Til hamingju Gunni og Baddý!
Vona að ég skemmi ekki mikið fyrir Gunnari þegar ég óska honum innilega til hamingju með trúlofunina. Þannig var mál með vexti að Gunni og Baddý voru á leið í sumarbústað á Þingvöllum. Eitthvað þreyttist gamli maðurinn við að bera gífurlegan farangur kærustunnar í bústaðinn og þegar hann kom í dyrnar var hann svo aðframkominn að þreytu að hann hnaut um þröskuldinn.
Baddý misskildi eitthvað skriðtækni Gunnars við farangursburðinn og hrópaði upp yfir sig játandi hvaðeina. Gunni greyið gat þarna á gólfinu enga björg sér veitt enda mállaus af mæði. Baddý tók hann því á axlirnar, bar út í bíl með einhverju löggutrixi, brunaði í bæinn og handjárnaði hann áður en honum rann mæðin.
Að öllu gríni slepptu þá skilst mér að Gunni hafi kokkað bónorðið upp við rómantískar aðstæður við Þingvallavatn. Til hamingju með trúlofunina og ekki síður útskriftina úr flugumferðarstjóranáminu.
20. júl. 2004
Ferðasagan
Síðasta færsla var víst ferðasaga líka en það er svona hjá uppteknum mönnum.
Ég kom sem sé til Reykjavíkur í dag eftir stórkostlega hestaferð inn á hálendið. Ferðin hófst laugardaginn 10. júlí að Minna-Núpi í Gnúpverjahreppi. Ferðamenn voru alls þrjátíu og einum betur en aðeins eina kvöldstund voru allir viðstaddir ferðina. Hestarnir voru 65.
Dagur 1
Ég var ekki með þennan dag þar sem ég var boðin í brúðkaup góðvina okkar Sverris og Helgu. Þessa dagleið hef ég reyndar riðið mjög oft og því missti ég svo sem ekki af neinu.
Dagur 2
Morguninn eftir vaknaði ég snemma og keyrði austur fyrir fjall, nánar tiltekið í gangnamannakofan Hólaskóg sem liggur litlu sunnan við Sultartangalón á Gnúpverjaafrétti. Þaðan var lagt af stað um hádegi og stóð raunar aðeins á mér þegar ég mætti. Þennan dag var riðin stutt en þó svolítið erfið dagleið inn með Sultartangalóni og síðan Þjórsá inn í Gljúfurleit en þar er næsti gangnamannakofi á afrétti Gnúpverja. Þennan dag klárar maður mestan hluta hækkunarinnar á afréttinum og því er dagleiðin hestunum svolítið erfið þó ekki sé um marga kílómetra að ræða. Þarna var slegið upp mikilli veislu, grillað, drukkið og sungið. Einnig var kvaddur Ari Jóhannesson læknir, Jóhanna kona hans og synir þeirra tveir sem höfðu verið með okkur fram til þessa.
Dagur 3
Þriðja daginn var síðan riðin skemmtileg leið inn með Þjórsá og fram hjá mörgum af fallegustu fossum henanr, þ.m.t. Gljúfurleitarfossi og Dynki. Dynkur finnst mér vera einn fallegasti foss landsins og ekki skemmir að sjá hann í glaðasólskini á hestbaki. Annars var þessi áfangi hundleiðinlegur að því leyti að göturnar með ánni eru ansi þröngar og óskemmtilegar, mikið um gilskorninga og læki sem ekki eru auðveldir yfirferðar fyrir óvant hestafólk. Það var ekki af skornum skammti í þessari ferð. Eftir þessar ?tuðrur?, eins og pabbi kýs að kalla reiðvegi sem eru óskemmtilegir yfirferðar, tók við skemmtilegur áfangi frá Dalsá inn að kofanum í Bjarnalækjarbotnum sem var næsti áfangastaður okkar. Þar stendur sígíldur kamarlaga gangnamannakofi á skemmtilegum stað og rétt við kofann sprettur lækurinn út undan hlíðinni.
Þetta kvöld tóku örlögin svolítið í taumana því okkur bræðrunum fannst helst til þröngt við matborðið í kofanum og afréðum því að snæða ljúffengt gúllasið hennar mömmu úti við. Mágkonu minni leist ekkert á þetta fyrirkomulag og bað okkur að setjast með sér inn. Þrjóskir eins og við erum sátum við hins vegar sem fastast og fór vel um okkur. Þegar við erum að ljúka við matinn sjáum við út undan okkur að hrossin voru farin að renna út úr gerðinu og náðum að hlaupa til þannig að aðeins sluppu um 20 hross en hin hefðu fylgt í humátt á eftir ef við hefðum ekki komist á milli. Fyrir óvana skal það tekið fram að það er háttur hrossa að leita til byggða ef þau sleppa svona á afréttum og held ég að ferð okkar hefði endað öðruvísi ef allt stóðið hefði hlaupið fram að afréttargirðingu, sléttar tvær dagleiðir. En hrossin sem sluppu út voru ekki á því að skilja við stóðið og því náðist að slá hring utan um þau og koma þeim aftur inn í girðinguna sem reyndar var hrunin á um 5-6 metra kafla. Kvöldið fór því í að girða utan um hrossin innan girðingarinnar til að þau slyppu ekki aftur.
Dagur 4
Sváfum fram eftir en þegar fyrstu menn komu á fætur uppgötvaðist að hrossin höfðu sloppið út úr rafmagninu en sem betur fer inn í skárri hlutann af gömlu girðingunni og voru því enn til staðar.
Dagleiðin lá áfram inn með Þjórsá um svokallað Eyvafen og meðfram Norðlingaöldu en þetta svæði er einmitt það sem mestur styr hefur staðið um vegna Norðlingaölduveitu svokallaðrar. Verð ég nú að segja, eftir að hafa farið þarna um, að svæðið er til fárra hluta nytsamlegt annars en að verða botninn í fallegu uppistöðulóni. Ekki gat ég séð allar þær gæsir sem 101-náttúruverndarsinnarnir telja að verði kaffærðar við lónið slæma. Hins vegar var töluvert um þær innar í hinum raunverulegu Þjórsárverum á þeim svæðum sem ekki fara í kaf skv. þeim kortum sem við höfðum og sýna lón með yfirborð í 575 m.y.s.
Þennan dag komst ég norðar á afrétt Gnúpverja en ég hafði komið áður. Innst hafði ég komið er ég fór á fjallið árið 2000 þegar ég var á öðru ári í læknadeild en þá fór ég inn að Dalsá.
Náttstað var náð í Tjarnaverskofunum sem standa syðst í Tjarnarveri örfáum tugum metra frá ánni. Kofarnir í Tjarnarveri er ekki hinir notalegastu sem ég hef sofið í og höfðu margir ekki brjóst í sér til að sofa í þeim og tjölduðu en aðrir drukku í sig kjark með koníaki eða þeim mun ljúfari veigum. Ekki skemmdi heldur að í matinn var ljúffengt holugrillað lambalæri með öllu tilheyrandi enda nauðsynlegt að fólk fengi vel að borða fyrir erfiðustu dagleiðina. Auk þess er fjallasýnin ein sú fegursta sem ég hef augum litið með Vatnajökul og Hágöngurnar í austri. Arnarfell, Hjartafell og Hofsjökul í norðri og svo mátti sjá toppinn á Kerlingarfjöllum í vestri.
Dagur 5
Nú var ferðinni heitið á aðaláfangastaðinn, að Arnarfelli hinu mikla sem stendur við suðausturhluta Hofsjökuls, sunnan við Þjórsárjökul. Ferðin lá yfir stærstu kvíslar Þjórsár vestan megin, fyrst Blautukvísl þar sem við lentum í töluverðum sandbleytum, síðan Miklukvísl en handan hennar var síðan riðið yfir Illaver sem varla er fært nema fuglinum fljúgandi.
Pabbi sýndi okkur hvers vegna hann hafði viðurnefnið Drullu-Drési í gömlu hestagrúppunni og Guðmundur Björnsson hefur greinilega fengið í arf fenjaleitarhæfileika föður síns sem oft var uppnefndur Fenja-Björn. Þarna er eins og áður segir mjög illfært ríðandi mönnum enda fór það svo að oft þurftum við að ganga yfir verstu ófærurnar og teyma hestana til að létta þeim yfirferðina. Eftir förina yfir Illaver voru síðan riðnir svokallaðir Arnarfellsmúlar og þegar þeir voru að baki blöstu við miklir sandar og handan þeirra áfangastaðurinn, grænar hlíðar Arnarfells hins mikla og eini farartálminn Arnarfellskvíslin.
Við stoppuðum dágóða stund þarna innfrá en þar sem við höfðum farið seint af stað var klukkan farinn að ganga átta um kvöldið þegar við lögðum af stað innan að. Þá var valin önnur leið. Við fórum reyndar fram úr um Arnarfellsmúlana en þegar við komum að Múlakvíslunum og Illaveri fórum við norðan við verið og yfir í Nauthaga sem sagan segir að strokunaut hafi fundist í fyrir einum þremur eða fjórum öldum. Þar er rennisléttur flekkur með kafgrasi sem tún væri og þar var áð vel og lengi. Því næst var Miklakvísl riðin og svo lá leiðin um gamlan slóða meðfram Nautöldu og norðan og svo vestan og sunnan við verin niður í Tjarnarver aftur þar sem við vorum lent um eittleytið eftir miðnætti.
Þá beið okkar dýrindishangikjöt með jafningi, kartöflum og ORA grænum baunum. Frábær dagur að baki og við fórum örþreytt og ánægð í pokann en létum hrörlegt ásigkomulag kofana okkur í léttara rúmi liggja en fyrra kvöldið.
Dagur 6
Menn komust seint og illa á fætur enda þreyttir eftir daginn. Hestunum þurfti líka að hlífa eftir erfiða dagleið daginn áður og því var afráðið að sem flestir hvíldu fyrsta áfangann þennan dag. Ég stýrði því bílnum fyrst um sinn og keyrði inn í Setur sem er glæsilegur skáli Ferðaklúbbs 4x4 við suðaustanverðan Hofsjökul. Þar sáum við vatnssalerni í fyrsta skipti í nokkra daga. Stoppuðum þar svolítinn tíma, leyfðum hestunum að hreinsa sinuna úr blettunum þarna í kring og snæddum nesti. Síðan var riðið áfram norður fyrir Kerlingarfjöll í frábæru veðri. Síðan var stefnan tekin suður með þeim vestanverðum og riðið í Ásgarð þar sem miðstöð skíðaskólans var á árum áður. Þar komumst við í sturtu og heitan pott, fengum ljúffengan grillaðan kjúkling og sváfum í frábærum skálum með alvöru rúmum.
Þarna komu aftur til fararinnar Ari Jóhannesson og fjölskylda auk þess sem Edda Guðrún bættist loks í hópinn. Einnig kvaddi okkur Evelyn frænka mín frá Bandaríkjunum sem hafði riðið með okkur frá upphafi og notið fararinnar til fulls. Þarna var líklega notalegasti náttstaðurinn okkar í ferðinni og því vorum við ekki að flýta okkur af stað auk þess sem dagleiðin á sjöunda degi var ekki löng.
Dagur 7
Lagt var upp eftir hádegi og riðið áfram í suður og síðan suðvestur frá Kerlingarfjöllum fram Hrunamannaafrétt meðfram bílbrautinni. Síðan skildum við við bílana og ríðum meðfram Grjótá fram afréttinn með Bláfell í vestri sem Hvítá skildi frá okkur. Komum um kvöldmatarleytið í snyrtilegan kofa Hrunamanna að Svínárnesi eftir skemmtilega leið um frábærar hestagötur. Þar var slegið upp veislu, mikið sungið og trallað og menn skemmtu sér hið besta.
Dagur 8
Þennan dag var langstysta dagleiðin riðin, aðeins tæpir tuttugu kílómetrar og fátt markvert gerðist. Komum í náttstað í Helgaskála sem er ágætur skáli framarlega á Hrunamannaafrétti. Hérna var aftur slegið upp veislu enda síðasta kvöld ferðarinnar og eins gott að enda þetta með stæl. Grillað var holulæri a la Jens Kjartansson sem var gríðarlega ljúffengt. Menn fóru þreyttir í pokana þegar nóttin var langt á veg komin eftir mikinn söng og frábæran ferðasögulestur Ara Jóhannessonar.
Dagur 9
Þetta var einn fallegasti dagur ferðarinnar. Sólin skein og golan blés að sunnan beint í andlitið á okkur. Flestir riðu á stuttermabolum en mestu kuldaskræfurnar létu sér nægja flíspeysur. Ferðinni var heitið meðfram gljúfrum Stóru-Laxár sem skilur að Gnúpverja- og Hrunamannahrepp.
