áttu Poolararnir náttúrlega aldrei að klára leikinn ellefu, og ég skil bara ekki af hverju Diouf fékk ekki rautt spjald þegar hann fór með takkann á undan sér í legginn á O'Shea í seinni hálfleik rétt eftir að hann hafði fengið gult spjald. Ég hugsa reyndar að hann hefði ekki mátt taka vitlaust innkast eftir það til að vera rekinn út af enda kippti Húlli honum strax út af eftir þetta. Pongolle hefði því aldrei átt að koma inn á fyrir hann og því aldrei að fá færið í teignum þegar þeir heimtuðu víti. Miðvörðurinn Heskey klúðraði síðan dauðafæri í lokin og við United menn gátum andað léttar. Við erum greinilega komnir með tak á poolurunum. Vonandi væla Kobbi og Golli ekki of mikið í Odense. :)

Identity...
...kom á óvart og er ágætis afþreying fyrir fólk sem þarf að myrða mínútur. Þrír rúlluboltar í mitt markið og einn í skeytin fyrir skemmtilega fléttu.

Boltinn
Ánægður með mína menn í vikunni. Unglingarnir í United stóðu sig prýðilega á móti Leedsurum í deildarbikarnum og slógu þá út. Ég var sérlega ánægður með Christofer Eagles sem kom inn á hægri kantinn. Forlan var líka góður og Djemba stóð sig vel á miðjunni. Carroll var líka traustur í netinu.

Skólinn
Er byrjaður að rúlla á fullu og maður reynir að tileinka sér hin miklu fræði skurðlæknanna. Þetta er að mörgu leyti mjög gagnleg kennsla þó ég hafi nú ekki mikinn áhuga á að leggja þetta fyrir mig. Það er nú einu sinni þannig í læknisfræðinni að maður verður að kunna slæðing í flestu öðru en maður sérhæfir sig í til að geta staðið sig í sínu sérsviði. En ég nenni ekki að blogga meira í dag. Er á leiðinni til Árnans í G&T þannig að við heyrumst bara seinna.

Hannesar útskrifast og efni helgarinnar
Á laugardaginn var mikið um að vera. Um morguninn fór í stysta próf sem ég hef nokkurn tíma farið í. Þetta var sem sé þriggja tíma próf frá 9-12 en þeir allra handlötustu voru farnir að rífast yfir því að fá ekki að yfirgefa stofuna þegar u.þ.b. 45 mín voru liðnar af próftímanum. Þá var ég löngu búinn með prófið enda ófær um nautaskít (incapable of bull shit) á skriflegum prófum. Ég samdi því nokkrar vísur um sjálfan mig og aðra á meðan ég beið eftir að fá að fara en þar sem ég hef ekki mikið dálæti á sjálfum mér sem skáldi hef ég ákveðið að birta þær ekki hér. Strax fór ég í boltann og kenndi drengjunum sitthvað til gamans og til gagns áður en ég skellti mér í ÆKÍJA eða ÍKEA eins og við Íslendingar köllum það. Þar spókuðum við Edda okkur og keyptum m.a. kuta til að brytja niður steikina sem er á borðum hér á hverju kvöldi.
Við heimkomu var kveikt á imbanum og fylgst með leikjum dagsins með öðru auganu á meðan ég reyndi að klára Colin McRae 2.0 sem er snilldarlegasti og erfiðasti bílaleikur sem ég hef spilað fyrir utan kannski Colin McRae 3.0. Um kvöldið var stefnan síðan sett á útskriftarveislu þeirra öðlinganna Sverris Bjarna, Magnúsar nafna og Inga Steinars sem voru eins og fyrr sagði allir að útskrifast með B.A. í viðskiptafræði. Til hamingju með það drengir. Útskrifarpartýið var haldið á frægum sögustað Herraklúbbsins Hannesar og mættu þar allmargir félagar og tóku á því í drykkjunni. Á eftir löbbuðum við Edda heim í kyrrðinni og það var hreint ágætt kvöld. Á sunnudeginum kom síðan í ljós að fleiri hefðu betur farið að okkar fordæmi því afspyrnuslök mæting var í sunnudagsboltann þar sem aðeins 6 mættu. Við létum það ekki á okkur fá og spiluðum í góðan klukkutíma þar sem Jón Ingi öskraði hendi í hvert skipti sem hann tapaði tæklingu eða missti boltann. Erfitt að vera tapsár.
Á sunnudaginn var ég síðan ógeðslega duglegur því ég bakaði Betty Crocker amrískar pönnsur með ís, rjóma og sýrópi fyrir settið og tengdó sem sporðrenndu þessu ásamt ostum og kexi. Það var voðalega notalegt en síðan settumst við Edda niður og lágum eins og slitti yfir tveimur ræmum. Dómar fylgja að neðan.

Í dag...
...byrjaði ég síðan á kúrsus í skurðlæknisfræði. Það er alltaf erfitt eftir langt skeið með tiltölulega frjálsri mætingu að taka átta vikna kúrs með 95% mætingarskyldu og mætingu kl. 8.00 á morgnanna eða fyrr eftir atvikum. Þetta var reyndar ágætis dagur - sá eina aðgerð sem stóð hátt á fjórða tíma, fékk mér hádegismat, svo á fund og síðan heim. Lýsing aðgerðarinnar væri síst til að hressa við matarlyst lesenda minna eftir erfiða helgi enda ætla ég ekki að fara út í slíkar lýsingar hér. Merkilegt hvað mér finnst gaman að fara í aðgerðir miðað við það að ég hef lítinn sem engan áhuga á að framkvæma þær sjálfur. Sennilega finnst mér heillandi að sjá líffærafræðina svona up, close and personal. Gaman að sjá þetta lifandi og virkandi en ekki í hundrað og fimmtíu ára gömlum líkum í myrkviðum læknagarðs.

Boltinn
Mínir menn stóðu sig aldeilis ekki um helgina. Skíttöpuðu á heimavelli fyrir Fulham og voru heppnir að Rassenal tapaði stigum gegn Charlton. Ég hugga mig við það að United eru alltaf betri eftir áramót og því er 2ja stiga forysta Arsenal ekki eitthvað sem ég er hræddur við. Þeir eru nú einfaldlega þannig að um leið og þeir tapa leik þá verða þeir nokkrir á fáum vikum. Þeir virðast alltaf taka nokkra leiki í röð þar sem allt gengur á afturfótunum, þó það virðist ætla að einskorða sig við meistaradeildina í vetur. Ég veit reyndar ekki hvort það sé eitthvað frábært að þeir detti þaðan út strax. Það verður auðvitað voða gaman að stríða Möggu og Svenna systkinum Eddu sem eru harðir Nallar eins og pabbi en það er bara gott fyrir úrvalsdeildina að Arsenal hangi inni í CL. Vonum að þeir komist alla vega í UEFA cup.

