Vilji kjósenda
Það virðist vera að þegar fólk bíður sig fram fyrir Samfylkinguna fái það ókeypis námskeið í að túlka úrslit kosninga sér í hag. Þannig túlka þeir þá staðreynd að þingmönnum Samfylkingarinnar fjölgaði um 3 sé augljóst merki um vilja kjósenda að skipta um ríkisstjórn. Við hin sem kunnum stærðfræði vitum að u.þ.b. 5% fleiri kusu Samfylkinguna nú en síðast. Skv. vinstri mönnum eru það hins vegar þessi 5% sem túlka augljósan vilja kjósenda. Hmmm. Fólk sem veit raunverulega hvað lýðræði er skilur að sjálfsögðu að fylgi flokkanna gefur bestu vísbendinguna um vilja kjósenda og á laugardaginn var það augljóst að meirihluti kjósenda styður ríkisstjórnarflokkanna. (ef ég væri vinstrimaður hefði ég sagt ríkisstjórnina en ég veit auðvitað að margir kjósendur D og B vilja ekki áframhaldandi samstarf). Þessir vinstri menn geta talað svo fallega um margt og dregið svo skemmtilegar ályktanir að þeir eru stundum alveg stórskemmtilegir og stundum jafnvel hlægilegir.

Ég ætla að sjálfsögðu ekki að neita því að ég er verulega svekktur yfir gengi Sjálfstæðisflokksins því þótt ég sé nú ekki alfarið sammála stefnu hans í mörgum málum er hann raunverulega eini valkosturinn fyrir hægri búra eins og mig. Lokaniðurstaðan er hins vegar sú að Samfylkingunni mistókst í tveimur af þremur áætlunarverkum sínum. Í fyrsta lagi tókst þeim ekki að fella ríkisstjórnina og í öðru lagi tókst þeim ekki að koma gullkálfinum sínum frá Ráðhúsinu á Austurvöll þrátt fyrir að þetta séu nú ekki nema örfáir metrar. Þeim tókst hins vegar að gera Samfylkinguna að því afli í íslensku stjórnmálum sem þá dreymdi um og fyrir það ber að óska þeim til hamingju. Það kostaði hins vegar það að gullkálfurinn þeirra heltist úr lestinni á miðri leið og verður einhvers staðar út á túni að jafna sig næstu þrjú árin. Kannski hún geti nýtt tækifærið, farið í Háskóla Íslands og hjálpað Röskvu að vinna aftur meirihluta sinn í Stúdentaráði.

Það sem mér fannst ánægjulegast er að sjá allt þetta unga fólk sem nær inn á þing. Þrír fyrir Frjálslynda, Ágúst, Katrín, Bryndís Hlö og fleiri fyrir Samfylkinguna, Siggi Kári, Biggi Ármanns, Bjarni Ben og Guðlaugur Þór fyrir Sjálfstæðismenn og Dagný, Árni og þessi pjakkur þarna fyrir austan fyrir Framsókn. Það er hins vegar skemmtileg pæling sem Spurningasveppurinn kom með varðandi frétt Moggans um lækkandi meðalaldur þingmanna. Þrátt fyrir að meðalaldurinn á Alþingi hafi nú lækkað um fimm ár þá hafa auðvitað liðið fjögur ár síðan gömlu þingmennirnir voru kosnir og því hefur meðalaldur kosinna manna ekki lækkað nema um eitt ár. Það er þó vissulega þróun í rétt átt.

Boltinn
Mínir menn krýndir á sunnudag og ég var glaður. Það var líka vegna þess að kettlingarnir frá Bítlaborginni komust ekki í Meistaradeildina enda á svona skítalið ekki heima þar. Sorry, Golli, Kobbi, Þór, Eiki, Óttar og Nonni en það er bara staðreynd. Þeir eru ekki nógu góðir til að spila í Evrópu. Rúðan tók svo að sjálfsögðu markakóngstitilinn eftir að Henry skoraði bara eitt af tíu mörkum Arsenal í síðustu 2 leikjum. Hey, hann er alla vega góður í að leggja upp. Annars verð ég nú að viðurkenna að mér líður eins og þjófi yfir þessu því Henry er búinn að vera svo miklu betri en Nistelrooy í vetur enda sést það á því að hann er næstmarkahæstur og með langflestar stoðsendingar í deildinni. Maðurinn er snillingur og það verður gaman að sjá hann við hliðina á Ruud hjá United næsta vetur.