Ameríkuferð!
Þá er maður loksins kominn heim. Ég kom reyndar á sunnudaginn var en er búinn að vera fremur upptekinn síðan í vinnu og svoleiðis. Ég var sem sagt í rúma viku í San Antonio og var svo hjá Óttari bróður í viku. Ég hafði það nú bara notalegt hjá Óttari, horfði á fótbolta, drakk bjór og verslaði svolítið. Það er alltaf gaman að koma til Iowa og hitta mannskapinn sem þar er við nám. Nú voru Hjalti Guðmunds og Geir Tryggva að koma sér fyrir þarna úti og voru báðir að byrja í svona orientation á meðan ég var úti. Það var líka verið að pakka Árna Kjalari og fjölskyldu saman en hann var að flytja sig yfir til Cleveland til að læra dermatopatologiu eins geðveikislega skemmtilegt og það nú hljómar. Nú eru því staddir þarna: Óttar bróðir að læra meltingarlæknisfræði með lifrarsjúkdóma sem undirsérgrein, Sif Hansdóttir að læra lungnalæknisfræði, Birgir Jóhannsson (maðurinn hennar Sifjar) að læra smitsjúkdómalæknisfræði, Ágústa Ólafsdóttir að læra innkirtlalæknisfræði, Örvar Jónsson (held hann sé Jónsson, leiðréttið mig annars) að læra hjartalæknisfræði og síðan er Hjalti kominn út í residency í lyflæknisfræði og Geir ætlar að læra háls-, nef- og eyrnalækningar. Mér líst alltaf betur og betur á þennan stað og ef mér snerist hugur um svæfingarnar og ákvæði að fara í lyflæknisfræði þá mundi ég líklega snúa mér á þetta svæði til að læra því ég hef trú á að "the american way" henti mér betur ef til slíks náms kæmi. En nóg um það.
HM2006
Þetta er að þróast eins og venjulega. Þjóðverjar og Brassar gera nóg eins og venjulega. Ítalir berjast áfram eins og mafíósar, fá rauð spjöld og redda sér en falla síðan út þegar þeir fara að mæta alvöru liðum. Englendingar og Spánverjar valda vonbrigðum eins og venjulega. Frakkar væla yfir dómgæslunni en svo snýst hún einhvern veginn þeim í hag þegar þeir þurfa virkilega á því að halda. Argentínumenn og Hollendingar toppa á vitlausum tíma eins og venjulega og Portúgalar gera allt vitlaust eins og venjulega. Þetta er bara venjuleg heimsmeistarakeppni, engin almennileg spútníklið eftir, engar glænýjar stjörnur nema kannski Lennon hjá Englendingum ef hann fengi að spila eitthvað. En það er nú samt alltaf gaman að fylgjast með þessu.
Það eru þrjú lið sem ég hef sterkar taugar til og þau eru öll ennþá með. Ég held alltaf Brössum því þeir eru einfaldlega með hæfileikaríkustu leikmennina, skemmtilegustu knattspyrnuna og mestu hefðina. Síðan hef ég alltaf verið veikur fyrir Argentínumönnum enda eru þeir svona sambalið nr. 2. Svo hef ég einhvern veginn alltaf vonað að Englendingar standi sig vel því ég er náttúrlega aðdáandi enska boltans og mér finnst að landið sem fóstrar bestu deild í heimi eigi að standa sig vel á HM.
Spáin fyrir 8-liða úrslitin
Þýskaland - Argentína 2-3 eftir framlengingu (1-1 eftir 90 mín)
Ítalía - Úkraína 3-1
England - Portúgal 2-0 Rooney skorar fyrra markið og leggur upp seinna
Brasílía - Frakkland 2-0 Verður auðveldari leikur en Ghanaleikurinn
Spáin fyrir undanúrslitin
Argentína - Ítalía 3-1
Brasilía - England 3-2
Úrslit
Argentína - Brasilía 1-2
Boltinn annars
Ég hef enn ekkert tjáð mig hér um að feiti víkingurinn skuli vera kominn í Barcelona en mér finnst það snilld. Ég er mikill Barcamaður og nú er besti knattspyrnumaður Íslands fyrr og síðar orðinn leikmaður þar. Ekki nóg með það heldur er hann nr. 7 sem er náttúrlega ennþá meiri snilld því ég spila yfirleitt nr. 7. Það er nokkuð ljóst að maður þarf að skella sér á Nou Camp einhvern tíma á næstu árum og sjá kallinn spila og síðan þarf maður auðvitað að skella sér á treyju. Ég held að hann eigi eftir að standa sig vel þarna strákurinn. Persónulega finnst mér hann miklu betri leikmaður en Ludovic Guily sem lék stórt hlutverk hjá Barca í vetur og ég held að hann eigi eftir að ná vel saman við Messi, Ronaldinho og Eto'o.
28. jún. 2006
18. jún. 2006
Bloggað frá Ameríku!
Jæja! Ég er búinn að vera hérna vestan hafs síðan á fimmtudaginn í síðustu viku. Flaug fimmtudaginn 8. júní til Minneapolis og var þar í eina nótt áður en ég flaug til San Antonio á upprifjunarkúrs í svæfingum. Það var vikunámskeið sem var keyrt frá 8 á morgnanna til 18.30 á kvöldin. Það kláraðist svo á föstudaginn og ég flaug á laugardaginn til Cedar Rapids í gegnum Minneapolis og er nú kominn hérna til Óttars bróður. Ætla að vera hérna fram á laugardag og verð síðan lentur heima snemma á sunnudagsmorguninn. Búið að vera fínt en ég verð að viðurkenna að það er erfitt að vera svona lengi án konunnar. Það verður reyndar aðeins öðruvísi hérna hjá Óttari þar sem maður hefur fjölskylduna en það verður samt gott að koma heim.
Ætli maður slappi ekki bara af hér, horfi á HM (hér eru allir leikirnir sýndir beint svo ef eitthvað er þá er umfjöllunin betri hér) og sötra öl. Reyndar eru fyrstu leikirnir hérna kl. 9 á morgnanna svo maður fær sér kannski ekki öl fyrr en í seinni hálfleik á honum. ;) Annars er ég ánægður með mína menn Brassana að klára fyrsta leikinn. Þeir voru nú reyndar ekkert sérlega sannfærandi en þeir bæta sig hægt og stígandi vona ég. Argentínumenn eru búnir að vera sannfærandi en ég óttast að þeir séu að toppa aðeins of snemma. Englengingar og Ítalir hafa ekki verið nógu sannfærandi þannig að ég spá því að Brasílía, Argentína eða helvítis Þjóðverjarnir taki þetta.
Læt þetta duga héðan frá landi tækifæranna. Heyrumst, sjáumst ja eða bara hvorugt.
Jæja! Ég er búinn að vera hérna vestan hafs síðan á fimmtudaginn í síðustu viku. Flaug fimmtudaginn 8. júní til Minneapolis og var þar í eina nótt áður en ég flaug til San Antonio á upprifjunarkúrs í svæfingum. Það var vikunámskeið sem var keyrt frá 8 á morgnanna til 18.30 á kvöldin. Það kláraðist svo á föstudaginn og ég flaug á laugardaginn til Cedar Rapids í gegnum Minneapolis og er nú kominn hérna til Óttars bróður. Ætla að vera hérna fram á laugardag og verð síðan lentur heima snemma á sunnudagsmorguninn. Búið að vera fínt en ég verð að viðurkenna að það er erfitt að vera svona lengi án konunnar. Það verður reyndar aðeins öðruvísi hérna hjá Óttari þar sem maður hefur fjölskylduna en það verður samt gott að koma heim.
Ætli maður slappi ekki bara af hér, horfi á HM (hér eru allir leikirnir sýndir beint svo ef eitthvað er þá er umfjöllunin betri hér) og sötra öl. Reyndar eru fyrstu leikirnir hérna kl. 9 á morgnanna svo maður fær sér kannski ekki öl fyrr en í seinni hálfleik á honum. ;) Annars er ég ánægður með mína menn Brassana að klára fyrsta leikinn. Þeir voru nú reyndar ekkert sérlega sannfærandi en þeir bæta sig hægt og stígandi vona ég. Argentínumenn eru búnir að vera sannfærandi en ég óttast að þeir séu að toppa aðeins of snemma. Englengingar og Ítalir hafa ekki verið nógu sannfærandi þannig að ég spá því að Brasílía, Argentína eða helvítis Þjóðverjarnir taki þetta.
Læt þetta duga héðan frá landi tækifæranna. Heyrumst, sjáumst ja eða bara hvorugt.
27. maí 2006
Kosningadagur!!
Nú er runninn upp sá dagur merki dagur sem sveitarstjórnarkosningar bera með sér fjórða hvert ár. Það verður fróðlegt að sjá hvernig þetta fer allt saman og svo virðist sem Sjálfstæðisflokkurinn ætli að styrkja stöðu sína alls staðar á höfuðborgarsvæðinu nema í Hafnarfirði og á Álftanesi. Ég hef reyndar ekki trú á að þeir nái hreinum meirihluta í Reykjavík heldur er ég nær fullviss um að Björn Ingi skríði inn á kostnað áttunda manns sjálfstæðisflokksins. Annars hef ég aldrei verið eins efins um hvað skal krossa við í kjörklefanum því mér finnst enginn af oddvitunum traustsins verður að verða borgarstjóri í Reykjavík. Ætli maður endi ekki á því að krossa í xD af gömlum vana en yfirstrikanirnar verða misnotaðar allhressilega ef sú verður raunin.
Mér finnst samt áhugavert að rýna í þessar skoðanakannanir allar því svo virðist sem Vilhjálmur hafi meira persónufylgi en sem nemur fylgi Sjálfstæðismanna í Reykjavík og það sem kemur ennþá meira á óvart er að Dagur skuli ekki fá stuðning Samfylkingarmanna í borgarstjórastólinn. Það hljóta að vera heilmikil vonbrigði að hans eigin flokksmenn treysta honum ekki fyrir borgarstjórastólnum. Það fær mann líka til að efast um réttmæti þess að hafa opin prófkjör því það er greinilegt að Dagur hefur smalað mannskap úr öðrum flokkum á kjörstað. Ég geri hins vegar ráð fyrir því að Stefán og Steinunn hafi gert slíkt hið sama svo það kemur á sama stað niður.
Nú er runninn upp sá dagur merki dagur sem sveitarstjórnarkosningar bera með sér fjórða hvert ár. Það verður fróðlegt að sjá hvernig þetta fer allt saman og svo virðist sem Sjálfstæðisflokkurinn ætli að styrkja stöðu sína alls staðar á höfuðborgarsvæðinu nema í Hafnarfirði og á Álftanesi. Ég hef reyndar ekki trú á að þeir nái hreinum meirihluta í Reykjavík heldur er ég nær fullviss um að Björn Ingi skríði inn á kostnað áttunda manns sjálfstæðisflokksins. Annars hef ég aldrei verið eins efins um hvað skal krossa við í kjörklefanum því mér finnst enginn af oddvitunum traustsins verður að verða borgarstjóri í Reykjavík. Ætli maður endi ekki á því að krossa í xD af gömlum vana en yfirstrikanirnar verða misnotaðar allhressilega ef sú verður raunin.
Mér finnst samt áhugavert að rýna í þessar skoðanakannanir allar því svo virðist sem Vilhjálmur hafi meira persónufylgi en sem nemur fylgi Sjálfstæðismanna í Reykjavík og það sem kemur ennþá meira á óvart er að Dagur skuli ekki fá stuðning Samfylkingarmanna í borgarstjórastólinn. Það hljóta að vera heilmikil vonbrigði að hans eigin flokksmenn treysta honum ekki fyrir borgarstjórastólnum. Það fær mann líka til að efast um réttmæti þess að hafa opin prófkjör því það er greinilegt að Dagur hefur smalað mannskap úr öðrum flokkum á kjörstað. Ég geri hins vegar ráð fyrir því að Stefán og Steinunn hafi gert slíkt hið sama svo það kemur á sama stað niður.
26. maí 2006
Risinn vaknaður!
Mínir menn í Víkingi vöknuðu loksins og tóku Blikana í kennslustund í dag í Víkinni. 4-1 sigur staðreynd og nú verður þrautin þyngri að stöðva Fossvogshraðlestina. Annars held ég að Víkingarnir muni ströggla pínulítið í ár en verða þeim mun sterkari á næsta ári ef þeir ná að halda sér uppi. Dollan í Víkina 2008 eins og Viktor sagði í viðtali við RÚV í dag.
Notaleg sumarbústaðarferð
Við Edda fórum upp í Svínadal í bústaðinn hjá tengdó og höfðum það notalegt. Lásum, spiluðum, lágum í sólbaði og borðuðum góðan mat. Það er ótrúlegt hvað góður skjólveggur getur gert fyrir íslenskt sólbaðsveður því í dag var hávaðarok þarna upp frá en í skjóli við vegginn var bara notalega hlýtt og hörkusólbaðsveður. Komum svo heim undir kvöld og fórum bæði á æfingu. Ég hjá Duffa en Edda skellti sér í ræktina. Hún er nýbyrjuð á einhverju herþjálfunarnámskeiði og er handónýt í skrokknum eftir hverja einustu æfingu enda eru þau greinilega látin taka á því. Spurning um að skella sér á eitt slíkt námskeið með haustinu og sjá hvað gerist hjá gamla. Annars lofar sumarið góðu hjá Duffa því við unnum fyrsta leikinn örugglega eins og sjá má í síðustu færslu en það vantaði samt slatta af góðum leikmönnum eins og Jóhann Svein sem var besti leikmaðurinn okkar í fyrra (reyndar óvíst hvort hann verði nokkuð með í sumar vegna meiðsla), fyrirliðann Magga Gísla sem var meiddur eins og systir hans Jón Helgi sem var bæði markahæstur og stoðsendingahæstur í fyrra. Síðan er Helgi litli læknanemi ekki enn kominn á ról en hann klárar prófin á morgunn og verður klár í slaginn eftir það. Síðan komst undirritaður ekki og þó ég sé yfirleitt ekki í byrjunarliðinu getur verið gott að hafa gamla framlínujaxla á bekknum ef illa gengur að skora, hehe.
Jamie Cullum og Micheal Buble
Þessir menn eru búnir að endurvekja einhverja mögnuðustu tónlistargullöld veraldarsögunnar. Þeir eru að syngja gamla gullmola sem voru gerðir ódauðlegir af Frank Sinatra, Bobby Darin, Nat King Cole og fleiri snillingum. Þeir eru reyndar að taka nýrri lög með sem eru útsett í svipuðum stíl og þessir gömlu gullmolar og úr verður frábær blanda af jazzskotnu eðalpoppi sem ég kann virkilega vel að meta. Robbie Williams gerði reyndar plötu í svipuðum stíl fyrir u.þ.b. 2 árum síðan sem var líka alveg frábær og ég held að hann hafi opnað svolítið fyrir þessa gerð tónlistar aftur inn á markaðinn. Gott hjá honum. Annars vil ég líka ítreka aðdáun mína á íslensku eðalsveitinni Diktu sem gaf út hinn frábæra snilldardisk Hunting for Happiness nú fyrir áramótin. Hef hlustað heilmikið á hann og það verður að segjast að hann verður þéttari með hverri áhlustun.
Læt þetta annars gott heita í bili. Gleðilega kosningahelgi ef ég skyldi detta úr blogggírnum um helgina. Góðar stundir.
Mínir menn í Víkingi vöknuðu loksins og tóku Blikana í kennslustund í dag í Víkinni. 4-1 sigur staðreynd og nú verður þrautin þyngri að stöðva Fossvogshraðlestina. Annars held ég að Víkingarnir muni ströggla pínulítið í ár en verða þeim mun sterkari á næsta ári ef þeir ná að halda sér uppi. Dollan í Víkina 2008 eins og Viktor sagði í viðtali við RÚV í dag.
Notaleg sumarbústaðarferð
Við Edda fórum upp í Svínadal í bústaðinn hjá tengdó og höfðum það notalegt. Lásum, spiluðum, lágum í sólbaði og borðuðum góðan mat. Það er ótrúlegt hvað góður skjólveggur getur gert fyrir íslenskt sólbaðsveður því í dag var hávaðarok þarna upp frá en í skjóli við vegginn var bara notalega hlýtt og hörkusólbaðsveður. Komum svo heim undir kvöld og fórum bæði á æfingu. Ég hjá Duffa en Edda skellti sér í ræktina. Hún er nýbyrjuð á einhverju herþjálfunarnámskeiði og er handónýt í skrokknum eftir hverja einustu æfingu enda eru þau greinilega látin taka á því. Spurning um að skella sér á eitt slíkt námskeið með haustinu og sjá hvað gerist hjá gamla. Annars lofar sumarið góðu hjá Duffa því við unnum fyrsta leikinn örugglega eins og sjá má í síðustu færslu en það vantaði samt slatta af góðum leikmönnum eins og Jóhann Svein sem var besti leikmaðurinn okkar í fyrra (reyndar óvíst hvort hann verði nokkuð með í sumar vegna meiðsla), fyrirliðann Magga Gísla sem var meiddur eins og systir hans Jón Helgi sem var bæði markahæstur og stoðsendingahæstur í fyrra. Síðan er Helgi litli læknanemi ekki enn kominn á ról en hann klárar prófin á morgunn og verður klár í slaginn eftir það. Síðan komst undirritaður ekki og þó ég sé yfirleitt ekki í byrjunarliðinu getur verið gott að hafa gamla framlínujaxla á bekknum ef illa gengur að skora, hehe.