The Banger Sister´s
Tókum þessa mynd í gær. Ekki get ég nú sagt að þessi mynd sé eitthvað meistaraverk en hún skartar tveimur frábærum leikurum og einum frægum í viðbót. Geoffrey Rush fer reyndar á kostum í þessari mynd en fær alltof litla skjástund til að lyfta myndinni á hærra plan. Ágætis tímasóun ef þið þurfið að sóa tíma. Fær þrjá rúllubolta í mitt markið fyrir fáeina góða brandara og góðan boðskap.

NARC
Með gömlu brýnin Ray Liotta og Jason Patrick í fararbroddi kom þessi mynd þægilega á óvart. Ég er ekki að segja að þetta sé mynd sem allir verði að sjá en fléttan er góð og plottið er ekki eins fyrirsegjanlegt og maður heldur. Flottur endir, ekki hefðbundnar amrískar gleðilyktir og því er þessi mynd vel þess virði að kíkja á ef ekkert annað er haft fyrir stafni. Fær tvo bolta í stöng og inn og tvö í slánna og inn. Sá fimmti hittir utanverða hægri stöngina af þrjátíu metra færi.

Góðar stundir

Boltinn
Mínir menn búnir að rétt sinn hlut aðeins á útivöllum í meistaradeild Evrópu eftir frækinn baráttusigur á Rangers í gær. United átti reyndar fleiri færi miðað við þær 60 mínútur sem ég sá en Rangers börðust vel og hefðu alveg átt skilið eitt stig. Það verður hins vegar ekki litið hjá því að Scholes átti að fá tvær vítaspyrnur á lokamínútunum, fyrst honum var brugðið af frábærum markverði Rangers og síðan þegar hann fór fram hjá varnarmanni Rangers stuttu seinna. Anders Frisk sem dæmdi leikinn annars óaðfinnanlega dæmdi hins vegar ekki neitt. Það kom þó ekki að sök því mínir menn unnu og verma því toppsætið í riðlinum ásamt Stuttgart.
Chelsea stóð einnig fyrir sínu í gær með baráttusigri gegn sæmilegu liði Lazio. Frank Lampard var enn einu sinni allt í öllu hjá Chelsea og fullkomnaði góðan leik sinn með frábæru marki í upphafi seinni hálfleiks eftir góðan undirbúning feita víkingsins og Adrian Mutu. Mutu setti síðan sjálfur sigurmarkið eftir gott samspil við Gronkjær.
Rassenal hefur hins vegar fatast flugið enn einu sinni í Evrópu og nú síðast mistókst þeim að leggja Dynamo í Kænugarði. Þeir eru því í afskaplega slæmum málum með aðeins eitt stig eftir 3 leiki og eiga auk þess eftir að fara til Milano í viðureignina gegn Inter. Það sýnir enn einu sinni að þetta er ágætis lið í deildinni en þeir eiga bara því miður ekkert erindi í Meistaradeildina ennþá.

Pósturinn minn
Maðurinn/Konan sem ber póst í húsið til okkar er á einhverju trippi. Í fyrsta lagi kemur póstur dagsins yfirleitt ekki fyrr en seint og síðar meir auk þess sem það virðist sem hann geymi eitt og eitt bréf heima hjá sér í nokkra daga áður en hann ákveður að leyfa manni að sjá það. Þetta kemur sem betur fer ekki að sök þar sem ég fæ alla mikilvæga reikninga inn á heimabankann minn líka. Það er hins vegar verra með tímaritin sem ég er áskrifandi að því þau berast stundum ekki fyrr en nokkrum vikum of seint. Þetta gæti reyndar verið vandamál hjá dreifingaraðilanum úti en ég verð að álykta að það sé ólíklegt því þegar ég bjó í Eskihlíðinni hjá settinu voru þau oft komin fyrir raunverulegan útgáfudag og aldrei seinna en á mánudegi (útgáfudagurinn er á fimmtudegi). Ég er nú ekki enn orðinn það óhress með þetta að ég kvarti - þau skila sér nú öll þegar allt kemur til alls.

Próflestur
Ég er að lesa fyrir próf í endurhæfingarlæknisfræði og mér finnst það ekki gaman. Í fyrsta lagi er þetta ótrúlega leiðinlegt efni og í öðru lagi var ég að fá email frá kennaranum sem sagði að þetta yrði skítlétt próf. Honum finnst víst ekki taka því að kenna okkur svona víðfemt fag á meðan við erum enn í læknadeild og verð ég að segja að ég er sammála honum, sérstaklega þar sem þetta er ein skitin eining eða kannski ein og hálf. Best að geyma svona lagað þar til fólk er búið að ákveða að leggja þetta fyrir sig í lífinu. En ætli það sé ekki rétt að ég haldi áfram að læra svo ég fái ekki falleinkunn í þessu. Kannski maður reyni að komast eins og einu sinni eða tvisvar yfir efnið.

Mér finnst...
...ég ekkert þurfa að blogga í dag því ég var svo duglegur í gær en kannski maður skrifi nokkur orð. Lífið er farið að ganga sinn vanagang hér heima. Edda vinnur og ég reyni að læra á meðan. Á kvöldin reynum við að gera eitthvað skemmtilegt saman en það verður nú eitthvað lítið þessa vikuna því ég er að fara í próf á laugardaginn í endurhæfingarfræðum. Eftir prófið verður síðan hitað upp fyrir útskriftarveislu þriggja öðlinga - þeirra Herra Hannesar Bjarna Sigursveinssonar, Herra Hannesar Steinars Ellertssonar og Herra Hannesar Gísla Eyjólfssonar en þeir eru allir að ljúka námi í viðskiptafræði frá Háskóla Íslands. Allir eru þessir menn úrvalsHannesar og fá að sjálfsögðu hamingjuóskir þegar að útskriftinni kemur. Þeir eru líka vandaðir menn og hafa ráðið sig til starfa hjá rótgrónum félögum og fyrirtækjum. Sverrir (Hannes Bjarni) er kominn til Landsvirkjunnar, Ingi Steinar hefur ráðið sig hjá TM og Magnús hefur ákveðið að helga alla starfskrafta sína, framgangi Herraklúbbsins Hannesar.

