Mínir menn í Englandi hafa ekki farið eins vel af stað og maður hefði óskað sér en þeim tókst þó að sigra Chelsea á sannfærandi hátt um helgina. Það hefur verið gaman að fylgjast með vælinu í Chelseamönnum eftir leikinn. Dómarinn var reyndar skelfilegur en fáránlegu dómarnir féllu á báða bóga. Fyrst átti United auðvitað að fá vítaspyrnu þegar Joe Cole felldi Evra í teignum. Hann hefði líka átt að fá rautt þar sem hann var aftasti maður. Ekkert dæmt. Síðan kom þetta rauða spjald sem var fremur ósanngjarnt. Gult og síðasti sjens hefði verið í lagi. Markið hjá Tevez kom kannski svolítið seint í fyrri hálfleik en það er fáránlegt að röfla yfir því. Voru Chelseamenn sem sagt hættir af því að uppbótartíminn átti að vera búinn. Maður spilar bara þangað til dómarinn flautar og ekkert helvítis væl. Joe Cole átti síðan að fá annað rautt þegar hann klippti niður Ronaldo niður í seinni hálfleik. Mér fannst vítaspyrnudómurinn svo hárréttur í lokin. Þó hann felli Saha ekki beinlínis þá slær hann hann í andlitið þegar hann er að fara fram hjá honum og það er ekki bara vítaspyrna þegar það á sér stað inni í teig heldur rautt líka. Að slá mann í andlitið er hreinlega líkamsárás og verðskuldar rautt spjald.
Hvað Mourinho varðar þá finnst mér gríðarlegur sjónarsviptir vera af honum. Þó hann sé algert fífl þá setti hann skemmtilegan svip á ensku úrvalsdeildina og ég mun sakna bullsins í honum.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli