Jæja
Ég er á vaktinni. Það er allt að róast núna og maður hefur aðeins tíma til að pústa. Það er svolítið skrýtið með allar þessar vaktir að það er einhver undarleg blanda af tilhlökkun og kvíða sem hellist yfir mann. Tilhlökkun yfir því að maður sjái áhugaverð tilfelli sem bjóða upp á að maður læri eitthvað nýtt og svo aftur kvíði yfir því að maður lendi í aðstæðum sem maður ræður ekki við. Hvort tveggja hjálpar manni að tileinka sér nýja hluti svo það er bara jákvætt. Síðan eru slysin alltaf erfið að takast á við, sérstaklega þegar unga fólkið kemur inn.
Pólítíkin
Heiðar bendir á hermálin og vatnalögin. Ég hef persónulega engan áhuga á þessu hermáli. Mér er slétt sama hvort það eru 4 eða engin herþota hér á landi. Hvort heldur sem er held ég að stoppi ekki innrás hingað ef einhver ætlar sér það í alvöru. Hins vegar hef ég áhyggjur af því að útgjöld ríkisins til landhelgis- og flugrekstrarmála muni snaraukast í kjölfarið á brottrekstrinum og því miður held ég að ríkisstjórnin okkar hafi ekki verið allskostar undirbúin undir það. Hvað varðar viðbrögð við allri þeirri atvinnustarfsemi sem tapast held ég að menn verði að stíga varlega til jarðar. Ég hef ekki trú á að ferðamannaiðnaður með tilheyrandi offramboði á gistirýmum á svæði sem ferðamenn hafa enn ekki tekið ástfóstri við sé hættulegt. Ég held líka að það væri óskynsamlegt að sleppa öllum þessum íbúðum inn á fasteignamarkaðinn í einu því við það mundi íbúðaverð þarna suðurfrá hrapa niður úr öllu valdi. Háskólaþorpið er svo sem ágætis hugmynd en ég held að það yrði þá að vera einhver af þeim háskólum sem þegar eru starfræktir hérlendis því það síðasta sem við þurfum er að bæta enn einum slíkum í sarpinn.
Annað sem fer í taugarnar á mér við alla þessa umræðu og reyndar almennt um mál þar sem ljóst er að einhver á eftir að missa vinnuna er það að menn ætlast alltaf til að ríkið komi þeim til bjargar. Fólk er ekki tilbúið að taka ábyrgð á eigin velferð. Ég man ekki til þess að það sé minnst á það einu orði í stjórnarskránni að ríkinu beri einhver skylda til þess að redda fólki vinnu sem missir vinnuna sína vegna skipulagsbreytinga í "einkafyrirtæki". Algerlega fáránleg krafa og hana á að kaffæra í fæðingu. Því miður fyrir Suðurnesjamenn held ég að þarna verði kippt fótunum undan forsendum svo stórrar byggðar ef þeir sjálfir hafa ekki frumkvæði að uppbyggingu atvinnustarfsemi til að bæta upp missinn. Ríkið getur ekki enn einu sinni bjargað deginum með því að neyða stofnanir til að flytja út á land.
Byggðastefnan
Hlægileg þessi byggðastefna á köflum. Þingmenn landsbyggðarinnar róa að því öllum árum að flugvöllurinn verði áfram í Vatnsmýrinni því það sé svo nauðsynlegt fyrir landsbyggðarfólk að vera nálægt allri þjónustu um leið og það stígur fæti úr flugvélinni. Sömu þingmenn vilja síðan flytja þessar sömu þjónustu í litlu krummaskuðin sem þeir koma úr. Ég held þetta sé allt samsæri til að þrýsta á um uppbyggingu flugvalla við hvert einasta kotbýli landsins.
23. mar. 2006
22. mar. 2006
Pólítík
Það er magnað hvað mér finnst pólítíkin hérna heima orðin leiðinleg. Það virðist sem unga fólkið í pólítík sé þarna bara til að komast í þotuliðið en ekki til að láta hendur standa fram úr ermum. Eitt heitasta málið hefur verið reykingabann á veitingastöðum sem ég er hálft í hvoru fylgjandi, a.m.k. að hluta en ég á samt svolítið erfitt með að útskúfa svo stórum þætti í skemmtanalífi Íslendinga. Þessi forsjárhyggja sæmir ekki almennilegri hægri stjórn. Ég er líka sammála Sigurði Kára með það að það er ófagmannlegt að vinna skýrslu um áhrif óbeinna reykinga á fólk án þess að taka tillit til beggja sjónarmiða. Að því sögðu þá get ég ekki sagt að ég muni sakna reykinganna af skemmtistöðunum.
Enski boltinn
Mínir menn eru allir að braggast og Chelsea er farið að fatast flugið. Ég hef reyndar ekki mikla trú á að MUFC muni ná þeim en það verður gaman ef þeir ná að hleypa svolítilli spennu í þetta með því að þrengja bilið. Ef þeir vinna leikinn sem þeir eiga til góða eru þeir ekki nema 9 stigum á eftir Chelsea en fimm stigum á undan Liverpool með annan leik til góða. Arsenal er svo rétt fyrir ofan botnbaráttuna 13 stigum á eftir United þrátt fyrir að United eigi leik til góða. Þetta er því allt saman hið besta mál.
Utandeildin
Við í Duffa höfum verið á fljúgandi siglingu. Vorum að spila við arfaslakt lið AC Mullet í gær og unnum fremur auðveldlega 6-2 þar sem bæði mörkin þeirra voru gefins af varnarmönnum okkar. Þeir fengu eitt almennilegt sjálfskapað færi en Grétar varði glæsilega í markinu. Okkur vantaði nú samt báða aðalmiðverðina okkar (Jóa og Magga fyrirliða), einn besta bakvörðinn (Bigga H.), markahæsta mann síðasta árs (Jón Helga) og fimm af miðjumönnunum okkar (Eika, Daða, Árna Grím, Gísla Geir og Helga). Því voru margir að spila út úr stöðum. Ég var á vinstri kantinum. Gauti var aftarlega á miðjunni. Stebbi í vörninni og svo mætti áfram telja. Þetta var samt síst of stór sigur og við klúðruðum fullt af færum, m.a. vítaspyrnu. Við erum því fremur brattir fyrir sumarið enda eru allir framherjarnir okkar heilir núna en við vorum tveir frá vegna meiðsla frá byrjun og fram í júlí auk þess sem annar meiddist illa í júní og annar gat lítið verið með vegna anna. Við verðum því mun sterkari í ár held ég, a.m.k. ef allir halda sér sæmilega heilum frameftir sumri.
Vinnan
Mér líkar áfram alveg frábærlega í vinnunni. Hef ekki áður upplifað svo gott og náið samstarf fagfólks í heilbrigðisgeiranum né heldur jafngóðan anda á vinnustað. Þó margir séu frekar ósáttir við launin og vinnuálagið þá eru nær allir að skila vinnunni sinni af áhuga og samviskusemi. Ég hef þegar ákveðið (99,9% viss) að ég ætla að leggja fyrir mig Svæfinga- og gjörgæslulækningar og mun skipuleggja deildarval mitt næstu 2 árin með það að leiðarljósi að það nýtist mér í slíku námi. Ég fékk stöðu sem deildarlæknir á lyflækningasviði frá og með 1. ágúst og ætla mér að vera þar í a.m.k. 6 mánuði en sennilega fram á sumar 2007. Þá hyggst ég færa mig á svæfinguna á Hringbrautinni en þar er töluvert öðruvísi starfsemi en í Fossvogi. Í Fossvoginum erum við með Heila- og taugaskurðdeild, Bæklunarskurðdeild, Lýtaskurðdeild, Æðaskurðdeild og Háls-, nef- og eyrnaskurðdeild. Auk þess sinnum við slysum og bráðveikum sjúklingum sem leita á bráðamóttöku og þurfa gjörgæsluinnlögn. Á Hringbrautinni eru Brjóstholsskurðdeild (hjarta og lungu) og Almenn skurðdeild sem sér um aðgerðir á meltingarfærum. Auk þess eru Nýrnaskurðdeild, Barnaskurðdeild og Kvennaskurðdeild á Hringbraut. Gjörgæslan sinnir að mestu hjartasjúklingum og langveikum börnum en auðvitað koma þar líka sjúklingar með sýklasótt og önnur hefðbundin gjörgæsluvandamál þó það séu kannski fyrst og fremst tilfelli í inniliggjandi sjúklingum. Ég hlakka í það minnsta til að takast á við verkefni næstu tveggja ára og vonast til að komast út í sérnám eigi síðar en sumarið 2008.
Sumarbústaðarferð um helgina
Gamla Garðabæjargengið er á leiðinni í sumarbústað um helgina og ég kemst loksins eftir að hafa misst af síðustu 3 ferðum vegna anna í vinnu eða einkalífi. Það verður gaman og við förum líklega á föstudag og komum heim á sunnudag. Þó gæti farið svo að við förum ekki fyrr en á laugardag en það kemur í ljós á föstudaginn. Nonni bróðir er á landinu og því er svolítið freistandi að fresta ferðinni í Borgarfjörðinn fram á laugardag til að eyða aðeins meiri tíma með honum en við sjáum til hvernig gengur með það. Við bræður og sá gamli erum reyndar að fara með minn gamla og trygga Hjört austur fyrir fjall á morgunn og ætlum að ná í tvo aðra í staðinn þar sem Fluga hans pabba er líka farin úr húsinu í tamningu. Svo stendur til að koma Sindra hennar Eddu í tamningu líka svo við gætum þurft að fara aðra ferð í næstu viku. Mér finnst vetrarútreiðar hérna á malbikinu svo sem ekki sérlega skemmtilegar en það er skárra en ekki neitt. Ég er miklu meira fyrir lengri eða skemmri sumartúra um hálendið því þar kynnist maður því fyrir alvöru úr hverju hestar eru gerðir, ekki á skeiðvöllum þéttbýlisins.
Góðar stundir.
Það er magnað hvað mér finnst pólítíkin hérna heima orðin leiðinleg. Það virðist sem unga fólkið í pólítík sé þarna bara til að komast í þotuliðið en ekki til að láta hendur standa fram úr ermum. Eitt heitasta málið hefur verið reykingabann á veitingastöðum sem ég er hálft í hvoru fylgjandi, a.m.k. að hluta en ég á samt svolítið erfitt með að útskúfa svo stórum þætti í skemmtanalífi Íslendinga. Þessi forsjárhyggja sæmir ekki almennilegri hægri stjórn. Ég er líka sammála Sigurði Kára með það að það er ófagmannlegt að vinna skýrslu um áhrif óbeinna reykinga á fólk án þess að taka tillit til beggja sjónarmiða. Að því sögðu þá get ég ekki sagt að ég muni sakna reykinganna af skemmtistöðunum.
Enski boltinn
Mínir menn eru allir að braggast og Chelsea er farið að fatast flugið. Ég hef reyndar ekki mikla trú á að MUFC muni ná þeim en það verður gaman ef þeir ná að hleypa svolítilli spennu í þetta með því að þrengja bilið. Ef þeir vinna leikinn sem þeir eiga til góða eru þeir ekki nema 9 stigum á eftir Chelsea en fimm stigum á undan Liverpool með annan leik til góða. Arsenal er svo rétt fyrir ofan botnbaráttuna 13 stigum á eftir United þrátt fyrir að United eigi leik til góða. Þetta er því allt saman hið besta mál.
Utandeildin
Við í Duffa höfum verið á fljúgandi siglingu. Vorum að spila við arfaslakt lið AC Mullet í gær og unnum fremur auðveldlega 6-2 þar sem bæði mörkin þeirra voru gefins af varnarmönnum okkar. Þeir fengu eitt almennilegt sjálfskapað færi en Grétar varði glæsilega í markinu. Okkur vantaði nú samt báða aðalmiðverðina okkar (Jóa og Magga fyrirliða), einn besta bakvörðinn (Bigga H.), markahæsta mann síðasta árs (Jón Helga) og fimm af miðjumönnunum okkar (Eika, Daða, Árna Grím, Gísla Geir og Helga). Því voru margir að spila út úr stöðum. Ég var á vinstri kantinum. Gauti var aftarlega á miðjunni. Stebbi í vörninni og svo mætti áfram telja. Þetta var samt síst of stór sigur og við klúðruðum fullt af færum, m.a. vítaspyrnu. Við erum því fremur brattir fyrir sumarið enda eru allir framherjarnir okkar heilir núna en við vorum tveir frá vegna meiðsla frá byrjun og fram í júlí auk þess sem annar meiddist illa í júní og annar gat lítið verið með vegna anna. Við verðum því mun sterkari í ár held ég, a.m.k. ef allir halda sér sæmilega heilum frameftir sumri.
Vinnan
Mér líkar áfram alveg frábærlega í vinnunni. Hef ekki áður upplifað svo gott og náið samstarf fagfólks í heilbrigðisgeiranum né heldur jafngóðan anda á vinnustað. Þó margir séu frekar ósáttir við launin og vinnuálagið þá eru nær allir að skila vinnunni sinni af áhuga og samviskusemi. Ég hef þegar ákveðið (99,9% viss) að ég ætla að leggja fyrir mig Svæfinga- og gjörgæslulækningar og mun skipuleggja deildarval mitt næstu 2 árin með það að leiðarljósi að það nýtist mér í slíku námi. Ég fékk stöðu sem deildarlæknir á lyflækningasviði frá og með 1. ágúst og ætla mér að vera þar í a.m.k. 6 mánuði en sennilega fram á sumar 2007. Þá hyggst ég færa mig á svæfinguna á Hringbrautinni en þar er töluvert öðruvísi starfsemi en í Fossvogi. Í Fossvoginum erum við með Heila- og taugaskurðdeild, Bæklunarskurðdeild, Lýtaskurðdeild, Æðaskurðdeild og Háls-, nef- og eyrnaskurðdeild. Auk þess sinnum við slysum og bráðveikum sjúklingum sem leita á bráðamóttöku og þurfa gjörgæsluinnlögn. Á Hringbrautinni eru Brjóstholsskurðdeild (hjarta og lungu) og Almenn skurðdeild sem sér um aðgerðir á meltingarfærum. Auk þess eru Nýrnaskurðdeild, Barnaskurðdeild og Kvennaskurðdeild á Hringbraut. Gjörgæslan sinnir að mestu hjartasjúklingum og langveikum börnum en auðvitað koma þar líka sjúklingar með sýklasótt og önnur hefðbundin gjörgæsluvandamál þó það séu kannski fyrst og fremst tilfelli í inniliggjandi sjúklingum. Ég hlakka í það minnsta til að takast á við verkefni næstu tveggja ára og vonast til að komast út í sérnám eigi síðar en sumarið 2008.
Sumarbústaðarferð um helgina
Gamla Garðabæjargengið er á leiðinni í sumarbústað um helgina og ég kemst loksins eftir að hafa misst af síðustu 3 ferðum vegna anna í vinnu eða einkalífi. Það verður gaman og við förum líklega á föstudag og komum heim á sunnudag. Þó gæti farið svo að við förum ekki fyrr en á laugardag en það kemur í ljós á föstudaginn. Nonni bróðir er á landinu og því er svolítið freistandi að fresta ferðinni í Borgarfjörðinn fram á laugardag til að eyða aðeins meiri tíma með honum en við sjáum til hvernig gengur með það. Við bræður og sá gamli erum reyndar að fara með minn gamla og trygga Hjört austur fyrir fjall á morgunn og ætlum að ná í tvo aðra í staðinn þar sem Fluga hans pabba er líka farin úr húsinu í tamningu. Svo stendur til að koma Sindra hennar Eddu í tamningu líka svo við gætum þurft að fara aðra ferð í næstu viku. Mér finnst vetrarútreiðar hérna á malbikinu svo sem ekki sérlega skemmtilegar en það er skárra en ekki neitt. Ég er miklu meira fyrir lengri eða skemmri sumartúra um hálendið því þar kynnist maður því fyrir alvöru úr hverju hestar eru gerðir, ekki á skeiðvöllum þéttbýlisins.
Góðar stundir.
20. mar. 2006
Letin að drepa mann!
Hef ekki bloggað í rúman mánuð og er það nær eingöngu vegna leti og anna við eitthvað ómerkilegra en að koma skoðunum mínum á blað. Reyni að bæta úr þessu fljótlega en get glatt hundtrygga lesendur með því að mínir menn í ensku eru að draga Chelsea uppi. Munurinn kominn í 12 stig og við eigum leik til góða. Það verður létt að ná þeim fyrir vorið með sama áframhaldi. Annars vildi ég að Heiðar Helguson væri í öllum liðum sem Chelsea spilar á móti. Hann mundi fiska einhvern út af með rautt í hverjum leik. Alger klikkhaus þessi drengur.
Annars er bara gott að frétta af okkur. Við erum búin að standa í stórræðum með stofuna sl. vikur - keyptum okkur stofuskáp og bókaskáp í sama stíl í febrúar og byrjum mars og svo hefur hestamennskan verið í lykilhlutverki hjá mér. Edda er ekki úr hófi fram dugleg en það lagast alltaf með vorinu þegar veðrið setur ekki strik í reikninginn.
Síðan er fótboltinn farinn að rúlla með ágætum. Æfum á fimmtudögum og spilum leik á þriðjudögum. Erum búnir að vera að skora mikið og fá á okkur lítið af mörkum sem er alltaf jákvætt. Ég er búinn að setja eitt og leggja upp a.m.k. eitt líka. Þetta er allt að slípast og ég er kominn i sæmilegt form sem skánar reyndar með hverjum deginum. Ég hef eiginlega alveg sloppið við meiðsli í vetur sem er alltaf gott en utanlandsferðirnar tvær hafa ekki hjálpað til með björgunarhringinn. Það er þó að leka úr honum hægt og bítandi svo þetta er allt í áttina.