Maður á bágt með að trúa því að þessi vatnslitla og greiðfæra á hafi grafið svo hrikaleg og stórfengleg gljúfur með grasi vöxnum sillum og árbökkum. Stór hluti leiðarinnar er því sem næst á gljúfurbarminum og klettamyndirnar kitla ímyndunaraflið svo í björtu að ég er ekki viss um að hollt sé að ferðast þar í rökkri. Þarna riðum við einmitt fram hjá þeim stað sem mamma brotnaði svo illa fyrir einum þremur árum en sem betur fer tókst engum að slasa sig þar núna. Við riðum ána síðan framan við Hrunakrók og svo var riðið fram Laxárdalshagana og fram í hrepp. Ferðinni lauk síðan á sama stað og hún hófst, að Minna-Núpi í Gnúpverjahreppi, tíu mínútum á eftir áætlun, klukkan tíu mínútur gengin í tíu sunnudagskvöldið 18. júlí.
Lokið var níu daga hálfgerðri pílagrímsför minni inn að Arnarfelli hinu mikla. Ég hafði sem strákur í sveit í Steinsholti heyrt um þetta fell en hef aldrei fyrr komið þangað sjálfur. Um þennan stað tala hagvanir fjallmenn Gnúpverja um með glampa í augunum og nú loks skil ég hvað þeir meina.
Við lok ferðar höfðu ferðalangar aðeins eina spurningu fyrir föður minn fararstjórann: "Hvenær getum við farið aftur?".
Síðasta færsla var víst ferðasaga líka en það er svona hjá uppteknum mönnum.
Ég kom sem sé til Reykjavíkur í dag eftir stórkostlega hestaferð inn á hálendið. Ferðin hófst laugardaginn 10. júlí að Minna-Núpi í Gnúpverjahreppi. Ferðamenn voru alls þrjátíu og einum betur en aðeins eina kvöldstund voru allir viðstaddir ferðina. Hestarnir voru 65.
Dagur 1
Ég var ekki með þennan dag þar sem ég var boðin í brúðkaup góðvina okkar Sverris og Helgu. Þessa dagleið hef ég reyndar riðið mjög oft og því missti ég svo sem ekki af neinu.
Dagur 2
Morguninn eftir vaknaði ég snemma og keyrði austur fyrir fjall, nánar tiltekið í gangnamannakofan Hólaskóg sem liggur litlu sunnan við Sultartangalón á Gnúpverjaafrétti. Þaðan var lagt af stað um hádegi og stóð raunar aðeins á mér þegar ég mætti. Þennan dag var riðin stutt en þó svolítið erfið dagleið inn með Sultartangalóni og síðan Þjórsá inn í Gljúfurleit en þar er næsti gangnamannakofi á afrétti Gnúpverja. Þennan dag klárar maður mestan hluta hækkunarinnar á afréttinum og því er dagleiðin hestunum svolítið erfið þó ekki sé um marga kílómetra að ræða. Þarna var slegið upp mikilli veislu, grillað, drukkið og sungið. Einnig var kvaddur Ari Jóhannesson læknir, Jóhanna kona hans og synir þeirra tveir sem höfðu verið með okkur fram til þessa.
Dagur 3
Þriðja daginn var síðan riðin skemmtileg leið inn með Þjórsá og fram hjá mörgum af fallegustu fossum henanr, þ.m.t. Gljúfurleitarfossi og Dynki. Dynkur finnst mér vera einn fallegasti foss landsins og ekki skemmir að sjá hann í glaðasólskini á hestbaki. Annars var þessi áfangi hundleiðinlegur að því leyti að göturnar með ánni eru ansi þröngar og óskemmtilegar, mikið um gilskorninga og læki sem ekki eru auðveldir yfirferðar fyrir óvant hestafólk. Það var ekki af skornum skammti í þessari ferð. Eftir þessar ?tuðrur?, eins og pabbi kýs að kalla reiðvegi sem eru óskemmtilegir yfirferðar, tók við skemmtilegur áfangi frá Dalsá inn að kofanum í Bjarnalækjarbotnum sem var næsti áfangastaður okkar. Þar stendur sígíldur kamarlaga gangnamannakofi á skemmtilegum stað og rétt við kofann sprettur lækurinn út undan hlíðinni.
Þetta kvöld tóku örlögin svolítið í taumana því okkur bræðrunum fannst helst til þröngt við matborðið í kofanum og afréðum því að snæða ljúffengt gúllasið hennar mömmu úti við. Mágkonu minni leist ekkert á þetta fyrirkomulag og bað okkur að setjast með sér inn. Þrjóskir eins og við erum sátum við hins vegar sem fastast og fór vel um okkur. Þegar við erum að ljúka við matinn sjáum við út undan okkur að hrossin voru farin að renna út úr gerðinu og náðum að hlaupa til þannig að aðeins sluppu um 20 hross en hin hefðu fylgt í humátt á eftir ef við hefðum ekki komist á milli. Fyrir óvana skal það tekið fram að það er háttur hrossa að leita til byggða ef þau sleppa svona á afréttum og held ég að ferð okkar hefði endað öðruvísi ef allt stóðið hefði hlaupið fram að afréttargirðingu, sléttar tvær dagleiðir. En hrossin sem sluppu út voru ekki á því að skilja við stóðið og því náðist að slá hring utan um þau og koma þeim aftur inn í girðinguna sem reyndar var hrunin á um 5-6 metra kafla. Kvöldið fór því í að girða utan um hrossin innan girðingarinnar til að þau slyppu ekki aftur.
Dagur 4
Sváfum fram eftir en þegar fyrstu menn komu á fætur uppgötvaðist að hrossin höfðu sloppið út úr rafmagninu en sem betur fer inn í skárri hlutann af gömlu girðingunni og voru því enn til staðar.
Dagleiðin lá áfram inn með Þjórsá um svokallað Eyvafen og meðfram Norðlingaöldu en þetta svæði er einmitt það sem mestur styr hefur staðið um vegna Norðlingaölduveitu svokallaðrar. Verð ég nú að segja, eftir að hafa farið þarna um, að svæðið er til fárra hluta nytsamlegt annars en að verða botninn í fallegu uppistöðulóni. Ekki gat ég séð allar þær gæsir sem 101-náttúruverndarsinnarnir telja að verði kaffærðar við lónið slæma. Hins vegar var töluvert um þær innar í hinum raunverulegu Þjórsárverum á þeim svæðum sem ekki fara í kaf skv. þeim kortum sem við höfðum og sýna lón með yfirborð í 575 m.y.s.
Þennan dag komst ég norðar á afrétt Gnúpverja en ég hafði komið áður. Innst hafði ég komið er ég fór á fjallið árið 2000 þegar ég var á öðru ári í læknadeild en þá fór ég inn að Dalsá.
Náttstað var náð í Tjarnaverskofunum sem standa syðst í Tjarnarveri örfáum tugum metra frá ánni. Kofarnir í Tjarnarveri er ekki hinir notalegastu sem ég hef sofið í og höfðu margir ekki brjóst í sér til að sofa í þeim og tjölduðu en aðrir drukku í sig kjark með koníaki eða þeim mun ljúfari veigum. Ekki skemmdi heldur að í matinn var ljúffengt holugrillað lambalæri með öllu tilheyrandi enda nauðsynlegt að fólk fengi vel að borða fyrir erfiðustu dagleiðina. Auk þess er fjallasýnin ein sú fegursta sem ég hef augum litið með Vatnajökul og Hágöngurnar í austri. Arnarfell, Hjartafell og Hofsjökul í norðri og svo mátti sjá toppinn á Kerlingarfjöllum í vestri.
Dagur 5
Nú var ferðinni heitið á aðaláfangastaðinn, að Arnarfelli hinu mikla sem stendur við suðausturhluta Hofsjökuls, sunnan við Þjórsárjökul. Ferðin lá yfir stærstu kvíslar Þjórsár vestan megin, fyrst Blautukvísl þar sem við lentum í töluverðum sandbleytum, síðan Miklukvísl en handan hennar var síðan riðið yfir Illaver sem varla er fært nema fuglinum fljúgandi.
Pabbi sýndi okkur hvers vegna hann hafði viðurnefnið Drullu-Drési í gömlu hestagrúppunni og Guðmundur Björnsson hefur greinilega fengið í arf fenjaleitarhæfileika föður síns sem oft var uppnefndur Fenja-Björn. Þarna er eins og áður segir mjög illfært ríðandi mönnum enda fór það svo að oft þurftum við að ganga yfir verstu ófærurnar og teyma hestana til að létta þeim yfirferðina. Eftir förina yfir Illaver voru síðan riðnir svokallaðir Arnarfellsmúlar og þegar þeir voru að baki blöstu við miklir sandar og handan þeirra áfangastaðurinn, grænar hlíðar Arnarfells hins mikla og eini farartálminn Arnarfellskvíslin.
Við stoppuðum dágóða stund þarna innfrá en þar sem við höfðum farið seint af stað var klukkan farinn að ganga átta um kvöldið þegar við lögðum af stað innan að. Þá var valin önnur leið. Við fórum reyndar fram úr um Arnarfellsmúlana en þegar við komum að Múlakvíslunum og Illaveri fórum við norðan við verið og yfir í Nauthaga sem sagan segir að strokunaut hafi fundist í fyrir einum þremur eða fjórum öldum. Þar er rennisléttur flekkur með kafgrasi sem tún væri og þar var áð vel og lengi. Því næst var Miklakvísl riðin og svo lá leiðin um gamlan slóða meðfram Nautöldu og norðan og svo vestan og sunnan við verin niður í Tjarnarver aftur þar sem við vorum lent um eittleytið eftir miðnætti.
Þá beið okkar dýrindishangikjöt með jafningi, kartöflum og ORA grænum baunum. Frábær dagur að baki og við fórum örþreytt og ánægð í pokann en létum hrörlegt ásigkomulag kofana okkur í léttara rúmi liggja en fyrra kvöldið.
Dagur 6
Menn komust seint og illa á fætur enda þreyttir eftir daginn. Hestunum þurfti líka að hlífa eftir erfiða dagleið daginn áður og því var afráðið að sem flestir hvíldu fyrsta áfangann þennan dag. Ég stýrði því bílnum fyrst um sinn og keyrði inn í Setur sem er glæsilegur skáli Ferðaklúbbs 4x4 við suðaustanverðan Hofsjökul. Þar sáum við vatnssalerni í fyrsta skipti í nokkra daga. Stoppuðum þar svolítinn tíma, leyfðum hestunum að hreinsa sinuna úr blettunum þarna í kring og snæddum nesti. Síðan var riðið áfram norður fyrir Kerlingarfjöll í frábæru veðri. Síðan var stefnan tekin suður með þeim vestanverðum og riðið í Ásgarð þar sem miðstöð skíðaskólans var á árum áður. Þar komumst við í sturtu og heitan pott, fengum ljúffengan grillaðan kjúkling og sváfum í frábærum skálum með alvöru rúmum.
Þarna komu aftur til fararinnar Ari Jóhannesson og fjölskylda auk þess sem Edda Guðrún bættist loks í hópinn. Einnig kvaddi okkur Evelyn frænka mín frá Bandaríkjunum sem hafði riðið með okkur frá upphafi og notið fararinnar til fulls. Þarna var líklega notalegasti náttstaðurinn okkar í ferðinni og því vorum við ekki að flýta okkur af stað auk þess sem dagleiðin á sjöunda degi var ekki löng.
Dagur 7
Lagt var upp eftir hádegi og riðið áfram í suður og síðan suðvestur frá Kerlingarfjöllum fram Hrunamannaafrétt meðfram bílbrautinni. Síðan skildum við við bílana og ríðum meðfram Grjótá fram afréttinn með Bláfell í vestri sem Hvítá skildi frá okkur. Komum um kvöldmatarleytið í snyrtilegan kofa Hrunamanna að Svínárnesi eftir skemmtilega leið um frábærar hestagötur. Þar var slegið upp veislu, mikið sungið og trallað og menn skemmtu sér hið besta.
Dagur 8
Þennan dag var langstysta dagleiðin riðin, aðeins tæpir tuttugu kílómetrar og fátt markvert gerðist. Komum í náttstað í Helgaskála sem er ágætur skáli framarlega á Hrunamannaafrétti. Hérna var aftur slegið upp veislu enda síðasta kvöld ferðarinnar og eins gott að enda þetta með stæl. Grillað var holulæri a la Jens Kjartansson sem var gríðarlega ljúffengt. Menn fóru þreyttir í pokana þegar nóttin var langt á veg komin eftir mikinn söng og frábæran ferðasögulestur Ara Jóhannessonar.
Dagur 9
Þetta var einn fallegasti dagur ferðarinnar. Sólin skein og golan blés að sunnan beint í andlitið á okkur. Flestir riðu á stuttermabolum en mestu kuldaskræfurnar létu sér nægja flíspeysur. Ferðinni var heitið meðfram gljúfrum Stóru-Laxár sem skilur að Gnúpverja- og Hrunamannahrepp.
Maður á bágt með að trúa því að þessi vatnslitla og greiðfæra á hafi grafið svo hrikaleg og stórfengleg gljúfur með grasi vöxnum sillum og árbökkum. Stór hluti leiðarinnar er því sem næst á gljúfurbarminum og klettamyndirnar kitla ímyndunaraflið svo í björtu að ég er ekki viss um að hollt sé að ferðast þar í rökkri. Þarna riðum við einmitt fram hjá þeim stað sem mamma brotnaði svo illa fyrir einum þremur árum en sem betur fer tókst engum að slasa sig þar núna. Við riðum ána síðan framan við Hrunakrók og svo var riðið fram Laxárdalshagana og fram í hrepp. Ferðinni lauk síðan á sama stað og hún hófst, að Minna-Núpi í Gnúpverjahreppi, tíu mínútum á eftir áætlun, klukkan tíu mínútur gengin í tíu sunnudagskvöldið 18. júlí.