Nýr hlekkur
Glöggir lesendur hafa eflaust veitt því eftirtekt að Prinsessa Dana hefur verið hlekkjuð hér til hliðar. Mun þar komin Elna Ósk Stefánsdóttir, æskuvinkona Eddu Guðrúnar sem skrifar gríðarlega frá krummaskuðinu Jelling á Jótlandi. Óskum við Elnu til hamingju með hlekkinn en minnum hana á að slíkum hlekk fylgir ábyrgð sem gæta skal sem sjáaldurs augna sinna, þ.e. það þarf að vera eitthvað bitastætt á enda leiðarinnar sem hlekkurinn vísar. Því ráðlegg ég henni að skrifa reglulega og þá munu þúsundir lesenda Ljós-Gíslans flykkjast á heimasíðu hennar.

Boltinn
Mínir menn stóðu sig með stakri prýði um helgina þegar þeir lögðu Leeds að velli á Elland Road. Frábært mark hjá fyrirliðanum sem klikkar ekki þegar á þarf að halda. Annars fannst mér ótrúlegt miðað við umfjöllun á netinu að sjá ensku mörkin í gær. Á netinu stóð að mínir menn hefðu verið heppnir að hirða öll stigin en miðað við myndirnar voru Leedsarar í nauðvörn allan seinni hálfleik því ég held að sýnd hafi verið ein 8 skot sem Robinson ýmist varði eða rötuðu rétt fram hjá rammanum. Howard sást held ég aldrei í mynd í þessu myndskeiði.
En Hermann er hetja síðustu daga. Skoraði í sínum fyrsta leik í hálfan annan mánuð og það er af lýsingum að dæma alveg stórglæsilegt. Hrossið klikkar ekki og þegar hann er kominn með þefinn af markinu eftir Þýskaraleikinn þá getur hann ekki hætt. Efnilegur. Heppinn.

Pæling
Spáiði í að vera bæði gormæltur og smámæltur - þá er maður eiginlega Dani af spænskum uppruna eða öfugt.

Jæja!
Þá hefur Danmörk verið sótt heim. Við Edda vorum bæði að koma til Danmerkur í fyrsta skipti á ævinni (reyndar er ég öllum hnútum kunnugur á Kastrup þar sem ég hef millilent þar 2svar áður). Það kom mér á óvart hvað það er mikið af múrsteinum í Danmörku. Svo er talað um að Kínamúrinn sé eitthvað byggingarafrek. Það hljóta að liggja miklu fleiri vinnustundir í öllum þessum múrsteinshúsum. En hvað um það - ætli ég verði ekki að segja ykkur alla sólarsöguna?

Miðvikudagurinn 15. október
Dagurinn byrjaði snemma eða kl. 4.00 árdegis eftir tveggja tíma svefn. Lögðum af stað út á flugvöll um fimmleytið en höfðum viðdvöl hjá foreldrum hennar Eddu þar sem Valdi tengdó ætlaði að skutla okkur út á flugvöll og bíllinn okkar ætlaði að vera í pössun. Við vorum kominn til Keflavíkur um kl. 5.45 og fyrsti maðurinn sem ég sé í Leifsstöð er Halldór Benjamín frændi minn sem var á leið til Köben með sömu vél. Við sátum því saman í vélinni á leiðinni út og spjölluðum heilmikið saman á meðan Edda reyndi að jafna sig á svefnleysinu. Við komuna til Köben tóku Elna og Áslaug vinkonur Eddu á móti okkur og að sjálfsögðu var stefnan tekin beint á Strikið. Við skoðuðum Burger King við Ráðhústorgið og síðan skoðaði ég tóbaksbúð sem Óli rass hafði bent mér á. Þar var að sjálfsögðu hægt að fá neftóbak og því var einu af þremur markmiðum ferðarinnar náð. Síðan tók við verslunarráp og stelpurnar skoðuðu H&M alveg í tætlur til að undirbúa jarðveginn fyrir fimmtudaginn sem var hinn raunverulegi verslunardagur skv. deiliskipulagi ferðarinnar. Teygjudeild H&M hefur t.d. þurft að loka tímabundið á meðan nýr lager er keyptur, eftir að Edda gekk þar berskerksgang og keypti upp vistir deildarinnar. Ég gat þó fundið mér eitt og annað og keypti húfu, vettlinga, trefil og sokka til að ég yrði ekki úti á meðan ég beið eftir stúlkunum. Síðan fórum við í siglingu um sýkin þarna í miðborg Köben þar sem maður siglir frá Nyhavn sem ég held að hafi einu sinni verið hinn raunverulegi miðpunktur Köben (þ.e. þar var hægt að gerast knapi gegn vægu gjaldi). Siglingin tók tæpa klukkustund og var mjög skemmtileg. Á eftir skoðuðum við svo Amalienborg sem er höllin í Köben. Nú var dagur að kveldi kominn og því kominn tími á öl og mat. Settumst inn á veitingastað sem ég man ekki í svipinn hvað heitir en hafði ítalskt yfirbragð. Þjónninn sem var suðrænn í útliti talaði hrafl í íslensku og fær plús fyrir það. Át þarna fyrirtaks lasagna bolognese sem fær hiklaust 3 bolta í skeytin og inn. Síðan var ferðinni heitið í herbergi sem Edda Rún og Sunna vinkonur þeirra meyja hafa til umráða í Köben ásamt Alexöndru sem margir muna eftir syngjandi í auglýsingu mjólkursamsölunnar. Þar spjölluðum við svolítið saman en fljótlega kom Óli í heimsókn og höfgi færðist yfir mannskapinn.

