Keane hættur
Obbosí. Hrikalegt svekkelsi að einn besti leikmaður Manchester frá upphafi skuli yfirgefa félagið undir þessum kringumstæðum en hann hefur sýnt sl. vikur að hann er ekki lengur traustsins verður. Persónulega finnst mér fyrir neðan allar hellur að fyrirliði liðsins skuli vera með blammeringar í útvarpi um félaga sína í liðinu, sérstaklega þegar hann er ekki einu sinni að spila sjálfur. Þetta er eitthvað sem á að fara fram í búningsklefa liðsins og kemur engum öðrum við. Ég held því að þetta muni reynast gæfuspor fyrir liðið þegar kemur fram á vorið. Nú neyðast þeir til að kaupa miðjumann sem helst getur borið fyrirliðabandið líka. Annars fannst mér ungu leikmennirnir sem Keane gagnrýndi hvað mest svara gagnrýni hans ágætlega á móti Chelsea. Því er hins vegar ekki að neita að ég hef orðið fyrir miklum vonbrigðum með frammistöðu minna manna það sem af er vetri, sérstaklega í meistaradeildinni. Persónulega finnst mér nauðsynlegt að fá tvo heimsklassamiðjumenn strax í janúar. Ég er spenntastur fyrir Gravesen og Ballack persónulega en aðrir sem hafa verið nefndir til sögunnar eru svo sem allir frekar spennandi kostir. Sjáum hvort Ferguson hristi ekki enn einu sinni eitthvað tromp fram úr erminni.

Jón Ólafsson
Greyið hann Jón. Hann er búinn að eyða allri sinni fullorðinsævi í að kveða niður þann draug að hann hafi upphaflega efnast með vafasömum hætti. Maður hefði haldið að slíkur maður hefði andúð á hvers kyns Gróusögum og rógburði en það sannast enn einu sinni hvers kyns innræti þessi maður hefur þegar hann segist hafa heyrt út undan sér að skattrannsóknarstjóri hafi verið með einhverjar yfirlýsingar í einhverjum gleðskap um að honum hafi verið boðin aukafjárveiting fyrir að rannsaka meinta glæpi Jónanna tveggja (J.Ó og J.Á.J).

Nú hefur umræðan aðallega snúist um það hvort skattrannsóknarstjóri hafi verið fullur eða ekki sem mér finnst algert aukaatriði. Að maðurinn skuli leyfa sér að greina opinberlega frá einhverjum ummælum sem hann heyrði í einhverri kjaftasögu og draga þannig vísvitandi úr trúverðugleika embættismanns er náttúrlega með ólíkindum. Það er svo auðvelt að trúa svona sögum og svo erfitt fyrir fórnalambið að verjast slíku. Ég gæti sagt hér fullt af kjaftasögum um Jón Ólafsson greyið sem eru miður fallegar en mér dettur það bara ekki í hug af tveimur ástæðum. Í fyrsta lagi hef ég ekki hugmynd um hvort þær eru sannar og í öðru lagi hef ég ekki efni á að verja mig fyrir breskum dómstólum.

Eftir stendur hins vegar að í allri umfjölluninni hefur Jón hins vegar greipt í huga fólks álit þess á honum sem skúrk frekar en að mála einhverja hetjumynd af sjálfum sér eins og vafalaust var hugmyndin með bókinni. Það hefur enginn gleymt því að Jón gaf hér upp örfáa þúsundkalla í tekjur á mánuði þegar hann var einn umsvifamesti kaupsýslumaður landsins. Það hefur heldur enginn gleymt því hvernig hann seldi stóran hluta eigna sinna hér og flúði land þegar skattrannsóknin hófst. Saklausir menn flýja ekki. Nú veit ég ekki hvort Jón framdi þá glæpi sem honum voru gefnir að sök en hann var greinilega hræddur um að einhverjar beinagrindur læddust út úr skápnum þegar lögreglan færi á stúfana.

Ótrúlega viðeigandi
Heimasíða keppninnar um Herra Ísland er undirsíða á Ungfrú Ísland síðunni skv. þessari frétt á mbl.is. Hversu ótrúlega viðeigandi er það? Fór aðeins og kíkti á þessa síðu og á forsíðunni var ótrúlega kunnuglegt andlit sem ég kom þó ekki fyrir mig. Það var Ingunn Sigurpálsdóttir sem lenti í öðru sæti í Ungfrú Ísland síðast skv. síðunni. Við nánari eftirgrennslan kom í ljós að ég kannast ekkert við hana heldur er hún litla systir stelpu sem var í mínum árgangi í Garðaskóla og byrjaði reyndar með okkur í MR, Önnu Kristínar Sigurpálsdóttir. Þær systur eru sláandi líkar. Góð saga.

Boðskort
Jæja nú fara boðskortin út um helgina og þið getið haldið í ykkur andanum á meðan þið bíðið spennt eftir að sjá hvort þið fáið boð. Eða nei annars það er kannski ekki ráðlegt. Ólíklegt að kortin berist fyrr en eftir helgi og ég ráðlegg ykkur að halda ekki í ykkur andanum þangað til. Bara anda rólega og bíða spennt við lúguna. Eitt það erfiðasta sem ég hef gert er að sía út af gestalistanum og margir sem ég hefði alveg getað hugsað mér að bjóða komust ekki á listann. Sama er að segja um Eddu. Þetta hefði hæglega getað orðið 250 manns en við ákváðum að miða við ca. 150 og það var skorið niður í samræmi við það. Svona er lífið. Það er ekki öllum gefið að vera boðið í brúðkaupið þeirra Gísla og Eddu.

Gaman
Það er svolítið gaman að Googla gamla vini og kunningja sem maður hefur ekki haft samband við í mörg ár. Það kemur margt skemmtilegt í ljós.