Lokið var níu daga hálfgerðri pílagrímsför minni inn að Arnarfelli hinu mikla. Ég hafði sem strákur í sveit í Steinsholti heyrt um þetta fell en hef aldrei fyrr komið þangað sjálfur. Um þennan stað tala hagvanir fjallmenn Gnúpverja um með glampa í augunum og nú loks skil ég hvað þeir meina.
Við lok ferðar höfðu ferðalangar aðeins eina spurningu fyrir föður minn fararstjórann: "Hvenær getum við farið aftur?".
1. júl. 2004
Ferðasagan
Jæja loksins gef ég mér tíma til að setjast niður og skrifa þessa blessuðu ferðasögu.
Ferðin hófst með flugi til Minneapolis og þangað komum við að kvöldi föstudagsins 28. maí. Fórum út að borða á írskan pub sem var ágætur. Svo bara beinustu leið í bælið.
Síðan eyddum við næstu fjórum dögum að mestu í að versla enda er svo sem ekki mikið merkilegt að sjá í Minneapolis. Laugardeginum og mánudeginum var að mestu eytt í Mall of America og sunnudeginum og þriðjudeginum í miðbænum. Borðuðum á Hard Rock og svona en annars leiddist okkur eiginlega bara þarna. Kannski hálft í hvoru vegna þess hvað við hlökkuðum mikið til að hitta liðið.
Á þriðjudagseftirmiðdag, 1. júní, skutlaði Óttar bróðir tengdaforeldrum sínum síðan til Minneapolis og sótti okkur í leiðinni. Við vorum síðan komin til Iowa um miðnætti. Í Iowa var tímanum eytt í rólegheitum. Fyrsta daginn fórum við reyndar í Tívolí þar sem Edda og Björk mágkona véluðu mig til að fara í einhverja svona geimskotssúlu sem skýtur manni einhverja 50 metra upp í loftið á 200 km hraða. Það var ógeð og sór ég þess dýran eið að fara aldrei í slíka manndrápsmaskínu framar. Fannar frændi sem er að verða 5 ára í september fór í alla rússíbanana nema einn (var ekki nógu stór í hann) og stóð sig með þvílíkum ágætum.
Næstu dagar fóru síðan í rólegheit. Fórum á ströndina sem er við manngert vatn sem kallast Lake McBride. Versluðum líka svolítið í Mallinu sem var í göngufæri við húsið hans Óttars bróður. Fórum líka og skoðuðum miðbæ Iowa borgar sem er miklu fallegri en Minneapolis að mínu mati. Mikið af fallegum byggingum og snyrtilegur miðbær.
Þannig leið tíminn að mestu, sváfum fram eftir, svo var skriðið út á blett að sóla sig aðeins. Sunnudaginn 13. júní fórum við síðan í dagsferð til Chicago sem er ein skemmtilegasta borg sem ég hef heimsótt og væri ég alveg til í að koma þangað aftur og stoppa lengur. Í Chicago skoðuðum við ýmislegt t.d. fórum við upp í Hancock turninn sem er næsthæsta bygging borgarinnar og af efstu hæðinni sér maður víða. Það kom mér reyndar á óvart að sjá ekki yfir Lake Michigan en maður sér yfir alla borgina m.a. leikvang Chicago Bulls og spítalan þar sem E.R. þættirnir eiga að gerast. Eftir að við komum úr turninum fórum við síðan á Navy Pier sem er bryggja sem skagar ca. 1 km út í Lake Michigan og þar eru veitingastaðir, tívolí, minjagripaverslanir og fleira. Um kvöldið borðuðum við síðan á ítölskum veitingastað þar sem við fengum bestu pizzu sem ég hef nokkurn tíma smakkað. Síðan keyrði ég til Iowa þar sem Óttar þurfti að leggja sig - var að fara í vinnuna um morguninn.
Við Íslendingar mættum taka okkur Bandaríkjamenn til fyrirmyndar með margt, t.d. hvernig á að merkja vegi. Það er ótrúlega auðvelt að keyra þarna því það eru allir afleggjarar merktir svo vel.
Síðustu dagarnir fóru síðan í að redda ýmsu sem þurfti að versla áður en heim kæmi enda var mikið verslað.
Við versluðum t.d. íþróttaföt fyrir hátt í 30.000 þúsund sem líklega hefðu kostað um 100.000 kall hérna heima. Síðan keyptum við heilmikið í búið. Slatta af gallabuxum, ég keypti mér línuskauta, kúrekahatt, hlíf á grillið, fullt af diskum og leikjum. Utanáliggjandi harðan disk, netmyndavél. Edda keypti sér leðurjakka og lófatölvu handa mér í útskriftargjöf. Ofan á þetta bættust síðan tvö tjöld, annað útskriftargjöf til mín frá bræðrum mínum og hitt fermingargjöf fyrir bróðurson minn frá mér og Óttari.
Allt þetta var hátt á annað hundrað kíló enda fór svo að við urðum fyrsta fólkið í sögunni til að borga yfirvigt í Ameríkuflugi. Komum heim að morgni 17. júní eftir frábæra ferð þar sem maður áttaði sig á að það er kannski eins slæmt og maður hefur haldið að fara til Ameríku í sérnám. Meira að segja Edda snerist í afstöðu sinni til þess að búa þarna þannig að ég get haldið þeim möguleika opnum að mennta mig frekar þarna úti. Hún fann sér meira að segja frábæran skóla sem sérhæfir sig í talmeinafræði en hún hefur verið að velta fyrir sér að bæta því við sig þegar við förum út.
Það er hins vegar eitt atriði sem ég get ómögulega sætt mig við í Bandaríkjunum og það er sú árátta þeirra að þynna gosdrykki á veitingahúsum með klórbættu kranavatni þannig að fá sér kók á veitingastað er eins og að fara á botninn í Laugardagslauginni og taka góðan gúlsopa. Ég sagði bara nei takk og stundaði það stíft að fá mér flöskuvatn með mat ? nokkuð sem ég geri sjalda eða aldrei á Íslandi.
Jæja loksins gef ég mér tíma til að setjast niður og skrifa þessa blessuðu ferðasögu.
Ferðin hófst með flugi til Minneapolis og þangað komum við að kvöldi föstudagsins 28. maí. Fórum út að borða á írskan pub sem var ágætur. Svo bara beinustu leið í bælið.
Síðan eyddum við næstu fjórum dögum að mestu í að versla enda er svo sem ekki mikið merkilegt að sjá í Minneapolis. Laugardeginum og mánudeginum var að mestu eytt í Mall of America og sunnudeginum og þriðjudeginum í miðbænum. Borðuðum á Hard Rock og svona en annars leiddist okkur eiginlega bara þarna. Kannski hálft í hvoru vegna þess hvað við hlökkuðum mikið til að hitta liðið.
Á þriðjudagseftirmiðdag, 1. júní, skutlaði Óttar bróðir tengdaforeldrum sínum síðan til Minneapolis og sótti okkur í leiðinni. Við vorum síðan komin til Iowa um miðnætti. Í Iowa var tímanum eytt í rólegheitum. Fyrsta daginn fórum við reyndar í Tívolí þar sem Edda og Björk mágkona véluðu mig til að fara í einhverja svona geimskotssúlu sem skýtur manni einhverja 50 metra upp í loftið á 200 km hraða. Það var ógeð og sór ég þess dýran eið að fara aldrei í slíka manndrápsmaskínu framar. Fannar frændi sem er að verða 5 ára í september fór í alla rússíbanana nema einn (var ekki nógu stór í hann) og stóð sig með þvílíkum ágætum.
Næstu dagar fóru síðan í rólegheit. Fórum á ströndina sem er við manngert vatn sem kallast Lake McBride. Versluðum líka svolítið í Mallinu sem var í göngufæri við húsið hans Óttars bróður. Fórum líka og skoðuðum miðbæ Iowa borgar sem er miklu fallegri en Minneapolis að mínu mati. Mikið af fallegum byggingum og snyrtilegur miðbær.
Þannig leið tíminn að mestu, sváfum fram eftir, svo var skriðið út á blett að sóla sig aðeins. Sunnudaginn 13. júní fórum við síðan í dagsferð til Chicago sem er ein skemmtilegasta borg sem ég hef heimsótt og væri ég alveg til í að koma þangað aftur og stoppa lengur. Í Chicago skoðuðum við ýmislegt t.d. fórum við upp í Hancock turninn sem er næsthæsta bygging borgarinnar og af efstu hæðinni sér maður víða. Það kom mér reyndar á óvart að sjá ekki yfir Lake Michigan en maður sér yfir alla borgina m.a. leikvang Chicago Bulls og spítalan þar sem E.R. þættirnir eiga að gerast. Eftir að við komum úr turninum fórum við síðan á Navy Pier sem er bryggja sem skagar ca. 1 km út í Lake Michigan og þar eru veitingastaðir, tívolí, minjagripaverslanir og fleira. Um kvöldið borðuðum við síðan á ítölskum veitingastað þar sem við fengum bestu pizzu sem ég hef nokkurn tíma smakkað. Síðan keyrði ég til Iowa þar sem Óttar þurfti að leggja sig - var að fara í vinnuna um morguninn.
Við Íslendingar mættum taka okkur Bandaríkjamenn til fyrirmyndar með margt, t.d. hvernig á að merkja vegi. Það er ótrúlega auðvelt að keyra þarna því það eru allir afleggjarar merktir svo vel.
Síðustu dagarnir fóru síðan í að redda ýmsu sem þurfti að versla áður en heim kæmi enda var mikið verslað.
Við versluðum t.d. íþróttaföt fyrir hátt í 30.000 þúsund sem líklega hefðu kostað um 100.000 kall hérna heima. Síðan keyptum við heilmikið í búið. Slatta af gallabuxum, ég keypti mér línuskauta, kúrekahatt, hlíf á grillið, fullt af diskum og leikjum. Utanáliggjandi harðan disk, netmyndavél. Edda keypti sér leðurjakka og lófatölvu handa mér í útskriftargjöf. Ofan á þetta bættust síðan tvö tjöld, annað útskriftargjöf til mín frá bræðrum mínum og hitt fermingargjöf fyrir bróðurson minn frá mér og Óttari.
Allt þetta var hátt á annað hundrað kíló enda fór svo að við urðum fyrsta fólkið í sögunni til að borga yfirvigt í Ameríkuflugi. Komum heim að morgni 17. júní eftir frábæra ferð þar sem maður áttaði sig á að það er kannski eins slæmt og maður hefur haldið að fara til Ameríku í sérnám. Meira að segja Edda snerist í afstöðu sinni til þess að búa þarna þannig að ég get haldið þeim möguleika opnum að mennta mig frekar þarna úti. Hún fann sér meira að segja frábæran skóla sem sérhæfir sig í talmeinafræði en hún hefur verið að velta fyrir sér að bæta því við sig þegar við förum út.
Það er hins vegar eitt atriði sem ég get ómögulega sætt mig við í Bandaríkjunum og það er sú árátta þeirra að þynna gosdrykki á veitingahúsum með klórbættu kranavatni þannig að fá sér kók á veitingastað er eins og að fara á botninn í Laugardagslauginni og taka góðan gúlsopa. Ég sagði bara nei takk og stundaði það stíft að fá mér flöskuvatn með mat ? nokkuð sem ég geri sjalda eða aldrei á Íslandi.
15. jún. 2004
Amerikublogg hid fjorda!!
Jaeja! Tha er madur buinn ad setja staerstan hluta ofan i tosku og adeins eftir ad ganga fra lorfunum sem eg stend i. Brottfor verdur i fyrra fallinu a morgunn thvi til stendur ad saekja bilaleigubil til Cedar Rapids og keyra thadan til Minneapolis. Cedar Rapids er um 20 milum (32 km) her fyrir nordan og thadan er 4-5 klst akstur til Minneapolis thangad sem vid viljum vera komin um fimmleytid. Flugvelin fer sidan i loftid um kl. 19.30 ad stadartima (0.30 heima) og lendir um 6.30 ad morgni 17. juni heima.
Miklar paelingar hafa spunnist her uti um agaeti thess ad thrauka fram a kvold thess sautjanda heima an thess ad sofa neitt. Fara sidan snemma i hattinn og treysta a ad vakna snemma a fostudeginum. Flestir herna sem eru vanir thessum timamismun telja ad thad se skynsamlegast og vid aetlum ad reyna thad.
Yfirvofandi utskrift
Nu er ordid ljost ad eg utskrifast thvi mer skilst ad enginn hafi fallid i sidasta profinu svo eg er oruggur. Thordi ekki ad kikja her uti thvi thad bregst sjaldan ad thegar mer finnst mer ganga vel tha fae eg slakari einkunn en eg bjost vid. Vildi ekki skemma friid og athugadi thvi adeins hvort einhver hefdi fallid. Svo var ekki. Eg utskrifast thvi laugardaginn 19. juni.