Jamie Cullum og Micheal Buble
Þessir menn eru búnir að endurvekja einhverja mögnuðustu tónlistargullöld veraldarsögunnar. Þeir eru að syngja gamla gullmola sem voru gerðir ódauðlegir af Frank Sinatra, Bobby Darin, Nat King Cole og fleiri snillingum. Þeir eru reyndar að taka nýrri lög með sem eru útsett í svipuðum stíl og þessir gömlu gullmolar og úr verður frábær blanda af jazzskotnu eðalpoppi sem ég kann virkilega vel að meta. Robbie Williams gerði reyndar plötu í svipuðum stíl fyrir u.þ.b. 2 árum síðan sem var líka alveg frábær og ég held að hann hafi opnað svolítið fyrir þessa gerð tónlistar aftur inn á markaðinn. Gott hjá honum. Annars vil ég líka ítreka aðdáun mína á íslensku eðalsveitinni Diktu sem gaf út hinn frábæra snilldardisk Hunting for Happiness nú fyrir áramótin. Hef hlustað heilmikið á hann og það verður að segjast að hann verður þéttari með hverri áhlustun.
Læt þetta annars gott heita í bili. Gleðilega kosningahelgi ef ég skyldi detta úr blogggírnum um helgina. Góðar stundir.
24. maí 2006
Allt of langt á milli...
...þess sem ég skrifa hérna. Ætla að reyna að vera duglegri í sumar en ég lofa engu enda mikið að gera hjá mér næstu vikurnar og mánuðina. Af okkur er heilmikið að frétta. Ég er reyndar ennþá á svæfingunni hér í Fossvoginum og verð út júlímánuð en er síðan búinn að tryggja árs ráðningu á lyflækningasviði spítalans þar sem ég hyggst ná mér í dýrmæta reynslu sem mun nýtast mér á mínu sviði í framtíðinni. Ég hef tekið ákvörðun um að gerast svæfingalæknir og geri ráð fyrir að bæta síðan við mig framhaldsnámi í gjörgæslulækningum í framhaldinu. Eftir ársdvölina á lyfjadeildunum ætla ég að vera í hálft ár á Svæfinga- og gjörgæsludeildinni á Hringbrautinni og í framhaldinu ætla ég að brúa bilið fram á sumar í vinnu sem gæti hentað. Stefnan er sem sagt að fara út sumarið 2008 og vera úti í 6-8 ár. Þá horfi ég helst til Lundar, Osló eða Gautaborgar (í þessari röð).
Aðrar enn stærri fréttir eru þær að við feðgarnir vorum í félagi við tvo aðra að festa kaup á jörð austur í hreppum. Er þar gamall draumur okkar að rætast - draumur sem ég veit að foreldrar mínir voru úrkula vonar um að mundi nokkurn tíma rætast. Nú er raunverulega bara eftir að borga og ganga frá stofnun hlutafélags um reksturinn en hvort tveggja er langt á veg komið. Ég var um helgina þarna fyrir austan að girða enda var jörðin raunverulega afhent við undirritun kauptilboðs. Þarna er 250fm einbýlishús, töluvert af útjörð og ca. 40ha af túnum í heimalöndum. Ég var algerlega búinn að gleyma því hvað það er gaman að girða girðingu, hvað það er raunverulega gaman að búa eitthvað svona til. Þegar maður vinnur svona vinnu eins og ég er ótrúlega mögnuð tilbreyting og raunverulega hvíld að komast í smá at, grafa holur, berja niður staura, negla, bora, skrúfa, stilla o.s.frv. Það er einhver undarleg sælutilfinning sem fylgir því að geta bent á eitthvað "mannvirki" með stolti og segja: "Ég bjó þetta til".
Kosningar
Jesús, María og allt þeirra slekti! Ég hef aldrei upplifað aðra eins kosningabaráttu. Það er eins og frambjóðendur flokkanna hér í Reykjavík keppist við að vera óframbærilegir, illa að sér og bara hreint út sagt vitlausir. Mér lýst eiginlega ekki vel á neitt framboð en þó held ég að gamla íhaldið sé lögulegasti kúkurinn í lauginni. Ekki dettur mér í hug að kjósa umræðustjórnmálamennina í Samfylkingunni sem aldrei gera neitt nema blaðra á kostnað okkar hinna. Kollegi minn hann Dagur ætti bara að halda sig við læknisfræðina held ég því hann er sleipur í henni. Þó er hann langframbærilegasti frambjóðandi Samfylkingarinnar því Steinunn Vældís og Þjóðarsálin Stefán eru einhverjir sterkleiðinlegustu pólítíkusar sem fæðst hafa sunnan norðurpólsins. Vinstri grænir eru náttúrlega bara vinstri grænir en þeir hafa nú frambærilegan mann í honum Árna Þór sem ég hef alltaf verið svolítið veikur fyrir. Ekki sérlega sjarmerandi maður en hann hefur eitthvað svona "brettuppermar" yfirbragð sem mér líkar. Sama má segja um Steingrím J. en gallinn við þá er að ég er eiginlega aldrei sammála þeim um hvernig sé best að koma hlutunum í verk. Þeir eru svona menn sem grafa stagið á undan staurnum. Frjálslyndingurinn Ólafur F. er mjög sérkennilegur maður og ég hef aldrei fattað hann almennilega. Ég kýs ekki fólk sem ég fatta ekki. Framsókn er síðan bara Framsókn, er ekki bannað að kjósa þá fyrir fimmtugt. Ég held ég hafi lesið það einhvers staðar.
Fótboltinn
Margt gerst síðan síðast. Chelsea orðið meistari eins og allt stefndi í. Barcelona bjargaði sambandi mínu við tengdafjölskylduna með því að vinna Rassenal í úrslitum Meistaradeildarinnar. Rooney brotinn, Arsenal búið að kaupa Rosicky og semja við Henry og Ruud á leiðinni frá United - allt saman vont. Eiður og Diarra á leið til United sem er gott. Spennandi tímabil framundan og ég vona að næsti vetur verði meira spennandi en síðustu tveir.
HM er síðan að byrja og ég held með S-Ameríkuþjóðunum eins og venjulega. Argentína og Brasilía eru einfaldlega tvær bestu þjóðir heims og ég vona að önnur þessara vinni dolluna. Síðan er maður náttúrlega alltaf veikur fyrir Englandi en ég held að þeir muni ekki standa sig. Sjáum til hvað gerist.
Dufþakur
Tímabilið hófst með látum í utandeildinni hjá Duffa því þeir tóku Henson í kennslustund á Tungubökkum á sunnudag með því að skora 7 mörk gegn 3. Bogi og Eiki áttu víst stórleik og Gauti var sterkur á miðjunni. Gaman að þessu. Annar leikur á sunnudagskvöld og þar verð ég.
Bústaður
Við Edda ætlum í bústaðinn hjá tengdó í kvöld og koma heim annað kvöld eða á föstudagsmorgunn. Það verður notalegt hjá okkur bara tveimur einum í rólegheitum. Er síðan að vinna næturvaktir um helgina og svo tekur við frí um hvítasunnuhelgina þangað til á annan í hvítasunnu, er þá að vinna um kvöldið. Þá helgi verðum við pabbi í girðingavinnu fyrir austan og í fermingu hjá Gígju í Steinsholti þar sem ég var í sveit. Þar verður stuð ef ég þekki mitt fólk rétt.
Læt þetta nægja í bili en reyni að skrifa eitthvað meira fljótlega.
...þess sem ég skrifa hérna. Ætla að reyna að vera duglegri í sumar en ég lofa engu enda mikið að gera hjá mér næstu vikurnar og mánuðina. Af okkur er heilmikið að frétta. Ég er reyndar ennþá á svæfingunni hér í Fossvoginum og verð út júlímánuð en er síðan búinn að tryggja árs ráðningu á lyflækningasviði spítalans þar sem ég hyggst ná mér í dýrmæta reynslu sem mun nýtast mér á mínu sviði í framtíðinni. Ég hef tekið ákvörðun um að gerast svæfingalæknir og geri ráð fyrir að bæta síðan við mig framhaldsnámi í gjörgæslulækningum í framhaldinu. Eftir ársdvölina á lyfjadeildunum ætla ég að vera í hálft ár á Svæfinga- og gjörgæsludeildinni á Hringbrautinni og í framhaldinu ætla ég að brúa bilið fram á sumar í vinnu sem gæti hentað. Stefnan er sem sagt að fara út sumarið 2008 og vera úti í 6-8 ár. Þá horfi ég helst til Lundar, Osló eða Gautaborgar (í þessari röð).
Aðrar enn stærri fréttir eru þær að við feðgarnir vorum í félagi við tvo aðra að festa kaup á jörð austur í hreppum. Er þar gamall draumur okkar að rætast - draumur sem ég veit að foreldrar mínir voru úrkula vonar um að mundi nokkurn tíma rætast. Nú er raunverulega bara eftir að borga og ganga frá stofnun hlutafélags um reksturinn en hvort tveggja er langt á veg komið. Ég var um helgina þarna fyrir austan að girða enda var jörðin raunverulega afhent við undirritun kauptilboðs. Þarna er 250fm einbýlishús, töluvert af útjörð og ca. 40ha af túnum í heimalöndum. Ég var algerlega búinn að gleyma því hvað það er gaman að girða girðingu, hvað það er raunverulega gaman að búa eitthvað svona til. Þegar maður vinnur svona vinnu eins og ég er ótrúlega mögnuð tilbreyting og raunverulega hvíld að komast í smá at, grafa holur, berja niður staura, negla, bora, skrúfa, stilla o.s.frv. Það er einhver undarleg sælutilfinning sem fylgir því að geta bent á eitthvað "mannvirki" með stolti og segja: "Ég bjó þetta til".
Kosningar
Jesús, María og allt þeirra slekti! Ég hef aldrei upplifað aðra eins kosningabaráttu. Það er eins og frambjóðendur flokkanna hér í Reykjavík keppist við að vera óframbærilegir, illa að sér og bara hreint út sagt vitlausir. Mér lýst eiginlega ekki vel á neitt framboð en þó held ég að gamla íhaldið sé lögulegasti kúkurinn í lauginni. Ekki dettur mér í hug að kjósa umræðustjórnmálamennina í Samfylkingunni sem aldrei gera neitt nema blaðra á kostnað okkar hinna. Kollegi minn hann Dagur ætti bara að halda sig við læknisfræðina held ég því hann er sleipur í henni. Þó er hann langframbærilegasti frambjóðandi Samfylkingarinnar því Steinunn Vældís og Þjóðarsálin Stefán eru einhverjir sterkleiðinlegustu pólítíkusar sem fæðst hafa sunnan norðurpólsins. Vinstri grænir eru náttúrlega bara vinstri grænir en þeir hafa nú frambærilegan mann í honum Árna Þór sem ég hef alltaf verið svolítið veikur fyrir. Ekki sérlega sjarmerandi maður en hann hefur eitthvað svona "brettuppermar" yfirbragð sem mér líkar. Sama má segja um Steingrím J. en gallinn við þá er að ég er eiginlega aldrei sammála þeim um hvernig sé best að koma hlutunum í verk. Þeir eru svona menn sem grafa stagið á undan staurnum. Frjálslyndingurinn Ólafur F. er mjög sérkennilegur maður og ég hef aldrei fattað hann almennilega. Ég kýs ekki fólk sem ég fatta ekki. Framsókn er síðan bara Framsókn, er ekki bannað að kjósa þá fyrir fimmtugt. Ég held ég hafi lesið það einhvers staðar.
Fótboltinn
Margt gerst síðan síðast. Chelsea orðið meistari eins og allt stefndi í. Barcelona bjargaði sambandi mínu við tengdafjölskylduna með því að vinna Rassenal í úrslitum Meistaradeildarinnar. Rooney brotinn, Arsenal búið að kaupa Rosicky og semja við Henry og Ruud á leiðinni frá United - allt saman vont. Eiður og Diarra á leið til United sem er gott. Spennandi tímabil framundan og ég vona að næsti vetur verði meira spennandi en síðustu tveir.
HM er síðan að byrja og ég held með S-Ameríkuþjóðunum eins og venjulega. Argentína og Brasilía eru einfaldlega tvær bestu þjóðir heims og ég vona að önnur þessara vinni dolluna. Síðan er maður náttúrlega alltaf veikur fyrir Englandi en ég held að þeir muni ekki standa sig. Sjáum til hvað gerist.
Dufþakur
Tímabilið hófst með látum í utandeildinni hjá Duffa því þeir tóku Henson í kennslustund á Tungubökkum á sunnudag með því að skora 7 mörk gegn 3. Bogi og Eiki áttu víst stórleik og Gauti var sterkur á miðjunni. Gaman að þessu. Annar leikur á sunnudagskvöld og þar verð ég.
Bústaður
Við Edda ætlum í bústaðinn hjá tengdó í kvöld og koma heim annað kvöld eða á föstudagsmorgunn. Það verður notalegt hjá okkur bara tveimur einum í rólegheitum. Er síðan að vinna næturvaktir um helgina og svo tekur við frí um hvítasunnuhelgina þangað til á annan í hvítasunnu, er þá að vinna um kvöldið. Þá helgi verðum við pabbi í girðingavinnu fyrir austan og í fermingu hjá Gígju í Steinsholti þar sem ég var í sveit. Þar verður stuð ef ég þekki mitt fólk rétt.
Læt þetta nægja í bili en reyni að skrifa eitthvað meira fljótlega.
29. apr. 2006
Afmælisbörn!
Margir búnir að eiga afmæli síðan síðast.
Mamma átti afmæli 29. mars
Iðunn Ózonsdóttir átti afmæli 5. apríl
Andreas Bergmann bróðursonur minn 7. apríl
Gissur 10. apríl
Gunni Thor 21. apríl
Nonni broðir 26. apríl
og svo átti ég náttúrlega sjálfur afmæli í gær.
Til hamingju öll. Þið eruð snillingar.
Það er sama hvaðan gott kemur
Stundum kemur fólk manni á óvart. Í sjoppunni á Borgarspítalanum vinna margar konur og fæstar þeirra eru í því að segja manni brandara eða bara yfirleitt að tala. Þær tala eflaust heilmikið á öðrum vettvangi en ég held að það sé kannski ekki eftirspurn eftir því að spjalla mikið við viðskiptavinina svona dags daglega. Ég er hins vegar vel upp alinn og reyni alltaf að tala um eitthvað en bara kók og prins. Ég legg það einnig í vana minn að líta á fyrirsagnirnar á blöðunum á meðan ég bíð eftir kortakvittuninni og um daginn fussaði ég einu sinni sem oftar yfir forsíðunni á DV og sagði eitthvað á þá leið að þetta væri nú meiri endaleysan sem þeir prentuðu. Þá sagði þessa líka snilldarkona í sjoppunni: "Já, þeir ljúga svo hratt að manni að maður hefur bara ekki undan að trúa því." Þessi kona bjargaði deginum fyrir mér þennan dag.
Lífið og tilveran
Lífið hefur gengið sinn vanagang undanfarinn mánuð. Ég hef verið duglegur að vinna en ekki eins duglegur í hestunum. Það hefur reyndar gengið illa hjá Duffa í síðustu æfingjaleikjum eftir góða byrjun í vor. Erum búnir að missa pínulítið dampinn og höfum tapað þremur leikjum á stuttum tíma núna. Annars gengur lífið bara sinn vanagang.
Boltinn
Mínir menn að skíttapa fyrir Chelsea í dag. Það var svo sem viðeigandi endir á ömurlegu tímabili minna manna. Leiðinlegt að Rooney skildi meiðast. Ef hann verður ekki með á HM held ég að Englendingar komist ekki upp úr riðlinum sínum.
Margir búnir að eiga afmæli síðan síðast.
Mamma átti afmæli 29. mars
Iðunn Ózonsdóttir átti afmæli 5. apríl
Andreas Bergmann bróðursonur minn 7. apríl
Gissur 10. apríl
Gunni Thor 21. apríl
Nonni broðir 26. apríl
og svo átti ég náttúrlega sjálfur afmæli í gær.
Til hamingju öll. Þið eruð snillingar.