Þar til næst;)
Hef ekki bloggað í rúman mánuð og er það nær eingöngu vegna leti og anna við eitthvað ómerkilegra en að koma skoðunum mínum á blað. Reyni að bæta úr þessu fljótlega en get glatt hundtrygga lesendur með því að mínir menn í ensku eru að draga Chelsea uppi. Munurinn kominn í 12 stig og við eigum leik til góða. Það verður létt að ná þeim fyrir vorið með sama áframhaldi. Annars vildi ég að Heiðar Helguson væri í öllum liðum sem Chelsea spilar á móti. Hann mundi fiska einhvern út af með rautt í hverjum leik. Alger klikkhaus þessi drengur.
Annars er bara gott að frétta af okkur. Við erum búin að standa í stórræðum með stofuna sl. vikur - keyptum okkur stofuskáp og bókaskáp í sama stíl í febrúar og byrjum mars og svo hefur hestamennskan verið í lykilhlutverki hjá mér. Edda er ekki úr hófi fram dugleg en það lagast alltaf með vorinu þegar veðrið setur ekki strik í reikninginn.
Síðan er fótboltinn farinn að rúlla með ágætum. Æfum á fimmtudögum og spilum leik á þriðjudögum. Erum búnir að vera að skora mikið og fá á okkur lítið af mörkum sem er alltaf jákvætt. Ég er búinn að setja eitt og leggja upp a.m.k. eitt líka. Þetta er allt að slípast og ég er kominn i sæmilegt form sem skánar reyndar með hverjum deginum. Ég hef eiginlega alveg sloppið við meiðsli í vetur sem er alltaf gott en utanlandsferðirnar tvær hafa ekki hjálpað til með björgunarhringinn. Það er þó að leka úr honum hægt og bítandi svo þetta er allt í áttina.
Þar til næst;)
14. feb. 2006
Jesús minn!
Stundum skil ég ekki vinstri menn. Samfylkingarfólk og óháðir kusu Dag B. Eggertsson sem oddvita sinn. Dagur er myndarlegur strákur sem kemur ágætlega fyrir. Hann er reyndar full skrúðmæltur fyrir minn smekk auk þess sem hann hefur ekki almennilega tök á þeim orðum og orðasamböndum sem hann notar en ég get auðveldlega séð hvað það er sem heillar allt þetta fólk. Dagur er líka að mínu viti ágætis læknir og hann á góða konu sem líka er góður læknir. Allt þetta breytir hins vegar ekki þeirri skoðun minni að Dagur er algerlega gersneyddur öllu því sem ég leita eftir í frambærilegum stjórnmálamanni. Hann er maður orða en ekki verka en mér hefur alltaf líkað betur við menn sem koma einhverju í verk. Að því leyti passar hann eins og sívalningur í þetta Samfylkingar- og Reykjavíkurlistabatterí allt saman. Ég er hins vegar afskaplega glaður yfir því að hann var kosin því ég held að hann sé ólíklegastur af þeim þremur kandídötum sem í boði voru til að leiða listann til sigurs en ég er auðvitað hægri maður og því kannski ekki dómbær á kjörþokka vinstri manna. Tíminn einn mun leiða í ljós hvort ég hef rangt fyrir mér. Það ber ekki að skilja það sem svo að ég sé sérlega hrifinn af Vilhjálmi Vilhjálmssyni heldur. Síður en svo. Ég held ég þurfi alvarlega að setjast niður og hugsa minn gang fyrir þessar kosningar því ekki eru valkostirnir kræsilegir.
Liverpool vs. Manchester United á Anfield...
...í enska FA bikarnum. Ég verð þar með fjórum félögum mínum næstkomandi laugardag og verð þar að auki líklega eini United maðurinn í Liverpoolstúkunni - það verður erfitt verkefni.
Helvítis CV
Er að gera CV fyrir starfsumsókn sem ég er að skila inn á miðvikudag. Það er leiðinlegasta verkefni sem ég hef komið að.
Stundum skil ég ekki vinstri menn. Samfylkingarfólk og óháðir kusu Dag B. Eggertsson sem oddvita sinn. Dagur er myndarlegur strákur sem kemur ágætlega fyrir. Hann er reyndar full skrúðmæltur fyrir minn smekk auk þess sem hann hefur ekki almennilega tök á þeim orðum og orðasamböndum sem hann notar en ég get auðveldlega séð hvað það er sem heillar allt þetta fólk. Dagur er líka að mínu viti ágætis læknir og hann á góða konu sem líka er góður læknir. Allt þetta breytir hins vegar ekki þeirri skoðun minni að Dagur er algerlega gersneyddur öllu því sem ég leita eftir í frambærilegum stjórnmálamanni. Hann er maður orða en ekki verka en mér hefur alltaf líkað betur við menn sem koma einhverju í verk. Að því leyti passar hann eins og sívalningur í þetta Samfylkingar- og Reykjavíkurlistabatterí allt saman. Ég er hins vegar afskaplega glaður yfir því að hann var kosin því ég held að hann sé ólíklegastur af þeim þremur kandídötum sem í boði voru til að leiða listann til sigurs en ég er auðvitað hægri maður og því kannski ekki dómbær á kjörþokka vinstri manna. Tíminn einn mun leiða í ljós hvort ég hef rangt fyrir mér. Það ber ekki að skilja það sem svo að ég sé sérlega hrifinn af Vilhjálmi Vilhjálmssyni heldur. Síður en svo. Ég held ég þurfi alvarlega að setjast niður og hugsa minn gang fyrir þessar kosningar því ekki eru valkostirnir kræsilegir.
Liverpool vs. Manchester United á Anfield...
...í enska FA bikarnum. Ég verð þar með fjórum félögum mínum næstkomandi laugardag og verð þar að auki líklega eini United maðurinn í Liverpoolstúkunni - það verður erfitt verkefni.
Helvítis CV
Er að gera CV fyrir starfsumsókn sem ég er að skila inn á miðvikudag. Það er leiðinlegasta verkefni sem ég hef komið að.
2. feb. 2006
Karpað um keisarans skegg!
Magnað að horfa á Ingibjörgu Sólrúnu og Árna Matthiesen karpa um skattbyrði Íslendinga. Þau tvö voru hvort um sig að matreiða mjög einfaldan hlut á þann hátt sem hentaði málflutningnum. Það gefur augaleið að þegar tekjur hækka án þess að persónuafsláttur eða skattbyrði breytist í takt að skattbyrði á hvern einstakling hækki að meðaltali en það gera ráðstöfunartekjurnar að sama skapi. Það er því tilgangslaust fyrir ríkisstjórnina að þræta um það að skattbyrði hafi hækkað að meðaltali í þeirra stjórnartíð. Miklu nær væri að benda á að laun hafa hækkað meira en gengur og gerist annars staðar og að ráðstöfunartekjur einstaklinga hafa hækkað að meðaltali. Það er engum til skammar. Auk þess er hægt að benda á að skattbyrði á fasta krónutölu hefur minnkað, þ.e. það hlutfall sem ríkið tekur af hverri krónu sem einstaklingur vinnur sér inn hefur lækkað. Hins vegar hefur sama hlutfall sem sveitarfélagið Reykjavík hirðir af hverri krónu hækkað og það er eitthvað sem mér fannst Árni ekki koma almennilega á framfæri.
Strákarnir okkar
Eftir frábæra baráttu og framúrskarandi frammistöðu hafa strákarnir okkar líklega lokið keppni á EM í handbolta. Eina von okkar er að Rússar flengi Dani sem ég held að sé ekki líklegt. Mín skoðun er sú að það eina sem hafi komið í veg fyrir að við færum í undanúrslitin sé ótrúleg óheppni með meiðsli og svo var dómgæslan í þessum leik í dag náttúrlega fyrir neðan allar hellur. Ég meina Norðmennirnir voru meira að segja hissa á sumum dómunum sem við fengum á okkur. Sem dæmi má nefna rauða spjaldið sem Heimir fékk í lokin. Þetta var klárlega tveggja mínútna brot en að gefa manni beint rautt fyrir þessa smámuni er náttúrlega fáránlegt. Eins fannst mér þeir gefa Norðmönnum allt of frjálsar hendur með að ýta mönnum inn í teiginn á meðan okkar menn máttu ekki einu sinni horfa á þeirra menn án þess að dæmt væri aukakast. Markvarslan hjá okkur var náttúrlega skelfileg í seinni hálfleik og ég er ekki sammála þessu bulli að vörnin verði að vera góð til að góðir markmenn verji. Við erum að sjá þessa markmenn eins og norska, danska og króatíska hirða algjöra deddara hvað eftir annað og jafnvel verja 3-4 vítaköst í hverjum leik. Við höfum því miður ekki átt almennilegan markvörð síðan Einar Þorvarðarson hætti og það er eitthvað sem ég held að íslensk handboltalið þurfi að skoða. Ef við eigum almennilega markmenn eins og sumir rembast við að halda fram - af hverju er þá enginn af þessum strákum að spila erlendis hjá einhverju stórliði? Svarið er einfalt. Þeir eru einfaldlega ekki nógu góðir. Birkir mundi í mesta lagi teljast meðalmaður á evrópskan mælikvarða og Hreiðar svona skítsæmilegur. Roland var sennilega einn besti markmaður heims 1-2 árum áður en hann fékk íslenskan ríkisborgararétt en þrálát meiðsli setja mark sitt á svona íþróttamenn og slök þjálfun virðist heldur ekki hafa hjálpað honum hér heima heldur. Hann er því bara svona la la í dag. En það breytir því ekki að síðustu daga eru þessir strákar búnir að kynda hressilega undir þjóðarstoltinu og það sannast enn einu sinni að enginn hópur manna er jafnmassívur í að þjappa saman litla þjóðartetrinu í okkur á köldum vetrarkvöldum. Ég segi því áfram strákar og ég hlakka til að sjá ykkur á næsta stórmóti því þetta lið getur aðeins skánað úr þessu. Óli á örugglega 4-5 ár eftir miðað við hvað hann er góður í dag, Guðjón hefur aldrei verið betri og restin eru bara ungir guttar sem eiga langt í land að ná tindi ferilsins svo framtíðin er björt og ég hreinlega hlakka til framtíðarinnar.
CV...
...er held ég það leiðinlegasta fyrirbæri sem ég hef komist í tæri við.
Magnað að horfa á Ingibjörgu Sólrúnu og Árna Matthiesen karpa um skattbyrði Íslendinga. Þau tvö voru hvort um sig að matreiða mjög einfaldan hlut á þann hátt sem hentaði málflutningnum. Það gefur augaleið að þegar tekjur hækka án þess að persónuafsláttur eða skattbyrði breytist í takt að skattbyrði á hvern einstakling hækki að meðaltali en það gera ráðstöfunartekjurnar að sama skapi. Það er því tilgangslaust fyrir ríkisstjórnina að þræta um það að skattbyrði hafi hækkað að meðaltali í þeirra stjórnartíð. Miklu nær væri að benda á að laun hafa hækkað meira en gengur og gerist annars staðar og að ráðstöfunartekjur einstaklinga hafa hækkað að meðaltali. Það er engum til skammar. Auk þess er hægt að benda á að skattbyrði á fasta krónutölu hefur minnkað, þ.e. það hlutfall sem ríkið tekur af hverri krónu sem einstaklingur vinnur sér inn hefur lækkað. Hins vegar hefur sama hlutfall sem sveitarfélagið Reykjavík hirðir af hverri krónu hækkað og það er eitthvað sem mér fannst Árni ekki koma almennilega á framfæri.
Strákarnir okkar
Eftir frábæra baráttu og framúrskarandi frammistöðu hafa strákarnir okkar líklega lokið keppni á EM í handbolta. Eina von okkar er að Rússar flengi Dani sem ég held að sé ekki líklegt. Mín skoðun er sú að það eina sem hafi komið í veg fyrir að við færum í undanúrslitin sé ótrúleg óheppni með meiðsli og svo var dómgæslan í þessum leik í dag náttúrlega fyrir neðan allar hellur. Ég meina Norðmennirnir voru meira að segja hissa á sumum dómunum sem við fengum á okkur. Sem dæmi má nefna rauða spjaldið sem Heimir fékk í lokin. Þetta var klárlega tveggja mínútna brot en að gefa manni beint rautt fyrir þessa smámuni er náttúrlega fáránlegt. Eins fannst mér þeir gefa Norðmönnum allt of frjálsar hendur með að ýta mönnum inn í teiginn á meðan okkar menn máttu ekki einu sinni horfa á þeirra menn án þess að dæmt væri aukakast. Markvarslan hjá okkur var náttúrlega skelfileg í seinni hálfleik og ég er ekki sammála þessu bulli að vörnin verði að vera góð til að góðir markmenn verji. Við erum að sjá þessa markmenn eins og norska, danska og króatíska hirða algjöra deddara hvað eftir annað og jafnvel verja 3-4 vítaköst í hverjum leik. Við höfum því miður ekki átt almennilegan markvörð síðan Einar Þorvarðarson hætti og það er eitthvað sem ég held að íslensk handboltalið þurfi að skoða. Ef við eigum almennilega markmenn eins og sumir rembast við að halda fram - af hverju er þá enginn af þessum strákum að spila erlendis hjá einhverju stórliði? Svarið er einfalt. Þeir eru einfaldlega ekki nógu góðir. Birkir mundi í mesta lagi teljast meðalmaður á evrópskan mælikvarða og Hreiðar svona skítsæmilegur. Roland var sennilega einn besti markmaður heims 1-2 árum áður en hann fékk íslenskan ríkisborgararétt en þrálát meiðsli setja mark sitt á svona íþróttamenn og slök þjálfun virðist heldur ekki hafa hjálpað honum hér heima heldur. Hann er því bara svona la la í dag. En það breytir því ekki að síðustu daga eru þessir strákar búnir að kynda hressilega undir þjóðarstoltinu og það sannast enn einu sinni að enginn hópur manna er jafnmassívur í að þjappa saman litla þjóðartetrinu í okkur á köldum vetrarkvöldum. Ég segi því áfram strákar og ég hlakka til að sjá ykkur á næsta stórmóti því þetta lið getur aðeins skánað úr þessu. Óli á örugglega 4-5 ár eftir miðað við hvað hann er góður í dag, Guðjón hefur aldrei verið betri og restin eru bara ungir guttar sem eiga langt í land að ná tindi ferilsins svo framtíðin er björt og ég hreinlega hlakka til framtíðarinnar.
CV...
...er held ég það leiðinlegasta fyrirbæri sem ég hef komist í tæri við.
29. jan. 2006
Boltinn
Mínir menn að klára Úlfana í þessum töluðu orðum. Komnir í 3-0 og Saha heldur uppteknum hætti að skora þegar hann er í byrjunarliðinu. Richardson búinn að setja tvö líka og er að standa sig strákurinn. Það er hins vegar gaman að sjá Rassenal skíta á sig og með þessu áframhaldi held ég að þeir muni ekki geta haldið í Henry enn eitt árið. Það verður gaman að sjá hann og Etoo saman hjá Barca á næsta ári. Síðan virðast auradrengirnir hjá Chelsea eitthvað vera að missa flugið og gerðu bara jafntefli gegn arfaslöku liði Everton. Vonandi er það bara merki um það sem koma skal.
Strákarnir okkar
Þeir voru góðir á móti Serbum og enn betri á móti Dönum. Snorri að standa sig vel í báðum leikjunum og maður skilur ekki af hverju Dagur hefur haldið þessum strák út úr liðinu sl. ár. Síðan hafa Alexander, Guðjón og Arnór átt góða spretti líka. Fúsi búinn að vera góður í vörninni svo þetta er allt að smella saman. Annars eru þeir búnir að vera fremur slakir á móti Ungverjum í fyrri hálfleik en nú er kominn hálfleikur og við erum 2 mörkum undir. Það er samt gaman að sjá að við getum hvílt lykilmenn í dag og leyft þessum lítið reyndu strákum að spreyta sig aðeins. Fínt fyrir þá að fá þessa reynslu.
Frábær teiti í gær
Vorum í matarboði hjá Eika og Guðnýju í gær með Hjalta og Silju. Frábært boð og við tókum vel á því Mr&Mrs og Pictionary. Við Edda stóðum okkur sæmilega en unnum ekki í Mr&Mrs en stelpurnar rasskelltu okkur strákana í Pictionary. Síðan var tekið hressilega á Jagermeisterflöskunni sem ég er búinn að eiga hér í frystinum síðan í sumar. Síðan var vel veitt af léttvínum og kokdillum enda er heilsan ekki upp á marga fiska í dag.
Mínir menn að klára Úlfana í þessum töluðu orðum. Komnir í 3-0 og Saha heldur uppteknum hætti að skora þegar hann er í byrjunarliðinu. Richardson búinn að setja tvö líka og er að standa sig strákurinn. Það er hins vegar gaman að sjá Rassenal skíta á sig og með þessu áframhaldi held ég að þeir muni ekki geta haldið í Henry enn eitt árið. Það verður gaman að sjá hann og Etoo saman hjá Barca á næsta ári. Síðan virðast auradrengirnir hjá Chelsea eitthvað vera að missa flugið og gerðu bara jafntefli gegn arfaslöku liði Everton. Vonandi er það bara merki um það sem koma skal.