Afmaelisborn
Mer er fyrirmunad ad muna hvenaer their vinir minir sem eiga afmaeli i juni hafa kosid ad haga manadardegi faedingar sinnar. Tek thvi alla rununa i einu.
Johann Pall atti afmaeli i byrjun juni. Til hamingju!
Heidar og Thorgeir Ragnars eru 12. og 15. juni en man aldrei hvor er hvad. Liklega tho rett svona. Til hamingju drengir.
Adra man eg ekki i svipinn.
Annars er oskop litid ad fretta annad en thad ad vid hofum verslad mikid og solbrunnid toluvert. Nakvaemari skyrslur um slikt verda ad bida betri tima sem og umfjollun min um EM sem eg hef thvi midur ekki sed neitt af.
Godar stundir.
Jaeja! Tha er madur buinn ad setja staerstan hluta ofan i tosku og adeins eftir ad ganga fra lorfunum sem eg stend i. Brottfor verdur i fyrra fallinu a morgunn thvi til stendur ad saekja bilaleigubil til Cedar Rapids og keyra thadan til Minneapolis. Cedar Rapids er um 20 milum (32 km) her fyrir nordan og thadan er 4-5 klst akstur til Minneapolis thangad sem vid viljum vera komin um fimmleytid. Flugvelin fer sidan i loftid um kl. 19.30 ad stadartima (0.30 heima) og lendir um 6.30 ad morgni 17. juni heima.
Miklar paelingar hafa spunnist her uti um agaeti thess ad thrauka fram a kvold thess sautjanda heima an thess ad sofa neitt. Fara sidan snemma i hattinn og treysta a ad vakna snemma a fostudeginum. Flestir herna sem eru vanir thessum timamismun telja ad thad se skynsamlegast og vid aetlum ad reyna thad.
Yfirvofandi utskrift
Nu er ordid ljost ad eg utskrifast thvi mer skilst ad enginn hafi fallid i sidasta profinu svo eg er oruggur. Thordi ekki ad kikja her uti thvi thad bregst sjaldan ad thegar mer finnst mer ganga vel tha fae eg slakari einkunn en eg bjost vid. Vildi ekki skemma friid og athugadi thvi adeins hvort einhver hefdi fallid. Svo var ekki. Eg utskrifast thvi laugardaginn 19. juni.
Afmaelisborn
Mer er fyrirmunad ad muna hvenaer their vinir minir sem eiga afmaeli i juni hafa kosid ad haga manadardegi faedingar sinnar. Tek thvi alla rununa i einu.
Johann Pall atti afmaeli i byrjun juni. Til hamingju!
Heidar og Thorgeir Ragnars eru 12. og 15. juni en man aldrei hvor er hvad. Liklega tho rett svona. Til hamingju drengir.
Adra man eg ekki i svipinn.
Annars er oskop litid ad fretta annad en thad ad vid hofum verslad mikid og solbrunnid toluvert. Nakvaemari skyrslur um slikt verda ad bida betri tima sem og umfjollun min um EM sem eg hef thvi midur ekki sed neitt af.
Godar stundir.
11. jún. 2004
Flyover-country
Jaeja. Erum buinn ad vera hja Ottari brodur i Coralville i Iowa i ruma viku nuna og hofum skemmt okkur vel. Tivoli, strandferd, verslunarferdir, hlaup, tennis og margt fleira. Geislinn hefur skemmt ser konunglega en adeins hefur vantad upp a ad solin syni sig af viti. Brunkan er thvi ekki eins thett og vonast var eftir en hverjum er ekki sama um thad?
Hef thegar verslad mer toluvert, t.d. kurekahatt og lofatolvu. Frekar um thad thegar eg kem heim.
Eitt ad lokum. Ef thid viljid koma til min skilabodum er best ad nota gislibe@hotmail.com thvi eg kemst ekki til ad skoda hinar. Kem svo heim 17. juni.
Heyrumst
Jaeja. Erum buinn ad vera hja Ottari brodur i Coralville i Iowa i ruma viku nuna og hofum skemmt okkur vel. Tivoli, strandferd, verslunarferdir, hlaup, tennis og margt fleira. Geislinn hefur skemmt ser konunglega en adeins hefur vantad upp a ad solin syni sig af viti. Brunkan er thvi ekki eins thett og vonast var eftir en hverjum er ekki sama um thad?
Hef thegar verslad mer toluvert, t.d. kurekahatt og lofatolvu. Frekar um thad thegar eg kem heim.
Eitt ad lokum. Ef thid viljid koma til min skilabodum er best ad nota gislibe@hotmail.com thvi eg kemst ekki til ad skoda hinar. Kem svo heim 17. juni.
Heyrumst
1. jún. 2004
Amerikublogg nr. 2
Jaeja nu bidum vid eftir Ottari brodur her a hotelinu. Hann aetlar ad saekja okkur a milli 4 og 5 eftir ad hann hefur "skutlad" tengdamodur sinni og manninum hennar a flugvollinn. Eg set thetta innan gaesalappa thvi thetta er ekki nema 4-5 klst. biltur hja kallinum. Vid aetlum nu ad vera hja Ottari, Bjork, Fannari og Heklu naestu 16 dagana og komum heim ad morgni 17. juni. Nu hefur verid verslad naer stanslaust i 3 daga svo thad er komid ad rolegheitum og afslappelsi en vid forum kannski a lappir um hadegi og skridum ut i solina.
Solina segi eg thratt fyrir ad her hafi rignt naer stanslaust sidan vid komum. Liklega eru Gudirnir ad grata thad ad Minnesota Timberwolves duttu ut ur NBA urslitunum i gaer fyrir L.A. Lakers. Vid reyndum ad fa mida a fimmta leikinn en gekk ekki. Uppselt.
Jaeja eg aetla ad segja thetta gott i bili. Bid ad heilsa a klakann.
Jaeja nu bidum vid eftir Ottari brodur her a hotelinu. Hann aetlar ad saekja okkur a milli 4 og 5 eftir ad hann hefur "skutlad" tengdamodur sinni og manninum hennar a flugvollinn. Eg set thetta innan gaesalappa thvi thetta er ekki nema 4-5 klst. biltur hja kallinum. Vid aetlum nu ad vera hja Ottari, Bjork, Fannari og Heklu naestu 16 dagana og komum heim ad morgni 17. juni. Nu hefur verid verslad naer stanslaust i 3 daga svo thad er komid ad rolegheitum og afslappelsi en vid forum kannski a lappir um hadegi og skridum ut i solina.
Solina segi eg thratt fyrir ad her hafi rignt naer stanslaust sidan vid komum. Liklega eru Gudirnir ad grata thad ad Minnesota Timberwolves duttu ut ur NBA urslitunum i gaer fyrir L.A. Lakers. Vid reyndum ad fa mida a fimmta leikinn en gekk ekki. Uppselt.
Jaeja eg aetla ad segja thetta gott i bili. Bid ad heilsa a klakann.
30. maí 2004
Blogg an islenskra stafa!!
Aetla bara ad kasta a ykkur kvedju hedan fra Ameriku. Einu af aukamarkmidum ferdarinnar var nad i gaer thegar eg festi kaup a forlata kurekahatti. Sa var ur ledri, toluvert bardastor og dokkbrunn. Reyndar framleiddur ur astrolsku ledri thannig ad liklega er thetta meira svona Krokodila-Dundee hattur. Vid bidjum sidan ad heilsa hedan fra Ameriku og vonum ad allir hafi thad fint.
Aetla bara ad kasta a ykkur kvedju hedan fra Ameriku. Einu af aukamarkmidum ferdarinnar var nad i gaer thegar eg festi kaup a forlata kurekahatti. Sa var ur ledri, toluvert bardastor og dokkbrunn. Reyndar framleiddur ur astrolsku ledri thannig ad liklega er thetta meira svona Krokodila-Dundee hattur. Vid bidjum sidan ad heilsa hedan fra Ameriku og vonum ad allir hafi thad fint.
27. maí 2004
Jæja!
Á morgunn fljúgum við skötuhjúin til Ameríku. Fyrirhuguð helgargisting í Minneapolis og síðan kemur Óttar bróðir að sækja okkur á þriðjudaginn. Síðan verðum við 16 daga hjá honum í Iowa. Verður bara gaman.
Ætlum að kaupa okkur fullt af dóti og slatta af drasli.
Boltinn
Mínir menn höfðu það af að klára eina dollu í vetur. Millwall var auðveld bráð fyrir Ronaldo og félaga sem hreinlega yfirspiluðu fyrstu deildarliðið enda ekki við öðru að búast. Ronaldo var alveg hrikalega góður í þessum leik og algjört hneyksli að hann skyldi ekki vera valinn maður leiksins. Kvíði ekki framtíðinni með þennan mann á kantinum eða hreinlega bara í liðinu. Auk þess fannst mér Fletcher vera mjög góður inni á miðjunni og greinilegt að þar fer mikið efni. Frammistaða hans hefði líklega nægt til að verða maður leiksins í flestum öðrum bikarúrslitaleikjum en Ronaldo átti bara stórleik.
Mínir menn í Víkingi hafa hins vegar byrjað heldur illa á Íslandsmótinu og tapað fyrstu tveimur leikjunum. Stefni á að fara á leikinn í kvöld og styðja mína menn í botnbaráttuslag gegn KR. Ætli það komi ekki í hlut þessara liða að berjast gegn falli í sumar ásamt Fram, Grindavík og KA?
Áfram Víkingur
Á morgunn fljúgum við skötuhjúin til Ameríku. Fyrirhuguð helgargisting í Minneapolis og síðan kemur Óttar bróðir að sækja okkur á þriðjudaginn. Síðan verðum við 16 daga hjá honum í Iowa. Verður bara gaman.
Ætlum að kaupa okkur fullt af dóti og slatta af drasli.
Boltinn
Mínir menn höfðu það af að klára eina dollu í vetur. Millwall var auðveld bráð fyrir Ronaldo og félaga sem hreinlega yfirspiluðu fyrstu deildarliðið enda ekki við öðru að búast. Ronaldo var alveg hrikalega góður í þessum leik og algjört hneyksli að hann skyldi ekki vera valinn maður leiksins. Kvíði ekki framtíðinni með þennan mann á kantinum eða hreinlega bara í liðinu. Auk þess fannst mér Fletcher vera mjög góður inni á miðjunni og greinilegt að þar fer mikið efni. Frammistaða hans hefði líklega nægt til að verða maður leiksins í flestum öðrum bikarúrslitaleikjum en Ronaldo átti bara stórleik.
Mínir menn í Víkingi hafa hins vegar byrjað heldur illa á Íslandsmótinu og tapað fyrstu tveimur leikjunum. Stefni á að fara á leikinn í kvöld og styðja mína menn í botnbaráttuslag gegn KR. Ætli það komi ekki í hlut þessara liða að berjast gegn falli í sumar ásamt Fram, Grindavík og KA?
Áfram Víkingur
19. maí 2004
Burtfarartónleikar Valgerðar Jónsdóttur sópransöngkonu frá FÍH
Valgerður þessi vinnur með Eddu á leikskólanum og bauð okkur að koma á burtfarartónleikana sína í kvöld. Við skelltum okkur að sjálfsögðu og vorum ekki svikin af því. Valgerður söng margvísleg lög á öllum mögulegum og ómögulegum tungumálum frá íslensku til hebresku. Þetta gerði hún allt saman listavel en mér fannst túlkun hennar á ljóði Davíðs Stefánssonar ?Haust? við eigið lag standa upp úr. Ekki nóg með að hún hafi sungið það frábærlega heldur var lagið fallegt og greinilegt að þar fer hæfileikamanneskja. Hún söng einnig lagið Elín Helena listavel, sérstaklega þegar hún var klöppuð upp. Þarna er greinilega á ferðinni frábær söngkona, hlakka til að sjá hana syngja meira. Til hamingju Valgerður ef þú skyldir lesa þetta.
Boltinn
Heskey seldur á okurverði til Birmingham, Hitzfeld hættir með Bayern, Smith á leiðinni til MUFC (hvað þá!!!!) og Víkingar drulluðu á sig í fyrstu umferð Íslandsmótsins í knattspyrnu.
Hef fengið loforð frá liðstjóra Víkinga sem er nágranni minn að þeir muni standa sig betur næstkomandi föstudag ? eins gott.
Eurovision
Ekki gott. Mér fannst lagið alls ekki njóta sín en mér fannst lagið sjálft allt í lagi. Textinn var reyndar svolítið þunnur og lagið hálfstolið en það var stolið úr góðu lagi þannig að mér fannst það koma ágætlega út. Greyið Jónsi þurfti að vera í allan tímann og gat ekki heillað dömurnar og herrana með sveittum hlýramassabol. Jónsi lét hafa eftir sér að hann hafi verið svekktari yfir því en genginu í keppninni.
Bræðurnir Þorgeir og Önundur...