Fimmtudagurinn 16. október
Erfiður dagur. Byrjaði með því að ég vaknaði við mikið tak sem ég hafði fengið af því að sofa á allt of mjúkri dýnu. Fljótlega dreif liðið sig fram úr og stefnan var tekin á eitthvað ætilegt - bara hvað sem er. Neyðin rak okkur inn í fyrirtaksbakarí þar sem ég fékk mér eina allra bestur samloku sem ég hef á ævinni bragðað. Síðan var förinni heitið á Kastrup aftur að sækja Helgu og Sverri sem komu með sömu vél og við bara deginum seinna. Ferð þeirra gekk stóráfallalaust og við tókum stefnuna strax á Strikið. Nú tókst mér að versla aðeins meira enda kominn með samherja í Sverri. Við gengum frá okkar málum tiltölulega snögglega og verslaði ég frakka, skyrtur og peysu þann daginn. Ég hafði síðan séð búð á ráfi okkar kvöldið áður þar sem seldur var sérlega fallegur bolur sem mig langaði í. Ég leitaði að þessari búð kvöldið eftir en fann hana ekki fyrr en Elna vísaði mér leiðina. Kom þá í ljós að búðin var flutt og þurfti ég því aftur að finna hana. Það tókst að lokum örfáum mínútum fyrir lokun og nú er bolurinn minn ásamt öðrum flottum sem ég sá inni í búðinni. Dagurinn var mun bærilegri þar sem nú hafði ég liðsmann þegar mér leiddist þófið í verslunarferðum stúlknanna og við gátum því látið okkur hverfa og fengið okkur öl. Nýttum við okkur það svolítið en þó líklega of lítið. Um kvöldið var síðan borðað á RizRaz sem er í miklu uppáhaldi hjá stelpunum. Ég asnaðist til að fá mér einhverja steik þarna sem var nú ekki beysin. Hins vegar var svona buffet sem fylgdi og samanstóð af fersku grænmeti, pasta og allskyns heitum og köldum réttum og þótti það mjög gott. Með okkur borðuðu Stebbi striker og Halldóra kærastan hans sem eru við nám í Köben. Það var gaman að hitta félaga Hannes. Eftir matinn var tekin stefnan á Höfuðbanagarðinn þaðan sem lestin til Odense gengur. Ferðin tók hálfan annan tíma og náðum við Sverrir að hesthúsa hálfri koníak með dapurlegri tilraun stúlknanna til að hjálpa. Við vorum því orðnir hressir við komuna til Odense og vildum ólmir skella okkur á pöbb en það var fellt með meirihluta atkvæða þannig að við smökkuðum bjór heima hjá Gollum frameftir nóttu.
Það var rosalega notalegt að koma loksins til Golla og Slaugu. Þau búa í rúmgóðri íbúð steinsnar frá miðborg Odense. Mér fannst rosalega flott hjá þeim. Maður hefur svona mental picture að íslenskir námsmenn erlendis lepji dauðann úr skel en það er sko öðru nær því þau hafa komið sér vel fyrir. Það var því hrikalega notalegt að leggja höfuðið á koddann þarna um nóttina í rúmgóðu stofunni hjá Gollum og Ásláki þar sem við sváfum fimm í flatsæng - ég, Edda, Elna, Helga og Sverrir.

Föstudagurinn 17. október
Byrjaði snemma með bakarísferð um ellefuleytið þar sem stelpurnar fóru fram á eitthvað ætilegt. Síðan var ferðinni heitið niður í miðbæ þar sem tekin var skoðunarferð undir leiðsögn Ingólfs og Áslaugar. Við skoðuðum meðal annars hjallinn sem H.C. Andersen fæddist í en Odense leggur mikið upp úr því að heiðra minningu þessa frægasta sonar síns. Það hafa þeir meðal annars gert með því að byggja gróðurhús aftan við húsið hans að hætti Íslendinga en þar inni á að vera mikið safn helgað þessum snillingi. Merkilegt að sjá gróðurhús í hverfi frá fyrri hluta nítjándu aldar. Þá voru Danir allir í gróðurhúsabissnessnum. Fljótlega bættist öðlingurinn Jakob Friðriksson í hópinn en hann er bekkjarbróðir okkar Golla og Áslaugar úr MR og hefur búið í Odense frá útskrift þar sem hann hefur lagt stund á sameindalíffræði. Hefur frami hans orðið svo gífurlegur að hann er þekktur um gjörvallt Fjón undir nafninu Jobbi Fruma. Það var mjög gaman að hitta Kobba almennilega en það hefur varla gerst síðan í árdaga. Síðan var að sjálfsögðu kíkt aðeins í búðir en fljótlega settumst við inn á veitingastað sem heitir Frank A og fengum okkur úrvalsborgara sem svipaði að sumu leyti til American Style en var þó ekki eins góður. Hann var samt mjög góður og fær 3 bolta í skeytin og einn í stöng og út. Þjónustan var hins vegar eitthvað í anda vítaspyrnu Davids Beckham gegn Tyrkjum - nema hvað hún fór langt undir markið. Við strákarnir drifum okkur síðan heim þar sem til stóð að við elduðum ofan í stúlkurnar og varð hin gífurlega flókni réttur appelsínukjúklingur fyrir valinu. Á eftir var síðan súkkulaðikaka að hætti hússins. Kobbi sá um kökuna, ég og Sverrir unituðum hænsnin og Golli verkstýrði öllu af stakri prýði. Úr varð frábær máltíð með frábæru fólki.
Fljótlega fóru fleiri Íslendingar að týnast í partýið og held ég að Gollum hafi boðið öllum Íslendingum á Fjóni heim þetta kvöld. Úr varð hið ágætasta partý sem stóð fram eftir kvöldi og síðan fórum við Sverrir, Helga og Edda á Boogie Night Club og skemmtum okkur ágætlega. Fórum þó fljótlega heim aftur og skemmtum okkur aftur fram eftir nóttu.

Laugardagurinn 18. október
Vöknuðum um ellefuleytið og drifum okkur í allþrif og morgunmat. Kobbi kom um hálftólf og hafði dagurinn verið skipulagður sem strákadagur. Elna átti afmæli og stelpurnar fóru saman í bæinn en við drengirnir byrjuðum á Go-Kart kl. 12. Þetta er flottasta gokart-braut sem ég hef séð því hún var úr einhvers konar gúmmíi þannig að veggripið var gífurlegt. Maður gat því keyrt nokkuð greitt og fórum við þrjár keppnir. Menn voru misbrattir fyrir þynnku og því gekk þeim misvel að hafa stjórn á bílunum. Farnar voru þrjár keppnir og á eftir vorum við gjörsamlega búnir á því - svangir og þyrstir. Því var tekin stefnan á McDonalds og einum vænum sporðrennt. Síðan fórum á Poolklúbbinn Sharks þar sem teknir voru nokkrir leikir og steypt í nokkur klósett. Upp úr þrjú var ferðinni svo heitið á Sportbar í Odense þar sem sýndur var leikur fantanna og píslarvottanna í Arsenal gegn málaliðunum í Chelsea. Þar var hægt að festa kaup á 4L bjórturnum og hesthúsuðum við einum slíkum fyrir hvorn hálfleik. Með okkur var Víðir vinur Golla úr læknisfræðinni þarna úti. Það er skemmst frá því að segja að skemmdarvargarnir í Rassenal unnu og hirtu toppsætið af mínum mönnum aftur. Eftir leikinn fórum við síðan heim. Um kvöldið átti að halda upp á afmæli Elnu sem varð 25 ára á laugardaginn og fær hér með hamingjuóskir Ljós-Gíslans. Því var stefnan tekin á Jensen's Bøfhus þar sem ég fékk mér gómsæta piparsteik með rauðvíni og bakaðri kartöflu. Á eftir var það síðan kaffi og koníak. Þegar hér var komið sögu var ölvun orðin töluverð og menn vildu síst glata slíku ástandi enda síðasta tækifærið að bragða á dönsku eðalöli. Því var kíkt á Kristján fjórða sem er víst einhver læknanemapöbb og þar var tekið öl á línuna. Síðan renndum við okkur heim þar sem heimferð var á döfinni morguninn eftir. Við fórum þó ekki í háttinn fyrr en Golla hafði tekist að reka okkur á gat í hinni svokölluðu kvikmyndagetraun sinni þar sem hann spilar lög úr þekktum kvikmyndum á píanóið sitt og nærstaddir reyna að geta upp á myndinni.