Strákarnir okkar
Þeir voru góðir á móti Serbum og enn betri á móti Dönum. Snorri að standa sig vel í báðum leikjunum og maður skilur ekki af hverju Dagur hefur haldið þessum strák út úr liðinu sl. ár. Síðan hafa Alexander, Guðjón og Arnór átt góða spretti líka. Fúsi búinn að vera góður í vörninni svo þetta er allt að smella saman. Annars eru þeir búnir að vera fremur slakir á móti Ungverjum í fyrri hálfleik en nú er kominn hálfleikur og við erum 2 mörkum undir. Það er samt gaman að sjá að við getum hvílt lykilmenn í dag og leyft þessum lítið reyndu strákum að spreyta sig aðeins. Fínt fyrir þá að fá þessa reynslu.
Frábær teiti í gær
Vorum í matarboði hjá Eika og Guðnýju í gær með Hjalta og Silju. Frábært boð og við tókum vel á því Mr&Mrs og Pictionary. Við Edda stóðum okkur sæmilega en unnum ekki í Mr&Mrs en stelpurnar rasskelltu okkur strákana í Pictionary. Síðan var tekið hressilega á Jagermeisterflöskunni sem ég er búinn að eiga hér í frystinum síðan í sumar. Síðan var vel veitt af léttvínum og kokdillum enda er heilsan ekki upp á marga fiska í dag.
28. jan. 2006
Framhald ferðasögunnar
Mánudagurinn 16. janúar
Áttum rólegan dag. Sváfum úr og vorum ekki komin út fyrr en eftir hádegið. Gengum að Montparnasse-verslunarmiðstöðinni með viðkomu í garði Luxemborgarhallarinnar. Versluðum svolítið þar en gengum síðan um verslunargöturnar alla leiðina niður í miðbæ. Komumst í m.a. í Aigle-búð en það er rosalega fínt hestavörumerki og þar keypti ég reiðskó og reiðlegghlífar fyrir Eddu. Síðan gengum við heim eftir Rue Mouffetard. Samtals gengum við upp undir 20 km þennan dag. Keyptum okkur mat á leiðinni og borðuðum hann í kósílegheitum uppi á herbergi. Síðan var farið snemma að sofa.
Þriðjudagur 17. janúar
Vöknuðum um kl. 10 og fengum okkur morgunverð á hótelinu. Tókum svo lestina niður í bæ og skoðuðum Frúarkirkju. Eyddum þar góðri stund en ákváðum svo vegna veðurs að skynsamlegast væri að vera sem mest innandyra og fórum því aftur að versla. Gengum nú eftir Rue Rivoli en fljótlega hittum við á H&M búð en eins og margir vita er það í miklu uppáhaldi hjá Eddu Guðrúnu og því var ekki farið mikið lengra þann daginn. Við þessa götu má líka finna að minnsta kosti tvær Zara búðir auk þess sem C&A og fleiri keðjur hafa útibú þarna. Fengum okkur síðbúinn hádegisverð á subbulegum stað við St. Jaques torg og þar sem orkan var fremur lítil og veðrið leiðinlegt ákváðum við að drífa okkur til baka. Fengum okkur að borða í bakaleiðinni og slöppuðum af á hótelinu það sem eftir var dags.
Miðvikudagur 18. janúar
Þar sem við höfðum komist að því að Louvre væri sérlega lengi opið á miðvikudögum varð þessi dagur fyrir valinu til að heimsækja þetta fornfræga safn. Vöknuðum því fremur snemma, fengum okkur morgunmat og tókum svo neðanjarðarlestina þangað. Vorum mætt þar fyrir 11 og ákváðum að byrja á besta stað og skoðuðum því ítölsku meistarana fyrst þar sem Da Vinci er að sjálfsögðu frægastur. Mannfjöldin við Monu Lisu var ótrúlegur og maður varð svolítið hissa að sjá hversu lítil þessi mynd er raunverulega. Það var hins vegar mikil upplifun eins og reyndar að sjá öll hin frægu verkin sem þarna voru. Tókum síðan frönsku málverkin og fengum okkur síðan hádegismat í einni kaffiteríunni. Síðan var tekinn púlsinn á rómverskum, grískum og egypskum fornminjum auk þess sem við rétt kíktum á mesópótamísku deildina. Að auki skoðuðum við skúlptúra franskra meistara en þegar hér var komið sögu og rúmir sex tímar liðnir ákváðum við að líklega væri komið nóg og kíktum þá í nýju verslunarmiðstöðina sem er undir nýja inngangnum. Verslaði þar svolítið af DVD myndum en urðum fljótlega þreytt á því og drifum okkur heim á hótel. Slökuðum aðeins á en fórum síðan á frábæran ítalskan veitingastað við Rue Descartes sem heitir Al Solito Posto. Hann skartaði ljúffengum ítölskum mat á hlægilegu verði. Eftir matinn fórum við síðan heim á hótel og slökuðum á.
Fimmtudagurinn 19. janúar
Vöknuðum um kl. 10 og fengum okkur að borða á hótelinu. Drifum okkur svo í neðanjarðarlestina og fórum að Eiffelturninum. Því miður var efsta hæðin lokuð vegna viðhalds en við fórum á miðhæðina í staðinn en hún er í 115m hæð. Höfðum þaðan stórkostlegt útsýni yfir stóran hluta Parísar en þó sérstaklega miðborgina. Gengum síðan niður á 1. hæðina og maður mundi þá eftir byrjunaratriðinu í A View to a Kill sem gerðist að miklu leyti í þessum þröngu stigum. 1. hæðin er í 57m hæð en tókum síðan lyftuna þaðan. Gengum að Chaillothöllinni sem er hinum megin við Signu. Þaðan er frábært að taka myndir af turninum og hún er líka sérlega falleg sjálf. Síðan tókum við metroið að Sigurboganum og gengum síðan þaðan niður Champs Elysees. Það sem vakti held ég mesta furðu okkar í París var hringtorgið í kringum Sigurbogann en það er líklega 7-8 akreinar og ástandið þar er hin mesta súpa. Margir aka hring eftir hring á innstu akrein og eiga í vandræðum með að komast út. Settumst síðan inn á mjög fínan veitingastað (Roman Bistrot) ofarlega við breiðstrætið. Þar fengum við okkur frábæran málsverð áður en göngunni var haldið áfram niður í bæ fram hjá mörgum af frægustu tískuhúsum heims. Gengum síðan Marcel Proust stíginn í gegnum Pierre Cardin garðinn og komumst þannig að Concorde torgið. Þaðan er örstutt að La Madelaine sem við gripum tækifærið til að skoða. Það er líklega en magnaðasta kirkja sem ég hef skoðað en því miður var hún næstum almyrkvuð þegar við skoðuðum hana. Tókum síðan lestina heim og gripum með okkur take-away á leiðinni á hótelið. Áttum síðan notalega kvöldstund og fórum seint í háttinn.
Föstudagurinn 20. janúar
Vöknuðum seint og slöppuðum af í tilefni bóndadagsins. Tókum síðan lestina að nútímalistasafninu í Georges Pompidou miðstöðinni. Okkur langaði reyndar aðallega að skoða húsið sjálft og fórum því ekki í safnið sjálft. Fórum síðan suður fyrir safnið og hittum á alveg hreint stórkostlegan pönnukökustað sem heitir Creperiea Beaubourg en framan við hann er mjög flottur gosbrunnur með nútímalistaverkum. Fengum okkur ljúffengar franskar pönnukökur með öllu tilheyrandi. Södd og glöð gengum við síðan niður að Rue Rivoli og versluðum aðeins meira. Fylgdum síðan aftur tveimur gönguleiðum úr boxinu góða frá Eika, Hjalta og co. en við notuðum þær mikið í ferðinni. Skoðuðum Gallerie Vivienne, Place de Victoires og Palais Royal. Þá skall á algjört skýfall og við hentumst því í metróið og fórum heim á hótel þar sem við borðuðum notalegna kvöldverð og slökuðum svo á.
Laugardagurinn 21. janúar
Við vöknuðum rétt fyrir tíu, fengum okkur morgunmat og tókum síðan lestina niður í bæ þar sem við fórum í mikla gönguferð um eyjarnar á Signu. Byrjuðum á Ile St. Louis og fengum okkur þar hádegismat á fínum veitingastað þar sem við gátum síðan fengið okkur hinn fræga Berthillonís í eftirrétt. Þessi frægi ís er framleiddur þarna á eyjunni og hefur langa hefð og reyndist eftir allt saman mjög ljúffengur en mjög bragðsterkur. Fórum síðan yfir á Ile de la Cite og skoðuðum allar fallegu brýrnar sem tengja hana við Rive Gauche (vinstri bakkann). Meðal þeirra er Pont Neuf og Pont des Arts. Ákváðum síðan að fara í klukkustundarlanga siglingu um Signu þar sem siglt var framhjá öllum frægustu stöðunum við ána og við sáum hluti sem við höfðum þegar skoðað frá nýju sjónarhorni. Eftir siglinguna gengum við heim á hótel eftir Rue Monge. Lögðum okkur í rúman klukkutíma en drifum okkur svo út að borða á frábærum stað við Rue Mouffetard sem heitir Au Petit Bistrot. Eftir massíva nautasteik og nokkur glös af rauðvíni röltum við heim á hótel og slökuðum á.
Sunnudagurinn 22. janúar
Ákváðum að slappa af í dag. Sváfum fram yfir hádegi en fórum svo í góðan göngutúr um nágrenni hótelsins. Fengum okkur morgunn-/hádegisverð á frábærum crepes-stað sem heitir Chez Nicos og stendur við Rue Mouffetard. Gengum svo í stóran hring aftur að hótelinu og byrjuðum að pakka aðeins. Röltum síðan eftir snarli um kvöldið og borðuðum saman uppi á herbergi. Kampavín og jarðaber í eftirrétt og síðan slökun og rólegheit.
Mánudagurinn 23. janúar
Vöknuðum snemma, kláruðum að pakka, tjékkuðum okkur út og fengum okkur svo morgunmat. Tókum síðan skutlu sem hótelið útvegaði út á flugvöll. Hittum miðaldra ameríska konu og aðra amerísku stelpu um tvítugt í skutlunni og spjölluðum heilmikið við þær. Vorum síðan samferða þeirri miðaldra alveg út í flugvél því hún flaug með Icelandair til New York. Vorum mjög tímanlega út á flugvöll og allt gekk eins og í sögu. Lentum á Íslandi um klukkan hálffimm og mamma gamla var að sjálfsögðu komin að sækja okkur. Frábær ferð á enda en við eigum fullt af frábærum myndum, nokkur ágæt vídeó og að sjálfsögðu allar minningarnar. París er klárlega rétti staðurinn fyrir brúðkaupsferð ef þið eruð að velta því fyrir ykkur. Bon appetit.
Mánudagurinn 16. janúar
Áttum rólegan dag. Sváfum úr og vorum ekki komin út fyrr en eftir hádegið. Gengum að Montparnasse-verslunarmiðstöðinni með viðkomu í garði Luxemborgarhallarinnar. Versluðum svolítið þar en gengum síðan um verslunargöturnar alla leiðina niður í miðbæ. Komumst í m.a. í Aigle-búð en það er rosalega fínt hestavörumerki og þar keypti ég reiðskó og reiðlegghlífar fyrir Eddu. Síðan gengum við heim eftir Rue Mouffetard. Samtals gengum við upp undir 20 km þennan dag. Keyptum okkur mat á leiðinni og borðuðum hann í kósílegheitum uppi á herbergi. Síðan var farið snemma að sofa.
Þriðjudagur 17. janúar
Vöknuðum um kl. 10 og fengum okkur morgunverð á hótelinu. Tókum svo lestina niður í bæ og skoðuðum Frúarkirkju. Eyddum þar góðri stund en ákváðum svo vegna veðurs að skynsamlegast væri að vera sem mest innandyra og fórum því aftur að versla. Gengum nú eftir Rue Rivoli en fljótlega hittum við á H&M búð en eins og margir vita er það í miklu uppáhaldi hjá Eddu Guðrúnu og því var ekki farið mikið lengra þann daginn. Við þessa götu má líka finna að minnsta kosti tvær Zara búðir auk þess sem C&A og fleiri keðjur hafa útibú þarna. Fengum okkur síðbúinn hádegisverð á subbulegum stað við St. Jaques torg og þar sem orkan var fremur lítil og veðrið leiðinlegt ákváðum við að drífa okkur til baka. Fengum okkur að borða í bakaleiðinni og slöppuðum af á hótelinu það sem eftir var dags.
Miðvikudagur 18. janúar
Þar sem við höfðum komist að því að Louvre væri sérlega lengi opið á miðvikudögum varð þessi dagur fyrir valinu til að heimsækja þetta fornfræga safn. Vöknuðum því fremur snemma, fengum okkur morgunmat og tókum svo neðanjarðarlestina þangað. Vorum mætt þar fyrir 11 og ákváðum að byrja á besta stað og skoðuðum því ítölsku meistarana fyrst þar sem Da Vinci er að sjálfsögðu frægastur. Mannfjöldin við Monu Lisu var ótrúlegur og maður varð svolítið hissa að sjá hversu lítil þessi mynd er raunverulega. Það var hins vegar mikil upplifun eins og reyndar að sjá öll hin frægu verkin sem þarna voru. Tókum síðan frönsku málverkin og fengum okkur síðan hádegismat í einni kaffiteríunni. Síðan var tekinn púlsinn á rómverskum, grískum og egypskum fornminjum auk þess sem við rétt kíktum á mesópótamísku deildina. Að auki skoðuðum við skúlptúra franskra meistara en þegar hér var komið sögu og rúmir sex tímar liðnir ákváðum við að líklega væri komið nóg og kíktum þá í nýju verslunarmiðstöðina sem er undir nýja inngangnum. Verslaði þar svolítið af DVD myndum en urðum fljótlega þreytt á því og drifum okkur heim á hótel. Slökuðum aðeins á en fórum síðan á frábæran ítalskan veitingastað við Rue Descartes sem heitir Al Solito Posto. Hann skartaði ljúffengum ítölskum mat á hlægilegu verði. Eftir matinn fórum við síðan heim á hótel og slökuðum á.
Fimmtudagurinn 19. janúar
Vöknuðum um kl. 10 og fengum okkur að borða á hótelinu. Drifum okkur svo í neðanjarðarlestina og fórum að Eiffelturninum. Því miður var efsta hæðin lokuð vegna viðhalds en við fórum á miðhæðina í staðinn en hún er í 115m hæð. Höfðum þaðan stórkostlegt útsýni yfir stóran hluta Parísar en þó sérstaklega miðborgina. Gengum síðan niður á 1. hæðina og maður mundi þá eftir byrjunaratriðinu í A View to a Kill sem gerðist að miklu leyti í þessum þröngu stigum. 1. hæðin er í 57m hæð en tókum síðan lyftuna þaðan. Gengum að Chaillothöllinni sem er hinum megin við Signu. Þaðan er frábært að taka myndir af turninum og hún er líka sérlega falleg sjálf. Síðan tókum við metroið að Sigurboganum og gengum síðan þaðan niður Champs Elysees. Það sem vakti held ég mesta furðu okkar í París var hringtorgið í kringum Sigurbogann en það er líklega 7-8 akreinar og ástandið þar er hin mesta súpa. Margir aka hring eftir hring á innstu akrein og eiga í vandræðum með að komast út. Settumst síðan inn á mjög fínan veitingastað (Roman Bistrot) ofarlega við breiðstrætið. Þar fengum við okkur frábæran málsverð áður en göngunni var haldið áfram niður í bæ fram hjá mörgum af frægustu tískuhúsum heims. Gengum síðan Marcel Proust stíginn í gegnum Pierre Cardin garðinn og komumst þannig að Concorde torgið. Þaðan er örstutt að La Madelaine sem við gripum tækifærið til að skoða. Það er líklega en magnaðasta kirkja sem ég hef skoðað en því miður var hún næstum almyrkvuð þegar við skoðuðum hana. Tókum síðan lestina heim og gripum með okkur take-away á leiðinni á hótelið. Áttum síðan notalega kvöldstund og fórum seint í háttinn.
Föstudagurinn 20. janúar
Vöknuðum seint og slöppuðum af í tilefni bóndadagsins. Tókum síðan lestina að nútímalistasafninu í Georges Pompidou miðstöðinni. Okkur langaði reyndar aðallega að skoða húsið sjálft og fórum því ekki í safnið sjálft. Fórum síðan suður fyrir safnið og hittum á alveg hreint stórkostlegan pönnukökustað sem heitir Creperiea Beaubourg en framan við hann er mjög flottur gosbrunnur með nútímalistaverkum. Fengum okkur ljúffengar franskar pönnukökur með öllu tilheyrandi. Södd og glöð gengum við síðan niður að Rue Rivoli og versluðum aðeins meira. Fylgdum síðan aftur tveimur gönguleiðum úr boxinu góða frá Eika, Hjalta og co. en við notuðum þær mikið í ferðinni. Skoðuðum Gallerie Vivienne, Place de Victoires og Palais Royal. Þá skall á algjört skýfall og við hentumst því í metróið og fórum heim á hótel þar sem við borðuðum notalegna kvöldverð og slökuðum svo á.