...eða Gorgeir og Önugur eins og flestir kalla þá eru næstum jafnslappir og Geislinn í blogginu þessa dagana. Nú hef ég bætt úr mínu bloggfalli. Sjáum hvað þeir gera.
Valgerður þessi vinnur með Eddu á leikskólanum og bauð okkur að koma á burtfarartónleikana sína í kvöld. Við skelltum okkur að sjálfsögðu og vorum ekki svikin af því. Valgerður söng margvísleg lög á öllum mögulegum og ómögulegum tungumálum frá íslensku til hebresku. Þetta gerði hún allt saman listavel en mér fannst túlkun hennar á ljóði Davíðs Stefánssonar ?Haust? við eigið lag standa upp úr. Ekki nóg með að hún hafi sungið það frábærlega heldur var lagið fallegt og greinilegt að þar fer hæfileikamanneskja. Hún söng einnig lagið Elín Helena listavel, sérstaklega þegar hún var klöppuð upp. Þarna er greinilega á ferðinni frábær söngkona, hlakka til að sjá hana syngja meira. Til hamingju Valgerður ef þú skyldir lesa þetta.
Boltinn
Heskey seldur á okurverði til Birmingham, Hitzfeld hættir með Bayern, Smith á leiðinni til MUFC (hvað þá!!!!) og Víkingar drulluðu á sig í fyrstu umferð Íslandsmótsins í knattspyrnu.
Hef fengið loforð frá liðstjóra Víkinga sem er nágranni minn að þeir muni standa sig betur næstkomandi föstudag ? eins gott.
Eurovision
Ekki gott. Mér fannst lagið alls ekki njóta sín en mér fannst lagið sjálft allt í lagi. Textinn var reyndar svolítið þunnur og lagið hálfstolið en það var stolið úr góðu lagi þannig að mér fannst það koma ágætlega út. Greyið Jónsi þurfti að vera í allan tímann og gat ekki heillað dömurnar og herrana með sveittum hlýramassabol. Jónsi lét hafa eftir sér að hann hafi verið svekktari yfir því en genginu í keppninni.
Bræðurnir Þorgeir og Önundur...
...eða Gorgeir og Önugur eins og flestir kalla þá eru næstum jafnslappir og Geislinn í blogginu þessa dagana. Nú hef ég bætt úr mínu bloggfalli. Sjáum hvað þeir gera.
17. maí 2004
10. maí 2004
Næstsíðasta prófið að baki
Jæja! Munnleg medicin búin og niðurstaðan mjög viðunandi þrátt fyrir mikið stress og margar meinlokur. Mér tókst bara engan veginn að koma því frá mér sem ég kann. Auk þess fékk ég verkefni úr einni af tveimur greinum sem mér tókst ekki að rifja upp fyrir prófið. Bömmer. En einkunnin dregur a.m.k. ekki niður meðaleinkunnina mína þannig að ég get ekki verið annað en sáttur. Nú er bara eftir skrifleg lyflæknisfræði og þó það sé erfitt próf að mörgu leyti þá óttast ég ekki að falla í því.
Munnlegu prófin eru meira happadrætti og maður getur fengið verkefni sem maður er á heimavelli í eða verkefni sem maður er slakur í.
Í stóra verkefninu var ég sæmilega vel undirbúinn en lokaðist algerlega í prófinu og gat ekki svarað spurningum sem ég vissi svarið við, tókst bara ekki að fá harða diskinn til að virka. Litla verkefnið var aðeins meira minn tebolli og gekk mér því ágætlega með það en það gildir hins vegar bara 15% og því kannski lítið hægt að toga sig upp á því.
En þetta er a.m.k. búið og gert - einkunnin komin og maður líklega að útskrifast eftir allt saman.
Jafnréttissinnar í hnotskurn
Hafið þið tekið eftir því að konur sem eru framarlega í jafnréttisbaráttunni eru yfirleitt einhverjar konur sem hafa menntað sig í einhverju af hinum svokölluðu "konudjobbum". Þetta eru oft hjúkrunarfræðingar, sálfræðingar eða félagsfræðingar sem eru að berjast fyrir því að fleiri konur fari í svokölluð karlastörf eins og lögfræði, verkfræði, raunvísindi eða stjórnunarstöður. Mín spurning er því þessi. Af hverju lögðu þessar konur ekki sitt að mörkum með því að mennta sig í þessum karladjobbum og jafna þannig kynjamuninn í ákveðnum störfum?
Getur verið að áhugasvið og færni kynjanna liggi í grófum dráttum á mismunandi sviðum og fólk velji sér nám eftir því? Hin raunverulega barátta um jafnrétti kynjanna ætti að felast í því að þær starfsgreinar sem konur velja sér og fela í sér jafnlangt/jafnerfitt nám eða starfsþjálfun hafi sömu laun. Það finnst mér vera raunverulegt jafnrétti - að sá starfsvettvangur sem meirihluti kvenna velur sér sé jafnhátt metinn og starfsvettvangur karlanna. Það er nefnilega þannig að í sumu eru konur sem hópur miklu færari en við karlarnir og öfugt. Er ekki eðlilegra að verðlauna konur fyrir þá hæfileika sem þær búa yfir en að reyna að rækta með þeim hæfileikana til að gegna störfum sem þær kæra sig ekki um?
Jæja! Munnleg medicin búin og niðurstaðan mjög viðunandi þrátt fyrir mikið stress og margar meinlokur. Mér tókst bara engan veginn að koma því frá mér sem ég kann. Auk þess fékk ég verkefni úr einni af tveimur greinum sem mér tókst ekki að rifja upp fyrir prófið. Bömmer. En einkunnin dregur a.m.k. ekki niður meðaleinkunnina mína þannig að ég get ekki verið annað en sáttur. Nú er bara eftir skrifleg lyflæknisfræði og þó það sé erfitt próf að mörgu leyti þá óttast ég ekki að falla í því.
Munnlegu prófin eru meira happadrætti og maður getur fengið verkefni sem maður er á heimavelli í eða verkefni sem maður er slakur í.
Í stóra verkefninu var ég sæmilega vel undirbúinn en lokaðist algerlega í prófinu og gat ekki svarað spurningum sem ég vissi svarið við, tókst bara ekki að fá harða diskinn til að virka. Litla verkefnið var aðeins meira minn tebolli og gekk mér því ágætlega með það en það gildir hins vegar bara 15% og því kannski lítið hægt að toga sig upp á því.
En þetta er a.m.k. búið og gert - einkunnin komin og maður líklega að útskrifast eftir allt saman.
Jafnréttissinnar í hnotskurn
Hafið þið tekið eftir því að konur sem eru framarlega í jafnréttisbaráttunni eru yfirleitt einhverjar konur sem hafa menntað sig í einhverju af hinum svokölluðu "konudjobbum". Þetta eru oft hjúkrunarfræðingar, sálfræðingar eða félagsfræðingar sem eru að berjast fyrir því að fleiri konur fari í svokölluð karlastörf eins og lögfræði, verkfræði, raunvísindi eða stjórnunarstöður. Mín spurning er því þessi. Af hverju lögðu þessar konur ekki sitt að mörkum með því að mennta sig í þessum karladjobbum og jafna þannig kynjamuninn í ákveðnum störfum?
Getur verið að áhugasvið og færni kynjanna liggi í grófum dráttum á mismunandi sviðum og fólk velji sér nám eftir því? Hin raunverulega barátta um jafnrétti kynjanna ætti að felast í því að þær starfsgreinar sem konur velja sér og fela í sér jafnlangt/jafnerfitt nám eða starfsþjálfun hafi sömu laun. Það finnst mér vera raunverulegt jafnrétti - að sá starfsvettvangur sem meirihluti kvenna velur sér sé jafnhátt metinn og starfsvettvangur karlanna. Það er nefnilega þannig að í sumu eru konur sem hópur miklu færari en við karlarnir og öfugt. Er ekki eðlilegra að verðlauna konur fyrir þá hæfileika sem þær búa yfir en að reyna að rækta með þeim hæfileikana til að gegna störfum sem þær kæra sig ekki um?
7. maí 2004
Pyntingarnar í Írak
Ég hef eins og aðrir fyllst viðbjóði að fylgjast með þeim fréttum sem borist hafa af pyntingum Bandaríkjamanna og Breta í Írak. Slíkt á ekki að viðgangast og þeir sem bera ábyrgð á slíku eiga að svara fyrir gerðir sínar. Jafnt sá sem fyrirskipar slíkt og sá sem framkvæmir.
Það er hins vegar eitt í umræðunni sem truflar mig og það heyrði ég fyrst frá einhverri konu frá Amnesty International á Íslandi. Hún kvartaði undan því að það giltu ekki sömu reglur um þá sem lögreglan í Írak handtekur og þá sem hernámsliðið handtekur. Mér finnst hins vegar ástæðan vera augljós. Lögreglan er að handtaka menn fyrir glæpi sem ekki endilega tengjast hernáminu en hernámsliðið er að handtaka andstæðinga sína í stríðinu. Þeir eru því stríðsfangar og eins og allir vita þarf ekki að nauðsynlega að rétta yfir þeim. Ef ég man rétt er andstæðum fylkingum leyfilegt að hafa stríðsfanga í haldi þar til skrifað hefur verið undir vopnahlé. Annað væri fáránlegt enda mundu fangarnir líklega hlaupa beint aftur til sinna manna og hefja bardaga aftur. Ekki mundi það stytta stríðið.
Ég held því að við verðum að gera skýran greinarmun á því hvort um er að ræða stríðsfanga eða hegningarbrotafanga. Að því sögðu vil ég ítreka að ég er algjörlega mótfallinn öllum pyntingum á stríðsföngum og reyndar bara pyntingum yfir höfuð. Ég legg því til að Mósaík verði tekinn af dagskrá RÚV hið fyrsta áður en ég dey úr leiðindum.
Ég hef eins og aðrir fyllst viðbjóði að fylgjast með þeim fréttum sem borist hafa af pyntingum Bandaríkjamanna og Breta í Írak. Slíkt á ekki að viðgangast og þeir sem bera ábyrgð á slíku eiga að svara fyrir gerðir sínar. Jafnt sá sem fyrirskipar slíkt og sá sem framkvæmir.
Það er hins vegar eitt í umræðunni sem truflar mig og það heyrði ég fyrst frá einhverri konu frá Amnesty International á Íslandi. Hún kvartaði undan því að það giltu ekki sömu reglur um þá sem lögreglan í Írak handtekur og þá sem hernámsliðið handtekur. Mér finnst hins vegar ástæðan vera augljós. Lögreglan er að handtaka menn fyrir glæpi sem ekki endilega tengjast hernáminu en hernámsliðið er að handtaka andstæðinga sína í stríðinu. Þeir eru því stríðsfangar og eins og allir vita þarf ekki að nauðsynlega að rétta yfir þeim. Ef ég man rétt er andstæðum fylkingum leyfilegt að hafa stríðsfanga í haldi þar til skrifað hefur verið undir vopnahlé. Annað væri fáránlegt enda mundu fangarnir líklega hlaupa beint aftur til sinna manna og hefja bardaga aftur. Ekki mundi það stytta stríðið.
Ég held því að við verðum að gera skýran greinarmun á því hvort um er að ræða stríðsfanga eða hegningarbrotafanga. Að því sögðu vil ég ítreka að ég er algjörlega mótfallinn öllum pyntingum á stríðsföngum og reyndar bara pyntingum yfir höfuð. Ég legg því til að Mósaík verði tekinn af dagskrá RÚV hið fyrsta áður en ég dey úr leiðindum.
Fyndið
Jæja, ákvað að taka mér smá pásu til að blogga pínu. Renndi yfir skyldubloggin í favorites en þar er meðal annars Haukur Þór Hauksson sem er einn af snillingunum úr Garðabæ og mikill SUSari. Haukur er nú með greindari mönnum en í dag virðist hann vera eitthvað ruglaður í ríminu því hann kemur með eina sósíalískustu færslu sem nokkurn tíma hefur birst á bloggsíðunni hans. Hann stendur í þeirri meiningu að þeir sem ekki taki þátt í pólítík ættu ekki að vera að gaspra eitthvað um það í fjölmiðlum eða bloggum hvað þeim finnst um framferði þeirra sem kosið hafa að taka þátt í slíkri baráttu. Fáránlegt, pólítík snýst einmitt um það að þeir sem taka þátt í henni hagi sér þannig að þeir séu kosnir og hinir sem tapa reyna á einhvern hátt að vekja athygli á sínum málstað, stundum með rökum en alltof oft með skítkasti og látum.
Ég held nú að Haukur hafi ekki lesið færsluna sína yfir áður en hann birti hana. Sennilega hefur hann verið reiður yfir einhverri færslu á einhverri bloggsíðu (kannski minni - hver veit) og gleymt að jafna sig aðeins áður en hann skrifaði. Haukur verður hins vegar að muna að hann hefur valið sér að taka þátt í pólítísku starfi og hefur þar með gengist undir það hlutverk að sæta gagnrýni fyrir hugmyndir sínar og gjörðir í því starfi. Hann getur ekki ætlast til að þeir sem ekki voru kosnir eða jafnvel þeir sem ekki voru í framboði hafi ekki skoðanir á þeim hlutum eða gjörðum sem hann stendur fyrir. Þó maður sé kosinn þýðir það ekki að maður sé yfir alla gagnrýni hafin.
