Nei, nei, nei, Þorgeir!
Stjórnmál dagsins og trúmál eiga ekki samleið. Til þess höfum við annars vegar kirkjur og presta og hins vegar Alþingi og þingmenn. Það má þó færa rök fyrir því að trú sé ákveðin tegund af pólítík, en pólítík ætti aldrei að vera ákveðin tegund af trúarbrögðum. Örin leiðir í aðra áttina en ekki hina. Þú varst hins vegar aldrei sleipur í stærðfræði þannig að ég fyrirgef þér þessa litlu yfirsjón. Ef prestinn langar að skipta sér af alþjóðlegum stjórnmálum ætti hann að bjóða sig fram til Alþingis en ég efa að nokkur maður mundi kjósa hann - hann mundi sennilega fara að skíra börn og gefa saman foreldra þeirra í Alþingishúsinu.

Þú heldur áfram að hjakka í sama farinu með tjáningarfrelsis- og siðapredikunarrökin þín sem við erum báðir sammála um að séu hluti af hlutverki prestsins. Þú ert eins og biluð grammófónplata. Ég hef aldrei sagt að prestinum væri ekki frjálst að taka dæmi úr daglegu lífi. Það mundi samt seint teljast eðlilegt í huga flestra að prestgreyið útvarpi persónulegum árásum á ráðamenn erlendra ríkja. Prestar eru í huga flestra sameiningartákn safnaðarins, ekki stjórnmálamenn, og presturinn ætti að varðveita þetta hlutverk sitt. Það gerir hann með því að forðast að gera sig fjarlægan ákveðnum hluta safnaðarins með því að taka afstöðu í einstökum deilumálum í þjóðfélaginu. Hann er meira svona sá sem bendir á í hvaða anda lausnin ætti að vera heldur sá sem málar skrattann á vegginn. Það er mín skoðun á hlutverki prests en þú hefur þína - reyndar ekki sérlega góða en alltént þína eigin.

Já, og dæmin sem þú skildir ekki af hverju ég tók, þessi með hetjurnar gömlu. Þau sýndu að menn eru ekki alltaf rétt dæmdir af samtímamönnum sínum, allra síst trúarleiðtogum. Í ljósi þeirrar reynslu held ég að trúarleiðtogar ættu að forðast að fella dóma yfir samtímamönnum sínum en frekar að leiðbeina þeim úr vandanum með því að ráðast að rótum hans. Rætur þessar er yfirleitt frekar að finna í þjóðfélagslegum gildum en vandanum sjálfum og því tilgangslaust að ráðast á vandann sem slíkan. Í því felst bara tvíverknaður. Presturinn ætti því frekar að einbeita sér að þessum þjóðfélagslegu gildum og nota ónafngreind dæmi úr samfélaginu en ekki stjórnmálum. Ég held að dæmisögur um ísrealska forsætisráðherra sem sprengja andstæðinga sína í loft upp standi daglegu amstri hins venjulega Íslendings ekki mjög nærri. Hefur þú heyrt um að fólk sprengi hvort annað í loft upp á aðalfundum hlutafélaga, íþróttafélaga eða húsfélaga hér á landi?

Samlíking þín á læknum og kjötiðnaðarmönnum var greinilega ætluð til að gera lítið úr læknum en þú áttar þig ekki á því að um leið gerirðu lítið úr kjötiðnaðarmönnum. Er í alvöru svo hræðilegt í þínum huga að líkjast kjötiðnaðarmanni að þér finnst niðrandi að líkja læknum við þá? Hann er kannski ekki nógu menntaður fyrir þig. Ef sú læknisfræði sem ég hyggst stunda líkist á einhvern hátt þeirri göfugu list að meðhöndla kjötafurðir á þann hátt sem ég og þú höfum margsinnis notið við grillið, þá finnst mér ekki leiðum að líkjast.

Nú vona ég að þú hafir hægt um þig því ég hef ekki tíma til að kenna þér meira. Er að fara i próf eftir helgi.