Laugardagurinn 21. janúar
Við vöknuðum rétt fyrir tíu, fengum okkur morgunmat og tókum síðan lestina niður í bæ þar sem við fórum í mikla gönguferð um eyjarnar á Signu. Byrjuðum á Ile St. Louis og fengum okkur þar hádegismat á fínum veitingastað þar sem við gátum síðan fengið okkur hinn fræga Berthillonís í eftirrétt. Þessi frægi ís er framleiddur þarna á eyjunni og hefur langa hefð og reyndist eftir allt saman mjög ljúffengur en mjög bragðsterkur. Fórum síðan yfir á Ile de la Cite og skoðuðum allar fallegu brýrnar sem tengja hana við Rive Gauche (vinstri bakkann). Meðal þeirra er Pont Neuf og Pont des Arts. Ákváðum síðan að fara í klukkustundarlanga siglingu um Signu þar sem siglt var framhjá öllum frægustu stöðunum við ána og við sáum hluti sem við höfðum þegar skoðað frá nýju sjónarhorni. Eftir siglinguna gengum við heim á hótel eftir Rue Monge. Lögðum okkur í rúman klukkutíma en drifum okkur svo út að borða á frábærum stað við Rue Mouffetard sem heitir Au Petit Bistrot. Eftir massíva nautasteik og nokkur glös af rauðvíni röltum við heim á hótel og slökuðum á.
Sunnudagurinn 22. janúar
Ákváðum að slappa af í dag. Sváfum fram yfir hádegi en fórum svo í góðan göngutúr um nágrenni hótelsins. Fengum okkur morgunn-/hádegisverð á frábærum crepes-stað sem heitir Chez Nicos og stendur við Rue Mouffetard. Gengum svo í stóran hring aftur að hótelinu og byrjuðum að pakka aðeins. Röltum síðan eftir snarli um kvöldið og borðuðum saman uppi á herbergi. Kampavín og jarðaber í eftirrétt og síðan slökun og rólegheit.
Mánudagurinn 23. janúar
Vöknuðum snemma, kláruðum að pakka, tjékkuðum okkur út og fengum okkur svo morgunmat. Tókum síðan skutlu sem hótelið útvegaði út á flugvöll. Hittum miðaldra ameríska konu og aðra amerísku stelpu um tvítugt í skutlunni og spjölluðum heilmikið við þær. Vorum síðan samferða þeirri miðaldra alveg út í flugvél því hún flaug með Icelandair til New York. Vorum mjög tímanlega út á flugvöll og allt gekk eins og í sögu. Lentum á Íslandi um klukkan hálffimm og mamma gamla var að sjálfsögðu komin að sækja okkur. Frábær ferð á enda en við eigum fullt af frábærum myndum, nokkur ágæt vídeó og að sjálfsögðu allar minningarnar. París er klárlega rétti staðurinn fyrir brúðkaupsferð ef þið eruð að velta því fyrir ykkur. Bon appetit.
27. jan. 2006
Strákarnir okkar
Já nú eru þeir sko strákarnir okkar. Horfði á þessa snilld í dag og get ekki sagt annað en gamalkunn bjartsýni hafi skotið upp kollinum hjá Geislanum. Frábær varnarleikur sérstaklega í fyrri hálfleik og síðan tóku þeir þetta bara létt í seinni hálfleik. Slökuðu aðeins á en um leið og Serbarnir minnkuðu muninn í 3 mörk þá bættu þeir bara aðeins í og stungu aftur af. Óli átti frábæran leik og Guðjón Valur líka. Snorri Steinn var valinn maður leiksins en þó hann hafi verið góður fannst mér hann nú ekki alveg eiga það skilið. Að mínu mati var Fúsi maður leiksins því hann var hjartað í annars frábærri vörn okkar manna og það er gott að fá aftur bangsann í vörnina. Nú liggja Danir í því á morgunn en mér líst reyndar ekkert á þennan Kasper Hvidt sem er í markinu hjá þeim. Hrikalega góður markvörður og hann var í rosalegu stuði í kvöld á móti Ungverjum. Áfram Ísland!!
MUFC og miðjumennirnir
Hvernig er það? Ætlar Ferguson ekkert að fara að kaupa miðjumann áður en leikmannamarkaðurinn lokar. Hvurslags eiginlega rugl er þetta. Annars var Fletcher massagóður í leiknum í gær og Richardson er allur að koma til. Giggs var búinn að vera góður áður en hann fór út af en Smith virtist ekki alveg búinn að átta sig á því að leikurinn væri byrjaður þegar hann kom inn á og það var bara eins og hann væri í reitabolta eða eitthvað. Kannski hafa meiðslin eitthvað háð honum.
Nýjir og upprisnir bloggarar
Viðar er upprisinn sem urðarköttur og Halldór Jón er líka farinn að blogga. Hann fær náttúrlega ekkert sjálfkrafa link heldur verður hann að sanna sig aðeins áður. Ein færsla í viðbót og ég set á hann link hérna til hliðar. Fyrir áhugasama er linkurinn hér.
Já nú eru þeir sko strákarnir okkar. Horfði á þessa snilld í dag og get ekki sagt annað en gamalkunn bjartsýni hafi skotið upp kollinum hjá Geislanum. Frábær varnarleikur sérstaklega í fyrri hálfleik og síðan tóku þeir þetta bara létt í seinni hálfleik. Slökuðu aðeins á en um leið og Serbarnir minnkuðu muninn í 3 mörk þá bættu þeir bara aðeins í og stungu aftur af. Óli átti frábæran leik og Guðjón Valur líka. Snorri Steinn var valinn maður leiksins en þó hann hafi verið góður fannst mér hann nú ekki alveg eiga það skilið. Að mínu mati var Fúsi maður leiksins því hann var hjartað í annars frábærri vörn okkar manna og það er gott að fá aftur bangsann í vörnina. Nú liggja Danir í því á morgunn en mér líst reyndar ekkert á þennan Kasper Hvidt sem er í markinu hjá þeim. Hrikalega góður markvörður og hann var í rosalegu stuði í kvöld á móti Ungverjum. Áfram Ísland!!
MUFC og miðjumennirnir
Hvernig er það? Ætlar Ferguson ekkert að fara að kaupa miðjumann áður en leikmannamarkaðurinn lokar. Hvurslags eiginlega rugl er þetta. Annars var Fletcher massagóður í leiknum í gær og Richardson er allur að koma til. Giggs var búinn að vera góður áður en hann fór út af en Smith virtist ekki alveg búinn að átta sig á því að leikurinn væri byrjaður þegar hann kom inn á og það var bara eins og hann væri í reitabolta eða eitthvað. Kannski hafa meiðslin eitthvað háð honum.
Nýjir og upprisnir bloggarar
Viðar er upprisinn sem urðarköttur og Halldór Jón er líka farinn að blogga. Hann fær náttúrlega ekkert sjálfkrafa link heldur verður hann að sanna sig aðeins áður. Ein færsla í viðbót og ég set á hann link hérna til hliðar. Fyrir áhugasama er linkurinn hér.
25. jan. 2006
Komin aftur frá París
Nú eru Geislinn og nýbökuð spúsa hans komin aftur úr brúðkaupsferð til Parísar sem heppnaðist í alla staði mjög vel. Veðrið var gott nær allan tímann og það var fremur lítið um ferðamenn svo maður hafði nógan tíma og pláss til að skoða sig um. En þá snúum við okkur að ferðasögunni sem gæti orðið í lengra lagi og birst í nokkrum pörtum.
Ferðasagan
Föstudagurinn 13. janúar
Vöknuðum eldsnemma heima í Hólmgarði og litum út. 20 cm jafnfallinn snjór, fyrsta almennilega snjókoma vetrarins og við á leiðinni út á flugvöll. Vorum snögg að drífa okkur af stað til að hafa nógan tíma. Reykjanesbrautin var illfær vegna fannfergis því ekki hafði verið skafið þarna kl. 5 um morgunn. Við vorum hins vegar tímanlega í því og fluginu var þar að auki frestað um rúman hálftíma svo við vorum í góðum málum. Komumst í loftið áfallalaust og fyrir utan smá ókyrrð yfir Skotlandi gekk flugið vel líka. Lentum á Charles de Gaulle um hádegisbilið og náðum okkur í leigubíl. Reyndar má eiginlega segja að hann hafi náð í okkur því það var einhver leigubílstjóri sem snaraði okkur eins og kálf á ródeói og teymdi okkur í ómerkta leigubílinn sinn. Í ljós kom að hann ætlaði að rukka okkur 95 evrur sem okkur þótti heldur mikið en létum okkur hafa það. Komumst að því seinn að gangverðið á þessari leið er ca. 70-100 evrur svo við vorum ekki rænd neitt meiriháttar. Vorum komin á hótelið (Hotel Cardinal Rive Gauche = Kardínálahótelið á vinstri bakkanum) upp úr kl. eitt og kom í ljós að þetta var fínasta hótel. Herbergið var reyndar heldur minna en lesa mátti úr lýsingunum en það var notalega innréttað og allur nauðsynlegasti munaður fyrir hendi. Það er líka staðsett í útjaðri Latínuhverfisins og aðeins örskot verið að labba niður í bæ. Um kvöldið fórum við út að svipast í kringum okkur og átta okkur á umhverfinu. Uppgötvuðum fljótlega að í beinu framhaldi af götunni okkar var ein rótgrónasta markaðs- og verslunargata Parísar, Rue Mouffetard. Gengum hana nær á enda og settumst síðan inn á bistrotbar sem ber nafnið Le Mouffetard. Fengum fínan kvöldverð og á eftir drifum við okkur heim á hótel í svefninn því við vorum vansvefta eftir stutta nótt.
Laugardagurinn 14. janúar
Vöknuðum seint og illa en vorum komin á ról um ellefuleytið. Fórum í mikinn göngutúr um Latínuhverfið. Skoðuðum St. Medard kirkjuna, Pantheon (þar sem Rousseau, Voltaire og Victor Hugo eru jarðsettir) og St. Etienne du Mont. Gengum síðan um háskólahverfið og fram hjá Sorbonne. Síðan skoðumum við Miðaldasafnið að utan og getur maður séð Galló-Rómönsku böðin fremur vel utan frá. Síðan fram hjá Severin kirkjunni sem er umlukin íbúðarhúsum í mjög þröngri götu. Þaðan fram hjá St. Julien le Pauvre og að útimarkaðnum við Mauberttorgið. Þarna komu gönguleiðakort sem við fengum í brúðkaupsgjöf frá gömlu hestagrúppunni sér að góðum notum eins og reyndar alla ferðina. Nú var liðið langt á eftirmiðdaginn og við drifum okkur heim á hótel því von var á Huldu systur hennar Eddu og Jens kærasta hennar. Þau gáfu okkur í brúðkaupsgjöf, út að borða og miða á kabarettsýningu í Lido sem er heimsfrægur kabarett við Champs Elysee's. Vorum svolítið snemma í því og fengum okkur göngutúr um breiðstrætið fræga en síðan var komið að matnum og sjóvinu og var það í einu orði sagt stórkostlegt. Á eftir fórum við síðan niður í bæ á bar sem heitir Le Petit Pont og er á Signubökkum gegnt Frúarkirkju. Þar fengum við Jens okkur vindil og bjór en stelpurnar fengur sér sykursæta kokkteila. Síðan fórum við heim í bælið um kl. 3 eftir frábæra kvöldstund.
Sunnudagurinn 15. janúar
Vöknuðum aftur um kl. 11 en höfðum ákveðið kvöldið áður að borða morgunmat á Coffee Parisien sem er morgunverðastaður í amerískum stíl nálægt St. Germain de Pres. Vorum mætt alveg um 12 þegar þeir opna og fengum sæti en það mátti ekki tæpara standa því 5 mínútum eftir að við komum var orðið troðið og fjöldi fólks beið eftir sæti. Ég fékk mér auðvitað amrískar pönnukökur en Edda fékk sér einhverja eggjaköku. Pakksödd drifum við okkur í neðanjarðarlestina og tókum hana norður í Montmartre sem er hæð í norðanverðum miðbæ Parísar. Þar blasti strax við Rauða myllan og síðan skoðuðum við líka Moulin de la Galette og Moulin Radet sem eru í hverfinu fyrir ofan Rauðu mylluna. Skoðuðum síðustu vínekruna innan borgarmarkana og lítinn kabarett þar sem Picasso og Renoir voru fastagestir áður en þeir urðu heimsfrægir. Þaðan þræddum við okkur um þröngar verslunargötur að Tertre-torginu þar sem fjöldi listamanna málar myndir undir berum himni um helgar. Keyptum glæsilega mynd í stofuna hér af öldnum snillingi. Skoðuðum síðan Sacre Cæur sem er einhver fallegasta kirkja sem ég hef komið í en hún stendur eiginlega á toppi Montmartehæðarinnar. Fórum nú niður í bæ og skoðuðum Place de la Concorde og fórum yfir Alexanders III brúnna á leið okkar að Hotel Invalides þar sem er hergagnasafn og dómkirkjan þar sem kista Napóleons með jarðneskum leifum hans er geymd og til sýnis. Fórum því næst í stutt stopp á hótelið áður en við röltum niður á Rue Mouffetard til að fá okkur að borða á frábærum fonduestað sem við munum ekki hvað heitir. Þar var afslappað andrúmsloft og góður matur. Síðan var komið að kveðjustund því Hulda og Jens þurftu að snúa aftur til Brussel og við þurftum að halda áfram í brúðkaupsferð. Fórum síðan heim á hótel í háttinn.
Framhald á morgunn eða í kvöld.
Nú eru Geislinn og nýbökuð spúsa hans komin aftur úr brúðkaupsferð til Parísar sem heppnaðist í alla staði mjög vel. Veðrið var gott nær allan tímann og það var fremur lítið um ferðamenn svo maður hafði nógan tíma og pláss til að skoða sig um. En þá snúum við okkur að ferðasögunni sem gæti orðið í lengra lagi og birst í nokkrum pörtum.
Ferðasagan
Föstudagurinn 13. janúar
Vöknuðum eldsnemma heima í Hólmgarði og litum út. 20 cm jafnfallinn snjór, fyrsta almennilega snjókoma vetrarins og við á leiðinni út á flugvöll. Vorum snögg að drífa okkur af stað til að hafa nógan tíma. Reykjanesbrautin var illfær vegna fannfergis því ekki hafði verið skafið þarna kl. 5 um morgunn. Við vorum hins vegar tímanlega í því og fluginu var þar að auki frestað um rúman hálftíma svo við vorum í góðum málum. Komumst í loftið áfallalaust og fyrir utan smá ókyrrð yfir Skotlandi gekk flugið vel líka. Lentum á Charles de Gaulle um hádegisbilið og náðum okkur í leigubíl. Reyndar má eiginlega segja að hann hafi náð í okkur því það var einhver leigubílstjóri sem snaraði okkur eins og kálf á ródeói og teymdi okkur í ómerkta leigubílinn sinn. Í ljós kom að hann ætlaði að rukka okkur 95 evrur sem okkur þótti heldur mikið en létum okkur hafa það. Komumst að því seinn að gangverðið á þessari leið er ca. 70-100 evrur svo við vorum ekki rænd neitt meiriháttar. Vorum komin á hótelið (Hotel Cardinal Rive Gauche = Kardínálahótelið á vinstri bakkanum) upp úr kl. eitt og kom í ljós að þetta var fínasta hótel. Herbergið var reyndar heldur minna en lesa mátti úr lýsingunum en það var notalega innréttað og allur nauðsynlegasti munaður fyrir hendi. Það er líka staðsett í útjaðri Latínuhverfisins og aðeins örskot verið að labba niður í bæ. Um kvöldið fórum við út að svipast í kringum okkur og átta okkur á umhverfinu. Uppgötvuðum fljótlega að í beinu framhaldi af götunni okkar var ein rótgrónasta markaðs- og verslunargata Parísar, Rue Mouffetard. Gengum hana nær á enda og settumst síðan inn á bistrotbar sem ber nafnið Le Mouffetard. Fengum fínan kvöldverð og á eftir drifum við okkur heim á hótel í svefninn því við vorum vansvefta eftir stutta nótt.
Laugardagurinn 14. janúar
Vöknuðum seint og illa en vorum komin á ról um ellefuleytið. Fórum í mikinn göngutúr um Latínuhverfið. Skoðuðum St. Medard kirkjuna, Pantheon (þar sem Rousseau, Voltaire og Victor Hugo eru jarðsettir) og St. Etienne du Mont. Gengum síðan um háskólahverfið og fram hjá Sorbonne. Síðan skoðumum við Miðaldasafnið að utan og getur maður séð Galló-Rómönsku böðin fremur vel utan frá. Síðan fram hjá Severin kirkjunni sem er umlukin íbúðarhúsum í mjög þröngri götu. Þaðan fram hjá St. Julien le Pauvre og að útimarkaðnum við Mauberttorgið. Þarna komu gönguleiðakort sem við fengum í brúðkaupsgjöf frá gömlu hestagrúppunni sér að góðum notum eins og reyndar alla ferðina. Nú var liðið langt á eftirmiðdaginn og við drifum okkur heim á hótel því von var á Huldu systur hennar Eddu og Jens kærasta hennar. Þau gáfu okkur í brúðkaupsgjöf, út að borða og miða á kabarettsýningu í Lido sem er heimsfrægur kabarett við Champs Elysee's. Vorum svolítið snemma í því og fengum okkur göngutúr um breiðstrætið fræga en síðan var komið að matnum og sjóvinu og var það í einu orði sagt stórkostlegt. Á eftir fórum við síðan niður í bæ á bar sem heitir Le Petit Pont og er á Signubökkum gegnt Frúarkirkju. Þar fengum við Jens okkur vindil og bjór en stelpurnar fengur sér sykursæta kokkteila. Síðan fórum við heim í bælið um kl. 3 eftir frábæra kvöldstund.
