Kosningar 2007

Nú eru kosningarnar búnar, stjórnin stóð og vinstri flokkarnir væla eins og venjulega. Þegar ég horfi til baka yfir kosningabaráttuna verð ég að viðurkenna að ég hef sjaldan haft eins lítinn áhuga á kosningabaráttunni og nú. Mér fannst baráttumálin alveg ótrúlega ómerkileg, svona lúxusvandamál eins og ég hef áður tjáð mig um, forystumennirnir áhugalausir (fyrir utan sköllótta rauðhausinn) og bara einhver svona velmegunarlognmolluslykja yfir öllu saman. Það dylst nú líklega engum hvar ég stend í pólítík en það er erfitt fyrir svona frjálshyggjurugludalla eins og mig að kjósa nokkuð annað en Geir Hardly eins og staðan er hér á landi. Þegar allt kemur til alls snýst þetta um hverjum leiðtoganna maður treystir best til að stýra skútunni um lygnan sjó næstu 4 árin. Sjálfstæðisflokkurinn hefur staðið sig frábærlega sl. 16 ár og því skildu þeir ekki gera það áfram. Mér finnast kosningar sjaldnast snúast um að koma stjórninni frá eða stjórnarandstöðunni að. Það er sjaldgæft að öll stjórnarandstaðan komist til valda og allir stjórnarþingmenn fari í stjórnarandstöðu. Persónulega mundi ég vilja sjá Sjálfstæðisflokk og Samfylkingu í stjórn. Ekki það að ég sé hrifinn af Ingibjörgu Sólrúnu og co en ég held bara að eins manns meirihluti sé ekki á vetur setjandi, sérstaklega þegar menn eins og Bjarni Harðarson eru hluti af meirihlutanum.