Boltahornið
Mínir menn kláruðu þetta á laugardaginn þó ekki sé hægt að tala um nokkurn stæl. Fínt mark hjá Silvestre og Giggs fékk seinna markið gefins. Ég var ósáttur við varnarleikinn og mér fannst Ferdinand vera algjörlega einbeitingarlaus allan leikinn nema ef vera skyldi í því að rífast í dómaranum. Silvestre gerði líka slæm mistök í marki Watford en átti annars ágætan leik. Carrick var alls ekki sannfærandi í sínum fyrsta leik í byrjunarliðinu. Giggs og Ronaldo voru sprækir en þó nokkuð frá sínu besta. Ég held reyndar að Watford sé bara með þrusugott lið sem er þrælskipulagt og skemmtilega spilandi fram á við á köflum.
Annað sem ég rak augun í um helgina er ótrúlegt mál í Frakklandi sem sannar enn og aftur að Frakkar eru fífl. Makalele ákvað að hætta að spila með landsliðinu en franski landsliðsþjálfarinn velur hann samt í landsliðið og ætlar að fara með málið í hart hjá FIFA ef hann mætir ekki. Fáránlegt mál. Mér finnst einhvern veginn að það eigi að vera val hvers og eins hvort hann vill spila með landsliðinu. Það væri gaman að sjá Chelsea fara með þetta mál í mannréttindadómstólinn ef úr verður.

Utanvegaakstur
Ég er alveg gáttaður á fréttum dagsins. Það voru einhverjir mótorhjólagarpar að leika sér á torfæruhjólum á melum og söndum á hálendinu og einhverjir landvarðahálfvitar hringdu á þyrlu landhelgisgæslunnar til að elta þá uppi. Það er ekki svo að skilja að ég er alfarið á móti utanvegaakstri en þegar hann á sér stað á melum og söndum þá finnst mér það bara allt í lagi. Þessi hjólför verða sjálfsagt horfinn eftir ár og enginn skaði skeður. Við höfum svo sem lent í þessum miðborgarbörnum sem starfa sem landverðir í hestaferðunum okkar. Besta dæmið er þegar við lentum í einum úr Landmannahelli fyrir nokkrum árum. Við áðum við á ca. 5 km frá skálanum. Þar var grasflöt sem var í hálfgerðri órækt og hafði greinilega verið sina þar frá árinu áður. Hestarnir gátu þó kroppað eitthvað aðeins og skitu líka úr sér í leiðinni. Eftir um það bil 10 mínútur kom landvörður á Land Rover á öðru hundraðinu til að reka okkur í burtu. Við hrökkluðumst af stað og hestagreyin stóðu á mel alla nóttina með einhverja hálfónýta heyrúllu sem seld var gegn okurverði af sama landvarðargreyinu. Árið eftir fórum við um sömu slóðir og litum á litla viðkvæma grasbalann. Þar var auðvitað eini græni bletturinn á stóru svæði enda hafði engin sina að ráði verið þar um haustið og skíturinn hafði nært grasrótina á þessum endalausa helvítis vikurmel þarna í kringum Heklu. Síðan eru það sömu helvítis aumingjarnir sem éta helst ekkert nema lífrænt ræktað grænmeti sem er auðvitað ræktað með lífrænum áburði, nefnilega skít. Sumt fólk er bara ekki með heilann gangandi á öllum stimplum.