Sunnudagurinn 15. janúar
Vöknuðum aftur um kl. 11 en höfðum ákveðið kvöldið áður að borða morgunmat á Coffee Parisien sem er morgunverðastaður í amerískum stíl nálægt St. Germain de Pres. Vorum mætt alveg um 12 þegar þeir opna og fengum sæti en það mátti ekki tæpara standa því 5 mínútum eftir að við komum var orðið troðið og fjöldi fólks beið eftir sæti. Ég fékk mér auðvitað amrískar pönnukökur en Edda fékk sér einhverja eggjaköku. Pakksödd drifum við okkur í neðanjarðarlestina og tókum hana norður í Montmartre sem er hæð í norðanverðum miðbæ Parísar. Þar blasti strax við Rauða myllan og síðan skoðuðum við líka Moulin de la Galette og Moulin Radet sem eru í hverfinu fyrir ofan Rauðu mylluna. Skoðuðum síðustu vínekruna innan borgarmarkana og lítinn kabarett þar sem Picasso og Renoir voru fastagestir áður en þeir urðu heimsfrægir. Þaðan þræddum við okkur um þröngar verslunargötur að Tertre-torginu þar sem fjöldi listamanna málar myndir undir berum himni um helgar. Keyptum glæsilega mynd í stofuna hér af öldnum snillingi. Skoðuðum síðan Sacre Cæur sem er einhver fallegasta kirkja sem ég hef komið í en hún stendur eiginlega á toppi Montmartehæðarinnar. Fórum nú niður í bæ og skoðuðum Place de la Concorde og fórum yfir Alexanders III brúnna á leið okkar að Hotel Invalides þar sem er hergagnasafn og dómkirkjan þar sem kista Napóleons með jarðneskum leifum hans er geymd og til sýnis. Fórum því næst í stutt stopp á hótelið áður en við röltum niður á Rue Mouffetard til að fá okkur að borða á frábærum fonduestað sem við munum ekki hvað heitir. Þar var afslappað andrúmsloft og góður matur. Síðan var komið að kveðjustund því Hulda og Jens þurftu að snúa aftur til Brussel og við þurftum að halda áfram í brúðkaupsferð. Fórum síðan heim á hótel í háttinn.
Framhald á morgunn eða í kvöld.
12. jan. 2006
Brúðkaup
Brúðkaupið okkar Eddu var síðastliðinn laugardag. Það tókst frábærlega í alla staði. Athöfnin var frábær. Sigurður Grétar prestur var góður og Páll Óskar stóð sömuleiðis fyrir sínu. Hann söng fyrir okkur Ó, hvílíkt frelsi, Ást og fallegan brúðkaupssálm. Síðan fórum við í myndatöku til alveg frábærs ljósmyndara og svo var það veislan sem tókst alveg frábærlega. Maturinn frábær, kakan meiriháttar, nóg af víni, frábærar ræður og umfram allt frábærir gestir. Við enduðum á því að fara í partý hjá tengdaforeldrum mínum sem stóð til kl. 7 um morguninn. Við fórum reyndar heim rétt fyrir 6 en þeir duglegustu fóru ekki heim fyrr en 7. Það voru bræður mínir og Ingvar. Síðan var gestagangur hérna allan sunnudaginn og á mánudagskvöldið líka. Við fengum alveg rosalegt magn af gjöfum en ég ætla ekkert að vera að útlista það hér svo þið komið frekar í heimsókn að kíkja á þetta. Til að freista ykkar enn frekar þá ætla ég að segja ykkur frá einni gjöfinni. Félagar mínir úr Garðabænum gáfu mér forláta kaffivél sem er til þjónustu reiðubúin hverjum þeim sem lætur sjá sig. Það er hins vegar vissara að bíða með það í 10 daga því við Edda ætlum til Parísar í fyrramálið og verðum til 23. janúar.
Boltinn
Ferguson hefur verið iðinn við kolann á leikmannamarkaðnum síðustu daga. Vidic, Evra og nú kannski Gravesen. Það væri fínt að fá Gravesen á miðjuna til að binda þetta betur saman allt saman. Er reyndar ósáttur við hvað þeir eru búnir að vera slakir í sl. leikjum. Jafntefli við Burton&Howe Albion og Blackburn eru bara ekki ásættanleg úrslit en hvort tveggja var reyndar í bikarnum svo það sleppur. Jafnteflið við Arsenal var kannski sínu verra enda hefur Chel$ky deildina nú í hendi sér.
Helvítis DV
Nú eru þeir endanlega búnir að tapa glórunni. Þessir menn, Jónas og Mikael, sönnuðu það endanlega í gær að þeir eru að mínu viti mestu örlagafífl sem ég hef á ævi minni heyrt getið. Það væri svolítið gaman að safna saman öllum þeim sem segjast hafa séð Mikael Torfason taka pínulítið í nefið og láta þá hringja í DV og gefa þeim ábendingu. Það væri gaman að sjá hvort þeir mundu birta það á vitnisburði einum saman eða hvort Jónas mundi sópa því undir borðið til að hlífa Mikka vini sínum og fjölskyldunni hans. Það segi ég að því gefnu að hinn mjög svo siðsami og hjartahlýji Mikael mundi að sjálfsögðu víkja úr ritstjórninni á meðan á umfjöllun málsins stæði. Það væri örugglega hægt að grafa ýmislegt misjafnt um Jónas Kristjánsson upp líka en málið er bara það að ég hef engan áhuga á að mannorð þessara manna séu svert í fjölmiðlum, jafnvel þó þeir eigi það skilið. Það er nú bara einu sinni þannig að allir hafa sinn djöful að draga. Ef menn brjóta lögin er rétt að láta þau mál fara í gegnum réttarkerfið og þegar menn hafa verið dæmdir þar er mér svo sem sama þótt DV birti fréttir um það þá. En að draga upp gamlar beinagrindur úr skápum fólks sem þegar hefur goldið samfélaginu sínar skuldir gengur gegn grundvallarhugmyndum refsilöggjafarinnar, þ.e. að með afplánun eða sektum taki fólk út sína refsingu. Ég er þess fullviss að það er fátt nýtilegt í kúpunni á þessum mönnum annað en saur og hafragrautur en mér gæti skjátlast, alla vega fullyrtu bræður mínir á laugardaginn að mér skjátlaðist stundum. Ég er viss um þeir voru bara að bulla.
Brúðkaupið okkar Eddu var síðastliðinn laugardag. Það tókst frábærlega í alla staði. Athöfnin var frábær. Sigurður Grétar prestur var góður og Páll Óskar stóð sömuleiðis fyrir sínu. Hann söng fyrir okkur Ó, hvílíkt frelsi, Ást og fallegan brúðkaupssálm. Síðan fórum við í myndatöku til alveg frábærs ljósmyndara og svo var það veislan sem tókst alveg frábærlega. Maturinn frábær, kakan meiriháttar, nóg af víni, frábærar ræður og umfram allt frábærir gestir. Við enduðum á því að fara í partý hjá tengdaforeldrum mínum sem stóð til kl. 7 um morguninn. Við fórum reyndar heim rétt fyrir 6 en þeir duglegustu fóru ekki heim fyrr en 7. Það voru bræður mínir og Ingvar. Síðan var gestagangur hérna allan sunnudaginn og á mánudagskvöldið líka. Við fengum alveg rosalegt magn af gjöfum en ég ætla ekkert að vera að útlista það hér svo þið komið frekar í heimsókn að kíkja á þetta. Til að freista ykkar enn frekar þá ætla ég að segja ykkur frá einni gjöfinni. Félagar mínir úr Garðabænum gáfu mér forláta kaffivél sem er til þjónustu reiðubúin hverjum þeim sem lætur sjá sig. Það er hins vegar vissara að bíða með það í 10 daga því við Edda ætlum til Parísar í fyrramálið og verðum til 23. janúar.
Boltinn
Ferguson hefur verið iðinn við kolann á leikmannamarkaðnum síðustu daga. Vidic, Evra og nú kannski Gravesen. Það væri fínt að fá Gravesen á miðjuna til að binda þetta betur saman allt saman. Er reyndar ósáttur við hvað þeir eru búnir að vera slakir í sl. leikjum. Jafntefli við Burton&Howe Albion og Blackburn eru bara ekki ásættanleg úrslit en hvort tveggja var reyndar í bikarnum svo það sleppur. Jafnteflið við Arsenal var kannski sínu verra enda hefur Chel$ky deildina nú í hendi sér.
Helvítis DV
Nú eru þeir endanlega búnir að tapa glórunni. Þessir menn, Jónas og Mikael, sönnuðu það endanlega í gær að þeir eru að mínu viti mestu örlagafífl sem ég hef á ævi minni heyrt getið. Það væri svolítið gaman að safna saman öllum þeim sem segjast hafa séð Mikael Torfason taka pínulítið í nefið og láta þá hringja í DV og gefa þeim ábendingu. Það væri gaman að sjá hvort þeir mundu birta það á vitnisburði einum saman eða hvort Jónas mundi sópa því undir borðið til að hlífa Mikka vini sínum og fjölskyldunni hans. Það segi ég að því gefnu að hinn mjög svo siðsami og hjartahlýji Mikael mundi að sjálfsögðu víkja úr ritstjórninni á meðan á umfjöllun málsins stæði. Það væri örugglega hægt að grafa ýmislegt misjafnt um Jónas Kristjánsson upp líka en málið er bara það að ég hef engan áhuga á að mannorð þessara manna séu svert í fjölmiðlum, jafnvel þó þeir eigi það skilið. Það er nú bara einu sinni þannig að allir hafa sinn djöful að draga. Ef menn brjóta lögin er rétt að láta þau mál fara í gegnum réttarkerfið og þegar menn hafa verið dæmdir þar er mér svo sem sama þótt DV birti fréttir um það þá. En að draga upp gamlar beinagrindur úr skápum fólks sem þegar hefur goldið samfélaginu sínar skuldir gengur gegn grundvallarhugmyndum refsilöggjafarinnar, þ.e. að með afplánun eða sektum taki fólk út sína refsingu. Ég er þess fullviss að það er fátt nýtilegt í kúpunni á þessum mönnum annað en saur og hafragrautur en mér gæti skjátlast, alla vega fullyrtu bræður mínir á laugardaginn að mér skjátlaðist stundum. Ég er viss um þeir voru bara að bulla.
11. jan. 2006
31. des. 2005
Bloggleti
Hef nú ekkert skrifað hér í rúma 10 daga og mér sýnist menn líka vera farnir að venja komur sínar æ sjaldnar hingað. Í það minnsta hefur hægt töluvert á teljaranum sl. daga. Kannski eru það jólin.
Jólin
Þetta voru svolítið skrýtin jól þar sem ég var að vinna bæði aðfaranótt aðfangadags og jóladags en ég var svo í fríi á jóladag sjálfan og á annan í jólum.
Á jóladag var fínt. Við kíktum á settið í Eskihlíðinni og ég fékk mér kaldan hamborgarhrygg a la mama. Hamborgarhryggurinn klikkar nú aldrei hjá gömlu og ég sat langt fram eftir degi. Á eftir kíktum við svo á tengdó í smá súkkulaði og um kvöldið var síðan jólaboð hjá foreldrum pabba og afkomendum þeirra. Það er alltaf hörkugaman, mikið af jafnöldrum mínum og mikið af skemmtilegu fólki. Við unga fólkið drógum okkur afsíðis þegar þeir eldri fóru að týnast heim og tókum í nýja Trivialið. Það gekk ágætlega en við vorum sammála um að spurningar væru rosalega misléttar eftir bunkum en vorum líka á einu máli um að það væri töluvert léttara en síðustu spil.
Á annan í jólum fórum við Edda síðan til tengdó í mat um kvöldið þar sem þau systkinin komum heim í kotið. Síðan var tekið bæði Trivial og Pictionary strákar á móti stelpum. Við slátruðum þeim tvisvar í Trivial en þær tóku okkur eins og venjulega í Pictionary. Eins og tryggir lesendur vita er listin að tapa mér ekki í blóð borin en ég tók nú reyndar tapinu í Pictionary óvenjuvel þetta árið að mati nærstaddra.
Ég hef síðan verið að vinna milli jóla og nýárs. Var á vakt á þriðjudaginn en á fimmtudaginn var síðan komið að ættarmóti Hólsfjölskyldunnar frá Patreksfirði sem haldið er á fimm ára fresti. Það var miklu meira gaman en ég þorði að vona og við vorum langt fram eftir þar.
Í kvöld var síðan tekið maraþon Axis&Allies spil heima hjá Hafsteini þar sem ég stýrði öxulveldunum gegn Hjörleifi og Hafsteini og endaði það með þrátefli þó að staða Bandamanna hafi verið sjónarmun sterkari þegar við sömdum loks vopnahlé.
Á morgunn er síðan planið að við bræðurnir verðum allir hjá gamla settinu í Eskihlíðinni en Edda ætlar reyndar að vera með systrum sínum heima hjá foreldrum sínum fram yfir miðnætti. Þetta verður í fyrsta skipti í hálft þriðja ár sem við erum allir bræðurnir á landinu í einu svo það verður örugglega meiriháttar gaman enda ætlum við okkur að sletta ærlega úr klaufunum.
Uppgjör ársins
Ætla mér að gera upp nokkur af hugðarefnum mínum á sl. ári á næstu dögum. Má þar nefna lífið og tilveruna, boltann, tónlistina, vinnuna, pólítíkina, bækurnar, hestaferðina og fleira. Hvet ykkur til að fylgjast með næstu daga. Það verður örugglega eitthvað við allra hæfi.
Hef nú ekkert skrifað hér í rúma 10 daga og mér sýnist menn líka vera farnir að venja komur sínar æ sjaldnar hingað. Í það minnsta hefur hægt töluvert á teljaranum sl. daga. Kannski eru það jólin.
Jólin
Þetta voru svolítið skrýtin jól þar sem ég var að vinna bæði aðfaranótt aðfangadags og jóladags en ég var svo í fríi á jóladag sjálfan og á annan í jólum.
Á jóladag var fínt. Við kíktum á settið í Eskihlíðinni og ég fékk mér kaldan hamborgarhrygg a la mama. Hamborgarhryggurinn klikkar nú aldrei hjá gömlu og ég sat langt fram eftir degi. Á eftir kíktum við svo á tengdó í smá súkkulaði og um kvöldið var síðan jólaboð hjá foreldrum pabba og afkomendum þeirra. Það er alltaf hörkugaman, mikið af jafnöldrum mínum og mikið af skemmtilegu fólki. Við unga fólkið drógum okkur afsíðis þegar þeir eldri fóru að týnast heim og tókum í nýja Trivialið. Það gekk ágætlega en við vorum sammála um að spurningar væru rosalega misléttar eftir bunkum en vorum líka á einu máli um að það væri töluvert léttara en síðustu spil.
Á annan í jólum fórum við Edda síðan til tengdó í mat um kvöldið þar sem þau systkinin komum heim í kotið. Síðan var tekið bæði Trivial og Pictionary strákar á móti stelpum. Við slátruðum þeim tvisvar í Trivial en þær tóku okkur eins og venjulega í Pictionary. Eins og tryggir lesendur vita er listin að tapa mér ekki í blóð borin en ég tók nú reyndar tapinu í Pictionary óvenjuvel þetta árið að mati nærstaddra.
Ég hef síðan verið að vinna milli jóla og nýárs. Var á vakt á þriðjudaginn en á fimmtudaginn var síðan komið að ættarmóti Hólsfjölskyldunnar frá Patreksfirði sem haldið er á fimm ára fresti. Það var miklu meira gaman en ég þorði að vona og við vorum langt fram eftir þar.
Í kvöld var síðan tekið maraþon Axis&Allies spil heima hjá Hafsteini þar sem ég stýrði öxulveldunum gegn Hjörleifi og Hafsteini og endaði það með þrátefli þó að staða Bandamanna hafi verið sjónarmun sterkari þegar við sömdum loks vopnahlé.
Á morgunn er síðan planið að við bræðurnir verðum allir hjá gamla settinu í Eskihlíðinni en Edda ætlar reyndar að vera með systrum sínum heima hjá foreldrum sínum fram yfir miðnætti. Þetta verður í fyrsta skipti í hálft þriðja ár sem við erum allir bræðurnir á landinu í einu svo það verður örugglega meiriháttar gaman enda ætlum við okkur að sletta ærlega úr klaufunum.
Uppgjör ársins
Ætla mér að gera upp nokkur af hugðarefnum mínum á sl. ári á næstu dögum. Má þar nefna lífið og tilveruna, boltann, tónlistina, vinnuna, pólítíkina, bækurnar, hestaferðina og fleira. Hvet ykkur til að fylgjast með næstu daga. Það verður örugglega eitthvað við allra hæfi.
20. des. 2005
Íslenskukunnátta fjölmiðlafólks
Hef lengi haft gaman að frábærri íslenskukunnáttu útvarps-, sjónvarps- og blaðamanna. Ég hef mörgum sinnum skemmt mér ótrúlega mikið yfir frábæru bulli sem hefur komið út úr þessum snillingum. Það er eins og rjómi íslenskukunnáttufólks veljist til starfa á ljósvakamiðlum. Þorgeir Ástvaldsson átti til dæmis alveg frábært bull í síðdegisútvarpi Bylgjunnar sl. föstudag. Þeir voru að spila einhverjar upptökur af því hvernig þeim hafði vafist tunga um tönn á sl. vikum. Þegar upptakan hafði verið spiluð kom þetta líka frábæra innlegg frá Þorgeiri. Jú, þeim félögunum verður oft "fótaskortur á tungunni"! Ég er svo sem ekkert hissa á því, tungan er jú oft svolítið blaut og það hlýtur að vera svolítið erfitt fyrir tungutraðksþolann að segja eitthvað sem vit er í þegar verið er að traðka á tungunni á honum. Þorgeir hefur reyndar verið með þeim skárri í þessu og þetta er í fyrsta skipti sem ég hef heyrt hann bulla eitthvað svona. Það gerir þessa tilvitnun bara enn skemmtilegri.
