Íslenskukunnátta fjölmiðlafólks
Hef lengi haft gaman að frábærri íslenskukunnáttu útvarps-, sjónvarps- og blaðamanna. Ég hef mörgum sinnum skemmt mér ótrúlega mikið yfir frábæru bulli sem hefur komið út úr þessum snillingum. Það er eins og rjómi íslenskukunnáttufólks veljist til starfa á ljósvakamiðlum. Þorgeir Ástvaldsson átti til dæmis alveg frábært bull í síðdegisútvarpi Bylgjunnar sl. föstudag. Þeir voru að spila einhverjar upptökur af því hvernig þeim hafði vafist tunga um tönn á sl. vikum. Þegar upptakan hafði verið spiluð kom þetta líka frábæra innlegg frá Þorgeiri. Jú, þeim félögunum verður oft "fótaskortur á tungunni"! Ég er svo sem ekkert hissa á því, tungan er jú oft svolítið blaut og það hlýtur að vera svolítið erfitt fyrir tungutraðksþolann að segja eitthvað sem vit er í þegar verið er að traðka á tungunni á honum. Þorgeir hefur reyndar verið með þeim skárri í þessu og þetta er í fyrsta skipti sem ég hef heyrt hann bulla eitthvað svona. Það gerir þessa tilvitnun bara enn skemmtilegri.

Der Untergang
Var að sjá þessa mynd í fyrsta skipti. Ágætis ræma fyrir þá sem hafa gaman að sannsögulegum myndum og hún er ágætlega leikin líka. Er svo sem ekki heimsins mesti þýskuaðdáandi en það var enskur texti svo ég lét mig hafa það. Það rifjuðust samt upp fyrir mér skelfilegir atburðir sem gerðust á 5 ára tímabili frá 15 ára til tvítugs. Flestir kalla þá þýskutíma en ég voga mér yfirleitt ekki að taka það hræðilega orð í munn, rétt hef það af að stafa það hér.
Mér fannst sem sagt ekki gaman í þýsku og ég var alltaf skíthræddur við þýskukennarana mína. Fyrst var það Elísabet sem kenndi mér í Garðaskóla. Hún var illskeyttasti kennari sem ég hef haft þó hún hafi reyndar borið af öðrum þýskukennurum sem ég hafði á þessu 5 ára tímabili. Síðan hafði ég Ásmund Guðmundsson fyrstu tvö árin í menntó sem líklega hefur byrjað kennsluferilinn í Kvennaskólanum áður en soranum var hleypt þangað því hann virtist bara geta kennt stelpunum. Við strákarnir lærðum í það minnsta ekki mikið og einkunnirnar hríðféllu hjá mér. Í fimmta bekk hafði ég svo hinn stórkostlega Halldór Vilhjálmsson sem oft var nefndur ?Hitler?. Hann var ágætur inn á milli en eyddi yfirleitt meiri tíma í að venja örvhenta af þeim ljóta ósið að skrifa með vinstri, venja þvagblöðrur rápara á að halda í sér auk þess sem hann eyddi miklum tíma í það að rannsaka hvernig mætti teygja úr þeim stuttu og stytta þá löngu. Veit ekki hvort mikið kom út úr þessum rannsóknum Halldórs og honum tókst oftar að koma okkur til að hlæja en að læra eitthvað nýtt í þýsku. Síðasta árið mitt í menntó hafði ég svo Danfríði Skarphéðinsdóttur sem ég man eiginlega varla eftir sem kennara. Sennilega er það vegna þess að áhugaleysi mitt var algjört og mætingu minni í þýskutíma hafði hrakað ískyggilega frá fyrri árum. Ég hafði haft góða áttu í þýsku í gaggó og náði því reyndar aftur í 3. bekk (enda sama námsefni og í 10. bekk) en eftir það lækkaði ég mig um einn heilan á ári og endaði með 5 í þýsku stúdentsprófs árið mitt. Þannig fór um sjóferð þá.

Sódóma Reykjavík
Er líka nýbúinn að sjá hana og hún er ein af þessum myndum sem maður verður aldrei þreyttur á. Snilldarleg mynd úr smiðju Óskars Jónassonar. Björn Jörundur, Helgi Björns og Eggert Þorleifs fara á kostum auk þess sem Sigurjón Kjartans á frábæra innkomu.

Boltinn
Mínir menn eru að taka sig saman í andlitinu eftir að hafa dottið út úr Meistaradeildinni á snautlegan hátt. Þrátt fyrir ósanngjarnt jafntefli gegn Everton virðast þeir enn vera þeir einu sem eiga sjens í að halda í Chelsea en Liverpool eru reyndar búnir að vera á rosalegri siglingu og ef þeir geta haldið svona áfram þá ættu þessi þrjú lið að vera á toppnum í lok tímabilsins. Annars veit maður að um leið og poolararnir tapa leik koma nokkrar vikur af slökum leik og þá missa þeir af lestinni. Arsenal lendir ekki ofar en í sjötta sæti með sama áframhaldi og þá fer Wenger til Real næsta sumar. Þegar hann fer flýr Henry og gerir Barcelona enn meira ósigrandi. Svo ef Guð lofar þá hverfur Arsenal niður í fyrstu deildina og þá verða bara allir sáttir.