Sunnudagurinn 19. október
Byrjaði snemma eða kl. 8 að dönskum tíma þar sem við þurftum að taka lestina frá Odense til Kastrup þaðan sem vélin okkar fór klukkan 13.05 að staðartíma. Það gekk nokkuð tíðindalaust fyrir sig nema hvað við misstum næstum af vélinni því við vorum fullróleg í tíðinni á Kastrup og heyrðum allt í einu bara final boarding call fyrir flugið okkar og þurftum að hlaupa allann rampinn á einum spretti til að komast í vélina. Það endaði þó allt vel og við komum heil heim um kl. hálfþrjú í gær eftir frábæra ferð. Ég hlakka svo sannarlega til að heimsækja þau skötuhjú aftur svo ég tali nú ekki um snillinginn Kóbías. Þakka kærlega fyrir höfðinglegar móttökur.

Afmælisbörn vikunnar
16. október er fyrst og fremst merkilegur fyrir tvö afmæli. Mágkona mín Sigrún Helgadóttir viðskiptamógúll og listakokkur varð 35 ára og fær hún innilegar hamingjuóskir frá okkur Eddu. Má hún eiga von á sérlegum sendiboða á næstu dögum sem mun koma gjöf þeirra skötuhjúa til skila. Hitt afmælisbarnið er Sveinn Fannar Sveinsson (eða Sveinn annar eins og hann er stundum kallaður) sem er sonur Svenna bróður hennar Eddu. Hann er mikill Batman aðdáandi og hraustmenni. Þarf maður oft að hafa sig allan við þegar hann ræðst til atlögu eins og mesta hasarmyndahetja. Hann bauð til afmælisveislu í gær og fær sérlegar þakkir fyrir.
19. október er Elnudagur eins og að ofan má sjá og fær hún aftur hamingjuóskir Ljós-Gíslans

Við Edda...
...erum á leið í opinbera heimsókn til Danmerkur á miðvikudagsmorgunn. Verðum lent í Danmörku fyrir hádegi og ætlum að eyða tveimur dögum í Köben. Síðan er ferðinni heitið til Odense á fimmtudagskvöldið þar sem Herra Hannes Golli Ozon mun taka á móti okkur með rýrar birgðir af Þýskalandsbjór. Síðan er planið að halda upp á samtals 100 ára afmæli vinkvennanna Eddu, Helgu, Elnu og Áslaugar en þær eiga afmæli 10. nóvember, 20. mars, 18. október og 7. október (í þessari röð). Planið er alla vega að sjá sem mest á sem minnstum tíma og eyða sem minnstum peningi í sem mest. Veit ekki hvernig það tekst hjá okkur en við látum reyna á það.

Þýskaland - Ísland
Landsliðið í knattspyrnu getur verið stolt af frammistöðu sinni í undankeppni Evrópumótsins í knattspyrnu. Þeir áttu ágætis leik á móti Þjóðverjum í dag og lokastaðan 3:0 gaf ekki rétta mynd af gangi leiksins. Þjóðverðar voru reyndar töluvert betri að mínu mati en hver veit hvað hefði gerst ef markið hans Hermanns hefði ekki verið dæmt af. Málið er bara það að við misstum af lestinni þegar við klúðruðum leikjunum á móti Skotum. Við hefðum reyndar getað reddað okkur með því að vinna Þjóðverjana hérna heima í september eins og við áttum skilið. En það varð ekki og við verðum bara að halda ótrauðir áfram og klára bara næstu undankeppni og komast á HM eftir 3 ár í Þýskalandi.

Gærkvöldið...
...var ágætt. Ég, Árni og Halli grilluðum alveg rosalega meyrar og fínar lambalærisneiðar, marineraðar í sojasósu og Lamb Islandia kryddi - ekta gott. Halli fær 3 bolta í skeytin fyrir marineringuna og kjötborðið í Nóatúni fær 4 bolta í stöng og inn fyrir úrvalskjöt. Kvöldið endaði síðan í mikilli gleði og drykkju í miðbæ Reykjavíkur. Við Árni tórðum til morguns á 22 aðra helgina í röð og nú verð ég að taka því rólega í kvöld til að ná heilsu. Ætli maður leggist ekki bara í ræmu og Gísla Martein eftir að hafa sporðrennt svínakjöti í súrsætri sósu og hrísgrjónum sem ég er að fara að elda um leið og ég hef lokið við að blogga.

Matsölustaðir - góðir og slæmir!!
Um síðustu helgi fengum við Edda okkur dýrindis thailenskan mat frá Thai Matstofunni. Ekki nóg með að þetta væri snilldarlega gott á bragðið heldur var þetta líka tiltölulega ódýrt og vel útilátið. Staðurinn fær því 3 bolta - einn í skeytin, annan í slánna, þann þriðja í stöngina og svo einn rúllubolta í mitt markið.
Hinn staðurinn er mexíkanska skítabúllan Culiacan. Þetta er nú snyrtilegur staður en maturinn þarna var nánast óætur. Ég minnist þess að Viðar, sem þykist nú hafa vit á mexíkönskum mat, fór lofsamlegum orðum um þennan stað. Tvennt kemur til greina: 1) Maturinn hefur versnað til muna á þessum stutta tíma sem hefur liðið á milli skrifa okkar tveggja eða 2) Ég mun aldrei fara með Viðari inn á mexíkanskan veitingastað sem hann mælir með. A.m.k. fær Culiacan ekki einu sinni almennileg færi til að skora. Bara örfáa lélega stungubolta á feitan framherja.

Boltinn
Rio litli kútur er nú meiri vitleysingurinn. Ég get nú reyndar ekki skilið allt fjölmiðlafárið í kringum þetta, sérstaklega gagnrýni enskra blaða á landsliðsmenn Englands sem stóðu með sínum manni. Maður hefði nú haldið að það þætti jákvætt að liðið stæði saman og við bakið á hvorum öðrum. Maður hefði nú haldið að það bæri góðum liðsanda fagurt vitni. Ég held að England tapi fyrir Tyrkjum, Ísland tapar 3-1 fyrir Þjóðverjum en Litháar vinna Skota 1-2 í Skotlandi.

Jahá!!
Bloggið mitt er greinilega lesið af fleirum en ég hélt, a.m.k. hef ég fengið töluverð viðbrögð við skrifum mínum um Heimdallarkosningarnar og þá sérstaklega frá stuðningsmönnum Deiglunnar sem telja mig svarinn óvin sinn. Menn virðast halda að ég sé einhver stuðningsmaður Hugsjóna en það er öðru nær.
Reyndar beindust spjót mín kannski ívið meira að þeim Deiglumönnum en það er nú fyrst og fremst vegna þess að ég er ekki sammála þeim í ýmsum grundvallaratriðum - skoðanabræður mínir hafa kannski fyrst og fremst verið á hinum væng Heimdallar. Það þýðir þó ekki að mér sé eitthvað persónulega illa við Deiglumenn - langt í frá - enda á ég þar fjölmarga gamla félaga t.d. Tomma, Ingunni, Ásdísi, Arnar Þór, Eðvarð og Soffíu svo einhverjir séu nefndir. Mér finnst ekkert skárra að Hugsjónamenn nýskrái fólk í Heimdall rétt fyrir kosningar, svo ég tali nú ekki um ef það kemur upp úr dúrnum að þeir hafi misbeitt valdi sínu.
Ég get nú reyndar viðurkennt það fyrir lesendum mínum að ég var sjálfur skráður í Heimdall undir svipuðum kringumstæðum fyrir 4 árum síðan til að kjósa Sigurð Kára Kristjánsson formann S.u.s. Ég var nú svo heppinn að kosningarnar drógust á langinn þá og til að missa ekki af Herjólfi sleppti ég kosningunni (missti reyndar samt af Herjólfi en það er önnur saga). Málið er bara það að hvort sem það er leyfilegt eða ekki þá finnst mér ekki lýðræðislegt að vinna kosningarnar á nýjum félögum - hvort sem það eru skoðanabræður mínir sem gera það eða hinir. Það er ekkert gaman að vinna með svindli og enn leiðinlegra að tapa vegna þess. Leiðinlegast er þó að tapa þrátt fyrir að hafa svindlað því þá situr maður bæði uppi með samviskubitið og svekkelsið yfir að tapa.
Ég er því raunverulega að segja hér að hvorug fylkingin mun framar fá atkvæði mitt. Munurinn á fylkingunum er hins vegar sá að af því litla sem ég hef séð frá hvoru framboði fyrir sig þá líst mér betur á skoðanir Hugsjónamanna. Ég veit hins vegar alveg að þeir hafa oft leikið þann leik sjálfir að nýskrá félaga og því eru þeir ekkert skárri en Deiglumenn nema kannski að því leyti að þeir eru ekki eins "góðir" að veiða nýja félagsmenn. Bottom-line: Hvorugt framboðið er boðlegt til að leiða Heimdall sem á að vera félag lýðræðissinnaðra hægri manna í höfuðborginni.
Deiglumenn hafa reynt að verja sig með þeirri fáránlegu röksemd að löglegt sé að skrá sig í félagið x dögum fyrir kosningar. Þetta snýst bara ekkert um lög og reglur. Málið snýst um ákveðið siðferði og hvorugt framboðið hefur það. Þau hafa látið hvort annað draga sig niður á plan sem í besta falli hefur þekkst í sósíalískum félagskap í gegnum tíðina. Lifið heil - helst ekki í Heimdalli.

Grátandi Liverpoolmenn...
...hafa kvartað undan orðalaginu að Arsenal hafi gernað Liverpool á laugardaginn. Vilja þeir meina að Liverpool hafi verið betri aðilinn í leiknum en Arsenal klárað færin betur. Það er eins gott að lesendur þessarar síðu sætti sig við það strax að Liverpool er ekki cool hér og mun aldrei verða sagt neitt fallegt um þá undir geislanum. Ef þið viljið lesa eitthvað fallegt um Liverpool er líklega auðveldast fyrir ykkur að skoða Liverpool-síðuna eða starta seivi í CM4 og reyna að gera eitthvað í málunum. Húlli hangir á bláþræði!!
Talandi um poolara þá var einn leikmanna Liverpool skotinn í rassinn á næturklúbbi um helgina - ætli hann hafi boðið Arsenalmanni að klára það sem þeir byrjuðu á á laugardaginn?

Hróður hafursskeggsins...
...hefur borist víða og nú síðast hef ég fengið fyrirspurnir frá Berkley um þetta. Kannski maður fari að koma myndum af þessu á netið fyrir forvitna. Mun skeggið fá að tolla þar til Danmerkurferðinni er lokið að minnsta kosti. Ég verð nú að líta illa út fyrir eitthvað við hliðina á öllum þessum poolurum svo þeir fari ekki að gráta.

Íslenska idolið
Hef nú séð alla þættina og finnst þetta bara skratti skemmtilegt sjónvarpsefni. Gaman að sjá fólk gera sig að fíflum í sjónvarpinu. Mæli með þessu fyrir alla sem hafa gaman að því. Annars finnst mér merkilegt hvað það eru fáir strákar sem hafa komist áfram því nú eru strákar í miklum meirihluta í söngvarahlutverki vinsælla hljómsveita að því er virðist. Það er helst Birgitta og Íris í ber sem halda uppi hróðri stúlknanna. Það þýðir reyndar ekki að þetta lið geti allt saman sungið. Það var nú samt einn þarna sjóari frá Grundarfirði sem ég held að nái langt. Ólyginn sagði að hann hefði einu sinni verið í Jet Black Joe en aldrei fengið að syngja. Sel það ekki dýrara en ég keypti það en ég held alla vega með honum miðað við það sem ég hef séð. Maður má ekki láta kvenþjóðina stela senunni.

Þingmenn
Ég get ekki betur séð en það sé stefna á Alþingi að vera vondur við nýja þingmenn. Alla vega sást í einu blaðanna um helgina að Birgir Ármannsson er látinn sitja á milli Kolbrúnar Halldórsdóttur og Jóhönnu Sigurðardóttur - hve illt er það? Maðurinn deyr örugglega úr leiðindum. Sextug lessa og púrítani - eru það nú sessunautar!!