Der Untergang
Var að sjá þessa mynd í fyrsta skipti. Ágætis ræma fyrir þá sem hafa gaman að sannsögulegum myndum og hún er ágætlega leikin líka. Er svo sem ekki heimsins mesti þýskuaðdáandi en það var enskur texti svo ég lét mig hafa það. Það rifjuðust samt upp fyrir mér skelfilegir atburðir sem gerðust á 5 ára tímabili frá 15 ára til tvítugs. Flestir kalla þá þýskutíma en ég voga mér yfirleitt ekki að taka það hræðilega orð í munn, rétt hef það af að stafa það hér.
Mér fannst sem sagt ekki gaman í þýsku og ég var alltaf skíthræddur við þýskukennarana mína. Fyrst var það Elísabet sem kenndi mér í Garðaskóla. Hún var illskeyttasti kennari sem ég hef haft þó hún hafi reyndar borið af öðrum þýskukennurum sem ég hafði á þessu 5 ára tímabili. Síðan hafði ég Ásmund Guðmundsson fyrstu tvö árin í menntó sem líklega hefur byrjað kennsluferilinn í Kvennaskólanum áður en soranum var hleypt þangað því hann virtist bara geta kennt stelpunum. Við strákarnir lærðum í það minnsta ekki mikið og einkunnirnar hríðféllu hjá mér. Í fimmta bekk hafði ég svo hinn stórkostlega Halldór Vilhjálmsson sem oft var nefndur ?Hitler?. Hann var ágætur inn á milli en eyddi yfirleitt meiri tíma í að venja örvhenta af þeim ljóta ósið að skrifa með vinstri, venja þvagblöðrur rápara á að halda í sér auk þess sem hann eyddi miklum tíma í það að rannsaka hvernig mætti teygja úr þeim stuttu og stytta þá löngu. Veit ekki hvort mikið kom út úr þessum rannsóknum Halldórs og honum tókst oftar að koma okkur til að hlæja en að læra eitthvað nýtt í þýsku. Síðasta árið mitt í menntó hafði ég svo Danfríði Skarphéðinsdóttur sem ég man eiginlega varla eftir sem kennara. Sennilega er það vegna þess að áhugaleysi mitt var algjört og mætingu minni í þýskutíma hafði hrakað ískyggilega frá fyrri árum. Ég hafði haft góða áttu í þýsku í gaggó og náði því reyndar aftur í 3. bekk (enda sama námsefni og í 10. bekk) en eftir það lækkaði ég mig um einn heilan á ári og endaði með 5 í þýsku stúdentsprófs árið mitt. Þannig fór um sjóferð þá.
Sódóma Reykjavík
Er líka nýbúinn að sjá hana og hún er ein af þessum myndum sem maður verður aldrei þreyttur á. Snilldarleg mynd úr smiðju Óskars Jónassonar. Björn Jörundur, Helgi Björns og Eggert Þorleifs fara á kostum auk þess sem Sigurjón Kjartans á frábæra innkomu.
Boltinn
Mínir menn eru að taka sig saman í andlitinu eftir að hafa dottið út úr Meistaradeildinni á snautlegan hátt. Þrátt fyrir ósanngjarnt jafntefli gegn Everton virðast þeir enn vera þeir einu sem eiga sjens í að halda í Chelsea en Liverpool eru reyndar búnir að vera á rosalegri siglingu og ef þeir geta haldið svona áfram þá ættu þessi þrjú lið að vera á toppnum í lok tímabilsins. Annars veit maður að um leið og poolararnir tapa leik koma nokkrar vikur af slökum leik og þá missa þeir af lestinni. Arsenal lendir ekki ofar en í sjötta sæti með sama áframhaldi og þá fer Wenger til Real næsta sumar. Þegar hann fer flýr Henry og gerir Barcelona enn meira ósigrandi. Svo ef Guð lofar þá hverfur Arsenal niður í fyrstu deildina og þá verða bara allir sáttir.
Hef lengi haft gaman að frábærri íslenskukunnáttu útvarps-, sjónvarps- og blaðamanna. Ég hef mörgum sinnum skemmt mér ótrúlega mikið yfir frábæru bulli sem hefur komið út úr þessum snillingum. Það er eins og rjómi íslenskukunnáttufólks veljist til starfa á ljósvakamiðlum. Þorgeir Ástvaldsson átti til dæmis alveg frábært bull í síðdegisútvarpi Bylgjunnar sl. föstudag. Þeir voru að spila einhverjar upptökur af því hvernig þeim hafði vafist tunga um tönn á sl. vikum. Þegar upptakan hafði verið spiluð kom þetta líka frábæra innlegg frá Þorgeiri. Jú, þeim félögunum verður oft "fótaskortur á tungunni"! Ég er svo sem ekkert hissa á því, tungan er jú oft svolítið blaut og það hlýtur að vera svolítið erfitt fyrir tungutraðksþolann að segja eitthvað sem vit er í þegar verið er að traðka á tungunni á honum. Þorgeir hefur reyndar verið með þeim skárri í þessu og þetta er í fyrsta skipti sem ég hef heyrt hann bulla eitthvað svona. Það gerir þessa tilvitnun bara enn skemmtilegri.
Der Untergang
Var að sjá þessa mynd í fyrsta skipti. Ágætis ræma fyrir þá sem hafa gaman að sannsögulegum myndum og hún er ágætlega leikin líka. Er svo sem ekki heimsins mesti þýskuaðdáandi en það var enskur texti svo ég lét mig hafa það. Það rifjuðust samt upp fyrir mér skelfilegir atburðir sem gerðust á 5 ára tímabili frá 15 ára til tvítugs. Flestir kalla þá þýskutíma en ég voga mér yfirleitt ekki að taka það hræðilega orð í munn, rétt hef það af að stafa það hér.
Mér fannst sem sagt ekki gaman í þýsku og ég var alltaf skíthræddur við þýskukennarana mína. Fyrst var það Elísabet sem kenndi mér í Garðaskóla. Hún var illskeyttasti kennari sem ég hef haft þó hún hafi reyndar borið af öðrum þýskukennurum sem ég hafði á þessu 5 ára tímabili. Síðan hafði ég Ásmund Guðmundsson fyrstu tvö árin í menntó sem líklega hefur byrjað kennsluferilinn í Kvennaskólanum áður en soranum var hleypt þangað því hann virtist bara geta kennt stelpunum. Við strákarnir lærðum í það minnsta ekki mikið og einkunnirnar hríðféllu hjá mér. Í fimmta bekk hafði ég svo hinn stórkostlega Halldór Vilhjálmsson sem oft var nefndur ?Hitler?. Hann var ágætur inn á milli en eyddi yfirleitt meiri tíma í að venja örvhenta af þeim ljóta ósið að skrifa með vinstri, venja þvagblöðrur rápara á að halda í sér auk þess sem hann eyddi miklum tíma í það að rannsaka hvernig mætti teygja úr þeim stuttu og stytta þá löngu. Veit ekki hvort mikið kom út úr þessum rannsóknum Halldórs og honum tókst oftar að koma okkur til að hlæja en að læra eitthvað nýtt í þýsku. Síðasta árið mitt í menntó hafði ég svo Danfríði Skarphéðinsdóttur sem ég man eiginlega varla eftir sem kennara. Sennilega er það vegna þess að áhugaleysi mitt var algjört og mætingu minni í þýskutíma hafði hrakað ískyggilega frá fyrri árum. Ég hafði haft góða áttu í þýsku í gaggó og náði því reyndar aftur í 3. bekk (enda sama námsefni og í 10. bekk) en eftir það lækkaði ég mig um einn heilan á ári og endaði með 5 í þýsku stúdentsprófs árið mitt. Þannig fór um sjóferð þá.
Sódóma Reykjavík
Er líka nýbúinn að sjá hana og hún er ein af þessum myndum sem maður verður aldrei þreyttur á. Snilldarleg mynd úr smiðju Óskars Jónassonar. Björn Jörundur, Helgi Björns og Eggert Þorleifs fara á kostum auk þess sem Sigurjón Kjartans á frábæra innkomu.
Boltinn
Mínir menn eru að taka sig saman í andlitinu eftir að hafa dottið út úr Meistaradeildinni á snautlegan hátt. Þrátt fyrir ósanngjarnt jafntefli gegn Everton virðast þeir enn vera þeir einu sem eiga sjens í að halda í Chelsea en Liverpool eru reyndar búnir að vera á rosalegri siglingu og ef þeir geta haldið svona áfram þá ættu þessi þrjú lið að vera á toppnum í lok tímabilsins. Annars veit maður að um leið og poolararnir tapa leik koma nokkrar vikur af slökum leik og þá missa þeir af lestinni. Arsenal lendir ekki ofar en í sjötta sæti með sama áframhaldi og þá fer Wenger til Real næsta sumar. Þegar hann fer flýr Henry og gerir Barcelona enn meira ósigrandi. Svo ef Guð lofar þá hverfur Arsenal niður í fyrstu deildina og þá verða bara allir sáttir.
14. des. 2005
Boltinn
Jæja. Ýmislegt gerst síðan ég skrifaði síðast og verð ég að viðurkenna að ég varð fyrir ákveðnum vonbrigðum með viðbrögðin við trúarjátningunni minni. Bjóst við því að alla vega eitt ykkar kallaði mig guðlastarar og trúleysingja. Svo hafa poolararnir nær alveg haldið kjafti sem ekki hefur gerst í mörg ár. Þeir hljóta að vera í prófum eða eitthvað uppteknir við annað.
Mínir menn hafa svo sem ekki verið að standa sig sérlega vel síðastliðnar vikur en í kvöld stóðu þeir sig vel og völtuðu yfir Wigan Athletic. 4-0 sigur var langþráður og sannfærandi og maður getur andað léttar í að minnsta kosti örfáa daga. Sjáum hvað setur um helgina.
Þvíumlíkt rugl
Hverslags skilaboð eru það eiginlega sem Reykjavíkurborg er að senda foreldrum borgarinnar. Við viljum frekar að fólk með menntun sem það getur ekki nýtt sér sjái um börnin ykkar á daginn en að faglærðir leikskólakennarar geri það. Eftir nokkur ár verða öll sex ára börn vel að sér um franska setningafræði, kenningar Sigmunds Freud og þýskar sonnettur. Síðan verða sjálfsagt allir leikskólakennarar farnir að sinna gamla fólkinu á elliheimilunum fyrir miklu hærri laun en hjúkkugreyin sem hafa sjálfsagt hrökklast úr störfum sínum og ráðið sig sem yfirkennara í grunnskólum borgarinnar á meðan kennaragreyin eru ennþá í verkfalli. Hvar endar eiginlega þetta gamanleikrit Steinunnar Valdísar? Ég held að hún sé á rangri hillu greyið. Sennilega yrði hún Arnaldur íslensku vísindaskáldsagnanna ef hún sneri sér að ritun slíkra bókmennta enda held ég að flestum borgarbúum sé hulin ráðgáta hvernig er mögulegt að vera svona vitlaus. Fyrsta bókin gæti til dæmis fjallað um það hvernig dularfullur en mjög frjálslyndur læknir reynir að klóna heila Steinunnar til að átta sig á öllu bullinu í henni. Hvað er eiginlega í gangi með þessa borgarpólítík?
Það versta við hana er þó að svo virðist sem allir þeir kollegar mínir sem voga sér svo mikið sem að hugsa um borgarmál verði sjálfkrafa kálhausar. Í það minnsta hafa allir þeir læknar sem komið hafa nálægt borgarpólítíkinni orðið heilalausir fáráðlingar þrátt fyrir ágæta meðalgreind í námi sínu. Hvað veldur því til dæmis að Dagur B. Eggertsson sem er læknir er með ólæknandi strútsheilkenni. Ef hann fær öndunarerfiðleika af öllum sandinum sem hann hefur grafið ofan á hausinn á sér er heppilegt að hann er vel giftur góðum lækni (veit reyndar ekki annað en að Dagur sé sjálfur góður læknir) sem getur reddað honum er í harðbakkann slær. Frá mínum bæjardyrum séð þá held ég að Dagur ætti að halda sig bara við læknisfræðina en ég er svo sem ekkert að kvarta yfir frammistöðu hans í borgarmálunum. Samfylkingin virðist falla um minnst 1% í hvert sinn sem maðurinn sést í sjónvarpi. Ætli Reykvíkingar hafi ekki bara séð í gegnum hann.
Jóla hvað
...með Skrámi er sennilega eitt magnaðasta og fyndnasta jólalag allra tíma. Þið verðir hreinlega að hlusta á það við tækifæri. Ég græt úr hlátri í hvert sinn.
Sniðugt
Farið á Google og sláið inn eftirfarandi orðasambönd: "failure" og "french military victories". Styðjið síðan á hnappinn vogun vinnur, vogun tapar í Google eftir hvort orð og hlæjið ykkur máttlaus. Þvílík snilld.
Meiri snilld
Þessi linkur er alger snilld. Eftir einhvern snilldarlegan amerískan blaðamann.
Jæja. Ýmislegt gerst síðan ég skrifaði síðast og verð ég að viðurkenna að ég varð fyrir ákveðnum vonbrigðum með viðbrögðin við trúarjátningunni minni. Bjóst við því að alla vega eitt ykkar kallaði mig guðlastarar og trúleysingja. Svo hafa poolararnir nær alveg haldið kjafti sem ekki hefur gerst í mörg ár. Þeir hljóta að vera í prófum eða eitthvað uppteknir við annað.
Mínir menn hafa svo sem ekki verið að standa sig sérlega vel síðastliðnar vikur en í kvöld stóðu þeir sig vel og völtuðu yfir Wigan Athletic. 4-0 sigur var langþráður og sannfærandi og maður getur andað léttar í að minnsta kosti örfáa daga. Sjáum hvað setur um helgina.
Þvíumlíkt rugl
Hverslags skilaboð eru það eiginlega sem Reykjavíkurborg er að senda foreldrum borgarinnar. Við viljum frekar að fólk með menntun sem það getur ekki nýtt sér sjái um börnin ykkar á daginn en að faglærðir leikskólakennarar geri það. Eftir nokkur ár verða öll sex ára börn vel að sér um franska setningafræði, kenningar Sigmunds Freud og þýskar sonnettur. Síðan verða sjálfsagt allir leikskólakennarar farnir að sinna gamla fólkinu á elliheimilunum fyrir miklu hærri laun en hjúkkugreyin sem hafa sjálfsagt hrökklast úr störfum sínum og ráðið sig sem yfirkennara í grunnskólum borgarinnar á meðan kennaragreyin eru ennþá í verkfalli. Hvar endar eiginlega þetta gamanleikrit Steinunnar Valdísar? Ég held að hún sé á rangri hillu greyið. Sennilega yrði hún Arnaldur íslensku vísindaskáldsagnanna ef hún sneri sér að ritun slíkra bókmennta enda held ég að flestum borgarbúum sé hulin ráðgáta hvernig er mögulegt að vera svona vitlaus. Fyrsta bókin gæti til dæmis fjallað um það hvernig dularfullur en mjög frjálslyndur læknir reynir að klóna heila Steinunnar til að átta sig á öllu bullinu í henni. Hvað er eiginlega í gangi með þessa borgarpólítík?
Það versta við hana er þó að svo virðist sem allir þeir kollegar mínir sem voga sér svo mikið sem að hugsa um borgarmál verði sjálfkrafa kálhausar. Í það minnsta hafa allir þeir læknar sem komið hafa nálægt borgarpólítíkinni orðið heilalausir fáráðlingar þrátt fyrir ágæta meðalgreind í námi sínu. Hvað veldur því til dæmis að Dagur B. Eggertsson sem er læknir er með ólæknandi strútsheilkenni. Ef hann fær öndunarerfiðleika af öllum sandinum sem hann hefur grafið ofan á hausinn á sér er heppilegt að hann er vel giftur góðum lækni (veit reyndar ekki annað en að Dagur sé sjálfur góður læknir) sem getur reddað honum er í harðbakkann slær. Frá mínum bæjardyrum séð þá held ég að Dagur ætti að halda sig bara við læknisfræðina en ég er svo sem ekkert að kvarta yfir frammistöðu hans í borgarmálunum. Samfylkingin virðist falla um minnst 1% í hvert sinn sem maðurinn sést í sjónvarpi. Ætli Reykvíkingar hafi ekki bara séð í gegnum hann.
Jóla hvað
...með Skrámi er sennilega eitt magnaðasta og fyndnasta jólalag allra tíma. Þið verðir hreinlega að hlusta á það við tækifæri. Ég græt úr hlátri í hvert sinn.
Sniðugt
Farið á Google og sláið inn eftirfarandi orðasambönd: "failure" og "french military victories". Styðjið síðan á hnappinn vogun vinnur, vogun tapar í Google eftir hvort orð og hlæjið ykkur máttlaus. Þvílík snilld.
Meiri snilld
Þessi linkur er alger snilld. Eftir einhvern snilldarlegan amerískan blaðamann.
9. des. 2005
Ég trúi á Manchester United FC,
Besta félagslið í heimi.