Það er sama hvaðan gott kemur
Stundum kemur fólk manni á óvart. Í sjoppunni á Borgarspítalanum vinna margar konur og fæstar þeirra eru í því að segja manni brandara eða bara yfirleitt að tala. Þær tala eflaust heilmikið á öðrum vettvangi en ég held að það sé kannski ekki eftirspurn eftir því að spjalla mikið við viðskiptavinina svona dags daglega. Ég er hins vegar vel upp alinn og reyni alltaf að tala um eitthvað en bara kók og prins. Ég legg það einnig í vana minn að líta á fyrirsagnirnar á blöðunum á meðan ég bíð eftir kortakvittuninni og um daginn fussaði ég einu sinni sem oftar yfir forsíðunni á DV og sagði eitthvað á þá leið að þetta væri nú meiri endaleysan sem þeir prentuðu. Þá sagði þessa líka snilldarkona í sjoppunni: "Já, þeir ljúga svo hratt að manni að maður hefur bara ekki undan að trúa því." Þessi kona bjargaði deginum fyrir mér þennan dag.
Lífið og tilveran
Lífið hefur gengið sinn vanagang undanfarinn mánuð. Ég hef verið duglegur að vinna en ekki eins duglegur í hestunum. Það hefur reyndar gengið illa hjá Duffa í síðustu æfingjaleikjum eftir góða byrjun í vor. Erum búnir að missa pínulítið dampinn og höfum tapað þremur leikjum á stuttum tíma núna. Annars gengur lífið bara sinn vanagang.
Boltinn
Mínir menn að skíttapa fyrir Chelsea í dag. Það var svo sem viðeigandi endir á ömurlegu tímabili minna manna. Leiðinlegt að Rooney skildi meiðast. Ef hann verður ekki með á HM held ég að Englendingar komist ekki upp úr riðlinum sínum.
23. mar. 2006
Jæja
Ég er á vaktinni. Það er allt að róast núna og maður hefur aðeins tíma til að pústa. Það er svolítið skrýtið með allar þessar vaktir að það er einhver undarleg blanda af tilhlökkun og kvíða sem hellist yfir mann. Tilhlökkun yfir því að maður sjái áhugaverð tilfelli sem bjóða upp á að maður læri eitthvað nýtt og svo aftur kvíði yfir því að maður lendi í aðstæðum sem maður ræður ekki við. Hvort tveggja hjálpar manni að tileinka sér nýja hluti svo það er bara jákvætt. Síðan eru slysin alltaf erfið að takast á við, sérstaklega þegar unga fólkið kemur inn.
Pólítíkin
Heiðar bendir á hermálin og vatnalögin. Ég hef persónulega engan áhuga á þessu hermáli. Mér er slétt sama hvort það eru 4 eða engin herþota hér á landi. Hvort heldur sem er held ég að stoppi ekki innrás hingað ef einhver ætlar sér það í alvöru. Hins vegar hef ég áhyggjur af því að útgjöld ríkisins til landhelgis- og flugrekstrarmála muni snaraukast í kjölfarið á brottrekstrinum og því miður held ég að ríkisstjórnin okkar hafi ekki verið allskostar undirbúin undir það. Hvað varðar viðbrögð við allri þeirri atvinnustarfsemi sem tapast held ég að menn verði að stíga varlega til jarðar. Ég hef ekki trú á að ferðamannaiðnaður með tilheyrandi offramboði á gistirýmum á svæði sem ferðamenn hafa enn ekki tekið ástfóstri við sé hættulegt. Ég held líka að það væri óskynsamlegt að sleppa öllum þessum íbúðum inn á fasteignamarkaðinn í einu því við það mundi íbúðaverð þarna suðurfrá hrapa niður úr öllu valdi. Háskólaþorpið er svo sem ágætis hugmynd en ég held að það yrði þá að vera einhver af þeim háskólum sem þegar eru starfræktir hérlendis því það síðasta sem við þurfum er að bæta enn einum slíkum í sarpinn.
Annað sem fer í taugarnar á mér við alla þessa umræðu og reyndar almennt um mál þar sem ljóst er að einhver á eftir að missa vinnuna er það að menn ætlast alltaf til að ríkið komi þeim til bjargar. Fólk er ekki tilbúið að taka ábyrgð á eigin velferð. Ég man ekki til þess að það sé minnst á það einu orði í stjórnarskránni að ríkinu beri einhver skylda til þess að redda fólki vinnu sem missir vinnuna sína vegna skipulagsbreytinga í "einkafyrirtæki". Algerlega fáránleg krafa og hana á að kaffæra í fæðingu. Því miður fyrir Suðurnesjamenn held ég að þarna verði kippt fótunum undan forsendum svo stórrar byggðar ef þeir sjálfir hafa ekki frumkvæði að uppbyggingu atvinnustarfsemi til að bæta upp missinn. Ríkið getur ekki enn einu sinni bjargað deginum með því að neyða stofnanir til að flytja út á land.
Byggðastefnan
Hlægileg þessi byggðastefna á köflum. Þingmenn landsbyggðarinnar róa að því öllum árum að flugvöllurinn verði áfram í Vatnsmýrinni því það sé svo nauðsynlegt fyrir landsbyggðarfólk að vera nálægt allri þjónustu um leið og það stígur fæti úr flugvélinni. Sömu þingmenn vilja síðan flytja þessar sömu þjónustu í litlu krummaskuðin sem þeir koma úr. Ég held þetta sé allt samsæri til að þrýsta á um uppbyggingu flugvalla við hvert einasta kotbýli landsins.
Ég er á vaktinni. Það er allt að róast núna og maður hefur aðeins tíma til að pústa. Það er svolítið skrýtið með allar þessar vaktir að það er einhver undarleg blanda af tilhlökkun og kvíða sem hellist yfir mann. Tilhlökkun yfir því að maður sjái áhugaverð tilfelli sem bjóða upp á að maður læri eitthvað nýtt og svo aftur kvíði yfir því að maður lendi í aðstæðum sem maður ræður ekki við. Hvort tveggja hjálpar manni að tileinka sér nýja hluti svo það er bara jákvætt. Síðan eru slysin alltaf erfið að takast á við, sérstaklega þegar unga fólkið kemur inn.
Pólítíkin
Heiðar bendir á hermálin og vatnalögin. Ég hef persónulega engan áhuga á þessu hermáli. Mér er slétt sama hvort það eru 4 eða engin herþota hér á landi. Hvort heldur sem er held ég að stoppi ekki innrás hingað ef einhver ætlar sér það í alvöru. Hins vegar hef ég áhyggjur af því að útgjöld ríkisins til landhelgis- og flugrekstrarmála muni snaraukast í kjölfarið á brottrekstrinum og því miður held ég að ríkisstjórnin okkar hafi ekki verið allskostar undirbúin undir það. Hvað varðar viðbrögð við allri þeirri atvinnustarfsemi sem tapast held ég að menn verði að stíga varlega til jarðar. Ég hef ekki trú á að ferðamannaiðnaður með tilheyrandi offramboði á gistirýmum á svæði sem ferðamenn hafa enn ekki tekið ástfóstri við sé hættulegt. Ég held líka að það væri óskynsamlegt að sleppa öllum þessum íbúðum inn á fasteignamarkaðinn í einu því við það mundi íbúðaverð þarna suðurfrá hrapa niður úr öllu valdi. Háskólaþorpið er svo sem ágætis hugmynd en ég held að það yrði þá að vera einhver af þeim háskólum sem þegar eru starfræktir hérlendis því það síðasta sem við þurfum er að bæta enn einum slíkum í sarpinn.
Annað sem fer í taugarnar á mér við alla þessa umræðu og reyndar almennt um mál þar sem ljóst er að einhver á eftir að missa vinnuna er það að menn ætlast alltaf til að ríkið komi þeim til bjargar. Fólk er ekki tilbúið að taka ábyrgð á eigin velferð. Ég man ekki til þess að það sé minnst á það einu orði í stjórnarskránni að ríkinu beri einhver skylda til þess að redda fólki vinnu sem missir vinnuna sína vegna skipulagsbreytinga í "einkafyrirtæki". Algerlega fáránleg krafa og hana á að kaffæra í fæðingu. Því miður fyrir Suðurnesjamenn held ég að þarna verði kippt fótunum undan forsendum svo stórrar byggðar ef þeir sjálfir hafa ekki frumkvæði að uppbyggingu atvinnustarfsemi til að bæta upp missinn. Ríkið getur ekki enn einu sinni bjargað deginum með því að neyða stofnanir til að flytja út á land.
Byggðastefnan
Hlægileg þessi byggðastefna á köflum. Þingmenn landsbyggðarinnar róa að því öllum árum að flugvöllurinn verði áfram í Vatnsmýrinni því það sé svo nauðsynlegt fyrir landsbyggðarfólk að vera nálægt allri þjónustu um leið og það stígur fæti úr flugvélinni. Sömu þingmenn vilja síðan flytja þessar sömu þjónustu í litlu krummaskuðin sem þeir koma úr. Ég held þetta sé allt samsæri til að þrýsta á um uppbyggingu flugvalla við hvert einasta kotbýli landsins.
22. mar. 2006
Pólítík
Það er magnað hvað mér finnst pólítíkin hérna heima orðin leiðinleg. Það virðist sem unga fólkið í pólítík sé þarna bara til að komast í þotuliðið en ekki til að láta hendur standa fram úr ermum. Eitt heitasta málið hefur verið reykingabann á veitingastöðum sem ég er hálft í hvoru fylgjandi, a.m.k. að hluta en ég á samt svolítið erfitt með að útskúfa svo stórum þætti í skemmtanalífi Íslendinga. Þessi forsjárhyggja sæmir ekki almennilegri hægri stjórn. Ég er líka sammála Sigurði Kára með það að það er ófagmannlegt að vinna skýrslu um áhrif óbeinna reykinga á fólk án þess að taka tillit til beggja sjónarmiða. Að því sögðu þá get ég ekki sagt að ég muni sakna reykinganna af skemmtistöðunum.
Enski boltinn
Mínir menn eru allir að braggast og Chelsea er farið að fatast flugið. Ég hef reyndar ekki mikla trú á að MUFC muni ná þeim en það verður gaman ef þeir ná að hleypa svolítilli spennu í þetta með því að þrengja bilið. Ef þeir vinna leikinn sem þeir eiga til góða eru þeir ekki nema 9 stigum á eftir Chelsea en fimm stigum á undan Liverpool með annan leik til góða. Arsenal er svo rétt fyrir ofan botnbaráttuna 13 stigum á eftir United þrátt fyrir að United eigi leik til góða. Þetta er því allt saman hið besta mál.
Utandeildin
Við í Duffa höfum verið á fljúgandi siglingu. Vorum að spila við arfaslakt lið AC Mullet í gær og unnum fremur auðveldlega 6-2 þar sem bæði mörkin þeirra voru gefins af varnarmönnum okkar. Þeir fengu eitt almennilegt sjálfskapað færi en Grétar varði glæsilega í markinu. Okkur vantaði nú samt báða aðalmiðverðina okkar (Jóa og Magga fyrirliða), einn besta bakvörðinn (Bigga H.), markahæsta mann síðasta árs (Jón Helga) og fimm af miðjumönnunum okkar (Eika, Daða, Árna Grím, Gísla Geir og Helga). Því voru margir að spila út úr stöðum. Ég var á vinstri kantinum. Gauti var aftarlega á miðjunni. Stebbi í vörninni og svo mætti áfram telja. Þetta var samt síst of stór sigur og við klúðruðum fullt af færum, m.a. vítaspyrnu. Við erum því fremur brattir fyrir sumarið enda eru allir framherjarnir okkar heilir núna en við vorum tveir frá vegna meiðsla frá byrjun og fram í júlí auk þess sem annar meiddist illa í júní og annar gat lítið verið með vegna anna. Við verðum því mun sterkari í ár held ég, a.m.k. ef allir halda sér sæmilega heilum frameftir sumri.
Vinnan
Mér líkar áfram alveg frábærlega í vinnunni. Hef ekki áður upplifað svo gott og náið samstarf fagfólks í heilbrigðisgeiranum né heldur jafngóðan anda á vinnustað. Þó margir séu frekar ósáttir við launin og vinnuálagið þá eru nær allir að skila vinnunni sinni af áhuga og samviskusemi. Ég hef þegar ákveðið (99,9% viss) að ég ætla að leggja fyrir mig Svæfinga- og gjörgæslulækningar og mun skipuleggja deildarval mitt næstu 2 árin með það að leiðarljósi að það nýtist mér í slíku námi. Ég fékk stöðu sem deildarlæknir á lyflækningasviði frá og með 1. ágúst og ætla mér að vera þar í a.m.k. 6 mánuði en sennilega fram á sumar 2007. Þá hyggst ég færa mig á svæfinguna á Hringbrautinni en þar er töluvert öðruvísi starfsemi en í Fossvogi. Í Fossvoginum erum við með Heila- og taugaskurðdeild, Bæklunarskurðdeild, Lýtaskurðdeild, Æðaskurðdeild og Háls-, nef- og eyrnaskurðdeild. Auk þess sinnum við slysum og bráðveikum sjúklingum sem leita á bráðamóttöku og þurfa gjörgæsluinnlögn. Á Hringbrautinni eru Brjóstholsskurðdeild (hjarta og lungu) og Almenn skurðdeild sem sér um aðgerðir á meltingarfærum. Auk þess eru Nýrnaskurðdeild, Barnaskurðdeild og Kvennaskurðdeild á Hringbraut. Gjörgæslan sinnir að mestu hjartasjúklingum og langveikum börnum en auðvitað koma þar líka sjúklingar með sýklasótt og önnur hefðbundin gjörgæsluvandamál þó það séu kannski fyrst og fremst tilfelli í inniliggjandi sjúklingum. Ég hlakka í það minnsta til að takast á við verkefni næstu tveggja ára og vonast til að komast út í sérnám eigi síðar en sumarið 2008.
Sumarbústaðarferð um helgina
Gamla Garðabæjargengið er á leiðinni í sumarbústað um helgina og ég kemst loksins eftir að hafa misst af síðustu 3 ferðum vegna anna í vinnu eða einkalífi. Það verður gaman og við förum líklega á föstudag og komum heim á sunnudag. Þó gæti farið svo að við förum ekki fyrr en á laugardag en það kemur í ljós á föstudaginn. Nonni bróðir er á landinu og því er svolítið freistandi að fresta ferðinni í Borgarfjörðinn fram á laugardag til að eyða aðeins meiri tíma með honum en við sjáum til hvernig gengur með það. Við bræður og sá gamli erum reyndar að fara með minn gamla og trygga Hjört austur fyrir fjall á morgunn og ætlum að ná í tvo aðra í staðinn þar sem Fluga hans pabba er líka farin úr húsinu í tamningu. Svo stendur til að koma Sindra hennar Eddu í tamningu líka svo við gætum þurft að fara aðra ferð í næstu viku. Mér finnst vetrarútreiðar hérna á malbikinu svo sem ekki sérlega skemmtilegar en það er skárra en ekki neitt. Ég er miklu meira fyrir lengri eða skemmri sumartúra um hálendið því þar kynnist maður því fyrir alvöru úr hverju hestar eru gerðir, ekki á skeiðvöllum þéttbýlisins.
Góðar stundir.
Það er magnað hvað mér finnst pólítíkin hérna heima orðin leiðinleg. Það virðist sem unga fólkið í pólítík sé þarna bara til að komast í þotuliðið en ekki til að láta hendur standa fram úr ermum. Eitt heitasta málið hefur verið reykingabann á veitingastöðum sem ég er hálft í hvoru fylgjandi, a.m.k. að hluta en ég á samt svolítið erfitt með að útskúfa svo stórum þætti í skemmtanalífi Íslendinga. Þessi forsjárhyggja sæmir ekki almennilegri hægri stjórn. Ég er líka sammála Sigurði Kára með það að það er ófagmannlegt að vinna skýrslu um áhrif óbeinna reykinga á fólk án þess að taka tillit til beggja sjónarmiða. Að því sögðu þá get ég ekki sagt að ég muni sakna reykinganna af skemmtistöðunum.
Enski boltinn
Mínir menn eru allir að braggast og Chelsea er farið að fatast flugið. Ég hef reyndar ekki mikla trú á að MUFC muni ná þeim en það verður gaman ef þeir ná að hleypa svolítilli spennu í þetta með því að þrengja bilið. Ef þeir vinna leikinn sem þeir eiga til góða eru þeir ekki nema 9 stigum á eftir Chelsea en fimm stigum á undan Liverpool með annan leik til góða. Arsenal er svo rétt fyrir ofan botnbaráttuna 13 stigum á eftir United þrátt fyrir að United eigi leik til góða. Þetta er því allt saman hið besta mál.
Utandeildin
Við í Duffa höfum verið á fljúgandi siglingu. Vorum að spila við arfaslakt lið AC Mullet í gær og unnum fremur auðveldlega 6-2 þar sem bæði mörkin þeirra voru gefins af varnarmönnum okkar. Þeir fengu eitt almennilegt sjálfskapað færi en Grétar varði glæsilega í markinu. Okkur vantaði nú samt báða aðalmiðverðina okkar (Jóa og Magga fyrirliða), einn besta bakvörðinn (Bigga H.), markahæsta mann síðasta árs (Jón Helga) og fimm af miðjumönnunum okkar (Eika, Daða, Árna Grím, Gísla Geir og Helga). Því voru margir að spila út úr stöðum. Ég var á vinstri kantinum. Gauti var aftarlega á miðjunni. Stebbi í vörninni og svo mætti áfram telja. Þetta var samt síst of stór sigur og við klúðruðum fullt af færum, m.a. vítaspyrnu. Við erum því fremur brattir fyrir sumarið enda eru allir framherjarnir okkar heilir núna en við vorum tveir frá vegna meiðsla frá byrjun og fram í júlí auk þess sem annar meiddist illa í júní og annar gat lítið verið með vegna anna. Við verðum því mun sterkari í ár held ég, a.m.k. ef allir halda sér sæmilega heilum frameftir sumri.
