Megrun

Ég er svo sem ekki í neinni megrun en ég er aðeins að reyna að breyta um lífsstíl og borða hollari mat. Það hjálpar hvað ég fæ góðan og hollan mat hjá Hildi og Viðari en eins og ég hef sagt verð ég ekki nema eitt kvöld í viðbót hér og svo ætla ég að flytja niður í bæ á sunnudag. Þá á ég auðvitað eftir að hjóla meira svo hreyfingin kemur en það hefur hjálpað þessa vikuna að frá bílastæðunum geng ég upp þrjár hæðir þar til ég er kominn út og svo geng ég 500 m að álmunni þar sem skrifstofan mín er og svo upp 4 hæðir til viðbótar þannig að ég er að labba amk 1 km bara til og frá bílastæðinu. Svo er heilmikið labb að ganga um þennan stóra spítala. Ég finn það á fötunum að ég er að grennast töluvert og það er bara fínt. Stefnan var sett niður fyrir 70 kg og nú er bara að standa sig í hjólreiðum og hlaupum og þá kemur það fljótt.

Það var svolítið mikið að gera í vinnunni í dag og ég er auðvitað svolítið lengur að öllu vegna þess að ég er ekki alveg farinn að rata um spítalann og svo tefja tungumálaörðugleikar aðeins fyrir mér. Var aftur á kvennadeildinni í dag og það er fínt því ég er vanur því að heiman. Þetta eru hins vegar oft flóknari svæfingar því oft eru sjúklingarnir hér með alls kyns undirliggjandi vandamál sem maður er ekki vanur að heiman og því þarf alls kyns meðferðir til að takast á við það. Mjög skemmtilegt og lærdómsríkt.

Bið að heilsa öllum heima og það væri gaman ef fleiri létu heyra í sér í commentakerfinu. Það hjálpar með einmanaleikann sem sækir að manni án fjölskyldunnar á nýjum stað.

Brúðkaups- og bróðurafmæli

Við Edda eigum leðurbrúðkaup (3 ár) í dag 7. janúar og Óttar bróðir er 39 ára í dag. Hamingjuóskir til allra.

Ferð í IKEA og fleira

Góður dagur í vinnunni í dag. Aftur á kvennadeild. Vorum reyndar fjórir (Sérfræðingur, sérfræðinemi sem kom í heimsókn frá öðru sjúkrahúsi þar sem ekki er kvennadeild, læknanemi og ég) um eina stofu því það var lítið prógram. Ég er strax farinn að taka stórstígum framförum í norskunni (að eigin mati) og Norðmennirnir virðast oftast skilja það sem ég segi. Hér er mikil hefð fyrir erlendum svæfingalæknum og mér reiknast til að næstum þriðjungur sérfræðinemanna sé útlendingar og töluvert af sérfræðingunum. Var til dæmis bæði í gær og í dag með þýska sérfræðinga á bakvið mig.
Eftir vinnu fór ég aftur að kíkja á herbergið til að athuga hvað ég þyrfti að útvega mér áður en ég flyt inn og fór síðan í IKEA og keypti það sem upp á vantaði. IKEA verslunin hérna úti í Bærum er mjög stór og flott og verðið töluvert betra en heima. Ég keypti til að mynda næstum fullan bláan IKEA-poka af alls kyns dóti og borgaði eitthvað um 500 norskar fyrir. Mjög gott mál. Fór síðan í bílskúrinn til Geirs til að koma hjólinu í stand fyrir hjólreiðarnar næstu vikurnar.

Vinnan

Var á skurðstofunni og kom nálægt sjúklingum í dag. Var á kvennaklíníkinni og það gekk vel. Strax búinn að sjá tvær aðferðir sem ég hef ekki séð heima þannig að þetta lofar góðu. Eftir vinnu fór ég og reddaði mér norsku símanúmeri en það er ekki komið í gagnið. Set það inn þegar síminn er farinn að virka. Fékk svo frábæra grænmetissúpu hjá Hildi í kvöldmat og fór svo út að hlaupa og tók 13,4 km hring um Bærum. Þreyttur núna og ætla að fara að sofa.