Ég trúi á Ferguson, þess draumason,
stjóra vorn, sem getinn er í Skosku Hálöndunum,
fæddur af móður sinni,
píndur á dögum Margaretar Thatcher.
Fúkyrtur, skammaður og brotinn.
Steig niður úr Skotlandi,
Reis á 10. áratugnum aftur upp til sigurs.
Steig upp á verðlaunapallinn.
Situr við hægri hönd Busbys, áður almáttugs,
og mun þaðan fara aðeins vegna eigin dauða.
Ég trúi á heilagt liðið, heilbrigða almenna samkeppni,
áætlanir Glazerana, fyrirgefningu tapana,
upprisu United og eilífa sigra.
Mark
Besta félagslið í heimi.
Ég trúi á Ferguson, þess draumason,
stjóra vorn, sem getinn er í Skosku Hálöndunum,
fæddur af móður sinni,
píndur á dögum Margaretar Thatcher.
Fúkyrtur, skammaður og brotinn.
Steig niður úr Skotlandi,
Reis á 10. áratugnum aftur upp til sigurs.
Steig upp á verðlaunapallinn.
Situr við hægri hönd Busbys, áður almáttugs,
og mun þaðan fara aðeins vegna eigin dauða.
Ég trúi á heilagt liðið, heilbrigða almenna samkeppni,
áætlanir Glazerana, fyrirgefningu tapana,
upprisu United og eilífa sigra.
Mark
7. des. 2005
I have a dream!!!
Var að hlusta enn einu sinni á frábæra ræðu Martin Luther King yngri sem hann flutti á þrepum Lincoln-minnismerkisins þann 28. ágúst 1963. Hef lengi átt eintak af henni en ekki hlustað á hana í langan tíma. Var svo að skoða lagasafnið og rakst á þessa frábæru ræðu. Þó ræðan sé flutt fyrir röskum 40 árum er sorglegt að viðurkenna að margt sem hann dreymdi um þennan dag hefur enn ekki ræst þó annað hafi áunnist.
Það er líka magnað að hlusta á hve sannfærandi og hrífandi ræðumaður hann hefur verið. Þetta er svona persónutöfrar sem ekki er hægt að læra heldur eru þeir aðeins gefnir örfáum útvöldum. Mæli með því að allir sem ekki hafa þegar hlustað á þessa frábæru ræðu nálgist hana með einum eða öðrum hætti t.d. með því að Googla tilvitnunina ?I have a dream?.
Erfiður leikur
Mínir menn eiga erfiðan leik fyrir höndum í Meistaradeildinni í kvöld þegar þeir mæta Benfica í Portúgal og verða að vinna til að vera pottþéttir áfram. Þeir gætu reyndar komist áfram á jafntefli en það er algerlega háð úrslitum í hinum leik riðilsins á milli Lille og Villareal. Það verður gaman að fylgjast með.
Var að hlusta enn einu sinni á frábæra ræðu Martin Luther King yngri sem hann flutti á þrepum Lincoln-minnismerkisins þann 28. ágúst 1963. Hef lengi átt eintak af henni en ekki hlustað á hana í langan tíma. Var svo að skoða lagasafnið og rakst á þessa frábæru ræðu. Þó ræðan sé flutt fyrir röskum 40 árum er sorglegt að viðurkenna að margt sem hann dreymdi um þennan dag hefur enn ekki ræst þó annað hafi áunnist.
Það er líka magnað að hlusta á hve sannfærandi og hrífandi ræðumaður hann hefur verið. Þetta er svona persónutöfrar sem ekki er hægt að læra heldur eru þeir aðeins gefnir örfáum útvöldum. Mæli með því að allir sem ekki hafa þegar hlustað á þessa frábæru ræðu nálgist hana með einum eða öðrum hætti t.d. með því að Googla tilvitnunina ?I have a dream?.
Erfiður leikur
Mínir menn eiga erfiðan leik fyrir höndum í Meistaradeildinni í kvöld þegar þeir mæta Benfica í Portúgal og verða að vinna til að vera pottþéttir áfram. Þeir gætu reyndar komist áfram á jafntefli en það er algerlega háð úrslitum í hinum leik riðilsins á milli Lille og Villareal. Það verður gaman að fylgjast með.
6. des. 2005
Langt síðan síðast
Nú er komin rúm vika síðan ég reit hér snilld mína síðast. Margt hefur á daga mína drifið og væri langt mál að tíunda það allt. Ætla ég þó að gera heiðarlega tilraun til þess að draga það saman í stuttu máli.
Nonni bróðir...
...hefur verið hér heima sl. viku og verður fram á helgina. Hann kom hér heim í fríi sem hann átti og leysti af svæfingarlækna á Landspítalanum í Fossvogi og við höfum því verið að vinna svolítið saman sl. daga. Það hefur verið meiriháttar gaman og þá sérstaklega að sjá að það er ekki tómt bull sem hann segir heldur er hann bara helvíti lunkinn bæði í svæfingunum og gjörgæslulækningunum. Gott að vinna með þeim gamla líka.
Steggjaveislan
Var steggjaður á laugardaginn. Ég var sóttur hingað heim um morguninn upp úr níu og það var keyrt með mig í náttfötunum suður í Sporthúsið þar sem ég átti að klæða mig í sérlega kvenlegar hlaupabuxur og bleika skyrtu. Ofan á það var síðan bætt kúrekahatti og sólgleraugum. Þannig fór ég í upphitun og loks var ég settur í body-pump tíma. Það var ekki svalt en þó tók ég helvíti hraustlega á því þó ég segi sjálfur frá. Á meðan á þessu stóð öllu saman voru drengirnir duglegir að hella í mig öli enda ekki vanþörf á því að drekka í sig kjark að láta sjá sig í þvílíkum flíkum.
Eftir Sporthúsið var farið með mig í Smáralind þar sem ég átti að spígspora um allt og árita vafasama fótboltamynd af sjálfum mér sem Halldór Benjamín hafði útbúið. Síðan var farið með mig heim til Ingvars þar sem Jóhann Páll gipsaði á mig bjórkrús og þannig mátti ég vera það sem eftir lifði dags.
Frá Ingvari lá leiðin í Ölver þar sem ég var neyddur til að syngja You'll Never Walk Alone og síðan horfðum við á upprisu Peter's Crouch. Það var ágætt, sérstaklega þar sem með í kaupunum fylgdi ágætis shittíbörger sem ég sporðrenndi ljúflega.
Eftir þetta þótti þjóðráð að fara með mig í Smáralind en nú létu þeir mála mig og ég hélt áfram að gefa fólki áritaðar myndir af mér.
Að lokum lá leiðin svo í bústað austur í Hrepp þar sem djammað var vel fram yfir miðnætti þó sumir hafi farið snemma í háttinn. Sjálfur tórði ég til tvö en þá sagði þreytan til sín.
Frábær dagur með góðum vinum og þrátt fyrir nokkrar niðurlægingar var ég ánægður með daginn. Maður hefur gott af því endrum og eins að láta eins og fífl á almannafæri. Maður tekur sjálfan sig ekki eins hátíðlega á eftir.
Brúðkaupsundirbúningur
Allt í hámarki nú. Matur, myndir, músik, föt og fleira allt að smella. Nú síðast kláruðum við gjafalistann sem verður hafður í Líf&List í Smáralind. Mjög flott búð og þjónustan þar var frábær. Mæli með henni. Síðan er auðvitað ýmislegt sem okkur langar í sem ekki er á listanum en meðal þess eru listmunir, sérstaklega málverk. Auk þess eru ýmiss rafmagnstæki sem okkur vantar en við ákváðum að leyfa fólki að hafa töluvert frjálsar hendur með því að hafa listann ekkert of langan. Mér finnst alltaf gaman að fá óvænta hluti sem ég hef ekki óskað mér.
Mínir menn að standa sig
MUFC-menn stóðu sig vel um helgina með 3-0 sigri á heimavelli gegn Portsmouth. Scholes skoraði loksins og svo settu Rooney og Ruud hann af gömlum vana. Ruud virðist búinn að finna gamla formið sitt aftur og Rooney er áfram bara jafnrosalegur og hann hefur verið. Vona að þeir haldi uppteknum hætti í Meistaradeildinni í vikunni. Það verður erfiður leikur hjá þeim á útivelli á móti Benfica en ég held að það hafist. Maður verður í það minnsta að halda í vonina.
Nú er komin rúm vika síðan ég reit hér snilld mína síðast. Margt hefur á daga mína drifið og væri langt mál að tíunda það allt. Ætla ég þó að gera heiðarlega tilraun til þess að draga það saman í stuttu máli.
Nonni bróðir...
...hefur verið hér heima sl. viku og verður fram á helgina. Hann kom hér heim í fríi sem hann átti og leysti af svæfingarlækna á Landspítalanum í Fossvogi og við höfum því verið að vinna svolítið saman sl. daga. Það hefur verið meiriháttar gaman og þá sérstaklega að sjá að það er ekki tómt bull sem hann segir heldur er hann bara helvíti lunkinn bæði í svæfingunum og gjörgæslulækningunum. Gott að vinna með þeim gamla líka.
Steggjaveislan
Var steggjaður á laugardaginn. Ég var sóttur hingað heim um morguninn upp úr níu og það var keyrt með mig í náttfötunum suður í Sporthúsið þar sem ég átti að klæða mig í sérlega kvenlegar hlaupabuxur og bleika skyrtu. Ofan á það var síðan bætt kúrekahatti og sólgleraugum. Þannig fór ég í upphitun og loks var ég settur í body-pump tíma. Það var ekki svalt en þó tók ég helvíti hraustlega á því þó ég segi sjálfur frá. Á meðan á þessu stóð öllu saman voru drengirnir duglegir að hella í mig öli enda ekki vanþörf á því að drekka í sig kjark að láta sjá sig í þvílíkum flíkum.
Eftir Sporthúsið var farið með mig í Smáralind þar sem ég átti að spígspora um allt og árita vafasama fótboltamynd af sjálfum mér sem Halldór Benjamín hafði útbúið. Síðan var farið með mig heim til Ingvars þar sem Jóhann Páll gipsaði á mig bjórkrús og þannig mátti ég vera það sem eftir lifði dags.
Frá Ingvari lá leiðin í Ölver þar sem ég var neyddur til að syngja You'll Never Walk Alone og síðan horfðum við á upprisu Peter's Crouch. Það var ágætt, sérstaklega þar sem með í kaupunum fylgdi ágætis shittíbörger sem ég sporðrenndi ljúflega.
Eftir þetta þótti þjóðráð að fara með mig í Smáralind en nú létu þeir mála mig og ég hélt áfram að gefa fólki áritaðar myndir af mér.
Að lokum lá leiðin svo í bústað austur í Hrepp þar sem djammað var vel fram yfir miðnætti þó sumir hafi farið snemma í háttinn. Sjálfur tórði ég til tvö en þá sagði þreytan til sín.
Frábær dagur með góðum vinum og þrátt fyrir nokkrar niðurlægingar var ég ánægður með daginn. Maður hefur gott af því endrum og eins að láta eins og fífl á almannafæri. Maður tekur sjálfan sig ekki eins hátíðlega á eftir.
Brúðkaupsundirbúningur
Allt í hámarki nú. Matur, myndir, músik, föt og fleira allt að smella. Nú síðast kláruðum við gjafalistann sem verður hafður í Líf&List í Smáralind. Mjög flott búð og þjónustan þar var frábær. Mæli með henni. Síðan er auðvitað ýmislegt sem okkur langar í sem ekki er á listanum en meðal þess eru listmunir, sérstaklega málverk. Auk þess eru ýmiss rafmagnstæki sem okkur vantar en við ákváðum að leyfa fólki að hafa töluvert frjálsar hendur með því að hafa listann ekkert of langan. Mér finnst alltaf gaman að fá óvænta hluti sem ég hef ekki óskað mér.
Mínir menn að standa sig
MUFC-menn stóðu sig vel um helgina með 3-0 sigri á heimavelli gegn Portsmouth. Scholes skoraði loksins og svo settu Rooney og Ruud hann af gömlum vana. Ruud virðist búinn að finna gamla formið sitt aftur og Rooney er áfram bara jafnrosalegur og hann hefur verið. Vona að þeir haldi uppteknum hætti í Meistaradeildinni í vikunni. Það verður erfiður leikur hjá þeim á útivelli á móti Benfica en ég held að það hafist. Maður verður í það minnsta að halda í vonina.
28. nóv. 2005
TippToppið
Ég er ekki að gera góða hluti í tippinu hjá Magnúsi þessa dagana. Eftir að hafa klúðrað titli á þriðja tímabili með því að gleyma að tippa á síðasta seðilinn þá hef ég ekki náð mér almennilega á strik. Féll núna síðast úr 1. deildinni og nú er Gunnar Thoroddsen farinn að snýta mér á seðlunum þrátt fyrir að vera einhverjum 3 deildum fyrir neðan mig. Það er súrt. Hann snýtti reyndar líka öllum hinum á síðasta seðli en það er samt súrt að tapa fyrir Keflvíkingnum. Ég er annars farinn að leggja aðeins meiri metnað í þetta og er farinn að spá í afstöðu liða í þeim deildum sem þau eru að spila í og svona. Það er samt ekkert að skila mér fleiri stigum og skitin 18 stig á seðli er náttúrlega bara hlægilegt. Villareal og Fulham skemmdu t.d. bæði fyrir mér með sínum sigrum en ég spáði báðum tapi. Svona getur lífið verið ósanngjarnt.
Helvítis Poolarar og Leedsarar
Sannaðist enn einu sinni hvurslags heiladauðir hálfvitar halda með þessum liðum um helgina þegar verið var að votta látnum manni virðingu. Það er eins og þeir muni ekki að þetta er einmitt sami maðurinn og á sínum tíma gaf skít í MUFC og hætti bara af því að hann mátti ekki alltaf vera að djamma og ríða kellingum. Ég hef alltaf vitað að það er bara illa upp alinn rumpulýður sem heldur með Liverpool og svo eru nú bara furðufuglar sem halda með Leeds.
Leikmaður ársins í Evrópu
Ef einhver hafði efasemdir þá eru þær hér með úr sögunni. Það kemur náttúrlega enginn annar til greina sem bestur í fótbolta en Ronaldinho. Hann mun held ég taka öll verðlaun sem hann á möguleika á að vinna. Maður sem tekur bara allt Real Madrid liðið og snýtur því út um svitaholu á bak við eyrað um leið og hann stingur þá af. Ótrúlegt kvikindi og þótt hann sé ljótur held ég að allir fyrirgefi honum það. Meira að segja kellingarnar. Fannst reyndar svolítið skrýtið að sjá menn eins og Carragher á listanum en ekki Rooney sem er náttúrlega mörgum klössum ofar. Sennilega fær Carragher heiður fyrir Evrópumeistaratitilinn sem hann á reyndar skilið en það er svolítið skrýtið að sjá að hvorki Campbell né Ferdinand eru ofar en hann þrátt fyrir að þeir séu báðir á undan honum í enska landsliðið. Carragher er góður en einn af 20 bestu leikmönnum Evrópu? Varla.
Arftaki Keane
Því miður held ég að hann sé ekki að finna innan veggja Old Trafford. Það er líka ljóst að það væri vanhugsað að kaupa einhvern leikmann sem þegar hefur spilað í meistaradeildinni ef við á annað borð gerum ráð fyrir að þeir komist upp úr riðlinum sínum. Ég held að það sé ljóst að leikmaðurinn þarf annað hvort að koma úr liði sem ekki hefur spilað í Meistaradeildinni í vetur eða frá liði utan Evrópu. Þá er manni kannski helst litið til S-Ameríku og það eru nokkrir sem maður hefur heyrt að séu að gera góða hluti með sínum liðum þar, flestir argentískir en einnig Kólombíumenn og Brassar. Það verður gaman að sjá hvort Ferguson fær aura til að kaupa í janúar eða bara hvort Ferguson verður yfir höfuð við stjórnvölinn hjá MUFC í janúar. Ég held að sé orðin stutt líflínan hans og sennilega fær hann að taka pokann sinn ef hann vinnur ekki einhverja titla á þessu tímabili. Það væri þó leiðinlegur endir á annars frábærum ferli hans hjá MUFC.
Mannorðsrán
Það hefur lengi verið í umræðunni hér á landi hversu erfitt sé að fá kynferðisafbrotamenn sakfellda hér á landi og hvort ekki sé rétt að létta sönnunarbyrðina. Þetta hefur sem betur fer ekki fengið hljómgrunn löggjafarvaldsins en nú hafa meint fórnarlömb fengið DV í lið með sér og þeir þarna á Djöfulsins Vitleysunni hafa nú einsett sér að eyðileggja mannorð hvers þess manns sem kærður er fyrir nauðgun. Ef þeir eru síðan sýknaðir þá kemur kannski leiðrétting einhvers staðar í smáauglýsingunum nema þá að Djöfulsins Vitleysan taki þann pól í hæðina að dómararnir hafi bara verið fífl og maðurinn sé bara samt sekur. Það er nefnilega þannig í DV-landi að hálfvitarnir sem vinna þar þykjast vita meira um lög og brot á þeim heldur en allir héraðsdómarar og hæstaréttardómarar til samans. Ég er nú ekki viss um að samanlögð greindarvísitala blaðamanna Djöfulsins Vitleysunnar sé hærri en ísskápsins á kaffistofunni hjá þeim og alveg örugglega ekki ef grasið inni í honum er talið með.