Vinnan
Mér líkar áfram alveg frábærlega í vinnunni. Hef ekki áður upplifað svo gott og náið samstarf fagfólks í heilbrigðisgeiranum né heldur jafngóðan anda á vinnustað. Þó margir séu frekar ósáttir við launin og vinnuálagið þá eru nær allir að skila vinnunni sinni af áhuga og samviskusemi. Ég hef þegar ákveðið (99,9% viss) að ég ætla að leggja fyrir mig Svæfinga- og gjörgæslulækningar og mun skipuleggja deildarval mitt næstu 2 árin með það að leiðarljósi að það nýtist mér í slíku námi. Ég fékk stöðu sem deildarlæknir á lyflækningasviði frá og með 1. ágúst og ætla mér að vera þar í a.m.k. 6 mánuði en sennilega fram á sumar 2007. Þá hyggst ég færa mig á svæfinguna á Hringbrautinni en þar er töluvert öðruvísi starfsemi en í Fossvogi. Í Fossvoginum erum við með Heila- og taugaskurðdeild, Bæklunarskurðdeild, Lýtaskurðdeild, Æðaskurðdeild og Háls-, nef- og eyrnaskurðdeild. Auk þess sinnum við slysum og bráðveikum sjúklingum sem leita á bráðamóttöku og þurfa gjörgæsluinnlögn. Á Hringbrautinni eru Brjóstholsskurðdeild (hjarta og lungu) og Almenn skurðdeild sem sér um aðgerðir á meltingarfærum. Auk þess eru Nýrnaskurðdeild, Barnaskurðdeild og Kvennaskurðdeild á Hringbraut. Gjörgæslan sinnir að mestu hjartasjúklingum og langveikum börnum en auðvitað koma þar líka sjúklingar með sýklasótt og önnur hefðbundin gjörgæsluvandamál þó það séu kannski fyrst og fremst tilfelli í inniliggjandi sjúklingum. Ég hlakka í það minnsta til að takast á við verkefni næstu tveggja ára og vonast til að komast út í sérnám eigi síðar en sumarið 2008.
Sumarbústaðarferð um helgina
Gamla Garðabæjargengið er á leiðinni í sumarbústað um helgina og ég kemst loksins eftir að hafa misst af síðustu 3 ferðum vegna anna í vinnu eða einkalífi. Það verður gaman og við förum líklega á föstudag og komum heim á sunnudag. Þó gæti farið svo að við förum ekki fyrr en á laugardag en það kemur í ljós á föstudaginn. Nonni bróðir er á landinu og því er svolítið freistandi að fresta ferðinni í Borgarfjörðinn fram á laugardag til að eyða aðeins meiri tíma með honum en við sjáum til hvernig gengur með það. Við bræður og sá gamli erum reyndar að fara með minn gamla og trygga Hjört austur fyrir fjall á morgunn og ætlum að ná í tvo aðra í staðinn þar sem Fluga hans pabba er líka farin úr húsinu í tamningu. Svo stendur til að koma Sindra hennar Eddu í tamningu líka svo við gætum þurft að fara aðra ferð í næstu viku. Mér finnst vetrarútreiðar hérna á malbikinu svo sem ekki sérlega skemmtilegar en það er skárra en ekki neitt. Ég er miklu meira fyrir lengri eða skemmri sumartúra um hálendið því þar kynnist maður því fyrir alvöru úr hverju hestar eru gerðir, ekki á skeiðvöllum þéttbýlisins.
Góðar stundir.
20. mar. 2006
Letin að drepa mann!
Hef ekki bloggað í rúman mánuð og er það nær eingöngu vegna leti og anna við eitthvað ómerkilegra en að koma skoðunum mínum á blað. Reyni að bæta úr þessu fljótlega en get glatt hundtrygga lesendur með því að mínir menn í ensku eru að draga Chelsea uppi. Munurinn kominn í 12 stig og við eigum leik til góða. Það verður létt að ná þeim fyrir vorið með sama áframhaldi. Annars vildi ég að Heiðar Helguson væri í öllum liðum sem Chelsea spilar á móti. Hann mundi fiska einhvern út af með rautt í hverjum leik. Alger klikkhaus þessi drengur.
Annars er bara gott að frétta af okkur. Við erum búin að standa í stórræðum með stofuna sl. vikur - keyptum okkur stofuskáp og bókaskáp í sama stíl í febrúar og byrjum mars og svo hefur hestamennskan verið í lykilhlutverki hjá mér. Edda er ekki úr hófi fram dugleg en það lagast alltaf með vorinu þegar veðrið setur ekki strik í reikninginn.
Síðan er fótboltinn farinn að rúlla með ágætum. Æfum á fimmtudögum og spilum leik á þriðjudögum. Erum búnir að vera að skora mikið og fá á okkur lítið af mörkum sem er alltaf jákvætt. Ég er búinn að setja eitt og leggja upp a.m.k. eitt líka. Þetta er allt að slípast og ég er kominn i sæmilegt form sem skánar reyndar með hverjum deginum. Ég hef eiginlega alveg sloppið við meiðsli í vetur sem er alltaf gott en utanlandsferðirnar tvær hafa ekki hjálpað til með björgunarhringinn. Það er þó að leka úr honum hægt og bítandi svo þetta er allt í áttina.
Þar til næst;)
Hef ekki bloggað í rúman mánuð og er það nær eingöngu vegna leti og anna við eitthvað ómerkilegra en að koma skoðunum mínum á blað. Reyni að bæta úr þessu fljótlega en get glatt hundtrygga lesendur með því að mínir menn í ensku eru að draga Chelsea uppi. Munurinn kominn í 12 stig og við eigum leik til góða. Það verður létt að ná þeim fyrir vorið með sama áframhaldi. Annars vildi ég að Heiðar Helguson væri í öllum liðum sem Chelsea spilar á móti. Hann mundi fiska einhvern út af með rautt í hverjum leik. Alger klikkhaus þessi drengur.
Annars er bara gott að frétta af okkur. Við erum búin að standa í stórræðum með stofuna sl. vikur - keyptum okkur stofuskáp og bókaskáp í sama stíl í febrúar og byrjum mars og svo hefur hestamennskan verið í lykilhlutverki hjá mér. Edda er ekki úr hófi fram dugleg en það lagast alltaf með vorinu þegar veðrið setur ekki strik í reikninginn.
Síðan er fótboltinn farinn að rúlla með ágætum. Æfum á fimmtudögum og spilum leik á þriðjudögum. Erum búnir að vera að skora mikið og fá á okkur lítið af mörkum sem er alltaf jákvætt. Ég er búinn að setja eitt og leggja upp a.m.k. eitt líka. Þetta er allt að slípast og ég er kominn i sæmilegt form sem skánar reyndar með hverjum deginum. Ég hef eiginlega alveg sloppið við meiðsli í vetur sem er alltaf gott en utanlandsferðirnar tvær hafa ekki hjálpað til með björgunarhringinn. Það er þó að leka úr honum hægt og bítandi svo þetta er allt í áttina.
Þar til næst;)
14. feb. 2006
Jesús minn!
Stundum skil ég ekki vinstri menn. Samfylkingarfólk og óháðir kusu Dag B. Eggertsson sem oddvita sinn. Dagur er myndarlegur strákur sem kemur ágætlega fyrir. Hann er reyndar full skrúðmæltur fyrir minn smekk auk þess sem hann hefur ekki almennilega tök á þeim orðum og orðasamböndum sem hann notar en ég get auðveldlega séð hvað það er sem heillar allt þetta fólk. Dagur er líka að mínu viti ágætis læknir og hann á góða konu sem líka er góður læknir. Allt þetta breytir hins vegar ekki þeirri skoðun minni að Dagur er algerlega gersneyddur öllu því sem ég leita eftir í frambærilegum stjórnmálamanni. Hann er maður orða en ekki verka en mér hefur alltaf líkað betur við menn sem koma einhverju í verk. Að því leyti passar hann eins og sívalningur í þetta Samfylkingar- og Reykjavíkurlistabatterí allt saman. Ég er hins vegar afskaplega glaður yfir því að hann var kosin því ég held að hann sé ólíklegastur af þeim þremur kandídötum sem í boði voru til að leiða listann til sigurs en ég er auðvitað hægri maður og því kannski ekki dómbær á kjörþokka vinstri manna. Tíminn einn mun leiða í ljós hvort ég hef rangt fyrir mér. Það ber ekki að skilja það sem svo að ég sé sérlega hrifinn af Vilhjálmi Vilhjálmssyni heldur. Síður en svo. Ég held ég þurfi alvarlega að setjast niður og hugsa minn gang fyrir þessar kosningar því ekki eru valkostirnir kræsilegir.
Liverpool vs. Manchester United á Anfield...
...í enska FA bikarnum. Ég verð þar með fjórum félögum mínum næstkomandi laugardag og verð þar að auki líklega eini United maðurinn í Liverpoolstúkunni - það verður erfitt verkefni.
Helvítis CV
Er að gera CV fyrir starfsumsókn sem ég er að skila inn á miðvikudag. Það er leiðinlegasta verkefni sem ég hef komið að.
Stundum skil ég ekki vinstri menn. Samfylkingarfólk og óháðir kusu Dag B. Eggertsson sem oddvita sinn. Dagur er myndarlegur strákur sem kemur ágætlega fyrir. Hann er reyndar full skrúðmæltur fyrir minn smekk auk þess sem hann hefur ekki almennilega tök á þeim orðum og orðasamböndum sem hann notar en ég get auðveldlega séð hvað það er sem heillar allt þetta fólk. Dagur er líka að mínu viti ágætis læknir og hann á góða konu sem líka er góður læknir. Allt þetta breytir hins vegar ekki þeirri skoðun minni að Dagur er algerlega gersneyddur öllu því sem ég leita eftir í frambærilegum stjórnmálamanni. Hann er maður orða en ekki verka en mér hefur alltaf líkað betur við menn sem koma einhverju í verk. Að því leyti passar hann eins og sívalningur í þetta Samfylkingar- og Reykjavíkurlistabatterí allt saman. Ég er hins vegar afskaplega glaður yfir því að hann var kosin því ég held að hann sé ólíklegastur af þeim þremur kandídötum sem í boði voru til að leiða listann til sigurs en ég er auðvitað hægri maður og því kannski ekki dómbær á kjörþokka vinstri manna. Tíminn einn mun leiða í ljós hvort ég hef rangt fyrir mér. Það ber ekki að skilja það sem svo að ég sé sérlega hrifinn af Vilhjálmi Vilhjálmssyni heldur. Síður en svo. Ég held ég þurfi alvarlega að setjast niður og hugsa minn gang fyrir þessar kosningar því ekki eru valkostirnir kræsilegir.
Liverpool vs. Manchester United á Anfield...
...í enska FA bikarnum. Ég verð þar með fjórum félögum mínum næstkomandi laugardag og verð þar að auki líklega eini United maðurinn í Liverpoolstúkunni - það verður erfitt verkefni.
Helvítis CV
Er að gera CV fyrir starfsumsókn sem ég er að skila inn á miðvikudag. Það er leiðinlegasta verkefni sem ég hef komið að.
2. feb. 2006
Karpað um keisarans skegg!
Magnað að horfa á Ingibjörgu Sólrúnu og Árna Matthiesen karpa um skattbyrði Íslendinga. Þau tvö voru hvort um sig að matreiða mjög einfaldan hlut á þann hátt sem hentaði málflutningnum. Það gefur augaleið að þegar tekjur hækka án þess að persónuafsláttur eða skattbyrði breytist í takt að skattbyrði á hvern einstakling hækki að meðaltali en það gera ráðstöfunartekjurnar að sama skapi. Það er því tilgangslaust fyrir ríkisstjórnina að þræta um það að skattbyrði hafi hækkað að meðaltali í þeirra stjórnartíð. Miklu nær væri að benda á að laun hafa hækkað meira en gengur og gerist annars staðar og að ráðstöfunartekjur einstaklinga hafa hækkað að meðaltali. Það er engum til skammar. Auk þess er hægt að benda á að skattbyrði á fasta krónutölu hefur minnkað, þ.e. það hlutfall sem ríkið tekur af hverri krónu sem einstaklingur vinnur sér inn hefur lækkað. Hins vegar hefur sama hlutfall sem sveitarfélagið Reykjavík hirðir af hverri krónu hækkað og það er eitthvað sem mér fannst Árni ekki koma almennilega á framfæri.
Strákarnir okkar
Eftir frábæra baráttu og framúrskarandi frammistöðu hafa strákarnir okkar líklega lokið keppni á EM í handbolta. Eina von okkar er að Rússar flengi Dani sem ég held að sé ekki líklegt. Mín skoðun er sú að það eina sem hafi komið í veg fyrir að við færum í undanúrslitin sé ótrúleg óheppni með meiðsli og svo var dómgæslan í þessum leik í dag náttúrlega fyrir neðan allar hellur. Ég meina Norðmennirnir voru meira að segja hissa á sumum dómunum sem við fengum á okkur. Sem dæmi má nefna rauða spjaldið sem Heimir fékk í lokin. Þetta var klárlega tveggja mínútna brot en að gefa manni beint rautt fyrir þessa smámuni er náttúrlega fáránlegt. Eins fannst mér þeir gefa Norðmönnum allt of frjálsar hendur með að ýta mönnum inn í teiginn á meðan okkar menn máttu ekki einu sinni horfa á þeirra menn án þess að dæmt væri aukakast. Markvarslan hjá okkur var náttúrlega skelfileg í seinni hálfleik og ég er ekki sammála þessu bulli að vörnin verði að vera góð til að góðir markmenn verji. Við erum að sjá þessa markmenn eins og norska, danska og króatíska hirða algjöra deddara hvað eftir annað og jafnvel verja 3-4 vítaköst í hverjum leik. Við höfum því miður ekki átt almennilegan markvörð síðan Einar Þorvarðarson hætti og það er eitthvað sem ég held að íslensk handboltalið þurfi að skoða. Ef við eigum almennilega markmenn eins og sumir rembast við að halda fram - af hverju er þá enginn af þessum strákum að spila erlendis hjá einhverju stórliði? Svarið er einfalt. Þeir eru einfaldlega ekki nógu góðir. Birkir mundi í mesta lagi teljast meðalmaður á evrópskan mælikvarða og Hreiðar svona skítsæmilegur. Roland var sennilega einn besti markmaður heims 1-2 árum áður en hann fékk íslenskan ríkisborgararétt en þrálát meiðsli setja mark sitt á svona íþróttamenn og slök þjálfun virðist heldur ekki hafa hjálpað honum hér heima heldur. Hann er því bara svona la la í dag. En það breytir því ekki að síðustu daga eru þessir strákar búnir að kynda hressilega undir þjóðarstoltinu og það sannast enn einu sinni að enginn hópur manna er jafnmassívur í að þjappa saman litla þjóðartetrinu í okkur á köldum vetrarkvöldum. Ég segi því áfram strákar og ég hlakka til að sjá ykkur á næsta stórmóti því þetta lið getur aðeins skánað úr þessu. Óli á örugglega 4-5 ár eftir miðað við hvað hann er góður í dag, Guðjón hefur aldrei verið betri og restin eru bara ungir guttar sem eiga langt í land að ná tindi ferilsins svo framtíðin er björt og ég hreinlega hlakka til framtíðarinnar.
CV...
...er held ég það leiðinlegasta fyrirbæri sem ég hef komist í tæri við.
Magnað að horfa á Ingibjörgu Sólrúnu og Árna Matthiesen karpa um skattbyrði Íslendinga. Þau tvö voru hvort um sig að matreiða mjög einfaldan hlut á þann hátt sem hentaði málflutningnum. Það gefur augaleið að þegar tekjur hækka án þess að persónuafsláttur eða skattbyrði breytist í takt að skattbyrði á hvern einstakling hækki að meðaltali en það gera ráðstöfunartekjurnar að sama skapi. Það er því tilgangslaust fyrir ríkisstjórnina að þræta um það að skattbyrði hafi hækkað að meðaltali í þeirra stjórnartíð. Miklu nær væri að benda á að laun hafa hækkað meira en gengur og gerist annars staðar og að ráðstöfunartekjur einstaklinga hafa hækkað að meðaltali. Það er engum til skammar. Auk þess er hægt að benda á að skattbyrði á fasta krónutölu hefur minnkað, þ.e. það hlutfall sem ríkið tekur af hverri krónu sem einstaklingur vinnur sér inn hefur lækkað. Hins vegar hefur sama hlutfall sem sveitarfélagið Reykjavík hirðir af hverri krónu hækkað og það er eitthvað sem mér fannst Árni ekki koma almennilega á framfæri.