Fyrsti dagurinn

Þá er fyrsti vinnudagurinn að baki. Ég svaf eins og engill í nótt en það er í fyrsta skipti sem ég geri það nóttina áður en ég byrja í nýrri vinnu. Var síðan mættur snemma eða upp úr sjö. Fékk lánaðan bílinn hans Nonna bróður en hann hefur ekki selst síðan þau fóru heim. Það léttir mér óneitanlega lífið fyrstu vikuna enda heilmikill þeytingur á manni. En ég sumsé mætti og allt gekk vel. Mesti parturinn af morgninum fór í skoðunarferð um spítalann og á meðan á henni stóð var komið við til að fá föt, auðkenniskort og fleira slíkt. Ég er meira að segja kominn með skrifstofu sem ég deili með einum öðrum sem er náttúrlega snilld. Ég hef mína eigin tölvu og mikið hillupláss og mér sýnist því að Norðmenn ætlist til að maður vinni í vinnunni en slappi af heima. Ég ætla að taka hintinu. Ég fékk síðan að fara um hádegið til að redda ýmislegu hjá skattinum hér úti en ég þurfti bæði að tilkynna flutning og sækja um norska kennitölu. Það kom upp úr dúrnum að gamla kennitalan mín síðan 1998 er enn á skrá hér en dottin úr gildi þannig að ég þarf nýja. Það tók rúman klukkutíma að komast að á skattstofunni en þegar það loksins gekk var afgreiðsludaman hin almennilegasta og sérlega hjálpsöm - það er eitthvað að ganga þessa dagana. Í það minnsta er þetta frágengið en afgreiðslan tekur u.þ.b. 3 vikur. Fór svo að athuga með leikskólamálin fyrir Hildi Vöku hér á bæjarskrifstofunum í Bærum og spurðist fyrir um atvinnu fyrir Eddu líka. Síðan kíkti ég í Sandvika Storsenter en var tæpur á tíma og gat ekki verslað neitt af því sem mig vantaði. Geri það á morgun eða hinn. En alla vega þá var fyrsti dagurinn bara mjög lofandi og ég hlakka til að mæta aftur á morgun.

Ferðasaga

Við komuna í Leifsstöð leið mér eins og hálfvita með hjól í heimatilbúnum kassa og tvo bakpoka – hvernig dettur einhverjum að ferðast einn með tvo bakpoka. Röðin var stutt en samt nógu löng til að nokkrir veltu fyrir sér hver furðufuglinn með kassann væri. Svo kom að mér og ég rétti miðann. Það næsta sem ég heyrði var: “Þú áttir flug í gær”. Ég hafði á einhvern undarlegan hátt náð að breyta dagsetningunni á bókuninni án þess að taka eftir því og pantaði óvart 2. janúar í stað 3. Ég fékk nett panic-kast en Ingi og konan náðu að róa mig og koma mér í söluskrifstofu Icelandair og þar var einstaklega vingjarnleg og elskuleg kona sem bjargaði mér fyrir horn og gat breytt miðanum gegn mjög skaplegu gjaldi. Eftir þessa reynslu mun þurfa mikið til að ég segi styggðaryrði um Icelandair. Hjálpsemin og hugulsemin einstök. Allur farangurinn komst svo á leiðarenda og ég komst í flugvélina án þess að drepast úr hjartaáfalli og er kominn til Viðars og Hildar og allra hinna hér í Íslendinganýlendunni á Borkenholmsveien í Bærum. Ég geri ráð fyrir að vera hér eitthvað fram í vikuna og færa mig svo þegar ég veit hvernig aðstaðan er og hef gert ráðstafanir varðandi nauðsynjavörur. Svo er það bara djúpa laugin á mánudag sem er einhvers konar kynnisdagur og seinni partinn þá verð ég líklega að drífa mig í alls kyns útréttingar – flytja lögheimilið, fá kennitölu o.s.frv. Læt vita af mér fljótlega aftur.

Kveðjustund

Við hjónin héldum gott kveðjupartý á föstudaginn. Það var opið hús og margir létu sjá sig til að kveðja Dvergmennið. Það var mjög gaman að sjá svo marga og ég er þakklátur fyrir allar góðu kveðjurnar. Ég gat síðan lítið sofið um nóttina og það endaði með því að við hjónakornin sofnuðum ekki fyrr en á milli tvö og þrjú um nóttina en síðan þurfti ég að vakna rétt fyrir fimm til að drífa mig út á flugvöll. Ingólfur skutlaði mér og það var kannski eins gott því hann fór hamförum í að redda mér þegar á reyndi í Leifsstöð.