Kannski er ástæðan fyrir því að fólkið sem gagnrýnir og fer í taugarnar á Hauki er ekki í eldlínunni sú að það hefur eitthvað að gera sem því finnst merkilegra. Ef allir stæðu í eldlínunni væri ekki til mikils að kalla það eldlínu. Það hefur því kosið að fela öðrum trúnaðarstörfin og oft á tíðum er það einhver sem því finnst standa fyrir svipaðar skoðanir og það hefur sjálft. Kjósandinn hefur að sjálfsögðu rétt til að gagnrýna opinberlega og/eða óopinberlega gjörðir hins kosna ef því finnst hann hafa brugðist í starfi sínu. Það heitir lýðræði Haukur og við stöndum vörð um það með litlum réttindum sem kallast tjáningarfrelsi og skoðanafrelsi. Ef þér líkar það ekki þá ættir þú kannski ekki að taka þátt í lýðræðislegum kosningum.
Ég get reyndar skilið að SUSarar ruglist aðeins í ríminu því þar hefur lengi tíðkast að hafa aðalfundina á haustin eins og réttirnar í sveitinni. Þá er grunlausum kjósendum (lesist vinum þeirra sem eru í framboði) smalað eins og heimskum rollum í "réttir" (kallað aðalfundir) sem oft eru haldnar í sveitinni. Þar eru rolurnar (ath. ekki rollurnar) dregnar í dilka og sagt hvernig á að haga sér, hvern á að kjósa og hvenær. Síðan eru allir fylltir ærlega kvöldið fyrir kosninguna þannig að þeir séu svo þunnir á kosningadaginn sjálfan að þeir hafi hvorki þrek né vilja til að hlusta á framboðsræður vina sinna og kjósa því bara eins og þeim er sagt. Aðalfundir SUS (og reyndar Heimdallar) eru því alls ekki ósvipaðir réttum, sá vinnur sem er duglegastur að smala rolum í sinn dilk.
Verst er nú samt það að réttir SUSara eru ekki fyrir alla - bara vini þeirra sem þegar eiga rolur í réttinni.
Jæja, ákvað að taka mér smá pásu til að blogga pínu. Renndi yfir skyldubloggin í favorites en þar er meðal annars Haukur Þór Hauksson sem er einn af snillingunum úr Garðabæ og mikill SUSari. Haukur er nú með greindari mönnum en í dag virðist hann vera eitthvað ruglaður í ríminu því hann kemur með eina sósíalískustu færslu sem nokkurn tíma hefur birst á bloggsíðunni hans. Hann stendur í þeirri meiningu að þeir sem ekki taki þátt í pólítík ættu ekki að vera að gaspra eitthvað um það í fjölmiðlum eða bloggum hvað þeim finnst um framferði þeirra sem kosið hafa að taka þátt í slíkri baráttu. Fáránlegt, pólítík snýst einmitt um það að þeir sem taka þátt í henni hagi sér þannig að þeir séu kosnir og hinir sem tapa reyna á einhvern hátt að vekja athygli á sínum málstað, stundum með rökum en alltof oft með skítkasti og látum.
Ég held nú að Haukur hafi ekki lesið færsluna sína yfir áður en hann birti hana. Sennilega hefur hann verið reiður yfir einhverri færslu á einhverri bloggsíðu (kannski minni - hver veit) og gleymt að jafna sig aðeins áður en hann skrifaði. Haukur verður hins vegar að muna að hann hefur valið sér að taka þátt í pólítísku starfi og hefur þar með gengist undir það hlutverk að sæta gagnrýni fyrir hugmyndir sínar og gjörðir í því starfi. Hann getur ekki ætlast til að þeir sem ekki voru kosnir eða jafnvel þeir sem ekki voru í framboði hafi ekki skoðanir á þeim hlutum eða gjörðum sem hann stendur fyrir. Þó maður sé kosinn þýðir það ekki að maður sé yfir alla gagnrýni hafin.
Kannski er ástæðan fyrir því að fólkið sem gagnrýnir og fer í taugarnar á Hauki er ekki í eldlínunni sú að það hefur eitthvað að gera sem því finnst merkilegra. Ef allir stæðu í eldlínunni væri ekki til mikils að kalla það eldlínu. Það hefur því kosið að fela öðrum trúnaðarstörfin og oft á tíðum er það einhver sem því finnst standa fyrir svipaðar skoðanir og það hefur sjálft. Kjósandinn hefur að sjálfsögðu rétt til að gagnrýna opinberlega og/eða óopinberlega gjörðir hins kosna ef því finnst hann hafa brugðist í starfi sínu. Það heitir lýðræði Haukur og við stöndum vörð um það með litlum réttindum sem kallast tjáningarfrelsi og skoðanafrelsi. Ef þér líkar það ekki þá ættir þú kannski ekki að taka þátt í lýðræðislegum kosningum.
Ég get reyndar skilið að SUSarar ruglist aðeins í ríminu því þar hefur lengi tíðkast að hafa aðalfundina á haustin eins og réttirnar í sveitinni. Þá er grunlausum kjósendum (lesist vinum þeirra sem eru í framboði) smalað eins og heimskum rollum í "réttir" (kallað aðalfundir) sem oft eru haldnar í sveitinni. Þar eru rolurnar (ath. ekki rollurnar) dregnar í dilka og sagt hvernig á að haga sér, hvern á að kjósa og hvenær. Síðan eru allir fylltir ærlega kvöldið fyrir kosninguna þannig að þeir séu svo þunnir á kosningadaginn sjálfan að þeir hafi hvorki þrek né vilja til að hlusta á framboðsræður vina sinna og kjósa því bara eins og þeim er sagt. Aðalfundir SUS (og reyndar Heimdallar) eru því alls ekki ósvipaðir réttum, sá vinnur sem er duglegastur að smala rolum í sinn dilk.
Verst er nú samt það að réttir SUSara eru ekki fyrir alla - bara vini þeirra sem þegar eiga rolur í réttinni.
4. maí 2004
Próf í dag
Var að koma úr vitjun í lyflæknisfræði. Þetta er próf sem felst í því að taka á móti sjúklingi, taka sjúkrasögu, framkvæma líkamsskoðun og koma því síðan frá sér á skýran og skilmerkilegan hátt til prófara og prófdómara sem eru viðstaddir alla seremóníuna. Síðan spyrja þeir mann út úr um mögulegar rannsóknir, niðurstöður þeirra og túlkun. Raunar sérlega skemmtilegt en mjög stressandi - sérstaklega þar sem miklu getur ráðið um úrslit hjá hverjum maður lendir. Í stuttu máli þá gekk mér ekki nógu vel. Stressið gerði mér enn einu sinni óleik en ég fékk þó sæmilega einkunn því ég gat reddað málunum í lokin. Það er alla vega búið og einu prófinu færra að hafa áhyggjur af.
Fjölmiðlafrumvarpið
Nú er ég tiltölulega hægrisinnaður bolti með mikla sannfæringu um ágæti frjálsrar samkeppni og lítilla ríkisafskipta. Það er nú hins vegar stundum svo að ákveðin fyrirtæki ná markaðsráðandi stöðu á litlum markaði og við fáum í praxís einokunarverslun sem er lítið skárra en ríkisrekið kaupfélag. Nú er ég alls ekki að mæla fjölmiðlafrumvarpinu bót því það litla sem ég hef náð að kynna mér það hljómar afskaplega afkáralega í mínum eyrum.
Í fyrsta lagi finnst mér að stjórnvöld eigi að forðast að setja hamlandi reglur á vöxt fyrirtækja sem eiga í beinni samkeppni við ríkisrekin fyrirtæki. Það er einfaldlega misnotkun á valdi af verstu tegund og algerlega óafsakanlegt. Það væri því ráðlegt af stjórnvöldum að skjóta öllum áformum um ný fjölmiðlalög á frest þar til Ríkisútvarpið hefur verið einkavætt.
Í öðru lagi finnst mér undirbúningurinn og vinnubrögðin vera fyrir neðan allar hellur. Svona umdeilt frumvarp þarf að vinna af metnaði og vandvirkni til að koma í veg fyrir bótaskyldu ríkisins ef til lögsóknar einkaaðila kæmi. Það litla sem ég hef séð í þessu máli bendir sterklega til þess að Davíð hafi riðið helst til ógyrtur á vaðið og er farið að sundla ískyggilega. Ekki kæmi það mér á óvart þó hann dytti af baki og blotnaði eilítið áður en öll kurl koma til grafar í þessu máli. Það versta af öllu finnst mér hins vegar að hinur ungu holdgervingar frelsis í þingflokki Sjálfstæðismanna hafa allir gleypt dúsuna sína og steinhalda kjafti af ótta við að styggja drekann í stólnum.
Það er kominn tími til að einhver hugrakkur riddari taki sig til og stjaki aðeins við formanninum, skori hann jafnvel á hólm líkt og Davíð gerði við Þorstein á sínum tíma. Það er þó líklegt að í þeim slag yrði Davíð Golíat en andstæðingurinn Davíð - eins undarlegt og það kann að hljóma. Mér finnst að minnsta kosti að raddir þeirra sjálfstæðismanna sem ekki hafa glatað skynsemi sinni og eru enn gagnrýnir á stjórnarhætti Davíðs megi vera háværari og jafnvel svolítið fleiri.
Var að koma úr vitjun í lyflæknisfræði. Þetta er próf sem felst í því að taka á móti sjúklingi, taka sjúkrasögu, framkvæma líkamsskoðun og koma því síðan frá sér á skýran og skilmerkilegan hátt til prófara og prófdómara sem eru viðstaddir alla seremóníuna. Síðan spyrja þeir mann út úr um mögulegar rannsóknir, niðurstöður þeirra og túlkun. Raunar sérlega skemmtilegt en mjög stressandi - sérstaklega þar sem miklu getur ráðið um úrslit hjá hverjum maður lendir. Í stuttu máli þá gekk mér ekki nógu vel. Stressið gerði mér enn einu sinni óleik en ég fékk þó sæmilega einkunn því ég gat reddað málunum í lokin. Það er alla vega búið og einu prófinu færra að hafa áhyggjur af.
Fjölmiðlafrumvarpið
Nú er ég tiltölulega hægrisinnaður bolti með mikla sannfæringu um ágæti frjálsrar samkeppni og lítilla ríkisafskipta. Það er nú hins vegar stundum svo að ákveðin fyrirtæki ná markaðsráðandi stöðu á litlum markaði og við fáum í praxís einokunarverslun sem er lítið skárra en ríkisrekið kaupfélag. Nú er ég alls ekki að mæla fjölmiðlafrumvarpinu bót því það litla sem ég hef náð að kynna mér það hljómar afskaplega afkáralega í mínum eyrum.
Í fyrsta lagi finnst mér að stjórnvöld eigi að forðast að setja hamlandi reglur á vöxt fyrirtækja sem eiga í beinni samkeppni við ríkisrekin fyrirtæki. Það er einfaldlega misnotkun á valdi af verstu tegund og algerlega óafsakanlegt. Það væri því ráðlegt af stjórnvöldum að skjóta öllum áformum um ný fjölmiðlalög á frest þar til Ríkisútvarpið hefur verið einkavætt.
Í öðru lagi finnst mér undirbúningurinn og vinnubrögðin vera fyrir neðan allar hellur. Svona umdeilt frumvarp þarf að vinna af metnaði og vandvirkni til að koma í veg fyrir bótaskyldu ríkisins ef til lögsóknar einkaaðila kæmi. Það litla sem ég hef séð í þessu máli bendir sterklega til þess að Davíð hafi riðið helst til ógyrtur á vaðið og er farið að sundla ískyggilega. Ekki kæmi það mér á óvart þó hann dytti af baki og blotnaði eilítið áður en öll kurl koma til grafar í þessu máli. Það versta af öllu finnst mér hins vegar að hinur ungu holdgervingar frelsis í þingflokki Sjálfstæðismanna hafa allir gleypt dúsuna sína og steinhalda kjafti af ótta við að styggja drekann í stólnum.
Það er kominn tími til að einhver hugrakkur riddari taki sig til og stjaki aðeins við formanninum, skori hann jafnvel á hólm líkt og Davíð gerði við Þorstein á sínum tíma. Það er þó líklegt að í þeim slag yrði Davíð Golíat en andstæðingurinn Davíð - eins undarlegt og það kann að hljóma. Mér finnst að minnsta kosti að raddir þeirra sjálfstæðismanna sem ekki hafa glatað skynsemi sinni og eru enn gagnrýnir á stjórnarhætti Davíðs megi vera háværari og jafnvel svolítið fleiri.
Glöggir lesendur...
...munu taka eftir því að ég hef uppfært hlekkjalistann hér til hliðar. Einhverjir hafa misst hlekkina sína en þrír nýjir hafa bæst í hópinn.