Strákarnir okkar
Eftir frábæra baráttu og framúrskarandi frammistöðu hafa strákarnir okkar líklega lokið keppni á EM í handbolta. Eina von okkar er að Rússar flengi Dani sem ég held að sé ekki líklegt. Mín skoðun er sú að það eina sem hafi komið í veg fyrir að við færum í undanúrslitin sé ótrúleg óheppni með meiðsli og svo var dómgæslan í þessum leik í dag náttúrlega fyrir neðan allar hellur. Ég meina Norðmennirnir voru meira að segja hissa á sumum dómunum sem við fengum á okkur. Sem dæmi má nefna rauða spjaldið sem Heimir fékk í lokin. Þetta var klárlega tveggja mínútna brot en að gefa manni beint rautt fyrir þessa smámuni er náttúrlega fáránlegt. Eins fannst mér þeir gefa Norðmönnum allt of frjálsar hendur með að ýta mönnum inn í teiginn á meðan okkar menn máttu ekki einu sinni horfa á þeirra menn án þess að dæmt væri aukakast. Markvarslan hjá okkur var náttúrlega skelfileg í seinni hálfleik og ég er ekki sammála þessu bulli að vörnin verði að vera góð til að góðir markmenn verji. Við erum að sjá þessa markmenn eins og norska, danska og króatíska hirða algjöra deddara hvað eftir annað og jafnvel verja 3-4 vítaköst í hverjum leik. Við höfum því miður ekki átt almennilegan markvörð síðan Einar Þorvarðarson hætti og það er eitthvað sem ég held að íslensk handboltalið þurfi að skoða. Ef við eigum almennilega markmenn eins og sumir rembast við að halda fram - af hverju er þá enginn af þessum strákum að spila erlendis hjá einhverju stórliði? Svarið er einfalt. Þeir eru einfaldlega ekki nógu góðir. Birkir mundi í mesta lagi teljast meðalmaður á evrópskan mælikvarða og Hreiðar svona skítsæmilegur. Roland var sennilega einn besti markmaður heims 1-2 árum áður en hann fékk íslenskan ríkisborgararétt en þrálát meiðsli setja mark sitt á svona íþróttamenn og slök þjálfun virðist heldur ekki hafa hjálpað honum hér heima heldur. Hann er því bara svona la la í dag. En það breytir því ekki að síðustu daga eru þessir strákar búnir að kynda hressilega undir þjóðarstoltinu og það sannast enn einu sinni að enginn hópur manna er jafnmassívur í að þjappa saman litla þjóðartetrinu í okkur á köldum vetrarkvöldum. Ég segi því áfram strákar og ég hlakka til að sjá ykkur á næsta stórmóti því þetta lið getur aðeins skánað úr þessu. Óli á örugglega 4-5 ár eftir miðað við hvað hann er góður í dag, Guðjón hefur aldrei verið betri og restin eru bara ungir guttar sem eiga langt í land að ná tindi ferilsins svo framtíðin er björt og ég hreinlega hlakka til framtíðarinnar.
CV...
...er held ég það leiðinlegasta fyrirbæri sem ég hef komist í tæri við.
29. jan. 2006
Boltinn
Mínir menn að klára Úlfana í þessum töluðu orðum. Komnir í 3-0 og Saha heldur uppteknum hætti að skora þegar hann er í byrjunarliðinu. Richardson búinn að setja tvö líka og er að standa sig strákurinn. Það er hins vegar gaman að sjá Rassenal skíta á sig og með þessu áframhaldi held ég að þeir muni ekki geta haldið í Henry enn eitt árið. Það verður gaman að sjá hann og Etoo saman hjá Barca á næsta ári. Síðan virðast auradrengirnir hjá Chelsea eitthvað vera að missa flugið og gerðu bara jafntefli gegn arfaslöku liði Everton. Vonandi er það bara merki um það sem koma skal.
Strákarnir okkar
Þeir voru góðir á móti Serbum og enn betri á móti Dönum. Snorri að standa sig vel í báðum leikjunum og maður skilur ekki af hverju Dagur hefur haldið þessum strák út úr liðinu sl. ár. Síðan hafa Alexander, Guðjón og Arnór átt góða spretti líka. Fúsi búinn að vera góður í vörninni svo þetta er allt að smella saman. Annars eru þeir búnir að vera fremur slakir á móti Ungverjum í fyrri hálfleik en nú er kominn hálfleikur og við erum 2 mörkum undir. Það er samt gaman að sjá að við getum hvílt lykilmenn í dag og leyft þessum lítið reyndu strákum að spreyta sig aðeins. Fínt fyrir þá að fá þessa reynslu.
Frábær teiti í gær
Vorum í matarboði hjá Eika og Guðnýju í gær með Hjalta og Silju. Frábært boð og við tókum vel á því Mr&Mrs og Pictionary. Við Edda stóðum okkur sæmilega en unnum ekki í Mr&Mrs en stelpurnar rasskelltu okkur strákana í Pictionary. Síðan var tekið hressilega á Jagermeisterflöskunni sem ég er búinn að eiga hér í frystinum síðan í sumar. Síðan var vel veitt af léttvínum og kokdillum enda er heilsan ekki upp á marga fiska í dag.
Mínir menn að klára Úlfana í þessum töluðu orðum. Komnir í 3-0 og Saha heldur uppteknum hætti að skora þegar hann er í byrjunarliðinu. Richardson búinn að setja tvö líka og er að standa sig strákurinn. Það er hins vegar gaman að sjá Rassenal skíta á sig og með þessu áframhaldi held ég að þeir muni ekki geta haldið í Henry enn eitt árið. Það verður gaman að sjá hann og Etoo saman hjá Barca á næsta ári. Síðan virðast auradrengirnir hjá Chelsea eitthvað vera að missa flugið og gerðu bara jafntefli gegn arfaslöku liði Everton. Vonandi er það bara merki um það sem koma skal.
Strákarnir okkar
Þeir voru góðir á móti Serbum og enn betri á móti Dönum. Snorri að standa sig vel í báðum leikjunum og maður skilur ekki af hverju Dagur hefur haldið þessum strák út úr liðinu sl. ár. Síðan hafa Alexander, Guðjón og Arnór átt góða spretti líka. Fúsi búinn að vera góður í vörninni svo þetta er allt að smella saman. Annars eru þeir búnir að vera fremur slakir á móti Ungverjum í fyrri hálfleik en nú er kominn hálfleikur og við erum 2 mörkum undir. Það er samt gaman að sjá að við getum hvílt lykilmenn í dag og leyft þessum lítið reyndu strákum að spreyta sig aðeins. Fínt fyrir þá að fá þessa reynslu.
Frábær teiti í gær
Vorum í matarboði hjá Eika og Guðnýju í gær með Hjalta og Silju. Frábært boð og við tókum vel á því Mr&Mrs og Pictionary. Við Edda stóðum okkur sæmilega en unnum ekki í Mr&Mrs en stelpurnar rasskelltu okkur strákana í Pictionary. Síðan var tekið hressilega á Jagermeisterflöskunni sem ég er búinn að eiga hér í frystinum síðan í sumar. Síðan var vel veitt af léttvínum og kokdillum enda er heilsan ekki upp á marga fiska í dag.
28. jan. 2006
Framhald ferðasögunnar
Mánudagurinn 16. janúar
Áttum rólegan dag. Sváfum úr og vorum ekki komin út fyrr en eftir hádegið. Gengum að Montparnasse-verslunarmiðstöðinni með viðkomu í garði Luxemborgarhallarinnar. Versluðum svolítið þar en gengum síðan um verslunargöturnar alla leiðina niður í miðbæ. Komumst í m.a. í Aigle-búð en það er rosalega fínt hestavörumerki og þar keypti ég reiðskó og reiðlegghlífar fyrir Eddu. Síðan gengum við heim eftir Rue Mouffetard. Samtals gengum við upp undir 20 km þennan dag. Keyptum okkur mat á leiðinni og borðuðum hann í kósílegheitum uppi á herbergi. Síðan var farið snemma að sofa.
Þriðjudagur 17. janúar
Vöknuðum um kl. 10 og fengum okkur morgunverð á hótelinu. Tókum svo lestina niður í bæ og skoðuðum Frúarkirkju. Eyddum þar góðri stund en ákváðum svo vegna veðurs að skynsamlegast væri að vera sem mest innandyra og fórum því aftur að versla. Gengum nú eftir Rue Rivoli en fljótlega hittum við á H&M búð en eins og margir vita er það í miklu uppáhaldi hjá Eddu Guðrúnu og því var ekki farið mikið lengra þann daginn. Við þessa götu má líka finna að minnsta kosti tvær Zara búðir auk þess sem C&A og fleiri keðjur hafa útibú þarna. Fengum okkur síðbúinn hádegisverð á subbulegum stað við St. Jaques torg og þar sem orkan var fremur lítil og veðrið leiðinlegt ákváðum við að drífa okkur til baka. Fengum okkur að borða í bakaleiðinni og slöppuðum af á hótelinu það sem eftir var dags.
Miðvikudagur 18. janúar
Þar sem við höfðum komist að því að Louvre væri sérlega lengi opið á miðvikudögum varð þessi dagur fyrir valinu til að heimsækja þetta fornfræga safn. Vöknuðum því fremur snemma, fengum okkur morgunmat og tókum svo neðanjarðarlestina þangað. Vorum mætt þar fyrir 11 og ákváðum að byrja á besta stað og skoðuðum því ítölsku meistarana fyrst þar sem Da Vinci er að sjálfsögðu frægastur. Mannfjöldin við Monu Lisu var ótrúlegur og maður varð svolítið hissa að sjá hversu lítil þessi mynd er raunverulega. Það var hins vegar mikil upplifun eins og reyndar að sjá öll hin frægu verkin sem þarna voru. Tókum síðan frönsku málverkin og fengum okkur síðan hádegismat í einni kaffiteríunni. Síðan var tekinn púlsinn á rómverskum, grískum og egypskum fornminjum auk þess sem við rétt kíktum á mesópótamísku deildina. Að auki skoðuðum við skúlptúra franskra meistara en þegar hér var komið sögu og rúmir sex tímar liðnir ákváðum við að líklega væri komið nóg og kíktum þá í nýju verslunarmiðstöðina sem er undir nýja inngangnum. Verslaði þar svolítið af DVD myndum en urðum fljótlega þreytt á því og drifum okkur heim á hótel. Slökuðum aðeins á en fórum síðan á frábæran ítalskan veitingastað við Rue Descartes sem heitir Al Solito Posto. Hann skartaði ljúffengum ítölskum mat á hlægilegu verði. Eftir matinn fórum við síðan heim á hótel og slökuðum á.
Fimmtudagurinn 19. janúar
Vöknuðum um kl. 10 og fengum okkur að borða á hótelinu. Drifum okkur svo í neðanjarðarlestina og fórum að Eiffelturninum. Því miður var efsta hæðin lokuð vegna viðhalds en við fórum á miðhæðina í staðinn en hún er í 115m hæð. Höfðum þaðan stórkostlegt útsýni yfir stóran hluta Parísar en þó sérstaklega miðborgina. Gengum síðan niður á 1. hæðina og maður mundi þá eftir byrjunaratriðinu í A View to a Kill sem gerðist að miklu leyti í þessum þröngu stigum. 1. hæðin er í 57m hæð en tókum síðan lyftuna þaðan. Gengum að Chaillothöllinni sem er hinum megin við Signu. Þaðan er frábært að taka myndir af turninum og hún er líka sérlega falleg sjálf. Síðan tókum við metroið að Sigurboganum og gengum síðan þaðan niður Champs Elysees. Það sem vakti held ég mesta furðu okkar í París var hringtorgið í kringum Sigurbogann en það er líklega 7-8 akreinar og ástandið þar er hin mesta súpa. Margir aka hring eftir hring á innstu akrein og eiga í vandræðum með að komast út. Settumst síðan inn á mjög fínan veitingastað (Roman Bistrot) ofarlega við breiðstrætið. Þar fengum við okkur frábæran málsverð áður en göngunni var haldið áfram niður í bæ fram hjá mörgum af frægustu tískuhúsum heims. Gengum síðan Marcel Proust stíginn í gegnum Pierre Cardin garðinn og komumst þannig að Concorde torgið. Þaðan er örstutt að La Madelaine sem við gripum tækifærið til að skoða. Það er líklega en magnaðasta kirkja sem ég hef skoðað en því miður var hún næstum almyrkvuð þegar við skoðuðum hana. Tókum síðan lestina heim og gripum með okkur take-away á leiðinni á hótelið. Áttum síðan notalega kvöldstund og fórum seint í háttinn.
Föstudagurinn 20. janúar
Vöknuðum seint og slöppuðum af í tilefni bóndadagsins. Tókum síðan lestina að nútímalistasafninu í Georges Pompidou miðstöðinni. Okkur langaði reyndar aðallega að skoða húsið sjálft og fórum því ekki í safnið sjálft. Fórum síðan suður fyrir safnið og hittum á alveg hreint stórkostlegan pönnukökustað sem heitir Creperiea Beaubourg en framan við hann er mjög flottur gosbrunnur með nútímalistaverkum. Fengum okkur ljúffengar franskar pönnukökur með öllu tilheyrandi. Södd og glöð gengum við síðan niður að Rue Rivoli og versluðum aðeins meira. Fylgdum síðan aftur tveimur gönguleiðum úr boxinu góða frá Eika, Hjalta og co. en við notuðum þær mikið í ferðinni. Skoðuðum Gallerie Vivienne, Place de Victoires og Palais Royal. Þá skall á algjört skýfall og við hentumst því í metróið og fórum heim á hótel þar sem við borðuðum notalegna kvöldverð og slökuðum svo á.
Laugardagurinn 21. janúar
Við vöknuðum rétt fyrir tíu, fengum okkur morgunmat og tókum síðan lestina niður í bæ þar sem við fórum í mikla gönguferð um eyjarnar á Signu. Byrjuðum á Ile St. Louis og fengum okkur þar hádegismat á fínum veitingastað þar sem við gátum síðan fengið okkur hinn fræga Berthillonís í eftirrétt. Þessi frægi ís er framleiddur þarna á eyjunni og hefur langa hefð og reyndist eftir allt saman mjög ljúffengur en mjög bragðsterkur. Fórum síðan yfir á Ile de la Cite og skoðuðum allar fallegu brýrnar sem tengja hana við Rive Gauche (vinstri bakkann). Meðal þeirra er Pont Neuf og Pont des Arts. Ákváðum síðan að fara í klukkustundarlanga siglingu um Signu þar sem siglt var framhjá öllum frægustu stöðunum við ána og við sáum hluti sem við höfðum þegar skoðað frá nýju sjónarhorni. Eftir siglinguna gengum við heim á hótel eftir Rue Monge. Lögðum okkur í rúman klukkutíma en drifum okkur svo út að borða á frábærum stað við Rue Mouffetard sem heitir Au Petit Bistrot. Eftir massíva nautasteik og nokkur glös af rauðvíni röltum við heim á hótel og slökuðum á.
Sunnudagurinn 22. janúar
Ákváðum að slappa af í dag. Sváfum fram yfir hádegi en fórum svo í góðan göngutúr um nágrenni hótelsins. Fengum okkur morgunn-/hádegisverð á frábærum crepes-stað sem heitir Chez Nicos og stendur við Rue Mouffetard. Gengum svo í stóran hring aftur að hótelinu og byrjuðum að pakka aðeins. Röltum síðan eftir snarli um kvöldið og borðuðum saman uppi á herbergi. Kampavín og jarðaber í eftirrétt og síðan slökun og rólegheit.
Mánudagurinn 23. janúar
Vöknuðum snemma, kláruðum að pakka, tjékkuðum okkur út og fengum okkur svo morgunmat. Tókum síðan skutlu sem hótelið útvegaði út á flugvöll. Hittum miðaldra ameríska konu og aðra amerísku stelpu um tvítugt í skutlunni og spjölluðum heilmikið við þær. Vorum síðan samferða þeirri miðaldra alveg út í flugvél því hún flaug með Icelandair til New York. Vorum mjög tímanlega út á flugvöll og allt gekk eins og í sögu. Lentum á Íslandi um klukkan hálffimm og mamma gamla var að sjálfsögðu komin að sækja okkur. Frábær ferð á enda en við eigum fullt af frábærum myndum, nokkur ágæt vídeó og að sjálfsögðu allar minningarnar. París er klárlega rétti staðurinn fyrir brúðkaupsferð ef þið eruð að velta því fyrir ykkur. Bon appetit.
