Þorgeir...
...greyið! Hann er eins og Arsenalmaður þegar hann er að tapa. Lætur öllum illum látum, lendir í slagsmálum, fær rautt og allir gera grín að honum. Þorgeir er svo óður í bræði sinni að hann skilur ekki einfalt hugtak eins og alæta á tónlist. Alæta er sá sem getur étið hvað sem er en það þýðir ekki endilega að hann éti hvern sem er. Hann velur úr það besta, creme de la creme, og geymir draslið þar til hann á ekkert betra. Eins er með alætur á tónlist. Þeir hlusta ekki endilega á allt heldur fíla það besta sem hver tónlistarstefna hefur upp á að bjóða. Reyndar fíla ég ekki hipphopp og tölvutónlist frekar en alætur fíla skítinn úr sjálfum sér.
Þorgeir sem á að baki nám í líffræði við kommúnuna við Norræna húsið ætti nú að skilja svo einfalt hugtak sem alæta er en eins og öðrum vinstrisinnuðum sagnfræðingum (því þeir eru allir laumukommar sem sést best á ritgerðum þeirra og bókum) hefur honum tekist að rækta með sér þann ósið að ljúga, pretta, beygja, breyta og þvæla hugtökunum þannig að þau henti hans málstað.
Þorgeir er vinsamlegast beðinn að lesa orðabókina og eitt stykki líffræðibók áður en hann svo mikið sem skoðar bloggsíðuna sína aftur. Vertu svo til friðs Þorgeir.
Já og svo ég minnist á Júróvisjónlagið fyrir Tyson litla. Mér fannst lagið bara þrælfínt, Jónsi syngur það vel eins og ég hafði áður sagt og sá því enga ástæðu til að minnast á það aftur í fyrra svari mínu til þín Tyson litli. Ég hafði hins vegar gleymt að taka til greina að gullfiskaminni Þorgeirs nær ekki 2 daga aftur í tímann svo ég minnist á það aftur fyrir hann. Þið hin leiðið það bara hjá ykkur.