Viðbrögð
Menn hafa sýnt viðbrögð við úrhellinu frá Geislanum í gær. Menn eru ánægðir að ég skrifa um annað en fótbolta en því miður er það nú svoleiðis að mér finnst fátt annað merkilegt gerast þessa daganna. Ég ætla því að halda áfram venju minni og tjá mig um leiki dagsins.

liverpool-ARSENAL
Mikið held ég að það sé erfitt að halda með þessu liði. Þeir geta bara ekki rassgat og ég held að Húlli verði fokinn fyrir áramót með þessu áframhaldi. Ég sá reyndar ekki leikinn þar sem ég var að spila fótbolta sjálfur venju samkvæmt en ég las á netinu að þetta hefði bara verið gerning í seinni hálfleik. Fyrir fáfróða skal tekið fram að orðiði gerning er nafnorð sem lýsir þeim verknaði þegar mönnum er rúllað upp í knattspyrnuleik. Mun þetta dregið af orðatiltæki óheflaðra manna er lýsa því hvernig brotið er á rétti endaþarms þess sem er gernaður. Einnig er til sögnin að gerna, dæmi: Liverpool var gernað af Arsenal árdegis.

Mínir menn
Mér fannst mínir menn skila sínu í dag en það var svo sem ekkert aukalega. Scholes og Fletcher áttu góðan leik og Silvestre var traustur í vörninni. Þeir spiluðu reyndar rúman helming leiksins einum fleiri eftir að markmanni Birmingham var vikið af leikvelli fyrir að bregða Scholes innan teigs. Sem aftasti maður á hann skv. reglum að fá rautt en mér finnst nú alltaf helvíti hart að dæma bæði víti og reka markmannin út af. Þetta var þó samkvæmt bókinni og ekkert hægt að segja við því. Rúðan virðist komin með vítakjarkinn aftur og Scholes er allur að koma til eftir meiðslin. Ég hef nú heldur ekki miklar áhyggjur af Beckham-leysinu eftir að hafa séð þennan Fletcher í leikjum upp á síðkastið. Hann verður fullgildur staðgengill stúlkunnar með hanakambinn. Annars er gaman að sjá hvað hún stendur sig vel hjá Real og ég held raunar að enginn hafi búist við því að hún fyndi sig svona vel svona fljótt. Alltaf gaman þegar gamlir MUFCarar standa sig annars staðar - bara ekki þegar það er á móti United.

Í gærkvöldi...
...komu hér bekkjarfélagar mínir til lítils teitis í tilefni af íbúðarkaupum okkar Eddu. Það var nú reyndar mun fámennara en ég bjóst við en það er svo sem ekki slæmt í ljósi stærðar íbúðarinnar. Við fórum síðan níu saman í bæinn en fljótlega fór að þynnast hópurinn og á endanum vorum það bara við Árni Grímur og Sunna sem vorum eftir. Gamanið barst um Kaffibarinn, Pravda og að lokum enduðum við á 22 og húktum þar til tæplega 6 en þá gáfumst við Sunna upp og fórum heim. Árninn ætlaði að klára bjórinn en líklega hefur hann hellt einhverju meira í sig því hann var hvergi sjáanlegur í boltanum í morgunn. Kvöldið var skemmtilegt og þakka ég kærlega fyrir þær gjafir sem við fengum.

Greyið hann Bolli litli!
Merkilegt þetta Heimdallarvæl. Ég var að vona að loksins kæmu þarna menn sem ekki kunna að væla en það er víst útséð með það að nokkur maður kunni að taka ósigri. Þannig hefur það tíðkast í félagsskap ungra sjálfstæðismanna víða á landinu að vinna kosningar með atkvæðum manna sem gengið hafa í félagsskapinn rétt áður en kosningin fer fram, m.a.s. stundum samdægurs. Hvernig getur það verið svindl að meina mönnum slíkt? Ég á voðalega bágt með að trúa því að 1300 manns hafi allt í einu ákveðið að ganga í Heimdall af því að þeir töldu Bolla litla framtíð íslenskrar pólítíkur og vildu leggja sitt af mörkum til að hann væri kosinn. Síðan vælir þetta lið út um allt á bloggsíðum og óopinberum síðum framboða sinna yfir öllu þessu óréttlæti. Eina óréttlætið í þessu væri það að formaður félagsins væri ekki kosin af virkum félögum. Það er t.d. ástæða þess að ég kæri mig yfirleitt ekkert um að taka þátt í þessum skrípaleik. Ég verð reyndar að viðurkenna að ég hafði hug að kjósa Hafstein Þór Hauksson félaga minn til formanns S.u.s. nú í haust en mér var ekkert vel við það (þrátt fyrir að ég viti að hann er starfinu vaxnari en nokkur annar) einfaldlega vegna þess að ég hafði ekki kynnt mér hvaða málefnaumræða hefur átt sér stað síðastliðin misseri. Örlögin höguðu því þannig að ég komst ekki í Borgarnes og gat því ekki kosið.
Nú er Deiglan, en svo nefnist hin sári minnihluti í Heimdalli, farinn að hljóma eins og samsullsvælukjóarnir. Allt er ólýðræðislegt og ömurlegt, stjórnin sýnir valdníðslu og ég veit ekki hvað. Málið er bara að það er mjög einfalt að leysa þetta vandamál. Enginn ætti að hafa kosningarétt á slíkum aðalfundum nema fullgildir félagar og það væri hægt að tryggja meðal annars með því að heimta félagsgjald af hverjum og einum sem kærir sig um að kjósa og jafnvel krefjast þess að menn hafi verið félagar í hálft ár til að hafa kosningarétt og jafnvel a.m.k. eitt til að teljast kjörgengir. Nú spyr ég ykkur sem sækist eftir frama í stjórnmálum og þá beini ég spurnum mínum sérstaklega til framboðanna tveggja: "Teljið þið í alvöru að einhver vilji kjósa fólk sem vitað er að hefur rangt við í kosningum í einhverju stuttbuxnafélagi?"
Sem tiltölulega hlutlausum aðila finnst mér grátlega augljóst að hvorugum frambjóðandanum er umhugað að koma stefnumálum sínum á framfæri því ég hef skoðað bæði Deigluna og Hugsjónir og finnst þetta nú fremur þunnar framboðssíður með litlu bitastæðu um stefnumál og áherslur. Meiri hluti dugnaðar þeirra og metnaðar hefur líklega farið í það að safna nýjum félögum sem engan áhuga hafa á raunverulegum niðurstöðum kosninganna, þeir eru bara að kjósa af því Gunna frænka bað um það, eða sæti strákurinn sem leikur í öllum Verslóleikritunum sagði þeim að gera það.
Vakniði nú og hættið þessu helvítis væli. Vinnið kosningarnar á sanngjarnan hátt með því að drífa með ykkur þá sem raunverulega skipta máli í þessu samhengi, gamla og trygga félagsmenn í Heimdalli sem vinna að félagsstarfinu allt árið. Að öðrum kosti eruð þið ekki formenn Heimdalls heldur bekkjarráðsformenn allra bekkjanna í menntaskólanum sem þið höfðuð tögl og hagldir í. Þessi skrípaleikur verður til þess að ég mun aldrei kjósa í Heimdallarkosningu framar fremur en hingað til og mun líklega fara fram á að vera tekinn af félagalistanum þar.
Hættur, farinn, nenni ekki að vera með í svona asnalegu stuttbuxnafélagi.