Ofsi

Ég hef nú aldrei verið sérstakur aðdáandi Einars Kárasonar þó ég hafi reyndar haft gaman af Djöflaeyjunni á sínum tíma. En mamma og pabbi gáfu mér nýja bók með þessu nafni í jólagjöf og ég byrjaði að glugga aðeins í hana á aðfangadagskvöld, las svo stærstan hluta af henni á jóladag og kláraði hana fljótlega eftir hádegið í dag. Það er langt síðan ég hef orðið svo gjörsamlega heltekin af bók. Þarna endursegir Einar aðdraganda og atburði í kringum Flugumýrarbrennu með því að leggja ýmsum sögupersónum orð í munn eða öllu heldur þanka í hug. Mjög skemmtileg nálgun og skilar sér í því að maður drekkur í sig síðurnar. Mér finnst reyndar orðalagið ekki mjög þesslegt að þannig hafi Gissur Þorvaldsson jarl og Sturla Þórðarson skáld hugsað en það er smáatriði. Grípandi saga sögð í fáum orðum og útkoman frábær afþreying. Ég var næstum búinn að gleyma hvað það er gaman að lesa. Ég er þegar tekin til við aðra bók sem ég fékk en það er Úngur ég var eftir Halldór Laxness. Edda hefur haft það fyrir sið að gefa mér nokkrar bækur í Laxness-safnið mitt en ég hef því miður ekki verið jafnduglegur að lesa þær. Næsta árið ætla ég að gera bragarbót á því.

Noregsför og barnalán

Fyrir þá sem ekki hafa frétt hef ég fengið afleysingastöðu á Ríkisspítalanum í Osló frá áramótum. Ég flýg út laugardaginn 3. janúar og hef störf að morgni mánudagsins 5. janúar. Ég fer einn til að byrja með en við vonumst til að Edda og Hildur Vaka geti flutt út með vorinu en það veltur á nokkrum þáttum og þá aðallega hvernig þróast með vinnumál Eddu Guðrúnar. Við eigum von á barni númer tvö í sumar og það er margslags vesen með fæðingarorlofsmál sem við verðum að greiða úr áður en Edda getur flutt. Ég ætla því að byrja á því að búa í einhverjum húsakynnum sem sjúkrahúsið hefur yfir að ráða en flyt mig vonandi um set þegar nær dregur páskum.

Jólablogg

Við erum búin að hafa það rólegt og gott um jólin. Ég vann fram að hádegi á aðfangadag og fór þá minn venjulega rúnt með kort og pakka. Kom við í kirkjugarðinum hjá ömmu og afa og svo út á Álftanes í kaffi til Siggu og Sigga. Síðan var jólamáltíðin hjá tengdó en við entumst fremur stutt og vorum komin heim í rúmið fyrir miðnætti. Síðan var súkkulaði hjá tengdó aftur á jóladag og síðan fórum við beint í jólaboð Bergmann-fjölskyldunnar hjá Guðrúnu föðursystur minni. Í dag annan í jólum var síðan rólegt fram eftir degi. Eftir hádegið fórum við í prufukeyrslu á nýju snjóþotunni hennar Hildar Vöku sem hún fékk frá ömmu og afa í Eskihlíð. Að sjálfsögðu í nýja flísgallanum frá ömmu og afa í Lerkihlíð. Fengum okkur svo kaffi hjá Óttari bróður á heimleiðinni. Síðan var súkkulaði hjá mömmu og pabba áður en við fórum í fjölskyldujólaboð hjá tengdó. Svo þurfti ég að drífa mig í vinnuna en skyldi liðið eftir í góðum fílíng sem mér skilst að hafi varað langt fram yfir miðnættið.

Heimsmeistarar félagsliða

Þó árið hafi verið fremur rýrt á skerinu hafa mínir menn í Manchester aldeilis átt gott ár. Góðir endir á árinu að taka þessa pappírsdollu þarna austur frá. Englandsmeistarar, Evrópumeistarar og Heimsmeistarar - geri aðrir betur. Síðan sýnist manni þetta verði fastir liðir eins og venjulega. Liverpool og Arsenal springa á limminu og keppnin verður milli Chelsky og Manchester United. Ég vona bara að þessi hópur haldi út árið og það verði ekki seldir mikilvægir menn í janúar. Til hamingju allir rauðir djöflar.

Noregur

Þá brestur það á. Ég er búinn að panta mér flug út þann 3. janúar og hef störf á Ríkisspítalanum í Osló mánudaginn 5. Edda og Hildur Vaka ætla að vera aðeins lengur heima og koma út einhvern tíma með hækkandi sól. Ég mun búa í íbúð á vegum spítalans þar til þær mæðgur koma út og ætli maður verði ekki mest í að lesa svæfingafræðin og læra norsku fyrstu mánuðina.

