Boltinn
Djöfull voru mínir menn slappir í dag. Maður gæti næstum grátið. Það hlýtur að vera súrasta tilfinning í heimi að tapa fyrir Carragher og Henchoz. En nóg um það, þeir mega hirða þessa kókdollu. Nú verða mínir menn bara að hirða Evrópudjásnin – það er ekkert annað sem heitir.

Háskóladeildin
Skrifa þetta með glóandi gull um hálsinn eftir krufninguna sem ég lofaði hér fyrir helgi. Greyin í lögfræðinni lutu í gras og grétu – alvöru tárum. Við byrjuðum reyndar frekar illa og undirritaður gerði sig eins og vanalega sekan um slæm varnarmistök sem kostuðu mark í fyrri hálfleik. Ég var að sjálfsögðu fljótlega tekin út af og varamaður minn var ekki lengi að stimpla sig inn í leikinn með skoti sem small í stönginni á Lagamarkinu. Stuttu seinna ákvað síðan markvörður lögfræðinga að kýla aukaspyrnu okkar í hausinn á einum leikmanni læknadeildar og þaðan fór boltinn í netið. Þannig var staðan í hálfleik en um miðjan seinni hálfleik átti sér stað einhver mesta snilld sem ég hef séð á knattspyrnuvelli. Helgi sem margir þekkja sem hinn nýja stjörnustriker Ástarinnar, var í óvanalegri stöðu úti á vinstri kanti nokkuð fyrir aftan miðju. Hann sér hlaupið hjá hægri kantmanninum (þeim hinum sama og hafði átt skot í stöngina í fyrri hálfleik) og ákveður að negla boltanum yfir á hægri kantinn. Boltinn lenti einu sinni á vítateigshorninu og síðan tók Viktor boltann á lofti og smurði honum undir samskeytin fjær. Algerlega óverjandi fyrir markvörðinn og glæsilegasta mark sem ég hef séð. Síðan héldum við bara út og unnum titilinn annað árið í röð. Við erum náttúrlega bestir.

Afmælisbarn dagsins…
…er víst IH og fær hún eitt netknús frá Íslandi. Viðar vertu nú góður við Ingu Huld í tilefni dagsins.