Arnór Hauksson sem er gamall félagi úr MR og skrifar stundum skemmtilega hluti, sérstaklega er gaman að umfjöllun hans um NBA og útivist.
Tómas Hafliðason er annar gamall félagi og höfum við oft rætt kröftuglega um áherslur í hægristefnunni. Skemmst er að minnast eins skemmtilegasta símtals sem ég hef fengið en það var þegar Tommi hringdi til að ræða við mig skrif mín um kosningu til stjórnar Heimdallar sl. haust. Úr því varð heljarinnar rimma en einhvern veginn tekst okkur Tomma alltaf að skilja í góðu. Leiðinlegt hvað við höfum lítið samband en ég bæti það upp með því að kíkja reglulega á síðuna hans - nú getið þið það líka.
Stefán Pálsson er gamall jaxl sem ég kynntist þegar ég var liðsstjóri spurningaliðsins í MR en hann var þá einn þjálfaranna. Stefán er drengur góður, skarpgáfaður, flugmælskur og skemmtilegur penni. Það versta við hann er hvað hann er mikill "kommi". Ekki svo að skilja að ég láti komma fara í taugarnar á mér því þvert á móti finnst mér þeir yfirleitt miklu skemmtilegri til pólítískrar umræðu en stuttbuxnadrengirnir í SUS (ekki sárir strákar). Það vill nú reyndar þannig til að margir ágætir kunningjar mínir eru framakólfar í SUS en ég passa mig nú yfirleitt á að tala ekki við þá um pólítík. Þeir eru svo gegnsósa af heilaþvottinum að maður verður bara blautur af því að grauta í hausnum á þeim. Stefán skrifar stundum skemmtilegar færslur og hann er einn af þeim sem ég les staf fyrir staf því gullkornin leynast víða.
Magnús Gísli missti hlekkinn sinn enda hefur hann lýst yfir krónísku bloggfalli.
Gunni Thor er enn á listanum fyrir náð og miskunn Geislans en hlekkurinn hans verður brotinn í næstu hreingerningu ef hann tekur sig ekki taki.
Aðrir eru tiltölulega öruggir með sinn hlekk og geta andað léttar.
Að lokum ákvað ég að hætta með langsóttu viðurnefnin mín og nefna fólk sínum réttu nöfnum/viðurnefnum til að auðvelda lesendum mínum frekari útreiðar á brimi netsins. Nú eru hlekkirnir líka í stafrófsröð.
...munu taka eftir því að ég hef uppfært hlekkjalistann hér til hliðar. Einhverjir hafa misst hlekkina sína en þrír nýjir hafa bæst í hópinn.
Arnór Hauksson sem er gamall félagi úr MR og skrifar stundum skemmtilega hluti, sérstaklega er gaman að umfjöllun hans um NBA og útivist.
Tómas Hafliðason er annar gamall félagi og höfum við oft rætt kröftuglega um áherslur í hægristefnunni. Skemmst er að minnast eins skemmtilegasta símtals sem ég hef fengið en það var þegar Tommi hringdi til að ræða við mig skrif mín um kosningu til stjórnar Heimdallar sl. haust. Úr því varð heljarinnar rimma en einhvern veginn tekst okkur Tomma alltaf að skilja í góðu. Leiðinlegt hvað við höfum lítið samband en ég bæti það upp með því að kíkja reglulega á síðuna hans - nú getið þið það líka.
Stefán Pálsson er gamall jaxl sem ég kynntist þegar ég var liðsstjóri spurningaliðsins í MR en hann var þá einn þjálfaranna. Stefán er drengur góður, skarpgáfaður, flugmælskur og skemmtilegur penni. Það versta við hann er hvað hann er mikill "kommi". Ekki svo að skilja að ég láti komma fara í taugarnar á mér því þvert á móti finnst mér þeir yfirleitt miklu skemmtilegri til pólítískrar umræðu en stuttbuxnadrengirnir í SUS (ekki sárir strákar). Það vill nú reyndar þannig til að margir ágætir kunningjar mínir eru framakólfar í SUS en ég passa mig nú yfirleitt á að tala ekki við þá um pólítík. Þeir eru svo gegnsósa af heilaþvottinum að maður verður bara blautur af því að grauta í hausnum á þeim. Stefán skrifar stundum skemmtilegar færslur og hann er einn af þeim sem ég les staf fyrir staf því gullkornin leynast víða.
Magnús Gísli missti hlekkinn sinn enda hefur hann lýst yfir krónísku bloggfalli.
Gunni Thor er enn á listanum fyrir náð og miskunn Geislans en hlekkurinn hans verður brotinn í næstu hreingerningu ef hann tekur sig ekki taki.
Aðrir eru tiltölulega öruggir með sinn hlekk og geta andað léttar.
Að lokum ákvað ég að hætta með langsóttu viðurnefnin mín og nefna fólk sínum réttu nöfnum/viðurnefnum til að auðvelda lesendum mínum frekari útreiðar á brimi netsins. Nú eru hlekkirnir líka í stafrófsröð.
3. maí 2004
Eiríkur Gestsson...
...er jafngamall mér (í heilum árum talið) fjóra daga á ári. Í dag (2. maí) stakk hann mig aftur af og er orðinn 27. Til hamingju með það gamli. Þú varst heppinn að það var bolti í millitíðinni svo þú gast látið ljós þitt skína. Næsta laugardag verður gamlinginn aftur farinn að segja til sín og ég salta þig eins og venjulega.
Boltinn
Helginn var meira en lítið tíðindasöm í boltanum. Mínir menn misstu endanlega af öðru sætinu eftir tap gegn Blackburn en baráttan um fjórða sætið er orðinn gífurlega spennandi eftir að Aston Villa vann Tottenham í dag. Liverpool er reyndar í fjórða sætinu eftir ágætan sigur gegn Middlesbrough en Villamenn eru bara einu stigi á eftir þeim og Newcastle sem á leik til góða er síðan tveimur stigum á eftir Villa.
Á botninum skýrðust líka málin en nú getur aðeins kraftaverk bjargað Leeds og Úlfunum frá falli enda þurfa þau að vinna síðustu tvo leikina með miklum mun og Manchester City þyrfi helst að tapa með miklum mun líka. Mjög ólíklegt að þetta gerist þannig að ég held að það sé tiltölulega öruggt að veðja á að Úlfarnir og Leeds falli.
Á öðrum vígstöðvum tókst mínum mönnum í AC Milan að tryggja sér sigurinn í Serie A með sigri á höfuðandstæðingum sínum í Roma. Það var við hæfi að snillingurinn Shevschenko tryggði Mílíngum sigurinn enda aðalsnillingurinn í liðinu. Á Spáni tókst Börsungum (sem eru líka mínir menn) að minnka forystu Real í baráttunni um annað sætið í eitt stig með glæsilegum sigri á grönnunum í Espanyol. Valencia er hins vegar komið með aðra höndina á bikarinn eftir sigur í dag og hafa þeir nú 4 stiga forystu á Real og fimm á Barca þegar þrjár umferðir eru eftir. Þeim nægir einn sigur og eitt jafntefli þar sem þeir eru með miklu betri markatölu en bæði Real og Barca.
Hér heima töpuðu KA-menn fyrir Haukum í handboltanum þannig að maður neyðist víst til að halda með Valsmönnum í úrslitunum. Ég var feginn að ÍR vann ekki Valsmennina því ég hef enga trú á að þeir geti tekið Haukana. Valsmenn verða bara að vinna þetta núna.
...er jafngamall mér (í heilum árum talið) fjóra daga á ári. Í dag (2. maí) stakk hann mig aftur af og er orðinn 27. Til hamingju með það gamli. Þú varst heppinn að það var bolti í millitíðinni svo þú gast látið ljós þitt skína. Næsta laugardag verður gamlinginn aftur farinn að segja til sín og ég salta þig eins og venjulega.
Boltinn
Helginn var meira en lítið tíðindasöm í boltanum. Mínir menn misstu endanlega af öðru sætinu eftir tap gegn Blackburn en baráttan um fjórða sætið er orðinn gífurlega spennandi eftir að Aston Villa vann Tottenham í dag. Liverpool er reyndar í fjórða sætinu eftir ágætan sigur gegn Middlesbrough en Villamenn eru bara einu stigi á eftir þeim og Newcastle sem á leik til góða er síðan tveimur stigum á eftir Villa.
Á botninum skýrðust líka málin en nú getur aðeins kraftaverk bjargað Leeds og Úlfunum frá falli enda þurfa þau að vinna síðustu tvo leikina með miklum mun og Manchester City þyrfi helst að tapa með miklum mun líka. Mjög ólíklegt að þetta gerist þannig að ég held að það sé tiltölulega öruggt að veðja á að Úlfarnir og Leeds falli.
Á öðrum vígstöðvum tókst mínum mönnum í AC Milan að tryggja sér sigurinn í Serie A með sigri á höfuðandstæðingum sínum í Roma. Það var við hæfi að snillingurinn Shevschenko tryggði Mílíngum sigurinn enda aðalsnillingurinn í liðinu. Á Spáni tókst Börsungum (sem eru líka mínir menn) að minnka forystu Real í baráttunni um annað sætið í eitt stig með glæsilegum sigri á grönnunum í Espanyol. Valencia er hins vegar komið með aðra höndina á bikarinn eftir sigur í dag og hafa þeir nú 4 stiga forystu á Real og fimm á Barca þegar þrjár umferðir eru eftir. Þeim nægir einn sigur og eitt jafntefli þar sem þeir eru með miklu betri markatölu en bæði Real og Barca.
Hér heima töpuðu KA-menn fyrir Haukum í handboltanum þannig að maður neyðist víst til að halda með Valsmönnum í úrslitunum. Ég var feginn að ÍR vann ekki Valsmennina því ég hef enga trú á að þeir geti tekið Haukana. Valsmenn verða bara að vinna þetta núna.
1. maí 2004
Geislinn grætur
Tvennt er það sem grætir Víkinginn unga. Í fyrsta lagi er það ömurlegt gengi minna manna í ensku deildinni en þeir tapa nú hverjum leiknum á fætur öðrum, nú síðast gegn Blackburn á Evil Park. Það er nú ljóst að hið ömurlega þriðja sæti fellur þeim í skaut þetta árið líkt og fyrir tveimur árum þegar aumingjunum í Liverpool tókst að ná öðru sætinu.
Í öðru lagi er það síðan próflesturinn sem nagar í mér Víkingssálina. Ég er kominn með upp í hvirfil af þessum endalausu sjúkdómum og meðferðum þeirra. Er reyndar búinn með skurðlæknisfræðina - gekk ágætlega í munnlega en í skriflega prófinu gekk mér ekki nógu vel. Vonum samt að það hafi sloppið. Nú á ég sem sagt eftir þrjú próf í lyflæknisfræði. Fyrst fer ég í vitjun sem er verklegt próf og verður líklega á þriðjudagsmorgunn (kemur í ljós á mánudaginn). Síðan er munnlegt þann 11. maí og skriflegt þann 12. og svo er ég búinn með læknisfræðina. Eftir það tekur við frí í rúman mánuð, fyrst hálfur mánuður hér heima og svo tæpar þrjár vikur í landi tækifærana þar sem við Edda ætlum að heimsækja Óttar bróður og fjölskylduna hans sem við höfum ekki séð síðan í fyrrasumar. Við hlökkum mikið til og ef fréttir að vestan eru nákvæmar hlakkar þau svo sem ekki minna til.
Fjölmiðlafrumvarpspæling
Ef ríkið vill ekki að fyrirtæki í markaðsráðandi stöðu eigi meirihluta í fjölmiðlafyrirtækjum, verða þeir þá ekki að selja ríkisútvarpið og -sjónvarpið. Ríkið (og/eða sveitarfélög) hefur markaðsráðandi stöðu í heilbrigðisgeiranum, löggæslu og brunavörnum.
Annars fagna ég þeirri hugmynd Davíðs og Dóru að leggja niður afnotagjöld að RÚV með haustinu. Það væri fínt að losna við þá skatt- og sjónpíningu sem Ríkissjónvarpið er.
Tvennt er það sem grætir Víkinginn unga. Í fyrsta lagi er það ömurlegt gengi minna manna í ensku deildinni en þeir tapa nú hverjum leiknum á fætur öðrum, nú síðast gegn Blackburn á Evil Park. Það er nú ljóst að hið ömurlega þriðja sæti fellur þeim í skaut þetta árið líkt og fyrir tveimur árum þegar aumingjunum í Liverpool tókst að ná öðru sætinu.
Í öðru lagi er það síðan próflesturinn sem nagar í mér Víkingssálina. Ég er kominn með upp í hvirfil af þessum endalausu sjúkdómum og meðferðum þeirra. Er reyndar búinn með skurðlæknisfræðina - gekk ágætlega í munnlega en í skriflega prófinu gekk mér ekki nógu vel. Vonum samt að það hafi sloppið. Nú á ég sem sagt eftir þrjú próf í lyflæknisfræði. Fyrst fer ég í vitjun sem er verklegt próf og verður líklega á þriðjudagsmorgunn (kemur í ljós á mánudaginn). Síðan er munnlegt þann 11. maí og skriflegt þann 12. og svo er ég búinn með læknisfræðina. Eftir það tekur við frí í rúman mánuð, fyrst hálfur mánuður hér heima og svo tæpar þrjár vikur í landi tækifærana þar sem við Edda ætlum að heimsækja Óttar bróður og fjölskylduna hans sem við höfum ekki séð síðan í fyrrasumar. Við hlökkum mikið til og ef fréttir að vestan eru nákvæmar hlakkar þau svo sem ekki minna til.