MUFC

Aumingjar! Það er dapurt að vinna ekki Álaborg á heimavelli í Meistaradeild Evrópu. Mér er alveg sama þó meirihluti liðsins hafi verið hvíldur. Eini maðurinn í byrjunarliðinu sem ekki er beinlínis fastamaður í leikmannahópnum er hinn ungi Darron Gibson sem á að vera eitthvert rosaefni. Mér finnst þetta dapurleg frammistaða og ekki boðleg liðinu mínu (já ég á það). En hvað um það, þeir unnu riðilinn og fá því seinni leikinn heima í næstu umferð. Ég blæs nú á það að mótherjarnir séu eitthvað auðveldari ef maður lendir í 1. sæti. Hafa menn séð hvaða lið voru í öðru sæti í riðlunum:

Chelsea
Inter
Sporting
Atletico Madrid
Villareal
Lyon
Arsenal
Real Madrid

Þetta er ekki árennilegur listi og mér sýnist mögulegur listi fyrir mína menn vera:

Inter
Sporting
Atletico Madrid
Lyon
Real Madrid

Kannski bara best að fá eitthvað af stóru liðunum strax.

Endurlífgun

Jæja!

Ætli maður verði ekki að endurvekja bloggið á meðan maður er í útlandinu. Það er sem sagt komið á hreint að ég verð í Noregi næstu árin. Nákvæm dagsetning er ekki komin á hreint en það verður vonandi fljótlega. Ég hugsa að bloggið muni að mestu snúast um daglegt líf okkar Eddu, Manchester United og almennar hugleiðingar um lífið og tilveruna. Ég hef síðan ég bloggaði síðast misst mestallan áhuga á að eyða kröftum og tilfinningum í stjórnmálamenn (það gerðist fyrir kreppu en hefur ágerst á meðan á henni hefur staðið) þannig að þeir sem ætlast til að fá gömlu herskáu bloggin munu verða fyrir vonbrigðum.

Þar til næst

Femínismi - hversu langt eigum við að ganga!

Ég hef lengi álitið mig mikinn jafnréttissinna. Mér finnst að konur eigi að fá jafnhá laun fyrir sambærileg störf og karlar. Mér finnst að samkynhneigðir eigi að fá að gifta sig og hljóta við það fullan rétt hjóna þó mér finnist vafasamt að skikka trúfélag eins og þjóðkirkjuna til að gefa þá saman með lögum. En það er nú bara angi af staðfastri trú minni á aðskilnað ríkis og kirkju. Mér finnst líka að samkynhneigðir og einhleypir eigi að fá að ættleiða standist þeir þær kröfur sem gerðar eru til slíkra foreldra að öðru leyti. Það er hins vegar öll firringin við réttindabaráttuna sem ég get ekki sætt mig við. Jafnréttisbaráttan er komin í hring. Í mörg ár hefur starfsheitum kvennastétta verið breytt vegna vaxandi menntunarkrafna og/eða þeirrar skoðunar að nöfnin hafi verið stéttunum fjötur um fót. Nýleg dæmi eru:

Fóstra varð leikskólakennari sem mér finnst skelfileg breyting. Fóstra er fallegt orð og felur í sér falleg skilaboð. Þau fóstra börnin yfir daginn. Nær hefði verið að nota orðið fóstri yfir karlana eða bara sætta sig við það einu sinni að karlar noti kvenkyns starfsheiti.
Hjúkrunarkona varð hjúkrunarfræðingur sem er góð breyting að mínu mati. Hjúkka lifir enn góðu lífi og þeir fáu en frábæru hjúkrunarmenntuðu strákar sem ég hef notið þess heiðurs að starfa við hliðina á hafa ekki nokkra komplexa gagnvart því - a.m.k. hef ég þá ekki orðið var við þá.
Skúringakona varð ræstitæknir. Hvort tveggja eru vond orð en mér dettur ekkert skárra í hug. Af þessari breytingu hlaust hins vegar sú breyting að allar faglærðar stéttir spítalans sem áður enduðu á tæknir urðu að breyta nafni sínu enda þótti einhverra hluta vegna ekki við hæfi að faglærðar stéttir bæru sömu endingu og störf sem krefjast lítillar eða engrar menntunar. Af þessu hlutust neðangreindar breytingar.
Röntgentæknir varð geislafræðingur. Ekki kynbreyting hér en ég er þeirrar skoðunar að breytingin hafi verið til hins betra.
Meinatæknir varð lífeindafræðingur. Þarna er ég líka þeirrar skoðunar að vel hafi tekist upp einfaldlega vegna þess að nýja nafnið er meira lýsandi en það gamla.

Ég get alveg fellt mig við breytingar á starfsheitum ef þær eru til bóta fyrir fagið eða skipta höfuðmáli. Nú hafa verið miklar umræður í þjóðfélaginu um starfsheitið ráðherra. Nú gætu verið margar ástæður til breyta svo augljóslega karllægu starfsheiti en engin þeirra er augljóslega fyrir hendi.
LAUN: Nú held ég að laun ráðherra séu bundin í lög og hafi ekkert með kynferði hans að gera. Konur fá sömu laun og karlar sem ráðherrar þannig að sú ástæða fellur um sjálfa sig.
STARFSMÖGULEIKAR: Eru þeir sömu. Konur hafa sama rétt til að bjóða sig fram til Alþingis og sama rétt á ráðherrastörfum. Það er svo hlutverk okkar kjósenda að sjá til þess að konurnar komist til áhrifa. Það gerist ekkert frekar ef starfsheitinu er breytt. Nú er talað um alþingismenn og -konur en það hefur engu breytt. Færri konur en karlar setjast á Alþingi einfaldlega vegna þess að þeim vegnar verr í prófkjörum af einhverjum ástæðum.
VIRÐING: Virðing mín fyrir fólki byggist hvorki á starfsheiti þeirra né stöðu. Hana þarf að vinna sér inn á annan hátt. Hefur einhver heyrt af því að konur í ráðherrastól hafi orðið fyrir aðkasti vegna karlkyns starfsheitis.

Mér finnst að það verði að vera knýjandi ástæður fyrir því að breyta svona mikilvægum og rótgrónum embættisheitum. Ég fæ ekki séð augljósa ástæðu til að breyta ráðherra í eitthvað annað enda sést það á viðbrögðum þingmanna við tillögum Steinunnar Valdís. Þau eru svona Ææææi, greyið!!-viðbrögð. Femínistarnir eru búnir að láta SV spila sig út í horn.

MUFC

Smá skrekkur í manni þarna í byrjun í gær en svo kom þetta í hvelli. Rooney greinilega að finna sitt gamla form enda gat ekki verið annað en tímaspursmál hvenær það gerðist. Hann var góður í gær eins og hann hefur verið í síðustu leikjum. Nú er bara að bíða eftir útileikjunum hjá Arsenal og þá fer þetta að breytast. Ég veit ekki hvort fólk hefur veitt því athygli en Arsenal hefur aðeins leikið 3 af leikjunum sínum 9 á útivelli. Það er ekki hægt að vera meistari með því að hanga alltaf heima sko!!

Tapsár?

Það eru margir sem halda því fram að ég sé óvenju tapsár. Ég hef lengi reynt að halda því fram að það sé ekki alveg rétt. Ég sé bara keppnismaður og kunni reglurnar og þar fram eftir götunum. Nú er ég hins vegar endanlega sannfærður. Ég er nefnilega svo rosalega tapsár að það getur vakið mig af draumi. Á aðfaranótt fimmtudagsins vaknaði ég með andfælum vegna þess að verið var að vinna mig í spili sem ég kunni ekki almennilega reglurnar í. Og viti menn. Haldiði ekki að Viðar hafi verið að kenna mér þetta fáránlega spil. Alltaf sama fólkið sem vekur upp í mér mínar verstu tilfinningar tengdar spilum. Magga mágkona, Kata svilkona og Viðar Pálsson.

Berlín

Var að koma frá Berlín á fimmtudaginn en þar hafði ég verið á ráðstefnu síðan á sunnudag. Ég var að koma í fyrsta skipti til Berlínar og gerði nú svo sem lítið annað en að sitja ráðstefnuna, fara út að borða, drekka bjór og versla svolítið. Miðað við það litla sem ég sá þarna þá held ég að það sé fullkomlega þess virði að heimsækja Berlínarbúa aftur seinna og taka þá fjölskylduna með. Hafði t.d. ekki tíma til að skoða neina sögufræga staði. Mæli samt með Berlín - einstaklega falleg og hrein borg og ég hef aldrei áður upplifað eins mikla öryggistilfinningu í stórborg. Maður hafði einhvern veginn aldrei á tilfinningunni að maður yrði fyrir aðkasti þó maður væri einn á labbinu í bænum eftir myrkur. Ég get ekki sagt að ég hafi þá tilfinningu í miðbæ Reykjavíkur.

