15. mar. 2004

Græt mig í svefn á hverju kvöldi...
...yfir ömurlegu gengi minna manna. Það er lélegra en dollarinn þessa dagana. Ef ég man rétt hafa þeir ekki unnið nema einn leik í deildinni síðan Ferdinand var dæmdur. Altént hafa þeir ekki unnið í mánuð og viku betur því síðasti sigurleikur þeirra í deildinni var gegn Everton þann 7. febrúar. Ekki hafa þeir unnið í Evrópukeppninni en þeir unnu einn leik í bikarnum ef ég man rétt, gegn Fulham.
Eina von okkar um bikar í vetur er því hinn eftirsóknarverði FA bikar (verður furðulega fallegur þegar maður á ekki möguleika í neitt annað) en sú von beið alvarlega hnekki þegar við drógumst á móti Rassenal í undanúrslitunum. En hey, það er líklegra að við vinnum þá þar en í úrslitum þannig að það er eins gott að reyna það bara strax.

Matchstick Men...
...er ágætis mynd. Heyrði ekki mikið um hana þegar hún var í bíó þannig að ég gerði mér ekki miklar vonir. Hins vegar má færa rök fyrir því að mynd með Nicholas Cage og Sam Rockwell hljóti að vera góð, eða a.m.k. sæmileg. Eins og áður sagði varð ég ekki fyrir neinum vonbrigðum. Skemmtileg flétta og boðskapurinn í sögunni ekki svo slæmur, stundum hlýst eitthvað gott af smá mótlæti í lífinu. Fyrir svona læknisfræðinörda eins og mig fjallar myndin miklu meira um sjúkdóm aðalpersónunnar en hinn yfirbyggða söguþráð og er mjög gaman að sjá hvað Cage nær góðum tökum á kækjunum og sérviskunni sem oft fylgir fælnisjúkdómum. Endirinn kom líka mjög á óvart og iljaði manni um hjartaræturnar. Svona er ég meyr inn við beinið þrátt fyrir að ég sé svona ofurkúl töffari á yfirborðinu. He, hehehe, múhahahahaha!!!!

Trúin er skrýtin
Merkilegt. Eftir að hafa verið afspyrnu mikill slóði í bænum og öðrum trúarlegum athöfnum alla mína ævi hef ég tekið upp á því að biðja bænirnar mínar upp á síðkastið. Ég er ekki frá því að það sé gott fyrir sálina (þ.e. þá sál sem sálfræðingar og geðlæknar höndla, ekki þessa sem prestar blaðra um). Ég hef alltaf verið svolítill uppreisnarseggur hvað varðar trúmál. Ekki endilega tekið trúanlegt það sem hinir svokölluðu "guðsmenn" predika heldur finnst mér Guð miklu frekar endurspegla það góða í hverjum manni. Guð finnst mér sitja í góðum minningum um gott fólk, allt sem er gott er Guði þóknanlegt því það lætur okkur líða vel. Það er mín kenning. Guð er því ekki endilega í bæninni fyrir alla, því það finnst ekki öllum gott að biðja. Skiljiði? Ætli ég sé búinn að lesa yfir mig?

Halldór...
...er ein sterkleiðinlegasta bók sem ég hef lesið. Hannes er nú ágætur þó hann sé monthani og kverólant en þessi bók er bara ekkert sérstök. Hún er eiginlega miklu frekar upptalning á öllu því sem Halldór tók sér fyrir hendur. Hún ber þess bersýnilega merki að hún er unnin í flýti þar sem ekki hefur gefist tími til að skera niður. Stundum er minna betra. Ég ætla nú samt að berjast við að klára hana því inn á milli leynast oft skemmtileg atvik og fróðlegir molar. Það eru nú einu sinni bara rúmar 300 bls. eftir.

Að Halldóri loknum verður hafist handa við að lesa House of God sem er fræg bók um vinnugeðveiki unglæknis í USA. Þar er að finna stórkostlega frasa eins og: "no man should be allowed to die without the possible benefit of corticosteroids". Snilld

Engin ummæli: