Ég hef verið ansi duglegur að lesa bloggin á blog.is sl. vikur. Það er oft ágætis leið til að drepa tíma þegar manni leiðist. Það eru tvenns konar blogg sem mér finnst gaman að lesa. Annars vegar eru það menn sem skrifa af einhverri skynsemi um þjóðmálin en þeir sem eru eiginlega ennþá skemmtilegri eru vitleysingarnir sem sannfæra mig daglega af hverju ég kýs ekki vinstri flokkana. Sóley Tómasdóttir femínistaruglukolla fer þar fremst í flokki og ég er eiginlega orðinn fíkill í aulahrollinn sem ég fæ alltaf þegar ég les bullið sem vellur frá henni á veraldarvefinn. Hún fullkomnaði algjörlega þá ímynd um daginn þegar hún skrifaði um læknavísindin, lyfjafyrirtækin og getnaðarvarnir. Skrif hennar vöktu hörð viðbrögð og varla var liðinn sólarhringur frá birtingu pistilsins þegar Sóley greyið var komin í kaðlana. Sóley er ein af ástæðum þess að Sjálfstæðismenn þurfa ekki að reka mikla kosningabaráttu fyrir kosningarnar því í hvert skipti sem hún setur hugleiðingu á netið eykst fylgi Sjálfstæðismanna og dalar þar með á vinstri vængnum.
Það er svolítið merkilegt að Sóley skuli ráðast á heilbrigðisgeirann þar sem það hefur í langan tíma verið þannig að laun lækna ráðast nær eingöngu af menntun og reynslu en ekki kynferði. Það er ekki mikið svigrúm til að hækka laun þeirra sem standa sig vel. Það má líka benda henni á nýlegar ráðningar í yfirlæknisstöður á Landspítalanum. Elín Laxdal á æðaskurðdeild, Alma Möller á gjörgæslu við Hringbraut, Hildur Harðardóttir sviðstjóri kvennasviðs, Hulda Hjartardóttir yfirlæknir á kvennadeild (sem reyndar jarðsetti nær öll rök Sóleyjar með frábæru svari á heimasíðu hennar), Vilhelmína Haraldsdóttir sviðstjóri lyflækningaviðs II og Hlíf Steingrímsdóttir yfirlæknir blóðlækningadeildar eru nýleg dæmi um frambærilegar konur sem orðnar eru yfirlæknar og sviðsstjórar. Það er vissulega stór hluti yfirmanna lækna á LSH ennþá karlar en þeir eru aftur í minnihluta í deildarstjórastöðum hjúkrunarfræðinga eins og gefur að skilja. Þetta skýrist hvort tveggja af þeim hlutföllum kynja sem skipa hvorn flokk fyrir sig. Konum fjölgar þó ört í læknastéttinni og ég held það séu sem betur fer fáir sem harma það. Auðvitað tekur tíma að breyta hlutföllum þar sem karlar hafa fyllt flestar þessar stöður í gegnum árin og eðli málsins samkvæmt er það yfirleitt hagur sjúkrahússins að sömu stöðunni sé gegnt lengi samfellt af sama einstaklingnum. Þannig munu hlutföllin sjálfsagt breytast með tímanum eftir því sem skipt verður um fólk í þessum stöðum.
Staðreyndin er sú að öfgafólk eins og Sóley er að skemma marga góða málstaði í samfélaginu með hleypidómum og hroka. Þeir sem raunverulega ná árangri eru þeir sem setja undir sig höfuðið og sækja sín mál af festu og ákveðni. Íslendingum hefur alltaf þótt vænst um þöglu hetjuna sem lætur verkin tala en talar ekki endalaust niðrandi um annarra manna verk.
Góðar stundir
Engin ummæli:
Skrifa ummæli