Fótbolti

Víkingar eru fljótir að gera strandhögg þegar við á. Nú hafið þeir náð til sín þessum efnilega danska þjálfara frá Leikni Reykjavík sem gerði svo góða hluti þarna á hálendinu í sumar. Ég get ekki sagt annað en að ég sé ánægður með það. Vonandi kemur liðið beinustu leið upp aftur en ég held reyndar að það verði rosalega erfitt að halda öllum þessum strákum hjá liðinu á næsta ári. Áfram Víkingur!!!!

Það er ekki sama að segja af Íslenska landsliðinu í karlaknattspyrnu. Þvílík hörmung að fylgjast með þessu ömurlega liði. Af hverju segir greyið hann Eyjólfur ekki af sér og gefur landsliðinu tækifæri á að fá Ólaf Jóhannesson sem var að hætta hjá Fimleikafélagi Hafnarfjarðar. Þar er þó í það minnsta maður sem maður veit að er góður þjálfari. Það er ágætis byrjun. Ef þeir halda áfram að sjúga þá vitum við hvert vandamálið er.

Manchester United er komið á ról og voru nokkrar klukkustundir í toppsætinu þarna um daginn. Þá leið mér vel. Arsenal er að gera virkilega góða hluti en ég held að reynsluleysi eigi eftir að koma þeim í koll þegar líður á tímabilið. Það verður forvitnilegt að fylgjast með Chelsea með nýjan stjóra en ég held að þeir séu of seinir að gera eitthvað í sínum málum. United tekur þrennuna í vor og þá er ég ekki að tala um kókópöffsþrennuna sem Poolararnir monta sig alltaf af.

Pólítík síðustu daga

Þó margur álíti mig heilaþveginn sjálfstæðismann þá held ég að ullabjakkið úr ráðhúsinu sé farið að skemma þvottinn þann. Þetta mál er allt með hinum hreinustu ólíkindum. Fyrst reynir Villi að misnota traust kjósenda sinna til að maka krókinn og svo vogar hann sér að slá sjálfan sig til riddara þegar komið hefur verið upp um hann og hann stöðvaður. Borgarstjórnarflokkur Sjálfstæðismanna ætti að skammast sín fyrir að styðja við bakið á þessum ótýnda glæpamanni. Það er ásetningurinn sem gildir og mér finnst engu skipta þó komið hafi verið í veg fyrir glæpinn - hann er jafnsekur fyrir því. Verstu krimmarnir eru þó líklega Björn Ingi Hrafnsson sem átti miklu meiri hagsmuna að gæta í þessu OR/REI-hneyksli öllu saman og svo kumpánar hans í nýjum meirihluta. Dagur hefur nú aldrei verið í sérstöku uppáhaldi hjá mér sem pólítíkus þó hann ég hafi ekki neitt annað en gott að segja um persónuleg kynni mín af honum. Ég kann bara ekki við fólk sem talar svona mikið án þess að segja nokkurn skapaðan hlut. Svandís er svo auðvitað búin að kokgleypa Orkuveitureðurinn með öllu meðfylgjandi eftir að hafa rifist hátt og snjallt. Hún er svona eins og gömlu góðu Bondgellurnar sem bitu, klóruðu og börðust um þar til Bond hafði tekið utan um þær. Þá lögðust þær á bakið og stundu. Ég voga mér þó ekki að líkja Birni Inga við Bond - hann er meira svona Michael Corleone týpa - bara ekki eins flottur.

Það er náttúrlega með ólíkindum að allir oddvitar þeirra flokka sem við Reykvíkingar treystum í síðustu kosningum skuli hafa farið svona hressilega með yfirdráttinn á trausti kjósenda. Hvað ætli margir þeirra nái kjöri í næstu kosningum.

Mikið er ég feginn núna að ég setti Villa ekki á listann í prófkjörinu og strikaði yfir hann í kosningunum. Ætli það verði ekki það síðasta sem ég framkvæmi fyrir Sjálfstæðisflokkinn í Reykjavík því ég verð fluttur fyrir næstu kosningar og mun aldrei framar búa í þessarri pólítískt rotnu borg - því heiti ég hér með.