Já, og eitt enn! Bullið með að Deiglan hafi ekki haft aðgang að félagatalinu er eftir því sem ég fæ séð alger steypa því ég fékk frá þeim símtal og það var tiltölulega augljóst að þeir vissu að ég var skráður félagi í Heimdalli. Ætli þeir hafi komist að því með því að spá í Bolla?

Apasagan!
Þessi fræga saga er mikið notuð af þeim sem tapa í kosningum til að benda á þá augljósu staðreynd (að þeirra eigin mati) að einu einstaklingarnir sem raunverulega vissu hvað þeir voru að kjósa voru þeir sem kusu þá. (lesist aftur og aftur eftir þörfum þar til fullur skilningur næst). Málið er hins vegar það að þeir sem nota þessa sögu fatta ekki að þessa sögu er hægt að heimfæra á næstum öll félagasamtök og þrýstihópa þannig að hún á í rauninni við um þá sjálfa líka. Gott dæmi eru heimasíður fólks sem eru vinir þeirra sem standa í eldlínu þessarar stuttbuxnapólitíkur og halda því með þeim. Guð minn almáttugur - þar eru sko komnir mestu aparnir (ætli ég sé ekki bara einn þeirra). Það er því ljóst að mestu aparnir eru þeir sem ekki sjá að lausnin á vandamálinu er tungumálið. Við höfum háþróaðri samskiptatækni en apar. Þetta þekkist t.d. úr læknavísindunum þar sem meginhluti 20. aldarinnar fór í að hnekkja því sem menn héldu að væri góð læknisfræði með því að sanna hið gagnstæða í rannsóknum. Á sama hátt ætti Bolli greyið að geta sannfært hina hundtryggu hugsjónakjósendur um að hann sé hinn raunverulegi valkostur með því að hrífa fólkið með sér á fundinum. Þar geri ég ráð fyrir að hann hefði haft tækifæri til að halda framboðsræðu og skyggja þannig á mótframbjóðanda sinn með rökum, framkomu og sjálfsöryggi. En honum finnst betra að svindla bara og hann verður að eiga það við sjálfan sig og sína samvisku. En þegar slíkt tekst ekki verður eina ráðið oft það að hrópa háum rómi: "Svindl! Svindl! Mér er meinað að svindla. Þvílík ósvífni." Sannast þá hið fornkveðna að oft bylur hæst í tómri tunnu.

Deiglan
Eftir því sem ég kemst næst er uppistaðan í Deiglunni fólk sem hefur reynt fyrir sér í Vökuframboðum í Háskólanum. Nú hef ég verið lengur en flestir aðrir í HÍ þar sem ég var að hefja mitt sjötta ár við þá ágætu stofnun. Ég hef því séð fjögur framboð frá Vöku (þeir komu ekki til okkar í fyrra af því að við vorum ekki nógu mörg til að það borgaði sig) og öll hafa þau verið brjóstumkennanleg. Ég er nú þekktur fyrir að vera mikill hægrimaður en aldrei hefur þessu svokallaða hægri sinnaða stúdentafélagi tekist að sannfæra mig um eigið ágæti. Yfirleitt var þetta fólk illa undirbúið, illa að sér um sögu Háskólans (og því vandamál hans) og yfirleitt um hvað það var að hella sér út í. Stefnumálin voru þau sömu og hjá Röskvu - þau vildu bara gera það öðruvísi. Það heitir að vera framsóknarmaður. Þetta hefur orðið til þess að tvisvar hef ég kosið Vöku (í bæði skiptin af meðaumkun) en þrisvar skilað auðu. Framsóknarmenn hafa seinni árin flykkst í skurðgoðadýrkunarfélagið Samfylkinguna og búið til skólpræsi. Nú virðast þessir framsóknarmenn hins vegar vera orðnir þreyttir á innihaldslausum loforðum holræsadrottningarinnar og sjá að eina leiðin til að koma Davíð frá völdum er að brjóta hann niður innanfrá með því að ala upp ungliðahreyfingu vinstrivælukjóa í Sjálfstæðisflokknum. Það er ekki nóg að halda að maður sé hægri maður - maður þarf líka að vera það.

Skandall!!!
Mínir menn voru heppnir að tapa ekki stærra í viðureign sinni við Stuttgarðsmenn í gær. Ekki nóg með að eina mark þeirra kæmi úr vægast sagt vafasamri vítaspyrnu heldur varði Tim Howard markvörður United oft á tíðum vel, m.a. vítaspyrnu undir lok leiksins. Það sem var verst í leiknum í gær var hvað vörnin var slök og það er helvíti slappt að halda hreinu marki í fimm vikur og fá svo á sig þrjú gefins mörk í tveimur leikjum. Reyndar verð ég að segja það Stutturunum til hróss að þetta voru klínískar kláranir (clinical finishing) í báðum tilfellum og m.a.s. vítaspyrnan var nokkuð góð, markvarslan var bara betri. Nú lítur út fyrir það að við verðum að ná jafntefli í Skotlandi gegn Rangers og vinna heima gegn bæði Stuttgart og Rangers til að vera öruggir áfram. Það eru þó góðar líkur á því að United taki þess leiki og kannski útileikinn gegn Panathinaikos. Sjáum til.
Af öðrum leikjum kom það mér mest á óvart að Che₤$ky skyldi tapa fyrir Besiktas. Sá fyrri hálfleikinn og fannst þeir betri aðilinn framan af en skyndisóknirnar hjá Tyrkjunum voru stórhættulegar enda skoruðu þeir seinna markið úr einni slíkri og fyrra markið var nú bara snilldarlega útfærð aukaspyrna + lélegur varnarleikur.