Mánudagurinn 16. janúar
Áttum rólegan dag. Sváfum úr og vorum ekki komin út fyrr en eftir hádegið. Gengum að Montparnasse-verslunarmiðstöðinni með viðkomu í garði Luxemborgarhallarinnar. Versluðum svolítið þar en gengum síðan um verslunargöturnar alla leiðina niður í miðbæ. Komumst í m.a. í Aigle-búð en það er rosalega fínt hestavörumerki og þar keypti ég reiðskó og reiðlegghlífar fyrir Eddu. Síðan gengum við heim eftir Rue Mouffetard. Samtals gengum við upp undir 20 km þennan dag. Keyptum okkur mat á leiðinni og borðuðum hann í kósílegheitum uppi á herbergi. Síðan var farið snemma að sofa.
Þriðjudagur 17. janúar
Vöknuðum um kl. 10 og fengum okkur morgunverð á hótelinu. Tókum svo lestina niður í bæ og skoðuðum Frúarkirkju. Eyddum þar góðri stund en ákváðum svo vegna veðurs að skynsamlegast væri að vera sem mest innandyra og fórum því aftur að versla. Gengum nú eftir Rue Rivoli en fljótlega hittum við á H&M búð en eins og margir vita er það í miklu uppáhaldi hjá Eddu Guðrúnu og því var ekki farið mikið lengra þann daginn. Við þessa götu má líka finna að minnsta kosti tvær Zara búðir auk þess sem C&A og fleiri keðjur hafa útibú þarna. Fengum okkur síðbúinn hádegisverð á subbulegum stað við St. Jaques torg og þar sem orkan var fremur lítil og veðrið leiðinlegt ákváðum við að drífa okkur til baka. Fengum okkur að borða í bakaleiðinni og slöppuðum af á hótelinu það sem eftir var dags.
Miðvikudagur 18. janúar
Þar sem við höfðum komist að því að Louvre væri sérlega lengi opið á miðvikudögum varð þessi dagur fyrir valinu til að heimsækja þetta fornfræga safn. Vöknuðum því fremur snemma, fengum okkur morgunmat og tókum svo neðanjarðarlestina þangað. Vorum mætt þar fyrir 11 og ákváðum að byrja á besta stað og skoðuðum því ítölsku meistarana fyrst þar sem Da Vinci er að sjálfsögðu frægastur. Mannfjöldin við Monu Lisu var ótrúlegur og maður varð svolítið hissa að sjá hversu lítil þessi mynd er raunverulega. Það var hins vegar mikil upplifun eins og reyndar að sjá öll hin frægu verkin sem þarna voru. Tókum síðan frönsku málverkin og fengum okkur síðan hádegismat í einni kaffiteríunni. Síðan var tekinn púlsinn á rómverskum, grískum og egypskum fornminjum auk þess sem við rétt kíktum á mesópótamísku deildina. Að auki skoðuðum við skúlptúra franskra meistara en þegar hér var komið sögu og rúmir sex tímar liðnir ákváðum við að líklega væri komið nóg og kíktum þá í nýju verslunarmiðstöðina sem er undir nýja inngangnum. Verslaði þar svolítið af DVD myndum en urðum fljótlega þreytt á því og drifum okkur heim á hótel. Slökuðum aðeins á en fórum síðan á frábæran ítalskan veitingastað við Rue Descartes sem heitir Al Solito Posto. Hann skartaði ljúffengum ítölskum mat á hlægilegu verði. Eftir matinn fórum við síðan heim á hótel og slökuðum á.
Fimmtudagurinn 19. janúar
Vöknuðum um kl. 10 og fengum okkur að borða á hótelinu. Drifum okkur svo í neðanjarðarlestina og fórum að Eiffelturninum. Því miður var efsta hæðin lokuð vegna viðhalds en við fórum á miðhæðina í staðinn en hún er í 115m hæð. Höfðum þaðan stórkostlegt útsýni yfir stóran hluta Parísar en þó sérstaklega miðborgina. Gengum síðan niður á 1. hæðina og maður mundi þá eftir byrjunaratriðinu í A View to a Kill sem gerðist að miklu leyti í þessum þröngu stigum. 1. hæðin er í 57m hæð en tókum síðan lyftuna þaðan. Gengum að Chaillothöllinni sem er hinum megin við Signu. Þaðan er frábært að taka myndir af turninum og hún er líka sérlega falleg sjálf. Síðan tókum við metroið að Sigurboganum og gengum síðan þaðan niður Champs Elysees. Það sem vakti held ég mesta furðu okkar í París var hringtorgið í kringum Sigurbogann en það er líklega 7-8 akreinar og ástandið þar er hin mesta súpa. Margir aka hring eftir hring á innstu akrein og eiga í vandræðum með að komast út. Settumst síðan inn á mjög fínan veitingastað (Roman Bistrot) ofarlega við breiðstrætið. Þar fengum við okkur frábæran málsverð áður en göngunni var haldið áfram niður í bæ fram hjá mörgum af frægustu tískuhúsum heims. Gengum síðan Marcel Proust stíginn í gegnum Pierre Cardin garðinn og komumst þannig að Concorde torgið. Þaðan er örstutt að La Madelaine sem við gripum tækifærið til að skoða. Það er líklega en magnaðasta kirkja sem ég hef skoðað en því miður var hún næstum almyrkvuð þegar við skoðuðum hana. Tókum síðan lestina heim og gripum með okkur take-away á leiðinni á hótelið. Áttum síðan notalega kvöldstund og fórum seint í háttinn.
Föstudagurinn 20. janúar
Vöknuðum seint og slöppuðum af í tilefni bóndadagsins. Tókum síðan lestina að nútímalistasafninu í Georges Pompidou miðstöðinni. Okkur langaði reyndar aðallega að skoða húsið sjálft og fórum því ekki í safnið sjálft. Fórum síðan suður fyrir safnið og hittum á alveg hreint stórkostlegan pönnukökustað sem heitir Creperiea Beaubourg en framan við hann er mjög flottur gosbrunnur með nútímalistaverkum. Fengum okkur ljúffengar franskar pönnukökur með öllu tilheyrandi. Södd og glöð gengum við síðan niður að Rue Rivoli og versluðum aðeins meira. Fylgdum síðan aftur tveimur gönguleiðum úr boxinu góða frá Eika, Hjalta og co. en við notuðum þær mikið í ferðinni. Skoðuðum Gallerie Vivienne, Place de Victoires og Palais Royal. Þá skall á algjört skýfall og við hentumst því í metróið og fórum heim á hótel þar sem við borðuðum notalegna kvöldverð og slökuðum svo á.
Laugardagurinn 21. janúar
Við vöknuðum rétt fyrir tíu, fengum okkur morgunmat og tókum síðan lestina niður í bæ þar sem við fórum í mikla gönguferð um eyjarnar á Signu. Byrjuðum á Ile St. Louis og fengum okkur þar hádegismat á fínum veitingastað þar sem við gátum síðan fengið okkur hinn fræga Berthillonís í eftirrétt. Þessi frægi ís er framleiddur þarna á eyjunni og hefur langa hefð og reyndist eftir allt saman mjög ljúffengur en mjög bragðsterkur. Fórum síðan yfir á Ile de la Cite og skoðuðum allar fallegu brýrnar sem tengja hana við Rive Gauche (vinstri bakkann). Meðal þeirra er Pont Neuf og Pont des Arts. Ákváðum síðan að fara í klukkustundarlanga siglingu um Signu þar sem siglt var framhjá öllum frægustu stöðunum við ána og við sáum hluti sem við höfðum þegar skoðað frá nýju sjónarhorni. Eftir siglinguna gengum við heim á hótel eftir Rue Monge. Lögðum okkur í rúman klukkutíma en drifum okkur svo út að borða á frábærum stað við Rue Mouffetard sem heitir Au Petit Bistrot. Eftir massíva nautasteik og nokkur glös af rauðvíni röltum við heim á hótel og slökuðum á.
Sunnudagurinn 22. janúar
Ákváðum að slappa af í dag. Sváfum fram yfir hádegi en fórum svo í góðan göngutúr um nágrenni hótelsins. Fengum okkur morgunn-/hádegisverð á frábærum crepes-stað sem heitir Chez Nicos og stendur við Rue Mouffetard. Gengum svo í stóran hring aftur að hótelinu og byrjuðum að pakka aðeins. Röltum síðan eftir snarli um kvöldið og borðuðum saman uppi á herbergi. Kampavín og jarðaber í eftirrétt og síðan slökun og rólegheit.
Mánudagurinn 23. janúar
Vöknuðum snemma, kláruðum að pakka, tjékkuðum okkur út og fengum okkur svo morgunmat. Tókum síðan skutlu sem hótelið útvegaði út á flugvöll. Hittum miðaldra ameríska konu og aðra amerísku stelpu um tvítugt í skutlunni og spjölluðum heilmikið við þær. Vorum síðan samferða þeirri miðaldra alveg út í flugvél því hún flaug með Icelandair til New York. Vorum mjög tímanlega út á flugvöll og allt gekk eins og í sögu. Lentum á Íslandi um klukkan hálffimm og mamma gamla var að sjálfsögðu komin að sækja okkur. Frábær ferð á enda en við eigum fullt af frábærum myndum, nokkur ágæt vídeó og að sjálfsögðu allar minningarnar. París er klárlega rétti staðurinn fyrir brúðkaupsferð ef þið eruð að velta því fyrir ykkur. Bon appetit.
27. jan. 2006
Strákarnir okkar
Já nú eru þeir sko strákarnir okkar. Horfði á þessa snilld í dag og get ekki sagt annað en gamalkunn bjartsýni hafi skotið upp kollinum hjá Geislanum. Frábær varnarleikur sérstaklega í fyrri hálfleik og síðan tóku þeir þetta bara létt í seinni hálfleik. Slökuðu aðeins á en um leið og Serbarnir minnkuðu muninn í 3 mörk þá bættu þeir bara aðeins í og stungu aftur af. Óli átti frábæran leik og Guðjón Valur líka. Snorri Steinn var valinn maður leiksins en þó hann hafi verið góður fannst mér hann nú ekki alveg eiga það skilið. Að mínu mati var Fúsi maður leiksins því hann var hjartað í annars frábærri vörn okkar manna og það er gott að fá aftur bangsann í vörnina. Nú liggja Danir í því á morgunn en mér líst reyndar ekkert á þennan Kasper Hvidt sem er í markinu hjá þeim. Hrikalega góður markvörður og hann var í rosalegu stuði í kvöld á móti Ungverjum. Áfram Ísland!!
MUFC og miðjumennirnir
Hvernig er það? Ætlar Ferguson ekkert að fara að kaupa miðjumann áður en leikmannamarkaðurinn lokar. Hvurslags eiginlega rugl er þetta. Annars var Fletcher massagóður í leiknum í gær og Richardson er allur að koma til. Giggs var búinn að vera góður áður en hann fór út af en Smith virtist ekki alveg búinn að átta sig á því að leikurinn væri byrjaður þegar hann kom inn á og það var bara eins og hann væri í reitabolta eða eitthvað. Kannski hafa meiðslin eitthvað háð honum.
Nýjir og upprisnir bloggarar
Viðar er upprisinn sem urðarköttur og Halldór Jón er líka farinn að blogga. Hann fær náttúrlega ekkert sjálfkrafa link heldur verður hann að sanna sig aðeins áður. Ein færsla í viðbót og ég set á hann link hérna til hliðar. Fyrir áhugasama er linkurinn hér.
Já nú eru þeir sko strákarnir okkar. Horfði á þessa snilld í dag og get ekki sagt annað en gamalkunn bjartsýni hafi skotið upp kollinum hjá Geislanum. Frábær varnarleikur sérstaklega í fyrri hálfleik og síðan tóku þeir þetta bara létt í seinni hálfleik. Slökuðu aðeins á en um leið og Serbarnir minnkuðu muninn í 3 mörk þá bættu þeir bara aðeins í og stungu aftur af. Óli átti frábæran leik og Guðjón Valur líka. Snorri Steinn var valinn maður leiksins en þó hann hafi verið góður fannst mér hann nú ekki alveg eiga það skilið. Að mínu mati var Fúsi maður leiksins því hann var hjartað í annars frábærri vörn okkar manna og það er gott að fá aftur bangsann í vörnina. Nú liggja Danir í því á morgunn en mér líst reyndar ekkert á þennan Kasper Hvidt sem er í markinu hjá þeim. Hrikalega góður markvörður og hann var í rosalegu stuði í kvöld á móti Ungverjum. Áfram Ísland!!
MUFC og miðjumennirnir
Hvernig er það? Ætlar Ferguson ekkert að fara að kaupa miðjumann áður en leikmannamarkaðurinn lokar. Hvurslags eiginlega rugl er þetta. Annars var Fletcher massagóður í leiknum í gær og Richardson er allur að koma til. Giggs var búinn að vera góður áður en hann fór út af en Smith virtist ekki alveg búinn að átta sig á því að leikurinn væri byrjaður þegar hann kom inn á og það var bara eins og hann væri í reitabolta eða eitthvað. Kannski hafa meiðslin eitthvað háð honum.
Nýjir og upprisnir bloggarar
Viðar er upprisinn sem urðarköttur og Halldór Jón er líka farinn að blogga. Hann fær náttúrlega ekkert sjálfkrafa link heldur verður hann að sanna sig aðeins áður. Ein færsla í viðbót og ég set á hann link hérna til hliðar. Fyrir áhugasama er linkurinn hér.
25. jan. 2006
Komin aftur frá París
Nú eru Geislinn og nýbökuð spúsa hans komin aftur úr brúðkaupsferð til Parísar sem heppnaðist í alla staði mjög vel. Veðrið var gott nær allan tímann og það var fremur lítið um ferðamenn svo maður hafði nógan tíma og pláss til að skoða sig um. En þá snúum við okkur að ferðasögunni sem gæti orðið í lengra lagi og birst í nokkrum pörtum.
Ferðasagan
Föstudagurinn 13. janúar
Vöknuðum eldsnemma heima í Hólmgarði og litum út. 20 cm jafnfallinn snjór, fyrsta almennilega snjókoma vetrarins og við á leiðinni út á flugvöll. Vorum snögg að drífa okkur af stað til að hafa nógan tíma. Reykjanesbrautin var illfær vegna fannfergis því ekki hafði verið skafið þarna kl. 5 um morgunn. Við vorum hins vegar tímanlega í því og fluginu var þar að auki frestað um rúman hálftíma svo við vorum í góðum málum. Komumst í loftið áfallalaust og fyrir utan smá ókyrrð yfir Skotlandi gekk flugið vel líka. Lentum á Charles de Gaulle um hádegisbilið og náðum okkur í leigubíl. Reyndar má eiginlega segja að hann hafi náð í okkur því það var einhver leigubílstjóri sem snaraði okkur eins og kálf á ródeói og teymdi okkur í ómerkta leigubílinn sinn. Í ljós kom að hann ætlaði að rukka okkur 95 evrur sem okkur þótti heldur mikið en létum okkur hafa það. Komumst að því seinn að gangverðið á þessari leið er ca. 70-100 evrur svo við vorum ekki rænd neitt meiriháttar. Vorum komin á hótelið (Hotel Cardinal Rive Gauche = Kardínálahótelið á vinstri bakkanum) upp úr kl. eitt og kom í ljós að þetta var fínasta hótel. Herbergið var reyndar heldur minna en lesa mátti úr lýsingunum en það var notalega innréttað og allur nauðsynlegasti munaður fyrir hendi. Það er líka staðsett í útjaðri Latínuhverfisins og aðeins örskot verið að labba niður í bæ. Um kvöldið fórum við út að svipast í kringum okkur og átta okkur á umhverfinu. Uppgötvuðum fljótlega að í beinu framhaldi af götunni okkar var ein rótgrónasta markaðs- og verslunargata Parísar, Rue Mouffetard. Gengum hana nær á enda og settumst síðan inn á bistrotbar sem ber nafnið Le Mouffetard. Fengum fínan kvöldverð og á eftir drifum við okkur heim á hótel í svefninn því við vorum vansvefta eftir stutta nótt.
Laugardagurinn 14. janúar
Vöknuðum seint og illa en vorum komin á ról um ellefuleytið. Fórum í mikinn göngutúr um Latínuhverfið. Skoðuðum St. Medard kirkjuna, Pantheon (þar sem Rousseau, Voltaire og Victor Hugo eru jarðsettir) og St. Etienne du Mont. Gengum síðan um háskólahverfið og fram hjá Sorbonne. Síðan skoðumum við Miðaldasafnið að utan og getur maður séð Galló-Rómönsku böðin fremur vel utan frá. Síðan fram hjá Severin kirkjunni sem er umlukin íbúðarhúsum í mjög þröngri götu. Þaðan fram hjá St. Julien le Pauvre og að útimarkaðnum við Mauberttorgið. Þarna komu gönguleiðakort sem við fengum í brúðkaupsgjöf frá gömlu hestagrúppunni sér að góðum notum eins og reyndar alla ferðina. Nú var liðið langt á eftirmiðdaginn og við drifum okkur heim á hótel því von var á Huldu systur hennar Eddu og Jens kærasta hennar. Þau gáfu okkur í brúðkaupsgjöf, út að borða og miða á kabarettsýningu í Lido sem er heimsfrægur kabarett við Champs Elysee's. Vorum svolítið snemma í því og fengum okkur göngutúr um breiðstrætið fræga en síðan var komið að matnum og sjóvinu og var það í einu orði sagt stórkostlegt. Á eftir fórum við síðan niður í bæ á bar sem heitir Le Petit Pont og er á Signubökkum gegnt Frúarkirkju. Þar fengum við Jens okkur vindil og bjór en stelpurnar fengur sér sykursæta kokkteila. Síðan fórum við heim í bælið um kl. 3 eftir frábæra kvöldstund.