Að því sögðu ætla ég nú ekki að taka afstöðu til þeirra mála sem undanfarna daga hafa riðið fréttahúsum hérlendis en ég á nú ekki von á því að DV birti afsökunarbeiðni á forsíðunni ef meintur R0hypnol-nauðgari verður sýknaður. Þá verður fyrirsögnin örugglega "DÓMARASKANDALL" eins og venjulega. Viðkvæðið hérna heima er nefnilega yfirleitt þannig að þegar menn hafa verið ákærðir fyrir eitthvað þá eru þeir sjálfkrafa sekir í huga fólks og ef þeir eru sýknaðir er skuldinni yfirleitt skellt á lélega dómara fremur en slakan málatilbúnað eða raunverulegt sakleysi. Nema reyndar í Baugsmálinu en þar voru Baugsmiðlarnir búnir að heilaþvo landann svo rækilega að einhverjir auðtrúa töldu sakleysi Baugsfeðga augljóst. Fyrir mér er þetta einfalt. Ef ekki tekst að færa sönnur á sekt manna eru þeir saklausir fyrir mér nema ég hreinlega viti fyrir víst að þeir séu sekir (hafi sjálfur orðið vitni að verknaðnum). Það eru aðrir og betri menn langtum hæfari en ég að dæma um sekt eða sýknu manna. Ég ætla bara að leyfa þeim að vinna sína vinnu í friði og ætlast til að ég fái að vinna mína að mestu í friði líka. Friður!!!!
Þegar öllu er á botninn hvolft er ekki takandi mark á nokkru sem stendur skrifað í DV vegna þess að þó sannleikskorn geti leynst inn á milli þá er 99% bara sorpblaðamennska af verstu gerð enda var einhver slakasti rithöfundur þjóðarinnar ritstjóri þess blaðs lengi. Ég meina hann getur ekki einu sinni skáldað upp almennilegar fréttir - hversu ömurlegur getur einn maður verið?
Andríki...
...tók um helgina á máli sem ég hef haldið fram frá því ég sá Bowling for Columbine. Michael Moore býr ekki til heimildarmyndir heldur áróðursmyndir. Þær eru vissulega skemmtilegar en heimildargildi þeirra er nær ekkert. Raunverulega eru þær hálfs annars tíma fyrirlestur um skoðanir Moore's og raunar má segja honum það til tekna að margir eru sammála skoðunum hans. Það þýðir samt ekki að um heimildarmyndir sé að ræða. Menn verða að gera greinarmun á þessu og ég held að öllum væri hollt að lesa Helgarsprokið frá 27. nóvember. Fróðleg lesning og stungið á mörgum bólum varðandi heimildarmyndir.
Boltinn
Mínir menn að standa sig í gær/fyrradag á móti West Ham. Rooney var víst enn einu sinni allt í öllu í leik minna manna og það er gaman að sjá hvað honum hefur farið fram sl. mánuði. Það verður gaman þegar hann og Ronaldo verða orðnir fullmótaðir leikmenn með Mikel á milli sín á miðjunni. Ég held að framtíðin sé björt en við þurfum einn svona vinnuhest á miðjuna. Ég er hrifinn af Pirlo eða Gattuso en Gravesen, Vieira eða Gerrard mundu alveg duga líka.
Ég er ekki að gera góða hluti í tippinu hjá Magnúsi þessa dagana. Eftir að hafa klúðrað titli á þriðja tímabili með því að gleyma að tippa á síðasta seðilinn þá hef ég ekki náð mér almennilega á strik. Féll núna síðast úr 1. deildinni og nú er Gunnar Thoroddsen farinn að snýta mér á seðlunum þrátt fyrir að vera einhverjum 3 deildum fyrir neðan mig. Það er súrt. Hann snýtti reyndar líka öllum hinum á síðasta seðli en það er samt súrt að tapa fyrir Keflvíkingnum. Ég er annars farinn að leggja aðeins meiri metnað í þetta og er farinn að spá í afstöðu liða í þeim deildum sem þau eru að spila í og svona. Það er samt ekkert að skila mér fleiri stigum og skitin 18 stig á seðli er náttúrlega bara hlægilegt. Villareal og Fulham skemmdu t.d. bæði fyrir mér með sínum sigrum en ég spáði báðum tapi. Svona getur lífið verið ósanngjarnt.
Helvítis Poolarar og Leedsarar
Sannaðist enn einu sinni hvurslags heiladauðir hálfvitar halda með þessum liðum um helgina þegar verið var að votta látnum manni virðingu. Það er eins og þeir muni ekki að þetta er einmitt sami maðurinn og á sínum tíma gaf skít í MUFC og hætti bara af því að hann mátti ekki alltaf vera að djamma og ríða kellingum. Ég hef alltaf vitað að það er bara illa upp alinn rumpulýður sem heldur með Liverpool og svo eru nú bara furðufuglar sem halda með Leeds.
Leikmaður ársins í Evrópu
Ef einhver hafði efasemdir þá eru þær hér með úr sögunni. Það kemur náttúrlega enginn annar til greina sem bestur í fótbolta en Ronaldinho. Hann mun held ég taka öll verðlaun sem hann á möguleika á að vinna. Maður sem tekur bara allt Real Madrid liðið og snýtur því út um svitaholu á bak við eyrað um leið og hann stingur þá af. Ótrúlegt kvikindi og þótt hann sé ljótur held ég að allir fyrirgefi honum það. Meira að segja kellingarnar. Fannst reyndar svolítið skrýtið að sjá menn eins og Carragher á listanum en ekki Rooney sem er náttúrlega mörgum klössum ofar. Sennilega fær Carragher heiður fyrir Evrópumeistaratitilinn sem hann á reyndar skilið en það er svolítið skrýtið að sjá að hvorki Campbell né Ferdinand eru ofar en hann þrátt fyrir að þeir séu báðir á undan honum í enska landsliðið. Carragher er góður en einn af 20 bestu leikmönnum Evrópu? Varla.
Arftaki Keane
Því miður held ég að hann sé ekki að finna innan veggja Old Trafford. Það er líka ljóst að það væri vanhugsað að kaupa einhvern leikmann sem þegar hefur spilað í meistaradeildinni ef við á annað borð gerum ráð fyrir að þeir komist upp úr riðlinum sínum. Ég held að það sé ljóst að leikmaðurinn þarf annað hvort að koma úr liði sem ekki hefur spilað í Meistaradeildinni í vetur eða frá liði utan Evrópu. Þá er manni kannski helst litið til S-Ameríku og það eru nokkrir sem maður hefur heyrt að séu að gera góða hluti með sínum liðum þar, flestir argentískir en einnig Kólombíumenn og Brassar. Það verður gaman að sjá hvort Ferguson fær aura til að kaupa í janúar eða bara hvort Ferguson verður yfir höfuð við stjórnvölinn hjá MUFC í janúar. Ég held að sé orðin stutt líflínan hans og sennilega fær hann að taka pokann sinn ef hann vinnur ekki einhverja titla á þessu tímabili. Það væri þó leiðinlegur endir á annars frábærum ferli hans hjá MUFC.
Mannorðsrán
Það hefur lengi verið í umræðunni hér á landi hversu erfitt sé að fá kynferðisafbrotamenn sakfellda hér á landi og hvort ekki sé rétt að létta sönnunarbyrðina. Þetta hefur sem betur fer ekki fengið hljómgrunn löggjafarvaldsins en nú hafa meint fórnarlömb fengið DV í lið með sér og þeir þarna á Djöfulsins Vitleysunni hafa nú einsett sér að eyðileggja mannorð hvers þess manns sem kærður er fyrir nauðgun. Ef þeir eru síðan sýknaðir þá kemur kannski leiðrétting einhvers staðar í smáauglýsingunum nema þá að Djöfulsins Vitleysan taki þann pól í hæðina að dómararnir hafi bara verið fífl og maðurinn sé bara samt sekur. Það er nefnilega þannig í DV-landi að hálfvitarnir sem vinna þar þykjast vita meira um lög og brot á þeim heldur en allir héraðsdómarar og hæstaréttardómarar til samans. Ég er nú ekki viss um að samanlögð greindarvísitala blaðamanna Djöfulsins Vitleysunnar sé hærri en ísskápsins á kaffistofunni hjá þeim og alveg örugglega ekki ef grasið inni í honum er talið með.
Að því sögðu ætla ég nú ekki að taka afstöðu til þeirra mála sem undanfarna daga hafa riðið fréttahúsum hérlendis en ég á nú ekki von á því að DV birti afsökunarbeiðni á forsíðunni ef meintur R0hypnol-nauðgari verður sýknaður. Þá verður fyrirsögnin örugglega "DÓMARASKANDALL" eins og venjulega. Viðkvæðið hérna heima er nefnilega yfirleitt þannig að þegar menn hafa verið ákærðir fyrir eitthvað þá eru þeir sjálfkrafa sekir í huga fólks og ef þeir eru sýknaðir er skuldinni yfirleitt skellt á lélega dómara fremur en slakan málatilbúnað eða raunverulegt sakleysi. Nema reyndar í Baugsmálinu en þar voru Baugsmiðlarnir búnir að heilaþvo landann svo rækilega að einhverjir auðtrúa töldu sakleysi Baugsfeðga augljóst. Fyrir mér er þetta einfalt. Ef ekki tekst að færa sönnur á sekt manna eru þeir saklausir fyrir mér nema ég hreinlega viti fyrir víst að þeir séu sekir (hafi sjálfur orðið vitni að verknaðnum). Það eru aðrir og betri menn langtum hæfari en ég að dæma um sekt eða sýknu manna. Ég ætla bara að leyfa þeim að vinna sína vinnu í friði og ætlast til að ég fái að vinna mína að mestu í friði líka. Friður!!!!
Þegar öllu er á botninn hvolft er ekki takandi mark á nokkru sem stendur skrifað í DV vegna þess að þó sannleikskorn geti leynst inn á milli þá er 99% bara sorpblaðamennska af verstu gerð enda var einhver slakasti rithöfundur þjóðarinnar ritstjóri þess blaðs lengi. Ég meina hann getur ekki einu sinni skáldað upp almennilegar fréttir - hversu ömurlegur getur einn maður verið?
Andríki...
...tók um helgina á máli sem ég hef haldið fram frá því ég sá Bowling for Columbine. Michael Moore býr ekki til heimildarmyndir heldur áróðursmyndir. Þær eru vissulega skemmtilegar en heimildargildi þeirra er nær ekkert. Raunverulega eru þær hálfs annars tíma fyrirlestur um skoðanir Moore's og raunar má segja honum það til tekna að margir eru sammála skoðunum hans. Það þýðir samt ekki að um heimildarmyndir sé að ræða. Menn verða að gera greinarmun á þessu og ég held að öllum væri hollt að lesa Helgarsprokið frá 27. nóvember. Fróðleg lesning og stungið á mörgum bólum varðandi heimildarmyndir.
Boltinn
Mínir menn að standa sig í gær/fyrradag á móti West Ham. Rooney var víst enn einu sinni allt í öllu í leik minna manna og það er gaman að sjá hvað honum hefur farið fram sl. mánuði. Það verður gaman þegar hann og Ronaldo verða orðnir fullmótaðir leikmenn með Mikel á milli sín á miðjunni. Ég held að framtíðin sé björt en við þurfum einn svona vinnuhest á miðjuna. Ég er hrifinn af Pirlo eða Gattuso en Gravesen, Vieira eða Gerrard mundu alveg duga líka.
25. nóv. 2005
Jæja!
Það fer að styttast í sjöþúsandasta gestinn hér á síðunni. Ef ég dreg þá sjálfsögðu ályktun að ekki nokkur maður nenni að kíkja á þessa síðu oftar en einu sinni þá eru þetta næstum 2,5% þjóðarinnar. Ótrúlegt ekki satt.
Jólafögnuður í vinnunni
Var í vinnunni í nótt og það var heilmikið að gera. Ætla því að leggja mig seinnipartinn svo ég verði upplagður í jólafögnuð í vinnunni í kvöld. Við ætlum að fara út að borða á Skólabrú þar sem við ætlum að gæða okkur á jólakvöldverð. Það verður örugglega hörkustuð. Held reyndar að allir hinir deildarlæknarnir ætli að kjúklinga á þessu. Þá er bara að detta í það með sérfræðingunum og hjúkkunum. Það verður fínt. Skilst að það hafi verið hörkustuð í fyrra svo maður bíður bara spenntur.
United
Mínir menn skitu í sig á móti Villareal á heimavelli á miðvikudag enda ekki við öðru að búast. Þeir hafa náð algeru Arsenalformi í CL og verða nú að vinna Benfica á útivelli í síðustu umferðinni til að eiga möguleika á að komast áfram. Það verður létt verk og löðurmannlegt.
Föt og frakki, kökubiti!!
Fór í morgunn í Herrahúsið á Laugavegi og reddaði brúðkaupsdressinu ásamt frakka og ýmislegu smálegu. Tók klukkutíma en svo á eftir að lagfæra fötin lítið eitt. Snilld. Var búinn að kvíða þessu í marga mánuði en þetta var fljótgert. Sá gamli kom með og keypti sér líka föt. Við verðum aðalgæjarnir í partýinu ásamt Valda tengdó. Það er búið að gera mikið grín að kallinum og veðmál standa yfir hversu lengi hann verði að draga Eddu upp að altarinu. Flestir veðja á 8 sek. sléttar en ég ætla að gefa kallinum smá breik og segja 11 sek sléttar. Valdi er nefnilega svo röskur að það verður eitthvað súrt hjá honum og að dóla eitthvað upp kirkjugólfið. Hann vill örugglega ná góðum sætum við altarið eða eitthvað. Sjáum hvað setur.
ÁTVR
Hversu viðeigandi er það að Átthagafélag Vestmannaeyinga á Reykjavíkursvæðinu beri þetta nafn. Mér finnst þetta bara kúl.
George Best
Fallinn er frá einhver mesta goðsögn í sögu MUFC. Ekki nóg með að hann væri snillingur í fótbolta heldur var hann líka umdeildur glaumgosi og fyrsti rokkstjörnufótboltamaðurinn. Auk þess var hann ölur mjög og frægt er orðið þegar hann sagði í viðtali að hann hefði eitt megninu af peningunum sínum í konur, bíla og skemmtanir. Restinni sagðist hann hafa eytt í vitleysu.
Þrátt fyrir að hafa verið versti aumingi verður seint tekið af Best að hann var einn ástsælasti leikmaður MUFC fyrr og síðar og vottar Ljós-Gíslinn honum virðingu sína. Sannur snillingur hefur safnast til feðra sinna.
Það fer að styttast í sjöþúsandasta gestinn hér á síðunni. Ef ég dreg þá sjálfsögðu ályktun að ekki nokkur maður nenni að kíkja á þessa síðu oftar en einu sinni þá eru þetta næstum 2,5% þjóðarinnar. Ótrúlegt ekki satt.
Jólafögnuður í vinnunni
Var í vinnunni í nótt og það var heilmikið að gera. Ætla því að leggja mig seinnipartinn svo ég verði upplagður í jólafögnuð í vinnunni í kvöld. Við ætlum að fara út að borða á Skólabrú þar sem við ætlum að gæða okkur á jólakvöldverð. Það verður örugglega hörkustuð. Held reyndar að allir hinir deildarlæknarnir ætli að kjúklinga á þessu. Þá er bara að detta í það með sérfræðingunum og hjúkkunum. Það verður fínt. Skilst að það hafi verið hörkustuð í fyrra svo maður bíður bara spenntur.
United
Mínir menn skitu í sig á móti Villareal á heimavelli á miðvikudag enda ekki við öðru að búast. Þeir hafa náð algeru Arsenalformi í CL og verða nú að vinna Benfica á útivelli í síðustu umferðinni til að eiga möguleika á að komast áfram. Það verður létt verk og löðurmannlegt.
Föt og frakki, kökubiti!!
Fór í morgunn í Herrahúsið á Laugavegi og reddaði brúðkaupsdressinu ásamt frakka og ýmislegu smálegu. Tók klukkutíma en svo á eftir að lagfæra fötin lítið eitt. Snilld. Var búinn að kvíða þessu í marga mánuði en þetta var fljótgert. Sá gamli kom með og keypti sér líka föt. Við verðum aðalgæjarnir í partýinu ásamt Valda tengdó. Það er búið að gera mikið grín að kallinum og veðmál standa yfir hversu lengi hann verði að draga Eddu upp að altarinu. Flestir veðja á 8 sek. sléttar en ég ætla að gefa kallinum smá breik og segja 11 sek sléttar. Valdi er nefnilega svo röskur að það verður eitthvað súrt hjá honum og að dóla eitthvað upp kirkjugólfið. Hann vill örugglega ná góðum sætum við altarið eða eitthvað. Sjáum hvað setur.
ÁTVR
Hversu viðeigandi er það að Átthagafélag Vestmannaeyinga á Reykjavíkursvæðinu beri þetta nafn. Mér finnst þetta bara kúl.
George Best
Fallinn er frá einhver mesta goðsögn í sögu MUFC. Ekki nóg með að hann væri snillingur í fótbolta heldur var hann líka umdeildur glaumgosi og fyrsti rokkstjörnufótboltamaðurinn. Auk þess var hann ölur mjög og frægt er orðið þegar hann sagði í viðtali að hann hefði eitt megninu af peningunum sínum í konur, bíla og skemmtanir. Restinni sagðist hann hafa eytt í vitleysu.
Þrátt fyrir að hafa verið versti aumingi verður seint tekið af Best að hann var einn ástsælasti leikmaður MUFC fyrr og síðar og vottar Ljós-Gíslinn honum virðingu sína. Sannur snillingur hefur safnast til feðra sinna.