Ferðasaga

Við komuna í Leifsstöð leið mér eins og hálfvita með hjól í heimatilbúnum kassa og tvo bakpoka – hvernig dettur einhverjum að ferðast einn með tvo bakpoka. Röðin var stutt en samt nógu löng til að nokkrir veltu fyrir sér hver furðufuglinn með kassann væri. Svo kom að mér og ég rétti miðann. Það næsta sem ég heyrði var: “Þú áttir flug í gær”. Ég hafði á einhvern undarlegan hátt náð að breyta dagsetningunni á bókuninni án þess að taka eftir því og pantaði óvart 2. janúar í stað 3. Ég fékk nett panic-kast en Ingi og konan náðu að róa mig og koma mér í söluskrifstofu Icelandair og þar var einstaklega vingjarnleg og elskuleg kona sem bjargaði mér fyrir horn og gat breytt miðanum gegn mjög skaplegu gjaldi. Eftir þessa reynslu mun þurfa mikið til að ég segi styggðaryrði um Icelandair. Hjálpsemin og hugulsemin einstök. Allur farangurinn komst svo á leiðarenda og ég komst í flugvélina án þess að drepast úr hjartaáfalli og er kominn til Viðars og Hildar og allra hinna hér í Íslendinganýlendunni á Borkenholmsveien í Bærum. Ég geri ráð fyrir að vera hér eitthvað fram í vikuna og færa mig svo þegar ég veit hvernig aðstaðan er og hef gert ráðstafanir varðandi nauðsynjavörur. Svo er það bara djúpa laugin á mánudag sem er einhvers konar kynnisdagur og seinni partinn þá verð ég líklega að drífa mig í alls kyns útréttingar – flytja lögheimilið, fá kennitölu o.s.frv. Læt vita af mér fljótlega aftur.