Sunnudagurinn 15. janúar
Vöknuðum aftur um kl. 11 en höfðum ákveðið kvöldið áður að borða morgunmat á Coffee Parisien sem er morgunverðastaður í amerískum stíl nálægt St. Germain de Pres. Vorum mætt alveg um 12 þegar þeir opna og fengum sæti en það mátti ekki tæpara standa því 5 mínútum eftir að við komum var orðið troðið og fjöldi fólks beið eftir sæti. Ég fékk mér auðvitað amrískar pönnukökur en Edda fékk sér einhverja eggjaköku. Pakksödd drifum við okkur í neðanjarðarlestina og tókum hana norður í Montmartre sem er hæð í norðanverðum miðbæ Parísar. Þar blasti strax við Rauða myllan og síðan skoðuðum við líka Moulin de la Galette og Moulin Radet sem eru í hverfinu fyrir ofan Rauðu mylluna. Skoðuðum síðustu vínekruna innan borgarmarkana og lítinn kabarett þar sem Picasso og Renoir voru fastagestir áður en þeir urðu heimsfrægir. Þaðan þræddum við okkur um þröngar verslunargötur að Tertre-torginu þar sem fjöldi listamanna málar myndir undir berum himni um helgar. Keyptum glæsilega mynd í stofuna hér af öldnum snillingi. Skoðuðum síðan Sacre Cæur sem er einhver fallegasta kirkja sem ég hef komið í en hún stendur eiginlega á toppi Montmartehæðarinnar. Fórum nú niður í bæ og skoðuðum Place de la Concorde og fórum yfir Alexanders III brúnna á leið okkar að Hotel Invalides þar sem er hergagnasafn og dómkirkjan þar sem kista Napóleons með jarðneskum leifum hans er geymd og til sýnis. Fórum því næst í stutt stopp á hótelið áður en við röltum niður á Rue Mouffetard til að fá okkur að borða á frábærum fonduestað sem við munum ekki hvað heitir. Þar var afslappað andrúmsloft og góður matur. Síðan var komið að kveðjustund því Hulda og Jens þurftu að snúa aftur til Brussel og við þurftum að halda áfram í brúðkaupsferð. Fórum síðan heim á hótel í háttinn.
Framhald á morgunn eða í kvöld.
Nú eru Geislinn og nýbökuð spúsa hans komin aftur úr brúðkaupsferð til Parísar sem heppnaðist í alla staði mjög vel. Veðrið var gott nær allan tímann og það var fremur lítið um ferðamenn svo maður hafði nógan tíma og pláss til að skoða sig um. En þá snúum við okkur að ferðasögunni sem gæti orðið í lengra lagi og birst í nokkrum pörtum.
Ferðasagan
Föstudagurinn 13. janúar
Vöknuðum eldsnemma heima í Hólmgarði og litum út. 20 cm jafnfallinn snjór, fyrsta almennilega snjókoma vetrarins og við á leiðinni út á flugvöll. Vorum snögg að drífa okkur af stað til að hafa nógan tíma. Reykjanesbrautin var illfær vegna fannfergis því ekki hafði verið skafið þarna kl. 5 um morgunn. Við vorum hins vegar tímanlega í því og fluginu var þar að auki frestað um rúman hálftíma svo við vorum í góðum málum. Komumst í loftið áfallalaust og fyrir utan smá ókyrrð yfir Skotlandi gekk flugið vel líka. Lentum á Charles de Gaulle um hádegisbilið og náðum okkur í leigubíl. Reyndar má eiginlega segja að hann hafi náð í okkur því það var einhver leigubílstjóri sem snaraði okkur eins og kálf á ródeói og teymdi okkur í ómerkta leigubílinn sinn. Í ljós kom að hann ætlaði að rukka okkur 95 evrur sem okkur þótti heldur mikið en létum okkur hafa það. Komumst að því seinn að gangverðið á þessari leið er ca. 70-100 evrur svo við vorum ekki rænd neitt meiriháttar. Vorum komin á hótelið (Hotel Cardinal Rive Gauche = Kardínálahótelið á vinstri bakkanum) upp úr kl. eitt og kom í ljós að þetta var fínasta hótel. Herbergið var reyndar heldur minna en lesa mátti úr lýsingunum en það var notalega innréttað og allur nauðsynlegasti munaður fyrir hendi. Það er líka staðsett í útjaðri Latínuhverfisins og aðeins örskot verið að labba niður í bæ. Um kvöldið fórum við út að svipast í kringum okkur og átta okkur á umhverfinu. Uppgötvuðum fljótlega að í beinu framhaldi af götunni okkar var ein rótgrónasta markaðs- og verslunargata Parísar, Rue Mouffetard. Gengum hana nær á enda og settumst síðan inn á bistrotbar sem ber nafnið Le Mouffetard. Fengum fínan kvöldverð og á eftir drifum við okkur heim á hótel í svefninn því við vorum vansvefta eftir stutta nótt.
Laugardagurinn 14. janúar
Vöknuðum seint og illa en vorum komin á ról um ellefuleytið. Fórum í mikinn göngutúr um Latínuhverfið. Skoðuðum St. Medard kirkjuna, Pantheon (þar sem Rousseau, Voltaire og Victor Hugo eru jarðsettir) og St. Etienne du Mont. Gengum síðan um háskólahverfið og fram hjá Sorbonne. Síðan skoðumum við Miðaldasafnið að utan og getur maður séð Galló-Rómönsku böðin fremur vel utan frá. Síðan fram hjá Severin kirkjunni sem er umlukin íbúðarhúsum í mjög þröngri götu. Þaðan fram hjá St. Julien le Pauvre og að útimarkaðnum við Mauberttorgið. Þarna komu gönguleiðakort sem við fengum í brúðkaupsgjöf frá gömlu hestagrúppunni sér að góðum notum eins og reyndar alla ferðina. Nú var liðið langt á eftirmiðdaginn og við drifum okkur heim á hótel því von var á Huldu systur hennar Eddu og Jens kærasta hennar. Þau gáfu okkur í brúðkaupsgjöf, út að borða og miða á kabarettsýningu í Lido sem er heimsfrægur kabarett við Champs Elysee's. Vorum svolítið snemma í því og fengum okkur göngutúr um breiðstrætið fræga en síðan var komið að matnum og sjóvinu og var það í einu orði sagt stórkostlegt. Á eftir fórum við síðan niður í bæ á bar sem heitir Le Petit Pont og er á Signubökkum gegnt Frúarkirkju. Þar fengum við Jens okkur vindil og bjór en stelpurnar fengur sér sykursæta kokkteila. Síðan fórum við heim í bælið um kl. 3 eftir frábæra kvöldstund.
Sunnudagurinn 15. janúar
Vöknuðum aftur um kl. 11 en höfðum ákveðið kvöldið áður að borða morgunmat á Coffee Parisien sem er morgunverðastaður í amerískum stíl nálægt St. Germain de Pres. Vorum mætt alveg um 12 þegar þeir opna og fengum sæti en það mátti ekki tæpara standa því 5 mínútum eftir að við komum var orðið troðið og fjöldi fólks beið eftir sæti. Ég fékk mér auðvitað amrískar pönnukökur en Edda fékk sér einhverja eggjaköku. Pakksödd drifum við okkur í neðanjarðarlestina og tókum hana norður í Montmartre sem er hæð í norðanverðum miðbæ Parísar. Þar blasti strax við Rauða myllan og síðan skoðuðum við líka Moulin de la Galette og Moulin Radet sem eru í hverfinu fyrir ofan Rauðu mylluna. Skoðuðum síðustu vínekruna innan borgarmarkana og lítinn kabarett þar sem Picasso og Renoir voru fastagestir áður en þeir urðu heimsfrægir. Þaðan þræddum við okkur um þröngar verslunargötur að Tertre-torginu þar sem fjöldi listamanna málar myndir undir berum himni um helgar. Keyptum glæsilega mynd í stofuna hér af öldnum snillingi. Skoðuðum síðan Sacre Cæur sem er einhver fallegasta kirkja sem ég hef komið í en hún stendur eiginlega á toppi Montmartehæðarinnar. Fórum nú niður í bæ og skoðuðum Place de la Concorde og fórum yfir Alexanders III brúnna á leið okkar að Hotel Invalides þar sem er hergagnasafn og dómkirkjan þar sem kista Napóleons með jarðneskum leifum hans er geymd og til sýnis. Fórum því næst í stutt stopp á hótelið áður en við röltum niður á Rue Mouffetard til að fá okkur að borða á frábærum fonduestað sem við munum ekki hvað heitir. Þar var afslappað andrúmsloft og góður matur. Síðan var komið að kveðjustund því Hulda og Jens þurftu að snúa aftur til Brussel og við þurftum að halda áfram í brúðkaupsferð. Fórum síðan heim á hótel í háttinn.
Framhald á morgunn eða í kvöld.
12. jan. 2006
Brúðkaup
Brúðkaupið okkar Eddu var síðastliðinn laugardag. Það tókst frábærlega í alla staði. Athöfnin var frábær. Sigurður Grétar prestur var góður og Páll Óskar stóð sömuleiðis fyrir sínu. Hann söng fyrir okkur Ó, hvílíkt frelsi, Ást og fallegan brúðkaupssálm. Síðan fórum við í myndatöku til alveg frábærs ljósmyndara og svo var það veislan sem tókst alveg frábærlega. Maturinn frábær, kakan meiriháttar, nóg af víni, frábærar ræður og umfram allt frábærir gestir. Við enduðum á því að fara í partý hjá tengdaforeldrum mínum sem stóð til kl. 7 um morguninn. Við fórum reyndar heim rétt fyrir 6 en þeir duglegustu fóru ekki heim fyrr en 7. Það voru bræður mínir og Ingvar. Síðan var gestagangur hérna allan sunnudaginn og á mánudagskvöldið líka. Við fengum alveg rosalegt magn af gjöfum en ég ætla ekkert að vera að útlista það hér svo þið komið frekar í heimsókn að kíkja á þetta. Til að freista ykkar enn frekar þá ætla ég að segja ykkur frá einni gjöfinni. Félagar mínir úr Garðabænum gáfu mér forláta kaffivél sem er til þjónustu reiðubúin hverjum þeim sem lætur sjá sig. Það er hins vegar vissara að bíða með það í 10 daga því við Edda ætlum til Parísar í fyrramálið og verðum til 23. janúar.
Boltinn
Ferguson hefur verið iðinn við kolann á leikmannamarkaðnum síðustu daga. Vidic, Evra og nú kannski Gravesen. Það væri fínt að fá Gravesen á miðjuna til að binda þetta betur saman allt saman. Er reyndar ósáttur við hvað þeir eru búnir að vera slakir í sl. leikjum. Jafntefli við Burton&Howe Albion og Blackburn eru bara ekki ásættanleg úrslit en hvort tveggja var reyndar í bikarnum svo það sleppur. Jafnteflið við Arsenal var kannski sínu verra enda hefur Chel$ky deildina nú í hendi sér.
Helvítis DV
Nú eru þeir endanlega búnir að tapa glórunni. Þessir menn, Jónas og Mikael, sönnuðu það endanlega í gær að þeir eru að mínu viti mestu örlagafífl sem ég hef á ævi minni heyrt getið. Það væri svolítið gaman að safna saman öllum þeim sem segjast hafa séð Mikael Torfason taka pínulítið í nefið og láta þá hringja í DV og gefa þeim ábendingu. Það væri gaman að sjá hvort þeir mundu birta það á vitnisburði einum saman eða hvort Jónas mundi sópa því undir borðið til að hlífa Mikka vini sínum og fjölskyldunni hans. Það segi ég að því gefnu að hinn mjög svo siðsami og hjartahlýji Mikael mundi að sjálfsögðu víkja úr ritstjórninni á meðan á umfjöllun málsins stæði. Það væri örugglega hægt að grafa ýmislegt misjafnt um Jónas Kristjánsson upp líka en málið er bara það að ég hef engan áhuga á að mannorð þessara manna séu svert í fjölmiðlum, jafnvel þó þeir eigi það skilið. Það er nú bara einu sinni þannig að allir hafa sinn djöful að draga. Ef menn brjóta lögin er rétt að láta þau mál fara í gegnum réttarkerfið og þegar menn hafa verið dæmdir þar er mér svo sem sama þótt DV birti fréttir um það þá. En að draga upp gamlar beinagrindur úr skápum fólks sem þegar hefur goldið samfélaginu sínar skuldir gengur gegn grundvallarhugmyndum refsilöggjafarinnar, þ.e. að með afplánun eða sektum taki fólk út sína refsingu. Ég er þess fullviss að það er fátt nýtilegt í kúpunni á þessum mönnum annað en saur og hafragrautur en mér gæti skjátlast, alla vega fullyrtu bræður mínir á laugardaginn að mér skjátlaðist stundum. Ég er viss um þeir voru bara að bulla.
Brúðkaupið okkar Eddu var síðastliðinn laugardag. Það tókst frábærlega í alla staði. Athöfnin var frábær. Sigurður Grétar prestur var góður og Páll Óskar stóð sömuleiðis fyrir sínu. Hann söng fyrir okkur Ó, hvílíkt frelsi, Ást og fallegan brúðkaupssálm. Síðan fórum við í myndatöku til alveg frábærs ljósmyndara og svo var það veislan sem tókst alveg frábærlega. Maturinn frábær, kakan meiriháttar, nóg af víni, frábærar ræður og umfram allt frábærir gestir. Við enduðum á því að fara í partý hjá tengdaforeldrum mínum sem stóð til kl. 7 um morguninn. Við fórum reyndar heim rétt fyrir 6 en þeir duglegustu fóru ekki heim fyrr en 7. Það voru bræður mínir og Ingvar. Síðan var gestagangur hérna allan sunnudaginn og á mánudagskvöldið líka. Við fengum alveg rosalegt magn af gjöfum en ég ætla ekkert að vera að útlista það hér svo þið komið frekar í heimsókn að kíkja á þetta. Til að freista ykkar enn frekar þá ætla ég að segja ykkur frá einni gjöfinni. Félagar mínir úr Garðabænum gáfu mér forláta kaffivél sem er til þjónustu reiðubúin hverjum þeim sem lætur sjá sig. Það er hins vegar vissara að bíða með það í 10 daga því við Edda ætlum til Parísar í fyrramálið og verðum til 23. janúar.
Boltinn
Ferguson hefur verið iðinn við kolann á leikmannamarkaðnum síðustu daga. Vidic, Evra og nú kannski Gravesen. Það væri fínt að fá Gravesen á miðjuna til að binda þetta betur saman allt saman. Er reyndar ósáttur við hvað þeir eru búnir að vera slakir í sl. leikjum. Jafntefli við Burton&Howe Albion og Blackburn eru bara ekki ásættanleg úrslit en hvort tveggja var reyndar í bikarnum svo það sleppur. Jafnteflið við Arsenal var kannski sínu verra enda hefur Chel$ky deildina nú í hendi sér.
Helvítis DV
Nú eru þeir endanlega búnir að tapa glórunni. Þessir menn, Jónas og Mikael, sönnuðu það endanlega í gær að þeir eru að mínu viti mestu örlagafífl sem ég hef á ævi minni heyrt getið. Það væri svolítið gaman að safna saman öllum þeim sem segjast hafa séð Mikael Torfason taka pínulítið í nefið og láta þá hringja í DV og gefa þeim ábendingu. Það væri gaman að sjá hvort þeir mundu birta það á vitnisburði einum saman eða hvort Jónas mundi sópa því undir borðið til að hlífa Mikka vini sínum og fjölskyldunni hans. Það segi ég að því gefnu að hinn mjög svo siðsami og hjartahlýji Mikael mundi að sjálfsögðu víkja úr ritstjórninni á meðan á umfjöllun málsins stæði. Það væri örugglega hægt að grafa ýmislegt misjafnt um Jónas Kristjánsson upp líka en málið er bara það að ég hef engan áhuga á að mannorð þessara manna séu svert í fjölmiðlum, jafnvel þó þeir eigi það skilið. Það er nú bara einu sinni þannig að allir hafa sinn djöful að draga. Ef menn brjóta lögin er rétt að láta þau mál fara í gegnum réttarkerfið og þegar menn hafa verið dæmdir þar er mér svo sem sama þótt DV birti fréttir um það þá. En að draga upp gamlar beinagrindur úr skápum fólks sem þegar hefur goldið samfélaginu sínar skuldir gengur gegn grundvallarhugmyndum refsilöggjafarinnar, þ.e. að með afplánun eða sektum taki fólk út sína refsingu. Ég er þess fullviss að það er fátt nýtilegt í kúpunni á þessum mönnum annað en saur og hafragrautur en mér gæti skjátlast, alla vega fullyrtu bræður mínir á laugardaginn að mér skjátlaðist stundum. Ég er viss um þeir voru bara að bulla.