Fjölmiðlafrumvarpspæling
Ef ríkið vill ekki að fyrirtæki í markaðsráðandi stöðu eigi meirihluta í fjölmiðlafyrirtækjum, verða þeir þá ekki að selja ríkisútvarpið og -sjónvarpið. Ríkið (og/eða sveitarfélög) hefur markaðsráðandi stöðu í heilbrigðisgeiranum, löggæslu og brunavörnum.
Annars fagna ég þeirri hugmynd Davíðs og Dóru að leggja niður afnotagjöld að RÚV með haustinu. Það væri fínt að losna við þá skatt- og sjónpíningu sem Ríkissjónvarpið er.
29. apr. 2004
Geislinn 26 ára!
Rétt er það. Geislinn fyllti tuttugasta og sjötta aldursárið skömmu eftir hádegið í dag 28 apríl. Ekki get ég sagt að afmælisdagurinn hafi verið beinlínis skemmtilegur þar sem Geislinn þurfti í munnlegt próf í skurðlæknisfræði en það gekk vonum framar og Geislinn hélt upp á daginn með langþráðu fríi, fótbolta, safaríkri grillaðri nautasteik með bakaðri kartöflu, fersku salati og bernaisesósu. Þessu var skolað niður með ljúffengu Casillero del Diablo rauðvíni gerðu úr Cabernet Shauvignon þrúgum og einum ísköldum Thule. Í eftirrétt var grillaður banani fylltur með Mars-súkkulaði og ís. Namm! Afmælisgjafir voru að mestu í formi dollara enda stefnir Geislinn á heimsókn til bróður síns til Ameríkunnar eftir mánuð.
American History X
Var síðan að ljúka við að horfa á þá frábæru kvikmynd, American History X sem ég hafði ekki séð í langan tíma. Stórkostleg mynd um þær hvatir sem oft á tíðum liggja að baki fordómum og hatri og þá grundvallarspurningu sem allir verða að spyrja sig um slíkar tilfinningar - líður manni eitthvað betur með slíkt hatur og slíka hleypidóma. Ég held að það sé fátítt að einstaklingar sem láta slíkar hvatir ráða gerðum sínum fyllist hamingju eða gleði. Líf þeirra snýst um að vola yfir því hvað aðrir hafa haft af þeim.
Þann 26. apríl...
...varð aldraður bróðir minn, Jón Bragi, einu árinu ríkari þegar 36. aldursárið kvaddi hann og það 37. heilsaði (fyrir trega þá varð hann 36 ára). Til hamingju með það gamli.
Síðan ég skrifaði hér síðast hafa einnig orðið þau merku tímamót að 2000. gesturinn heimsótti síðuna síðan ég setti teljarann upp fyrir nákvæmlega 12 vikum síðan. Það gerir u.þ.b. 175 manns á viku eða 25 manns á dag. Kannski hefur einhver áhuga á bullinu í mér.
Rétt er það. Geislinn fyllti tuttugasta og sjötta aldursárið skömmu eftir hádegið í dag 28 apríl. Ekki get ég sagt að afmælisdagurinn hafi verið beinlínis skemmtilegur þar sem Geislinn þurfti í munnlegt próf í skurðlæknisfræði en það gekk vonum framar og Geislinn hélt upp á daginn með langþráðu fríi, fótbolta, safaríkri grillaðri nautasteik með bakaðri kartöflu, fersku salati og bernaisesósu. Þessu var skolað niður með ljúffengu Casillero del Diablo rauðvíni gerðu úr Cabernet Shauvignon þrúgum og einum ísköldum Thule. Í eftirrétt var grillaður banani fylltur með Mars-súkkulaði og ís. Namm! Afmælisgjafir voru að mestu í formi dollara enda stefnir Geislinn á heimsókn til bróður síns til Ameríkunnar eftir mánuð.
American History X
Var síðan að ljúka við að horfa á þá frábæru kvikmynd, American History X sem ég hafði ekki séð í langan tíma. Stórkostleg mynd um þær hvatir sem oft á tíðum liggja að baki fordómum og hatri og þá grundvallarspurningu sem allir verða að spyrja sig um slíkar tilfinningar - líður manni eitthvað betur með slíkt hatur og slíka hleypidóma. Ég held að það sé fátítt að einstaklingar sem láta slíkar hvatir ráða gerðum sínum fyllist hamingju eða gleði. Líf þeirra snýst um að vola yfir því hvað aðrir hafa haft af þeim.
Þann 26. apríl...
...varð aldraður bróðir minn, Jón Bragi, einu árinu ríkari þegar 36. aldursárið kvaddi hann og það 37. heilsaði (fyrir trega þá varð hann 36 ára). Til hamingju með það gamli.
Síðan ég skrifaði hér síðast hafa einnig orðið þau merku tímamót að 2000. gesturinn heimsótti síðuna síðan ég setti teljarann upp fyrir nákvæmlega 12 vikum síðan. Það gerir u.þ.b. 175 manns á viku eða 25 manns á dag. Kannski hefur einhver áhuga á bullinu í mér.
21. apr. 2004
Afmælisbarn dagsins
Gunnar Thoroddsen stórmógúll og ofurbloggari er 26 ára í dag. Til hamingju með daginn gamli.
Þorgeir
Ég hef gefist upp á að koma vitinu fyrir Þorgeir enda hef ég engan tíma fyrir það. Hef þegar eytt of miklum tíma. Hann mun að sjálfsögðu fagna sigri eins og lúserarnir sem öskruðu: "Úrslitamark!!!" rétt áður en þeir minnkuðu muninn í 10-1 í leikfimi í gamla daga. Ég mun kannski gefa mér tíma til að svara honum þann 12. maí en ég efast um að ég nenni því. Til þess er geðheilsan of dýrmæt og hún skánar ekki við að rífast við vegg. Kosturinn við að vera veggur er sá að þér verður ekki hnikað í afstöðu þinni (mjög heppilegt í fari t.d. lögreglumanna á vakt) en ókosturinn er sá að framfarirnar verða engar sem er afskaplega óheppilegt. Flestum lögregluþjónum tekst að leggja veggnum þegar vaktinni lýkur...
...en ekki öllum.
P.S. Já, Þorgeir ég líkti þér við fótboltamann.
Boltinn
Mínir menn réttu úr kútnum í gær og lögðu Charlton sem er gott. Það sem er enn betra er það að Gary Neville skyldi skora aftur. Hann hefur ekki einu sinni skorað með svona stuttu millibili í svefnherberginu áður. Gott hjá þér Gary.
Gunnar Thoroddsen stórmógúll og ofurbloggari er 26 ára í dag. Til hamingju með daginn gamli.
Þorgeir
Ég hef gefist upp á að koma vitinu fyrir Þorgeir enda hef ég engan tíma fyrir það. Hef þegar eytt of miklum tíma. Hann mun að sjálfsögðu fagna sigri eins og lúserarnir sem öskruðu: "Úrslitamark!!!" rétt áður en þeir minnkuðu muninn í 10-1 í leikfimi í gamla daga. Ég mun kannski gefa mér tíma til að svara honum þann 12. maí en ég efast um að ég nenni því. Til þess er geðheilsan of dýrmæt og hún skánar ekki við að rífast við vegg. Kosturinn við að vera veggur er sá að þér verður ekki hnikað í afstöðu þinni (mjög heppilegt í fari t.d. lögreglumanna á vakt) en ókosturinn er sá að framfarirnar verða engar sem er afskaplega óheppilegt. Flestum lögregluþjónum tekst að leggja veggnum þegar vaktinni lýkur...
...en ekki öllum.
P.S. Já, Þorgeir ég líkti þér við fótboltamann.
Boltinn
Mínir menn réttu úr kútnum í gær og lögðu Charlton sem er gott. Það sem er enn betra er það að Gary Neville skyldi skora aftur. Hann hefur ekki einu sinni skorað með svona stuttu millibili í svefnherberginu áður. Gott hjá þér Gary.
Bullið er ættgengt!
Ætli ég verði ekki að setja þetta á einfaldan hátt fyrir þá bræður til að þeir skilji þetta.
Tilgangur prestsins með predikun sinni var að sögn þeirra bræðra að sýna fólki fram á hversu röng, út frá siðaboðskap biblíunnar, árás Ísraelsmanna á Hamas-leiðtogann var. Ég held að það þurfi ekki prest til að benda fólki á það en við skulum, í þágu rifrildisins, taka þá röksemdafærslu gilda.
Þar sem ég geri ekki ráð fyrir að meginþorri fólks standi nokkurn tíma í þeim sporum að taka ákvörðun um að sprengja einhvern í loft upp geri ég ráð fyrir að prestgarmurinn hafi ætlað að koma þeim skilaboðum til safnaðarins að hann ætti ekki að styðja menn sem taka slíkar ákvarðanir. Hér værum við þá að tala um Ísraelsstjórn.
Þar sem ég geri ekki ráð fyrir að nokkur heilvita maður styðji slíkar aftökur þá hefur presturinn líklega verið að biðla til fólks að styðja ekki menn sem styðja slíkar ákvarðanir. Hér væri það þá Bush Bandaríkjaforseti.
Fæst okkar eigum sennilega eftir að hitta Bush til að heita honum stuðningi okkar við stjórnarákvarðanir hans og því mætti ætla að presturinn hafi verið að gagnrýna þá sem styðja Bush, t.d. íslensku ríkisstjórnina. Boðskapurinn hefur því líklega verið sá hjá prestinum að hvetja fólk til að gera hið eina kristilega í stöðunni að hans mati og það er að styðja ekki ríkisstjórnina heldur andstæðinga hennar. Það má því auðveldlega álykta að presturinn hafi verið að beita stöðu sinni til að hvetja söfnuð sinn til að styðja frekar stjórnarandstöðuna heldur en stjórnina.
Presturinn gerir hins vegar sömu mistök og Þorgeir í röksemdafærslu sinni. Það er ekki jafnaðarmerki á milli þess að styðja við bakið á Bush í Írak og styðja allar ákvarðanir hans. Pílan gengur í aðra áttína ekki hina. Þó Dabbi styðji Bush sem styður Sharon sem styður á hnapp til að sprengja einhvern annan morðingja í loft upp er ekki hægt að ætla Dabba greyinu að styðja á hnappinn væri hann í sömu aðstöðu og Sharon.
Ætli ég verði ekki að setja þetta á einfaldan hátt fyrir þá bræður til að þeir skilji þetta.
Tilgangur prestsins með predikun sinni var að sögn þeirra bræðra að sýna fólki fram á hversu röng, út frá siðaboðskap biblíunnar, árás Ísraelsmanna á Hamas-leiðtogann var. Ég held að það þurfi ekki prest til að benda fólki á það en við skulum, í þágu rifrildisins, taka þá röksemdafærslu gilda.
Þar sem ég geri ekki ráð fyrir að meginþorri fólks standi nokkurn tíma í þeim sporum að taka ákvörðun um að sprengja einhvern í loft upp geri ég ráð fyrir að prestgarmurinn hafi ætlað að koma þeim skilaboðum til safnaðarins að hann ætti ekki að styðja menn sem taka slíkar ákvarðanir. Hér værum við þá að tala um Ísraelsstjórn.
Þar sem ég geri ekki ráð fyrir að nokkur heilvita maður styðji slíkar aftökur þá hefur presturinn líklega verið að biðla til fólks að styðja ekki menn sem styðja slíkar ákvarðanir. Hér væri það þá Bush Bandaríkjaforseti.
Fæst okkar eigum sennilega eftir að hitta Bush til að heita honum stuðningi okkar við stjórnarákvarðanir hans og því mætti ætla að presturinn hafi verið að gagnrýna þá sem styðja Bush, t.d. íslensku ríkisstjórnina. Boðskapurinn hefur því líklega verið sá hjá prestinum að hvetja fólk til að gera hið eina kristilega í stöðunni að hans mati og það er að styðja ekki ríkisstjórnina heldur andstæðinga hennar. Það má því auðveldlega álykta að presturinn hafi verið að beita stöðu sinni til að hvetja söfnuð sinn til að styðja frekar stjórnarandstöðuna heldur en stjórnina.
Presturinn gerir hins vegar sömu mistök og Þorgeir í röksemdafærslu sinni. Það er ekki jafnaðarmerki á milli þess að styðja við bakið á Bush í Írak og styðja allar ákvarðanir hans. Pílan gengur í aðra áttína ekki hina. Þó Dabbi styðji Bush sem styður Sharon sem styður á hnapp til að sprengja einhvern annan morðingja í loft upp er ekki hægt að ætla Dabba greyinu að styðja á hnappinn væri hann í sömu aðstöðu og Sharon.