11. jan. 2006
31. des. 2005
Bloggleti
Hef nú ekkert skrifað hér í rúma 10 daga og mér sýnist menn líka vera farnir að venja komur sínar æ sjaldnar hingað. Í það minnsta hefur hægt töluvert á teljaranum sl. daga. Kannski eru það jólin.
Jólin
Þetta voru svolítið skrýtin jól þar sem ég var að vinna bæði aðfaranótt aðfangadags og jóladags en ég var svo í fríi á jóladag sjálfan og á annan í jólum.
Á jóladag var fínt. Við kíktum á settið í Eskihlíðinni og ég fékk mér kaldan hamborgarhrygg a la mama. Hamborgarhryggurinn klikkar nú aldrei hjá gömlu og ég sat langt fram eftir degi. Á eftir kíktum við svo á tengdó í smá súkkulaði og um kvöldið var síðan jólaboð hjá foreldrum pabba og afkomendum þeirra. Það er alltaf hörkugaman, mikið af jafnöldrum mínum og mikið af skemmtilegu fólki. Við unga fólkið drógum okkur afsíðis þegar þeir eldri fóru að týnast heim og tókum í nýja Trivialið. Það gekk ágætlega en við vorum sammála um að spurningar væru rosalega misléttar eftir bunkum en vorum líka á einu máli um að það væri töluvert léttara en síðustu spil.
Á annan í jólum fórum við Edda síðan til tengdó í mat um kvöldið þar sem þau systkinin komum heim í kotið. Síðan var tekið bæði Trivial og Pictionary strákar á móti stelpum. Við slátruðum þeim tvisvar í Trivial en þær tóku okkur eins og venjulega í Pictionary. Eins og tryggir lesendur vita er listin að tapa mér ekki í blóð borin en ég tók nú reyndar tapinu í Pictionary óvenjuvel þetta árið að mati nærstaddra.
Ég hef síðan verið að vinna milli jóla og nýárs. Var á vakt á þriðjudaginn en á fimmtudaginn var síðan komið að ættarmóti Hólsfjölskyldunnar frá Patreksfirði sem haldið er á fimm ára fresti. Það var miklu meira gaman en ég þorði að vona og við vorum langt fram eftir þar.
Í kvöld var síðan tekið maraþon Axis&Allies spil heima hjá Hafsteini þar sem ég stýrði öxulveldunum gegn Hjörleifi og Hafsteini og endaði það með þrátefli þó að staða Bandamanna hafi verið sjónarmun sterkari þegar við sömdum loks vopnahlé.
Á morgunn er síðan planið að við bræðurnir verðum allir hjá gamla settinu í Eskihlíðinni en Edda ætlar reyndar að vera með systrum sínum heima hjá foreldrum sínum fram yfir miðnætti. Þetta verður í fyrsta skipti í hálft þriðja ár sem við erum allir bræðurnir á landinu í einu svo það verður örugglega meiriháttar gaman enda ætlum við okkur að sletta ærlega úr klaufunum.
Uppgjör ársins
Ætla mér að gera upp nokkur af hugðarefnum mínum á sl. ári á næstu dögum. Má þar nefna lífið og tilveruna, boltann, tónlistina, vinnuna, pólítíkina, bækurnar, hestaferðina og fleira. Hvet ykkur til að fylgjast með næstu daga. Það verður örugglega eitthvað við allra hæfi.
Hef nú ekkert skrifað hér í rúma 10 daga og mér sýnist menn líka vera farnir að venja komur sínar æ sjaldnar hingað. Í það minnsta hefur hægt töluvert á teljaranum sl. daga. Kannski eru það jólin.
Jólin
Þetta voru svolítið skrýtin jól þar sem ég var að vinna bæði aðfaranótt aðfangadags og jóladags en ég var svo í fríi á jóladag sjálfan og á annan í jólum.
Á jóladag var fínt. Við kíktum á settið í Eskihlíðinni og ég fékk mér kaldan hamborgarhrygg a la mama. Hamborgarhryggurinn klikkar nú aldrei hjá gömlu og ég sat langt fram eftir degi. Á eftir kíktum við svo á tengdó í smá súkkulaði og um kvöldið var síðan jólaboð hjá foreldrum pabba og afkomendum þeirra. Það er alltaf hörkugaman, mikið af jafnöldrum mínum og mikið af skemmtilegu fólki. Við unga fólkið drógum okkur afsíðis þegar þeir eldri fóru að týnast heim og tókum í nýja Trivialið. Það gekk ágætlega en við vorum sammála um að spurningar væru rosalega misléttar eftir bunkum en vorum líka á einu máli um að það væri töluvert léttara en síðustu spil.
Á annan í jólum fórum við Edda síðan til tengdó í mat um kvöldið þar sem þau systkinin komum heim í kotið. Síðan var tekið bæði Trivial og Pictionary strákar á móti stelpum. Við slátruðum þeim tvisvar í Trivial en þær tóku okkur eins og venjulega í Pictionary. Eins og tryggir lesendur vita er listin að tapa mér ekki í blóð borin en ég tók nú reyndar tapinu í Pictionary óvenjuvel þetta árið að mati nærstaddra.
Ég hef síðan verið að vinna milli jóla og nýárs. Var á vakt á þriðjudaginn en á fimmtudaginn var síðan komið að ættarmóti Hólsfjölskyldunnar frá Patreksfirði sem haldið er á fimm ára fresti. Það var miklu meira gaman en ég þorði að vona og við vorum langt fram eftir þar.
Í kvöld var síðan tekið maraþon Axis&Allies spil heima hjá Hafsteini þar sem ég stýrði öxulveldunum gegn Hjörleifi og Hafsteini og endaði það með þrátefli þó að staða Bandamanna hafi verið sjónarmun sterkari þegar við sömdum loks vopnahlé.
Á morgunn er síðan planið að við bræðurnir verðum allir hjá gamla settinu í Eskihlíðinni en Edda ætlar reyndar að vera með systrum sínum heima hjá foreldrum sínum fram yfir miðnætti. Þetta verður í fyrsta skipti í hálft þriðja ár sem við erum allir bræðurnir á landinu í einu svo það verður örugglega meiriháttar gaman enda ætlum við okkur að sletta ærlega úr klaufunum.
Uppgjör ársins
Ætla mér að gera upp nokkur af hugðarefnum mínum á sl. ári á næstu dögum. Má þar nefna lífið og tilveruna, boltann, tónlistina, vinnuna, pólítíkina, bækurnar, hestaferðina og fleira. Hvet ykkur til að fylgjast með næstu daga. Það verður örugglega eitthvað við allra hæfi.
20. des. 2005
Íslenskukunnátta fjölmiðlafólks
Hef lengi haft gaman að frábærri íslenskukunnáttu útvarps-, sjónvarps- og blaðamanna. Ég hef mörgum sinnum skemmt mér ótrúlega mikið yfir frábæru bulli sem hefur komið út úr þessum snillingum. Það er eins og rjómi íslenskukunnáttufólks veljist til starfa á ljósvakamiðlum. Þorgeir Ástvaldsson átti til dæmis alveg frábært bull í síðdegisútvarpi Bylgjunnar sl. föstudag. Þeir voru að spila einhverjar upptökur af því hvernig þeim hafði vafist tunga um tönn á sl. vikum. Þegar upptakan hafði verið spiluð kom þetta líka frábæra innlegg frá Þorgeiri. Jú, þeim félögunum verður oft "fótaskortur á tungunni"! Ég er svo sem ekkert hissa á því, tungan er jú oft svolítið blaut og það hlýtur að vera svolítið erfitt fyrir tungutraðksþolann að segja eitthvað sem vit er í þegar verið er að traðka á tungunni á honum. Þorgeir hefur reyndar verið með þeim skárri í þessu og þetta er í fyrsta skipti sem ég hef heyrt hann bulla eitthvað svona. Það gerir þessa tilvitnun bara enn skemmtilegri.
Der Untergang
Var að sjá þessa mynd í fyrsta skipti. Ágætis ræma fyrir þá sem hafa gaman að sannsögulegum myndum og hún er ágætlega leikin líka. Er svo sem ekki heimsins mesti þýskuaðdáandi en það var enskur texti svo ég lét mig hafa það. Það rifjuðust samt upp fyrir mér skelfilegir atburðir sem gerðust á 5 ára tímabili frá 15 ára til tvítugs. Flestir kalla þá þýskutíma en ég voga mér yfirleitt ekki að taka það hræðilega orð í munn, rétt hef það af að stafa það hér.
Mér fannst sem sagt ekki gaman í þýsku og ég var alltaf skíthræddur við þýskukennarana mína. Fyrst var það Elísabet sem kenndi mér í Garðaskóla. Hún var illskeyttasti kennari sem ég hef haft þó hún hafi reyndar borið af öðrum þýskukennurum sem ég hafði á þessu 5 ára tímabili. Síðan hafði ég Ásmund Guðmundsson fyrstu tvö árin í menntó sem líklega hefur byrjað kennsluferilinn í Kvennaskólanum áður en soranum var hleypt þangað því hann virtist bara geta kennt stelpunum. Við strákarnir lærðum í það minnsta ekki mikið og einkunnirnar hríðféllu hjá mér. Í fimmta bekk hafði ég svo hinn stórkostlega Halldór Vilhjálmsson sem oft var nefndur ?Hitler?. Hann var ágætur inn á milli en eyddi yfirleitt meiri tíma í að venja örvhenta af þeim ljóta ósið að skrifa með vinstri, venja þvagblöðrur rápara á að halda í sér auk þess sem hann eyddi miklum tíma í það að rannsaka hvernig mætti teygja úr þeim stuttu og stytta þá löngu. Veit ekki hvort mikið kom út úr þessum rannsóknum Halldórs og honum tókst oftar að koma okkur til að hlæja en að læra eitthvað nýtt í þýsku. Síðasta árið mitt í menntó hafði ég svo Danfríði Skarphéðinsdóttur sem ég man eiginlega varla eftir sem kennara. Sennilega er það vegna þess að áhugaleysi mitt var algjört og mætingu minni í þýskutíma hafði hrakað ískyggilega frá fyrri árum. Ég hafði haft góða áttu í þýsku í gaggó og náði því reyndar aftur í 3. bekk (enda sama námsefni og í 10. bekk) en eftir það lækkaði ég mig um einn heilan á ári og endaði með 5 í þýsku stúdentsprófs árið mitt. Þannig fór um sjóferð þá.
Sódóma Reykjavík
Er líka nýbúinn að sjá hana og hún er ein af þessum myndum sem maður verður aldrei þreyttur á. Snilldarleg mynd úr smiðju Óskars Jónassonar. Björn Jörundur, Helgi Björns og Eggert Þorleifs fara á kostum auk þess sem Sigurjón Kjartans á frábæra innkomu.
Boltinn
Mínir menn eru að taka sig saman í andlitinu eftir að hafa dottið út úr Meistaradeildinni á snautlegan hátt. Þrátt fyrir ósanngjarnt jafntefli gegn Everton virðast þeir enn vera þeir einu sem eiga sjens í að halda í Chelsea en Liverpool eru reyndar búnir að vera á rosalegri siglingu og ef þeir geta haldið svona áfram þá ættu þessi þrjú lið að vera á toppnum í lok tímabilsins. Annars veit maður að um leið og poolararnir tapa leik koma nokkrar vikur af slökum leik og þá missa þeir af lestinni. Arsenal lendir ekki ofar en í sjötta sæti með sama áframhaldi og þá fer Wenger til Real næsta sumar. Þegar hann fer flýr Henry og gerir Barcelona enn meira ósigrandi. Svo ef Guð lofar þá hverfur Arsenal niður í fyrstu deildina og þá verða bara allir sáttir.
Hef lengi haft gaman að frábærri íslenskukunnáttu útvarps-, sjónvarps- og blaðamanna. Ég hef mörgum sinnum skemmt mér ótrúlega mikið yfir frábæru bulli sem hefur komið út úr þessum snillingum. Það er eins og rjómi íslenskukunnáttufólks veljist til starfa á ljósvakamiðlum. Þorgeir Ástvaldsson átti til dæmis alveg frábært bull í síðdegisútvarpi Bylgjunnar sl. föstudag. Þeir voru að spila einhverjar upptökur af því hvernig þeim hafði vafist tunga um tönn á sl. vikum. Þegar upptakan hafði verið spiluð kom þetta líka frábæra innlegg frá Þorgeiri. Jú, þeim félögunum verður oft "fótaskortur á tungunni"! Ég er svo sem ekkert hissa á því, tungan er jú oft svolítið blaut og það hlýtur að vera svolítið erfitt fyrir tungutraðksþolann að segja eitthvað sem vit er í þegar verið er að traðka á tungunni á honum. Þorgeir hefur reyndar verið með þeim skárri í þessu og þetta er í fyrsta skipti sem ég hef heyrt hann bulla eitthvað svona. Það gerir þessa tilvitnun bara enn skemmtilegri.
Der Untergang
Var að sjá þessa mynd í fyrsta skipti. Ágætis ræma fyrir þá sem hafa gaman að sannsögulegum myndum og hún er ágætlega leikin líka. Er svo sem ekki heimsins mesti þýskuaðdáandi en það var enskur texti svo ég lét mig hafa það. Það rifjuðust samt upp fyrir mér skelfilegir atburðir sem gerðust á 5 ára tímabili frá 15 ára til tvítugs. Flestir kalla þá þýskutíma en ég voga mér yfirleitt ekki að taka það hræðilega orð í munn, rétt hef það af að stafa það hér.
Mér fannst sem sagt ekki gaman í þýsku og ég var alltaf skíthræddur við þýskukennarana mína. Fyrst var það Elísabet sem kenndi mér í Garðaskóla. Hún var illskeyttasti kennari sem ég hef haft þó hún hafi reyndar borið af öðrum þýskukennurum sem ég hafði á þessu 5 ára tímabili. Síðan hafði ég Ásmund Guðmundsson fyrstu tvö árin í menntó sem líklega hefur byrjað kennsluferilinn í Kvennaskólanum áður en soranum var hleypt þangað því hann virtist bara geta kennt stelpunum. Við strákarnir lærðum í það minnsta ekki mikið og einkunnirnar hríðféllu hjá mér. Í fimmta bekk hafði ég svo hinn stórkostlega Halldór Vilhjálmsson sem oft var nefndur ?Hitler?. Hann var ágætur inn á milli en eyddi yfirleitt meiri tíma í að venja örvhenta af þeim ljóta ósið að skrifa með vinstri, venja þvagblöðrur rápara á að halda í sér auk þess sem hann eyddi miklum tíma í það að rannsaka hvernig mætti teygja úr þeim stuttu og stytta þá löngu. Veit ekki hvort mikið kom út úr þessum rannsóknum Halldórs og honum tókst oftar að koma okkur til að hlæja en að læra eitthvað nýtt í þýsku. Síðasta árið mitt í menntó hafði ég svo Danfríði Skarphéðinsdóttur sem ég man eiginlega varla eftir sem kennara. Sennilega er það vegna þess að áhugaleysi mitt var algjört og mætingu minni í þýskutíma hafði hrakað ískyggilega frá fyrri árum. Ég hafði haft góða áttu í þýsku í gaggó og náði því reyndar aftur í 3. bekk (enda sama námsefni og í 10. bekk) en eftir það lækkaði ég mig um einn heilan á ári og endaði með 5 í þýsku stúdentsprófs árið mitt. Þannig fór um sjóferð þá.
Sódóma Reykjavík
Er líka nýbúinn að sjá hana og hún er ein af þessum myndum sem maður verður aldrei þreyttur á. Snilldarleg mynd úr smiðju Óskars Jónassonar. Björn Jörundur, Helgi Björns og Eggert Þorleifs fara á kostum auk þess sem Sigurjón Kjartans á frábæra innkomu.
Boltinn
Mínir menn eru að taka sig saman í andlitinu eftir að hafa dottið út úr Meistaradeildinni á snautlegan hátt. Þrátt fyrir ósanngjarnt jafntefli gegn Everton virðast þeir enn vera þeir einu sem eiga sjens í að halda í Chelsea en Liverpool eru reyndar búnir að vera á rosalegri siglingu og ef þeir geta haldið svona áfram þá ættu þessi þrjú lið að vera á toppnum í lok tímabilsins. Annars veit maður að um leið og poolararnir tapa leik koma nokkrar vikur af slökum leik og þá missa þeir af lestinni. Arsenal lendir ekki ofar en í sjötta sæti með sama áframhaldi og þá fer Wenger til Real næsta sumar. Þegar hann fer flýr Henry og gerir Barcelona enn meira ósigrandi. Svo ef Guð lofar þá hverfur Arsenal niður í fyrstu deildina og þá verða bara allir sáttir.